
شاید شما نیز افرادی را دیده باشید که در هنگام غذا خوردن دیر تر از دیگران سیر می شوند و یا افرادی را بشناسید که کم اشتها باشند. اشتها و احساس سیری در افراد در قسمتی از مغز به نام سینگولا کنترل می شود که در ادامه در موردش صحبت می کنیم.
سیری و گرسنگی را باید یک احساس احشایی دانست. وقتی یک پرس چلوکباب سلطانی نوش جان کرده اید، برای اینکه به دوستتان بگویید سیر شده ام، ناخودآگاه دست خود را آرام روی شکمتان می کشید و احساس سیری خود را ابراز می کنید…
احساس گرسنگی نیز تقریبا به همین صورت نشان داده می شود؛ احساس دل ضعفه یا قار و قور شکم!و البته بعضی ها که شوخ طبع ترند، می گویند زودتر غذا رو بیار که روده بزرگه روده کوچیکه ام رو قورت داد! سوال اینجاست که این احساس چگونه در ما ایجاد می شود؟
در مغز ما ناحیه ای به نام «سینگولا» وجود دارد. این ناحیه بخشی از کورتکس یا همان سلول های خاکستری را تشکیل می دهد. سینگولا همان جایی است که تمام احساس های احشایی در آن تجربه می شوند. شکم درد، قولنج های صفراوی، نفخ شکم، دل پیچه، ترش کردن معده، دردهای خنجری معده، دل مالش و حتی احساس اضطراب و دلشوره از احساس هایی هستند که در این بخش مغز پردازش می شوند. البته اغلب این احساسات چندان خوشایند نیستند و احساس سیری را باید یک استثناء دانست چون بدن ما اغلب وقتی در وضعیت خوبی قرار می گیرد، هیچ حسی ندارد. مثلا وقتی تنفس خود را حس نمی کنید، یعنی تنفس بدون مشکل در حال انجام است.
احساس گرسنگی را باید مهم ترین عامل آغازگر خوردن دانست زیرا هیچ کس را نمی توان پیدا کرد که صرفا به دلیل تامین مواد موردنیاز بدنش غذا بخورد؛ همه برای رفع گرسنگی غذا می خورند. این احساس در اغلب موارد با احساس سیری، دو سر طیفی را تشکیل می دهند و به خوبی میزان غذا خوردن فرد را کنترل می کنند اما گاهی به دلایلی بخش سینگولای مغز کار خود را خوب انجام نمی دهد و فرد باوجود خوردن غذای زیاد، همچنان احساس گرسنگی می کند. یکی از دلایل اصلی این مشکل، گمراه کردن سینگولاست.
همانگونه که می دانید، مغز انسان فقط از گلوکز تغذیه می کند به همین دلیل هر عاملی که باعث کاهش گلوکز خون شود، باعث نرسیدن گلوکز به مغز می شود و چراغ خطر های مغز را به صدا درمی آورد. خوردن غذاهایی که نمایه گلایسمی بالایی دارند، با افزایش ناگهانی انسولین و افت ناگهانی قند، مهم ترین عامل رسیدن سیگنال غلط زنگ خطر به مغز هستند. به همین دلیل مواد قندی را باید مهم ترین عامل ایجاد اشتهای کاذب دانست. برعکس، موادی که نمایه گلایسمی پایینی دارند، در کنترل اشتها نقش موثری ایفا می کنند. از بین این خوراکی ها می توان به سیب، آرد سبوس دار و… اشاره کرد. این تحریک سینگولا و داشتن احساس سیری است که ما را از غذا خوردن بیشتر بازمی دارد. پس اگر بتوانیم سینگولا را زودتر تحریک کنیم، احتمالا در کنترل اشتها موفق خواهیم بود. پاسخ به این سوال احتمالا تا به حال منجر به ثروتمند شدن بسیاری از کارخانه های تولید داروهای کنترل کننده اشتها شده است اما چرا متخصصان اعصاب خوردن این قبیل داروها را توصیه نمی کنند؟ دلیلش روشن است؛ بدن انسان می تواند با هرگونه عامل خارجی که باعث تحریک مصنوعی بخشی از مغز شود، به شدت مخالفت و در درازمدت تاثیر آن ماده دارویی را خنثی کند. این امر باعث می شود مصرف کننده دارو برای گرفتن همان تاثیر مجبور شود مصرفش را افزایش دهد و به همین دلیل است که فرد آرام آرام اعتیاد دارویی پیدا خواهدکرد.
پرسش اصلی اینجاست که چگونه می توان سینگولا را به گونه ای تحریک کرد که زودتر احساس سیری کنیم؟ در پاسخ به این پرسش باید گفت سینگولا فقط با خوردن غذا تحریک نمی شود بلکه تمام مراحل صفر تا صد غذا، آن را تحریک می کند. به افرادی که دوست دارند زودتر سیر شوند، توصیه می شود حتما خودشان آشپزی کنند. حتی اگر فرصت دارند خودشان مواد موردنیاز تهیه غذا را از بازار بخرند و آماده کنند. چیدمان سفره و تزیینات غذا نیز به تحریک بیشتر سینگولا کمک می کند. همان طور که از زمانی که متوجه می شوید برنامه سفر هفته آینده تان جور شده است، از سفر لذت می برید زیرا لذت بردن از سفر، فقط به رسیدن به مقصد محدود نمی شود بلکه از همان لحظه تصمیم گرفتن آغاز شده است. لذت بردن از غذا نیز از زمانی آغاز می شود که سبد خریدتان را برمی دارید و به فروشگاه می روید. حتما افراد زیادی را می شناسید که هیچ گاه احساس سیری نمی کنند چون آنها اغلب اهل رستوران و غذاهای آماده هستند و سینگولای مغزشان فقط سر سفره است که فرصت می کند تحریک شود و البته این زمان خیلی برای تحریک شدن کوتاه است.
بررسی پدیده ی سیر شدن از دیدگاه علمی

شاید شما نیز تبلیغات های مختلفی از برند های آب معدنی را دیده باشید. در این تبلیغات ها گفته می شود که آب معدنی از چشمه ها و دل کوه ها تهیه شده است. اما گاهی اوقات نباید گول این تبلیغات های رنگارنگ را خورد ، بهتر است کمی تحقیق کنید و بعد از آنها استفاده کنید.
می گویند همه آب هایی که با نام معدنی به فروش می رسد از دل کوه می جوشد و با گذر از شکاف ها و سنگ های آهکی به طور طبیعی تصفیه می شود و غنی از املاح معدنی است، اما آیا به درستی آب معدنی های موجود در بازار معدنی است؟ این که می گویند بیشتر آب بطری ها از نوع آب لوله کشی است، صحت دارد ؟ آیا آب معدنی را هم بسان آب لوله کشی تصفیه و گندزدایی می کنند؟ ارزش املاح موجود در این آب ها چه میزان است؟ این آب ها برای چه کسانی محدودیت مصرف دارد؟
آب معدنی، همان آب چشمه است که با عبور از طبقات و لایه های کوه ها به طور طبیعی تصفیه و هنگامی که به سطح زمین می رسد به جوش و خروش در آمده و اکسیژن فراوانی دریافت می کند.
این آب ها به دلیل گذر از سنگ های معدنی حاوی املاح زیادی چون کلسیم، منیزیم، سدیم و پتاسیم بوده و طعم و مزه بهتری نسبت به آب لوله کشی دارد.
اما باید بدانید آب معدنی طبیعی، آب چشمه، آب فرموله شده و آب آشامیدنی از جمله انواعی است که این روزها در بطری های آب معدنی پر می شود و نمی توان گفت همه آب هایی که در بازار به فروش می رسد، معدنی است، اما چه تفاوتی میان این آب ها وجود دارد و کدام بر دیگری برتری دارد؟
آب معدنی طبیعی از یک منبع زیرزمینی مانند چشمه، چاه های فوران کننده و چاه هایی که منشأ آب خیز آن زیرزمینی است به دست می آید.
این آب ها به علت آن که از سوی مقامات مسئول ثبت شده و به طور مداوم تست می شود، حفاظت شده است و تحت تاثیر سموم شیمیایی و آلودگی های محیطی (فاضلاب) قرار ندارد و از نظر میکروبیولوژیک دارای کیفیت مناسب است.
این آب ها دارای ترکیبات شیمیایی و معدنی خاصی و در مقایسه با انواع دیگر آب های بطری شده دارای بهترین کیفیت است.
اما آب برخی چشمه ها همچون آب هایی که در برخی روستاها آب شرب اهالی را تشکیل می دهد با وجود آن که یک منبع زیرزمینی مشخص دارد، اما بیشتر از سوی مقامات مسئول شناسایی و ثبت نمی شود و میزان مواد شیمیایی و معدنی آن تعیین شده نیست و به دلیل آن که احتمال دارد حفاظت شده نباشد، می تواند تحت تاثیر مواد شیمیایی محیط قرار گرفته و از نظر میکروبیولوژیک مناسب نباشد.
آب آشامیدنی هم از آب رودخانه ها، دریاچه ها، آبگیرها و سدها تهیه می شود و نوعی آب لوله کشی است و بی آن که منبع زیرزمینی خاصی داشته باشد، می تواند درصدی از بطری های موجود در بازار را پر کند و حتی برخی کارخانه های غیرمتعهد به منظور این که طعم این آب شبیه آب های زیرزمینی شود به آن نمک های معدنی می افزایند.
اما آب های معمولی بطری شده ای هم وجود دارد که بر اساس آیین نامه های ویژه ای با املاحی چون سدیم، پتاسیم، آهن، منگنز و کلسیم فرموله و سختی آن تنظیم شده و با نام محصول تولید شده در کارخانه به بازار روانه می شود. البته احتمال این که چند نوع آب را هم با یکدیگر مخلوط کنند، وجود دارد.
اما آیا آب های معدنی را تصفیه و ضدعفونی می کنند؟ معمولا برای ضدعفونی کردن آب های بطری شده از روش کلر زنی کمتر استفاده می شود و خطرهای ناشی از پرکلرین در این نوشیدنی ها دیده نمی شود؛ ولی بیشتر کارخانجات از اعمال متفاوتی از قبیل فیلتراسیون، تصفیه ازنی، تابش اشعه ماورای بنفش و تصفیه اسمزی استفاده می کنند و گرچه ممکن است این روش ها با کیفیت مناسبی محتوای میکروبی آب را از بین ببرد و طعم خاصی در آب به جا نگذارد، ولی احتمال دارد برخی شرکت های غیرمتعهد به دلیل ناآگاهی، با تابش بیش از حد اشعه به بطری های پر شده، ترکیبات مضر بطری های پلاستیکی را به درون آب منتقل کنند؛ البته این را هم بدانید برخی آب های معدنی تصفیه نمی شود.
اما این که بگوییم آب های بطری شده به علت تصفیه شدن دارای آلودگی نیستند، فرضیه چندان محکمی نیست. باید بدانید اگر آب سفره های زیرزمینی یا مجاری برخی چشمه ها به دلیل مجاورت با زباله های صنعتی و زمین های کشاورزی آلوده به ترکیباتی از قبیل نیترات، سیانید، آمونیاک، زیست کش های آلی و فلزات سنگینی همچون سرب، جیوه و کادمیوم باشد این ترکیبات در اثر تصفیه، جوشاندن یا ضدعفونی کردن از بین نرفته و اثرات خطرناک آن همچنان تهدیدکننده سلامت مصرف کنندگان است.
پس حتما برای تهیه آب های بطری شده انواع معتبر و نشان دار آن را انتخاب کنید و از خرید آب هایی که تاریخ انقضا نزدیکی دارند، اجتناب کنید و بدانید بیشتر آب های نامعتبری که در مسیر مسافرت در دسترس مسافران قرار می گیرد، بار میکروبی و شیمیایی بالایی دارد.
برخی املاح و نمک های معدنی موجود در آب های زیرزمینی مسئول ایجاد رنگ، بو و طعم خوشایند یا ناخوشایند در برخی آب های بطری شده است که درصد این املاح بنا به سرچشمه آن از یک شرکت تا شرکت دیگر متفاوت است.
به عنوان مثال نمک های آهن دار رنگ آب را متمایل به قرمز و نمک های منگنزدار قهوه ای متمایل به سیاه می کند. زردی آب نشان دهنده وجود خاک رس یا ترکیبات گیاهی است و سبزی آن نشانه جلبک هاست. جالب است بدانید گاهی رشد جلبک در اثر مجاورت طولانی مدت برخی از این آب ها با نور خورشید دیده شده است و این موضوع به دلیل وجود مواد آلی در این آب هاست.
اما دلیل طعم ناخوشایند برخی آب های معدنی چیست؟ چنانچه در آب های معدنی درصد آهن و آلومینیم زیاد باشد مزه آن قابض و گس می شود و همین طور آب های منیزیم دار تلخ، سیلیس دار غلیظ، کلروره شور، قلیایی طعم صابون و آب های اسیدی ترش مزه اند. البته آب هایی هم که بوی ناخوشایندی دارند اسید سولفوریک، فنل، کلر و آمونیاک بالایی داشته و معمولا بهترین دما برای مصرف آن ۵ تا ۱۵ درجه سانتی گراد است؛ چرا که بر اثر گرم شدن بوی ناخوشایند آن بیشتر نمایان می شود.
اما آیا می توان با مصرف روزانه آب معدنی کلسیم روزانه بدن را تامین کرد ؟ به گفته متخصصان تغذیه یک لیتر آب معدنی تقریبا ۳۰ میلی گرم یا قدری بیشتر کلسیم دارد و اگر فردی روزانه به ۸۰۰ یا ۹۰۰ میلی گرم کلسیم نیاز داشته باشد باید ۳۰ لیتر آب در روز بنوشد و این کارشدنی نیست و خوب است بدانید درصد املاح موجود در آب های معدنی به میزانی نیست که بتوان خاصیت درمانی قابل توجهی از آن انتظار داشت.
آب های بطری شده ای که املاح و سختی بالایی دارند، سنگ ساز بوده و برای کلیه مفید نیست؛ البته آب شرب برخی شهرها و مناطق کویری همچون قم و اصفهان که منیزیم، کلسیم، گچ و آهک زیادی دارد به دلیل سختی بالا در مقایسه با آب های معدنی برای مبتلایان به ناراحتی های کلیوی تفاوت چندانی ندارد. البته خوب است بدانید میزان املاح آب های فرموله شده نسبت به آب معدنی طبیعی کمتر است.
از طرفی به دلیل آن که سدیم در بیشتر آب های معدنی حضور قوی دارد، مصرف زیاد آن برای مبتلایان به پرفشاری خون توصیه نمی شود و گاهی فلوئور زیاد برخی از این آب ها سبب لکه شدن مینای دندان یا ایجاد زواید دردناکی در استخوان ها می شود و گرچه نیترات موجود در آب های معدنی کنترل شده و در حد مجاز است، اما با توجه به این که دریافت ترکیبات نیتراتی از غذاهای فرآوری شده همچون سوسیس و کالباس در برنامه غذایی روزانه افراد زیاد است، توصیه می شود که از مصرف مداوم آب های بطری شده بپرهیزید.
همه چیز درمورد آب معدنی های تقلبی
آب معدنی,مضرات خوردن آب معدنی,همه چیز درمورد آب معدنی,حقایقی در مورد آب معدنی,آب معدنی دماوند,آب معدنی نستله,آب معدنی واتا,آب معدنی پلور,آب معدنی داماش,آب معدنی آکوافینا,آب معدنی کریستال,آب معدنی سورپرایز,آب معدنی سپیدان,مضرات مصرف آب معدنی,عوارض خوردن آب معدنی

یکی از موادی که باعث بروز بیماری های مختلف می شود و سلامت بدن را به خطر می اندازد ، نمک است. همه ی ما با مضرات آن آشنا هستیم . در این مطلب قصد داریم به شما مواد غذایی را معرفی کنیم که به صورت پنهان ، نمک زیادی را در خود جای داده اند.
یعنی بدن ما برای تعادل آب و الکترولیت ها، حفظ قدرت عضله ها و عملکرد عصب هایش به این میزان سدیم در طول روز نیاز دارد. پس تمام افراد، به جز آنها که منع پزشکی دارند، باید روزانه ۱ قاشق چایخوری نمک مصرف کنند تا نیاز بدنشان به سدیم تامین شود. البته متاسفانه میزان مصرف نمک و سدیم دریافتی بیشتر مردم، خیلی بالاتر از این مقدار است زیرا آنها فقط نمکی که مصرف می کنند، در نظر می گیرند در حالی که بسیاری از خوراکی ها دارای سدیم فراوان هستند. می پرسید کدام یک؟ بهتر است ادامه همین مطلب را مطالعه کنید.
۱. غلات صبحانه
برخی از انواع غلات صبحانه که بیشتر ما آنها را با نام کورن فلکس می شناسیم، حاوی سدیم هستند. اگر برچسب این محصولات را به دقت بخوانید، متوجه می شوید در هریک فنجان از بعضی از آنها حدود ۲۵۰ میلی گرم سدیم وجود دارد، بنابراین موقع خرید غلات صبحانه، حواستان را جمع کنید و انواع بدون سدیم آنها را از قفسه بردارید.
۲. غذاهای فریزشده
بسیاری از غذاهای آماده و نیمه آماده فریزشده مانند انواع پیتزا، همبرگر، ناگت، کباب لقمه و حتی سبزی های فریزشده حاضری، حاوی مقادیر قابل توجهی نمک و سدیم هستند. به همین دلیل باید برچسبشان را پیش از خرید یا مصرف به دقت بخوانید تا متوجه شوید که با یک وعده مصرف آنها، چه مقدار سدیم دریافت خواهیدکرد و این سدیم دریافتی را از حجم نمک مصرفی روزانه تان کم کنید. ضمن اینکه حتما باید برندهای مختلف غذاهای آماده را با یکدیگر مقایسه و آنها که سدیم کمتری دارند، خریداری کنید.
۳. آب سبزی ها
هریک فنجان آب انواع سبزی ها مانند آب گوجه فرنگی یا آب سبزی های ترکیبی که بیشتر برای پخت سوپ، استفاده می شود هم حاوی ۵۰۰ ۴۵۰ میلی گرم سدیم است. به همین دلیل توصیه می شود تا می توانید از سبزی های تازه برای پخت غذا استفاده کنید و اگر مجبور به خرید این محصولات هستید، برندهایی را که سدیم کمتری دارند، انتخاب کنید.
۴. کنسرو سبزیجات
شاید استفاده از نخودفرنگی، ذرت، هویج، قارچ، لوبیا و… کنسروشده، کاری بسیار ساده در زندگی های امروزی باشد اما بد نیست بدانید تمام موادغذایی کنسروی و حتی رب ها و سس ها حاوی مقادیر قابل توجهی سدیم هستند. مثلا یک فنجان ذرت کنسروشده حدود ۷۰۰ میلی گرم سدیم دارد. به همین دلیل توصیه می شود یا کنسروهایی که عبارت «بدون نمک» یا «کم سدیم» روی آنها نوشته شده است، بخرید یا به جای استفاده مداوم از غذاهای کنسروی، کمی به سلامتتان اهمیت دهید و خودتان اقدام به خرید و پخت سبزی های تازه در منزل کنید. یادتان باشد که کنسرو برای شرایط سخت و بحرانی که امکان دسترسی به موادغذایی تازه وجود ندارد، تولید شده است.
۵. سوپ های حاضری
انواع سوپ های حاضری از سوپ جو و قارچ گرفته تا سوپ سبزیجات و گوجه فرنگی، همه و همه سرشار از نمک و سدیم هستند. نکته قابل تامل در مورد این محصولات، افزودن نمک هنگام طبخ نهایی به آنهاست که باعث می شود حجم سدیم دریافتی بدن در یک وعده غذایی، بسیار بالاتر از حد انتظار رود. به همین دلیل باید به این ۳ توصیه درباره سوپ های حاضری توجه کنید تا میزان سدیم دریافتی بدنتان پس از مصرف آنها بالا نرود؛ اول، برچسب محصول را پیش از خرید بخوانید و انواعی که کمترین میزان نمک و سدیم را دارند، انتخاب کنید. دوم اینکه خودتان در منزل، کمی سبزی های تازه مانند قارچ، جعفری، گشنیز، گوجه فرنگی یا هویج به این سوپ ها اضافه کنید. سوم،به هیچ وجه داخل آنها نمک نریزید و برای بالا رفتن ارزش تغذیه ای شان در صورت تمایل به جای آب، آنها را با شیر بجوشانید و آماده خوردن کنید.
۶. مغزها و دانه های بوداده
بیشتر ما ترجیح می دهیم به جای خرید یک پاکت ۲۵۰ گرمی از انواع مغز یا دانه های خام، یک پاکت کوچک تر و البته گران تر از انواع بوداده آنها را برای خود یا فرزندمان تهیه کنیم. این در حالی است که میزان نمک و سدیم مغزها و دانه های بوداده، بسیار بالاتر از نمک و سدیم موجود در انواع خام یا حتی تنوری آنهاست. به همین دلیل هیچ وقت خرید بادام یا بادام زمینی شور به انواع خام و تنوری (برشته) آنها برتری و اولویتی ندارد. مغزها و دانه های خام، می توانند برای بدنمان بسیار مفید باشند در صورتی که انواع شور آنها، نه تنها فایده چند انی برایمان ندارند بلکه ممکن است مصرف مداومشان سلامتمان را هم به خطر بیندازند.
غذاهایی که حاوی سدیم هستند را بشناسید

کلفتی رگ ها و کاهش انعطاف پذیری آن ها با پیری، روندی نرمال است. ولی در صورت استفاده روزانه ازغذاهای چرب و بی تحرکی، رگ ها بسته می شود. اسم دیگر مسدود رگ ها، تصلب شرایین است.
واقعیت ناخوشایند درباره این موضوع این است که در برخی موارد قبل از این که فرد متوجه شود به بیماری قلبی مبتلا شده است، احتمال انسداد ۸۵ درصد رگ ها وجود دارد.
اما با رعایت نکات ساده و ایجاد تغییراتی در برنامه غذایی می توان رگ ها را سالم نگه داشت. در این زمینه اولویت باید کاهش دادن کلسترول مضر مسدودکننده رگ ها باشد. این کار را می توان با اتخاذ یک برنامه غذایی سالم تر انجام داد.
پنیر کم چرب و کم نمک انتخاب کنید.
شیر کم چرب مصرف کنید به ویژه اگر مصرف شما زیاد است.
سیب و جو دوسر بیشتری مصرف کنید. فیبر قابل حل در آن کلسترول مضر را کاهش می دهد.
سیب زمینی را کبابی یا آب پز کنید.
میزان مصرف شیرینی، بیسکویت، چیپس و… را که حاوی چربی ترانس مضر است و به رگ ها آسیب می رساند، محدود یا حذف کنید.
روغن زیتون یا دیگر روغن های گیاهی را جایگزین کره کنید.
مصرف گوشت قرمز را کاهش و میزان مصرف لوبیا و سبزی ها را افزایش دهید.
گیاه آواکادو را به برنامه غذایی خود اضافه کنید. این میوه حاوی تک چربی اشباع نشده و مواد مغذی متعدد و مفید برای قلب است.
آنچه در باره کلفت شدن رگ های قلب لازمست بدانید
مسدود شدن رگها,مسدود شدن رگهای پا,علائم مسدود شدن رگها

در این بخش 16 ویژگی از آدمهای خودساخته را برایتان ذکرمیکنیم. انسان خودساخته اینجا به معنی شخصی است که درصدد حقیقت دادن به تواناییهای خود است. بعد از اینکه یک یک این ویژگیها را به خوبی مطالعه کردید، به تناسب میزان
نزدیکی که به هر یک از خصوصیات دارید، به خود نمره 1 تا 10 بدهید. نتیجهای که به دست میآورید نمایش شهودی نقاط ضعف و قدرت شما در حرکت به سمت به واقعیت کشاندن تواناییهای فردیتان است.
وقت بگذارید و به این فکر کنید که واقعاً چرا در برخی خصوصیات قویتر از بقیه هستید. چه چیز باعث شده که برای فلان خصوصیت نمره بالایی بگیرید؟ برای اینکه نمره هر خصوصیت را در خودتان بالاتر ببرید، چه باید بکنید؟ بالاترین نمرهای که میتوانید به دست آورید 160 است. شما چقدر به این عدد نزدیک هستید؟
او قادر است خوب و بد و بالا و پایینها را بپذیرد و تفاوت آنرا تشخیص دهد.
انسان خودساخته واقعیت را همانطور که هست میبیند و مسئولیت آنرا نیز به گردن میگیرد.
به عبارت دیگر، این افراد آنطور که دیگران تصور میکنند، معلق نیستند. او قادر است هر کاری را که به نظرش خوب و طبیعی میرسد انجام دهد و دلیلش هم خیلی ساده است: چون احساس خوبی نسبت به آن کار دارد. سعی نمیکند دیگران را آزار دهد، و برای خوبیها ارزش و احترام قائل است.
انسان خودساخته کسی است که شدیداً روی مشکلات خارج از خودش تمرکز میکند. او درگیر مشکلات دیگران و مشکات جامعه است و برای تسهیل آن مشکلات تلاش میکند.
با وجود همه دغدغههای او برای جامعه، انسان خودساخته نیاز دارد با خود تنها باشد. او از زمانهایی که به تنهایی غرق در تفکر و تعمق میشود، لذت میبرد و دوست ندارد همیشه مردم در اطرافش باشند. فقط با چند نفر از نزدیکان است و لزومی هم نمیبیند که همیشه با آنها در ارتباط باشد. حضور آنها به تنهایی کافی است.
انسان خودساخته قادر است به تنهایی تصمیم بگیرد و به تنهایی کارهایش را انجام دهد. او به خودش اطمینان و اعتماد کامل دارد.
انسان خودساخته از سادهترین و طبیعیترین چیزها احساس لذت میکند. غروب آفتاب همیشه برای او زیباست به همینخاطر همیشه به تماشای آن میرود. هنوز هم از انجام بازیهای دوران کودکی خود لذت میبرد.
انسان های خودساخته همیشه تجربیاتی دارند که باعث میشود احساس شناور بودن به آنها دست دهد. خود را هماهنگ با دنیای اطرافشان میبینند و تصور میکنند که در یک برهه از زمان بخشی از واقعیتی متفاوت هستند.
انسان خودساخته نسبت به همه مردم احساس دارد. از آدمهایی که در اطرافشان وجود دارد آگاهند و نسبت به آنها حساسند.
انسان های خودساخته ارتباطات میان فردی عمیقتر و شدیدتری نسبت به سایر افراد بزرگسال دارند. آنها توانایی عشق ورزیدن و دوست داشتنی دارند که برای بقیه افراد به نظر غیرممکن است. معمولاً دوستان کمی دارند اما همین ارتباطات کم بسیار عمیق و پرمفهوم هستند.
انسان های خودساخته به برابری انسانها معتقدند، اینکه هر انسان حق حرف زدن دارد و هر انسان نقاط قوت و نقاط ضعف خاص خود را دارد.
انسان های خودساخته تفاوت بین راه و هدف، خوب و بد را میدانند و آنها را طوری با هم اشتباه نمیگیرند که باعث لطمه خوردن به خودشان یا دیگران شود.
انسان های خودساخته از شوخی لذت میبرند. دوست دارند بخندند و لطیفه تعریف کنند اما نه به قیمت دیگران. آنها با اینکه میتوانند خیلی جدی باشند، اما افرادی خوشطینت به نظر میرسند.
انسان های خودساخته میتوانند شدیداً خلاق باشند. خلاقیت خود را میتوانند در ابعاد مختلف با نوشتن، نواختن موسیقی، خیالپردازی و هر چیز دیگری نشان دهند.
هر انسانی به طریقی فراتر از فرهنگ خود قرار دارد، یعنی فردیتی عمیق دارد و میتواند فرهنگ را منتقدانه ارزیابی کند طوریکه خودش تصمیم بگیرد که چه چیز برایش بهتر است.
انسان های خودساخته، افرادی هستند که از این واقعیت آگاهی دارند که کامل نیستند و آنها هم مثل فردی که در کنارشان قرار گرفته، کمی و کاستیهایی دارند و همیشه می دانند چیزهای تازهای برای یادگرفتن و راههای تازهای برای رشد وجود دارد. انسان خودساخته بااینکه با خود خیلی راحت است اما هیچوقت دست از تلاش برنمیدارد.
منبع-http://genie.ir
انسان خود ساخته چه ویژگی هایی دارد؟
انسان خود ساخته,نواقص انسان خودساخته,خلاقیت انسانهای خود ساخته