
این روزها مسافت شما تا غذای دلخواهتان فقط به اندازه نزدیکترین سوپر مجاورت منزل، پول دادن و گرم کردن غذاهای آماده خوردن است؛ حتی نیازی نیست به فکر دم کردن پلو باشید؛ در فروشگاهها پلوی دمکشیده هم میتوانید پیدا کنید
البته فقط غذاهای آماده و نیمهآماده نیستند که این روزها در بازار موجود است؛ از انواع سبزیها و مواد اولیه پخته یا نیمهپخته گرفته تا پیاز داغ هم تولید شده که برای پخت غذای خانگی کافی است چند دقیقهای آنها را با هم مخلوط کرده و خیلی سریع یک غذای خوشمزه روی میز ظاهر شود.
اما آیا میتوانیم با بهانههای کمبود وقت، بیحوصله بودن و… قید غذاهای تازه خانگی را بزنیم و قفسههای آشپزخانه را با همین غذاهای آماده پر کنیم؟ اصلا این غذاها چطور تهیه میشوند که میتوان خارج از یخچال و برای مدت طولانی نگهداری شوند؟ آیا خاصیتی هم در این غذاها باقی مانده یا همهاش فدای فرآوریهای رنگارنگی شده که طی آمادهسازی به کار رفته؟
برای پیدا کردن پاسخ این سؤالها و بسیاری سؤالهای دیگر با دکتر آراسب دباغمقدم، عضو هیات علمی دانشگاه، متخصص علوم و صنایع غذایی و بهداشت مواد غذایی گفتوگو کردیم که نتیجهاش را در ادامه میخوانید.
خورش و پلوی کنسروی بخوریم یا نه؟!
کنسروها به لحاظ بستهبندی به چند دسته تقسیم میشوند که بعضی از آنها مانند ماهی تن بستهبندی فلزی دارند و برخی دیگر مانند همین خورشها و پلوها، بعد از گذراندن حرارت 120 درجه سانتیگراد و از بین رفتن میکروبهای مضر و بیماریزای داخلشان در ظروفی موسوم به آلومینیوم استرال بستهبندی میشوند و برای مواقعی که افراد از منزل دور هستند، مثلا مسافرت، کوهنوردی و… بعد از گرم کردن طبق دستور العمل درج شده روی بستهبندی، قابل مصرف هستند. در کل مصرف مداوم کنسروها توصیه نمیشود چراکه در حرارت بالایی که در تهیه کنسروها به کار گرفته میشود، درصدی از مواد مغذی هم از بین میروند و هیچوقت کنسروها را نمیتوان از لحاظ مغذی بودن مواد غذایی با غذای تازه خانگی مقایسه کرد. همچنین در صنعت ممکن است برخی دستور العملهای تغذیهای رعایت نشوند؛ مثلا در منزل از روغنهای باکیفیتتر، به میزان کمتر استفاده میشود و حتی افراد با توجه به مشکلات و بیماریهایشان مثلا نمک کمتری به غذا اضافه میکنند و … اما در کارخانهها دستور کلی برای تهیه غذاها وجود دارد که معمولا روغن و نمک زیادی به مواد اضافه میشود چراکه حضور این 2 ماده غذا را خوشمزهتر میکند. حال اگر قرار باشد فرد یا خانوادهای به طور مداوم از این کنسروها استفاده کند، ضمن اینکه ذائقهشان – به خصوص ذائقه بچهها که تاثیرپذیرتر است – عوض میشود، مواد مغذی به قدر کفایت به بدنشان نمیرسد و در طولانیمدت قطعا فرد را با مشکل مواجه میکند، بنابراین استفاده همیشگی از کنسروها به هیچوجه توصیه نمیشود.
کنسروها نگهدارنده دارند؟
به طور معمول هیچکدام از این مواد نگهدارنده ندارند چراکه روشهای نگهداری طولانیمدت مواد مختلف است و در مورد کنسروهای غذا هم از روشهای مختلف گرم کردن مانند پاستوریزه کردن (دمای کمتر از 100 درجه سانتیگراد) یا استرلیزه کردن (دمای بالای 100 درجه سانتیگراد) استفاده میشود. به کارگیری دمای حدود 120 درجه سانتیگراد برای استریل کردن کنسروها باعث میشود تمام میکروبها و عوامل بیماریزا از بین بروند و معمولا برای کنسروها استفاده از نگهدارنده ضرورتی ندارد. همچنین در سیستم سرمایش هم با سرد کردن ماده غذایی جلوی رشد و تکثیر میکروبها گرفته میشود و به این ترتیب باز هم مواد احتیاجی به نگهدارنده ندارند. پس از این بابت نیازی به نگرانی نیست .
نیمهآمادهها بهترند
معمولا در صنعت غذا برخی خوراکها را به صورت نیمهآماده روانه بازار میکنند که درحال حاضر بیشتر این غذاها با روش IQF منجمد شدهاند. سیبزمینی، پیازداغ، میگو و… هم روش فرآوریشان کاملا متفاوت از روش آمادهسازی کنسروهاست و از همین IQF بهره بردهاند. این مواد بعد از گذراندن فرآوری نسبی، نیمه سرخ شدن و … با روش انجماد به سبک IGF (تونل انجماد فوق سریع) منجمد میشوند. با این روش انجماد کیفیت مواد غذایی خیلی خوب حفظ میشود و بعد از یک مرحله سرخ شدن کوتاهمدت، آماده مصرف هستند. در مقایسه با کنسروها، مواد غذایی که به روش IQF منجمد شدهاند، کیفیت بهتری دارند چراکه ویتامینها و مواد مغذیشان بهتر حفظ میشود و مصرف این غذاها مشکلات کمتری برای افراد ایجاد میکند؛ چون معمولا فرآوری آنچنانی نمیشوند و با تکنولوژی امروز صنعت غذا، فعلا انجماد بهترین روش حفظ کیفیت موادغذایی محسوب میشود. با این حال برای بچهها بهتر است غذا به صورت تازه تهیه شود تا بیشترین مواد غذایی به بدنش برسد و دچار مسمومیت نشود و بعضی از این کارخانهها به لحاظ بهداشتی هم در شرایط مناسبی نیستند.
هرغذا چقدر در فریزر بماند؟
مواد غذایی بسته به نوعشان برای مدتزمانهای متفاوتی قابل نگهداری در فریزر هستند اما به طور کلی بیش از 2تا 3 ماه نمیتوان غذای پخته شده را در فریزر نگهداری کرد. از آنجا که گوشت با پخته شدن، یکسری از مکانیسمهای دفاعی خود را در برابر میکروبها از دست میدهد، نباید برای مدتی طولانی فریز شود و جدا از بحث سلامت، گوشتهایی که برای مدت طولانی در یخچال و فریزر میمانند، تغییر طعم خاصی میدهند که اصلا جالب نیست.
به چاشنیهای کارخانهای اعتماد کنیم؟
همه ما باید تا جایی که میتوانیم به سیستم تولید مواد غذایی اطمینان کنیم و در نظر بگیریم که تمام مواد غذایی که آرم وزارت بهداشت را دارند، مسلما تحت نظارت لازم و صحیحی هستند و با وجود اینکه همیشه ممکن است تعداد اقلیتی در هر صنفی تقلب کنند، نباید زیاد نگران ماهیت و سلامت این چاشنیها باشیم. البته در صنعت غذا معمولا از این چاشنیها و ادویههای آماده استفاده نمیشود و معمولا چوب، ریشه، ساقه یا برگی که برای تهیه ادویهها مصرف میشود و کارخانهها یا هتلها و رستورانهای باکیفیت، چاشنیهایشان را خود آسیاب و تهیه میکنند.
آداب فریز کردن غذا در منزل
اگر به هر دلیلی فردی نمیتواند غذای تازه بپزد و میل کند یا در واقعی مجبور به فریز کردن غذای پخته میشود، بهتر است این کار را به شیوهای اصولی انجام دهد تا ضمن حفظ مواد مغذی خوراکها، احتمال ایجاد مسمومیت و… هم در غذای فریز شده کاهش یابد. برای این کار باید بعد از آمادهسازی غذا، کمی صبر کرد تا حرارت غذا پایین بیاید چراکه منجمد کردن غذای داغ هم به یخچال آسیب میرساند و هم تعادل سرمایی غذاهای موجود در فریزر را به هم میزند. بعد از پایین آمدن حرارت غذا، آن را به مقادیر کوچک تقسیم کنید. بهتر است همین مقادیر کوچک را نیز در ظروف مدور که درهایی کاملا محکم دارند، نگهداری کنید تا سرما به صورت یکنواخت به تمام نقاط غذا برسد. چراکه مثلا در ظروف مستطیلشکل از یک ضلع غذا سریعتر سرد میشود و به این ترتیب کیفیت غذای منجمد پایین میآید.
برای گرم کردن مجدد غذای فریز شده هم باید غذا به مقدار مصرف از فریزر خارج و گرم شود؛ گرما حتما باید به 65 درجه سانتیگراد برسد تا اگر میکروبی در غذای فریزشده رشد کرده باشد، از بین برود.
منبع- مجله سیب سبز
دانسته هایی درباره خورشت و پلوی کنسروشده
خورش و پلوی کنسروی

از آنجا که دغدغه بسیاری از والدین، سلامت فرزندشان است و با شروع فصل تابستان به طور معمول برای پرکردن اوقات فراغت ، کودکان ثبت نام در کلاس های ورزشی و آموزشی را انتخاب می کنند.
بچهها که از آب و گل در میآیند، خانوادهها شروع میکنند به برنامهریزی. پدر کلاس موسیقی پیشنهاد میکند و مادر اصرار دارد که بچه قبل از هر چیزی باید به کلاس زبان خارجه برود. کلاسهای نقاشی، مجسمهسازی و … هم که باید جزء برنامه باشد. بعضی از این خانوادهها هم که به ورزش علاقهمندند، کلاسهای ورزشی را برای آنها در نظر میگیرند؛ از شنا و ژیمناستیک گرفته تا فوتبال، والیبال و… تصور هم این است که اگر این کلاسها را زودتر برای بچهها شروع کنند، آنها موفقتر میشوند.
دیده شده دختر یا پسر بچهای که هنوز نمیتواند بعضی از کلمات را ادا کند، در کلاسهای ورزشی دیده میشود؛ بچه هایی که مجبورند حرکاتی انجام دهند که از عهدهاش برنمیآیند. به نظر میرسد خانوادهها در آموزش دیدن بچهها عجله دارند و شاید دلیل این اتفاق مشاورههای اشتباهی باشد که به آنها داده میشود.
البته تبلیغات درآمدزایی باشگاهها و سالنهای ورزشی هم در این موضوع بیتاثیر نیست. آنها برای درآمدزایی بیشتر خانوادهها را ترغیب میکنند که از سنین پایین فرزندانشان را در کلاسهای آموزشی ثبتنام کنند اما بررسیهای کارشناسان ورزشی و حوزه روانشناسی کودک نشان میدهد که شروع ورزش باید در سن مناسب انجام شود.
ورزش آمادگی جسمانی و اعتماد به نفس آنها را بالا میبرد اما باخت در سنین پایین میتواند تاثیرات منفی روی روحیه بگذارد. بچهها در هر سنی نمیتوانند حرکات خاصی انجام بدهند. حرکت ساده بستن بند کفشها در سنین پایین اتفاق نمیافتد چه برسد به حرکاتی مثل ورزشهای ژیمناستیک یا ورزشهای دیگر. ناتوانی در انجام این حرکات به طور حتم تاثیرات مخربی بر روحیه بچهها میگذارد که تنفر از ورزش ابتداییترین این تاثیرهاست.
چرا کارشناسان طب ورزشی با ورزش کودکان در سنین پایین مخالفند؟
کارشناسان معتقدند تا قبل از هشت سالگی ورزش برای بچهها ممنوع است. آنها میگویند در این سن بازی کردن و طراحی انواع بازیها بهترین کمک برای رشد جسمانی و درگیر کردن بچهها با فعالیتهای بدنی است. در کشورهای پیشرفته بازیهایی طراحی شده که به رشد استخوانی بچهها کمک میکند. پریدن از روی مانعها، آویزان شدن از وسایل بازی، رد شدن از تونلهای روباز، دویدنهای مارپیچی و… از انواع این بازیهاست. متخصصانی که این بازیها را طراحی کردهاند، به این موضوع توجه داشتهاند که همه اعضای بدن بچهها از استخوانها گرفته تا عضلهها درگیر فعالیت شوند. آنها میگویند در این سنین بهتر است بازی در حدی باشد که انرژی بچهها تخلیه شود. این گروه مخالف کلاسهای آمورزشی هستند و نظرشان این است که یادگیری یکی، دو مهارت بچهها را خسته و کسل میکند و همه بدن آنها را درگیر نمیکند.
شنا استثناست
بعضی کارشناسان میگویند بچهها در سن شش سالگی میتوانند ورزشهایی مثل شنا و ژیمناستیک را شروع کنند اما ورزشهای دیگر حتما باید از هشتسالگی آغاز شود. البته شنا برای سنین پایین هم مانعی ندارد به این شرط که مربی یا خانواده، بچه را مجبور نکنند که تکنیک خاصی را یاد بگیرد. بازی در آب و حرکاتهایی که خود بچهها انجام میدهند خیلی بیشتر از آموزش کرال پشت و شنای قورباغه و پروانه میتواند به آنها کمک کند. بعضی از بچهها با آموزشهای اشتباه مربیان از آب و شنا میترسند و برای همیشه از این دو فراری میشوند. اگر اجازه داده شود که کودک کمکم و بدون اصرار بزرگترها وارد آب شود و فقط بازی کند، راحتتر میتواند با آن رابطه برقرار کند. این جمله بزرگترها که «تو حتما باید شنا یاد بگیری» حالت تدافعی در بچهها ایجاد میکند. پرت کردن بچهها در آب هم بدترین راه آموزش آنها و غلبه بر ترسشان است؛ کاری که بعضی از خانوادهها انجام میدهند.
12 سالگی؛ در این سن ورزشتان را انتخاب کنید
تحقیقاتی که کارشناسان انجام دادهاند نشان میدهد در 10 تا 12 سالگی بچهها راهشان را انتخاب میکنند. آنها که روحیه گروهی بیشتری دارند، رشتههایی مثل فوتبال، والیبال و بسکتبال را انتخاب میکنند و بعضیها هم دوست دارند ورزشهای انفرادی را انجام بدهند. البته این انتخاب بستگی به این دارد که بچه در چه شرایطی فعالیت کرده در دوران برگزاری جام جهانی فوتبال گرایشها به این رشته بیشتر است. در این سن اگر دیگر تیمهای ملی کشوری که بچهها آنجا زندگی میکنند، نتیجه خوبی گرفته باشند، بچهها آن رشته را انتخاب میکنند، نمونهاش در خود ایران اتفاق افتاد؛ سال گذشته بعد از بازیهای تیم ملی والیبال در لیگ جهانی، تعداد بچههایی که در کلاسهای والیبال ثبتنام کرده بودند، رشد قابلتوجهی داشت.
به روحیه کودک توجه کنید
فدراسیونهای ورزشی برای بچههایی که در سنین پایین هستند، مسابقه میگذارند. مسابقات گروه سنی نونهالان در رشتههایی مثل کشتی، تکواندو، کاراته و… برگزار میشود. کارشناسان روانشناسی خیلی با این موضوع موافق نیستند. آنها معتقدند برگزاری مسابقاتی که تعیین بازنده و برنده در آن اتفاق مهمی است و برنده مدال میگیرد و در فضایی عمومی تشویق میشود، میتواند آسیبهای غیرقابل جبرانی داشته باشد. شکست در سنهای پایین، کودک را از ادامه یک فعالیت ورزشی منصرف میکند. بچهها از 14 سالگی به بعد باخت و برد را درک میکنند و فهم این موضوع برایشان حل میشود. توصیه کارشناسان این است که مسابقات جدی از این سن به بعد برگزار شود.
هشت سالگی؛ بهترین سن برای شروع
باتوجه به فعالیتهایی که بچهها درسن پایین داشتهاند، میتوان تشخیص داد آنها به چه ورزشهایی علاقه و در چه رشتههایی استعداد دارند. علاقه به دویدن، شنا کردن، بازی با توپ و.. میتواند بهترین کمک برای والدین و مربیان در انتخاب رشته ورزشی بچهها باشد. در هشت سالگی میشود آموزش در یک رشته خاص را برای بچهها شروع کرد. برگزاری مسابقه در این سن هم مشکلات چندانی برای بچهها ایجاد نمیکند، البته به این شرط که بچههایی که در یک سطح هستند با هم رقابت کنند و شکست در روحیه آنها تاثیرات مخربی نگذارد. در این سن باید لذت بردن بچهها از ورزشی که انجام میدهند در اولویت باشد.
مواظب آسیبها باشید
بعضی از پدر و مادرها اصرار دارند بچههایشان حرکاتهای ورزشی را به درستی انجام بدهند و انتظاراتی بالاتر از توانشان از آنها دارند که هم این انتظارات و هم استرسهایی ناشی از برگزاری مسابقات در سنین پایین میتواند روان بچهها را به هم بریزد. اولین راهی هم که به نظر آنها میرسد این است که دیگر ورزش نکنند. آسیب دیدن در سن پایین میتواند برای همیشه یک بچه را از ورزش زده کند. تحمل درد در سنین پایین کم است و این دردها بچهها را از ورزش دور میکنند. توصیهها این است که حرکات براساس توان بچهها و علاقهشان انتخاب شود و از اصرار به انجام یک ورزش جلوگیری شود.
ورزش سنگین از 15 سالگی
کارشناسان ورزشی میگویند ورزشهای پایه باید در سنین پایین آموزش داده شوند. شنا، دوومیدانی و ژیمناستیک در این گروه قرار دارند. این سه ورزش پایه اصلی ورزشهای دیگر است. بچهها میتوانند درهمین سه رشته تا حد ستاره شدن پیش بروند یا مهارتهایی که در این رشتهها یاد گرفتهاند، زمینه خوبی برای فعالیت در رشتههای دیگر باشد. ورزشهایی مثل دوچرخه سواری، والیبال، بسکتبال، فوتبال ، بدمینتون و … که برخورد فیزیکی کمتری دارند، برای گروه سنی 11 تا 14 ساله توصیه میشوند.
زیر 8 هشت سالگی ورزش ممنوع!
برنامه ورزشی کودکان,برنامه های ورزشی کودکان
اکثر افراد در سالادهایشان از گوجه فرنگی استفاده می کنند،و پایه بیشتر سالادها گوجه فرنگی است،آب گوجه با طعم و مزه لذیذش جایگزین سالم و مناسبی برای سس سالاد است
اضافه کردن گوجه خورد کرده به سالاد باعث آب انداختن سالاد می شود و نیاز به سس را کاهش می دهد.
بررسی ها نشان می دهند گوجه فرنگی از عناصر مهم برای تهیه سالاد محسوب می شود و اگر در تلاشید تا چند کیلو وزن کم کنید، بهتر است گوجه فرنگی را در رژیم غذایی روزانه خود قرار دهید. زیرا چربی و کالری آن کم است و کلسترول ندارد.
گفتنی است، سس های پر کالری و چرب که امروزه در فروشگاه ها در انواع و اقسام متفاوت به فروش می رسند باعث افزایش ناگهانی وزن و به خطر انداختن سلامت قلب می شوند از این رو پزشکان توصیه می کنند بهتر است گوجه فرنگی فراوان را جایگزین سس ها در سالاد های متنوع کزد زیرا طعم گوجه فرنگی نیاز به سس را هنگام مصرف سالاد کاهش می دهد.
گوجه فرنگی حاوی کربوهیدرات کمی است و به کاهش سطح قند خون کمک می کند. همچنین کروم موجود در این گیاه به کنترل قند خون کمک می کند و از بالا رفتن فشار خون جلوگیری می نماید. تحقیقات نشان داده اند که آنتی اکسیدان های موجود در گوجه فرنگی از گردش خون و کلیه ها یعنی بخش هایی از بدن که اغلب در اثر دیابت آسیب می بینند، محافظت می کند.
رژیمی ترین سس دنیا برای سالاد شما
سس سالاد ،سس های پر کالری و چرب ، کاهش سطح قند خون ، بالا رفتن فشار خون,انواع سس سالاد,سس سالاد,انواع سس سالاد رژیمی,انواع سس سالاد کاهو,انواع سس سالاد فصل,انواع سس سالاد ایتالیایی,انواع سس سالاد با ماست,انواع سس سالاد میوه,انواع سس سالادها,انواع سس سالاد سزار,سس سالاد سزار,سس سالاد فصل,سس سالاد میوه,سس سالاد ماکارونی,سس سالاد کاهو,سس سالاد کلم,سس سالاد الویه,سس سالاد میوه,سس سالاد رژیمی

همه طبیبان گرامی روزانه با (گوشى پزشکى) یا اصطلاح پزشکی آن stethoscope سر و کار دارند.در این بخش یک نکته بسیار مهم را برایتان آموزش میدهیم که بسیاری از شما شاید ندانید:
همین گونه که در شکل میبینید، سَر گوشیهاى پزشکى، ٢ وضعیت داره:
١. قسمت دیافراگم گوشى، براى شنیدن صداهاى پُر فرکانس یا همون high pitch استفاده میشه! ٢. قسمت بِل گوشى براى شنیدن صداهاى کم فرکانس یا همون low pitch بکار میره ٣. برخى دوستان گوشیهایى دارن که فقط یک سر داره و بنظر میرسه که فاقد حالت بِل باشه! مثل گوشیهاى لیتمن.. ٤.براى اینکه هیچوقت یادتون نره این رمز رو بخاطر بسپارید:
دیافراگم و بِل !
یادتون باشه که:
پس وقتى دارید از قسمت دیافراگم گوشى،استفاده میکنید باید مُحکم گوشى رو روى قفسه سینه مریض فشار بدید! با اینکار دیافراگم محکم به پوست قفسه سینه میچسبه و حرکاتش محدود میشه و لذا صداهاى کم فرکانس حذف شده و شما بخوبى صداهاى پُر فرکانس رو میشنوید
موقع استفاده از قسمت بِل گوشى، اصلا نباید هیچ فشارى وارد کنید! بلکه فقط قسمت بِل رو روى قفسه سینه بیمار میذارید و دستتون رو برمیدارید! اینجورى صداهاى کم فرکانس رو بخوبى میشنوید
اما اینطور نیست!
در این گوشیها هم، همون قسمت دیافراگم مانند رو، اگه محکم به قفسه سینه فشار بدید، مثل دیافراگم عمل میکنه و صداهاى پر فرکانس رو میشنوید! ولى اگه همون قسمت رو آروم روى قفسه سینه بذارید و هیچ فشارى ندید( و کلا دستتون رو بردارید) مثل بِل عمل میکنه و صداهاى کم فرکانس رو میشنوید!
صداهاى پُر فرکانس، گوشى رو پُر فشار بذارید!
صداهاى کم فرکانس، گوشى رو کم فشار بذارید!
برگرفته از کارگاه جامع قلب رزیدنتى دکتر مجرى
نکته بسیار مهم در ارتباط با گوشی پزشکی

در این بخش نکته جدیدى رو برایتان آموزش میدهم ، که خیلی از شما براى نخستین بار به گوشتان می خورد این نکات جدید پزشکی را یاد بگیرید:
١. اُرتوپنه (orthopnea) : ٢. پلاتى پنه (platypnea) : ٣. ترِپوپنه آ (Trepopnea): ٤. PND یا همون تنگى نفس حمله اى شبانه! ٥. Bendopnea : پس اگه دفعه بعد با بیمارى که نارسایى شدید قلبى داره مواجه شدید، حتما ازش درباره تنگى نفس حین بستن بند کفش (خم شدن بجلو) بپرسید..
خُب شما تاحالا 4 نوع تنگى نفس رو میشناختید:
این نوع تنگى نفس، به محض اینکه مریض دراز میکشد، رخ میدهد!
لذا مریض همیشه عادت میکنه که تعداد زیادى بالش زیر سرش بذاره
در اینحالت، تنگى نفس بیشتر زمانى رخ میدهد که مریض مى ایستد!
یعنى برعکسِ اُرتوپنه، در اینجا مریض در حالت دراز کش تنگى نفس کمترى دارد اما به محض ایستادن تنگى نفس میگیرد!
٢ بیمارى معروف عامل این مشکل هستند! میشناسیدشون؟
تنگى نفس در حالتى که مریض به یک پهلو (پهلوى چپ یا راست) دراز میکشه! اما اگر به پهلوى مقابل دراز بکشه دیگه تنگى نفس نداره!
ازین حالت چه بیمارى رو میشناسید؟
که در اینجا مریض راحت دراز میکشد، حتى بخواب میرود و مشکلى ندارد، اما حدودا ٢ ساعت پس از شروع خواب با تنگى نفس ازخواب بیدار میشود!
.
.
و اما نکته جدیدى که امشب از مِدنوت بیاموزید! پنجمین نوع از تنگى نفس هست که اخیرا تعریف شده..
این تعریف کاملا جدیدى است که اخیرا وارد کتابهى پزشکى شده!
یعنى تنگى نفس در حالتى که مریض بجلو خم میشود!
جالبه بدونید که اتفاقا این نوع جدید از تعریف تنگى نفس، بسیار هم در بین بیماران با نارسایى پیشرفته قلبى شایع هست! و نشونه مهمى در این بیمارانه!
معمولا این بیماران ابراز میکنن :
وقتى میخوایم بند کفشمون رو ببندیم (مثل عکس) دچار تنگى نفس میشیم!
دکتر میثم مجرى
تنگی نفس چند نوع است؟
انواع تنگى نفس,انواع تنگی نفس