در صورتی که زنی دچار هر بیماری زمینهای که فرد را مستعد ابتلا به پوکی استخوان میکند نباشد، نیازی به مصرف قرص کلسیم ندارد مگر در مواردی که فرد دچار اختلال در جذب کلسیم باشد.
دکتر احمد رضا جمشیدی ، با اشاره به اینکه اگر فردی به اندازه کافی لبنیات مصرف کند و ریسک فاکتوری برای پوکی استخوان نداشته باشد، نیازی به تجویز مکمل کلسیم وجود ندارد، گفت: زنان باردار باید به طور روزانه کلسیم و ویتامین D مصرف کنند، حال اگر این فرد مقدار کافی از کلسیم و ویتامین D را از طریق غذا مصرف کند، در صورتی که لاغری مفرط و یا هر عامل دیگری که فرد را مستعد ابتلا به پوکی استخوان میکند، در وی وجود نداشته باشد، نیازی به مصرف قرص کلسیم ندارد، مگر اینکه فردی دچار اختلالات جذب بوده و قادر به جذب کامل کلسیم نباشد و یا دچار بیماری باشد که کلسیم در بدن وی به خوبی جذب نشود.
این فوق تخصص روماتولوژی یادآور شد: در افرادی که تغذیه مناسب دارند، نیازی به دریافت کلسیم اضافی وجود ندارد. در خانمهای شیرده نیز این قانون صدق میکند.
جمشیدی افزود: هر زن باردار روزانه میزان 1500 میلیگرم کلسیم نیاز دارد فقط باید ویتامین “D” بیشتر از مقدار مورد نیاز معمول دریافت کند.
وی خاطرنشان کرد: نیاز روزانه ویتامین D در افراد معمولی و حتی افرادی که دچار پوکی استخوان هستند، به میزان 800 تا 1200 واحد است.
رییس مرکز تحقیقات روماتولوژی دانشگاه علوم پزشکی تهران یادآور شد: در مبتلایان به پوکی استخوان، نیازی به تجویز ویتامین D تزریقی وجود ندارد، مگر اینکه اثبات شود، فرد مبتلا به کمبود ویتامین D است.
وی افزود: با توجه به اینکه هر قرص کلسیم D حاوی 400 واحد ویتامین D است، بنابراین در افرادی که دچار پوکی استخوان هستند با خوردن 2 تا 3 قرص کلسیم D، ویتامین D مورد نیاز بدن تامین میشود ولی هرگز نیازی به تزریق آمپول ویتامین D وجود ندارد.
جمشیدی تصریح کرد: مصرف بیش از حد ویتامین D با توجه به اینکه ویتامین D از ویتامینهای محلول در چربی است، باعث ایجاد مسمومیت با این ویتامین شده که متعاقب آن خطر ابتلا به پوکی استخوان وجود دارد. بنابراین در تجویز ویتامین D تزریقی، باید بسیار دقت کرد و افراد عادی نیز هرگز نباید ویتامین D را خودسرانه مصرف کنند.
این استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران گفت: در زنانی که در دوران منوپوز قرار دارند، در صورتی که دانسیتومتری طبیعی داشته باشند، نیازی به مصرف کلسیم مکمل وجود ندارد، ولی در صورتی که با بررسیهای آزمایشگاهی کاهش کلسیم و فسفر خون، کاهش ویتامین D در خون و یا کاهش کلسیم ادرار وجود داشته باشد، باید قرصهای کلسیم D تجویز شود.
جمشیدی افزود: در صورت وجود تراکم استخوان طبیعی به بیمار مصرف کافی لبنیات و ورزش را توصیه میکنیم. ولی در افرادی که تغذیه مناسب ندارند یا دچار اختلال در جذب کلسیم باشد، باید قرصهای مکمل کلسیم D تجویز شود.
وی گفت: در زنانی که در حوالی سنین یائسگی هستند، با توجه به اینکه مهار استروژنی برداشته میشود، اگر فرد در مرحله استئوپنی باشد، درمان بیمار بستگی به تصمیم پزشک دارد. یعنی با توجه به سنجش تراکم استخوان اگر فرد دچار استئوپنی است، باید توجه داشت که فرد به نوعی دچار کمبود کلسیم بوده، پس حتما باید به این فرد، کلسیم و ویتامین D، با دوز مناسب (با برآورد کلسیمی که از مواد غذایی میگیرد) تجویز کرد.
سرخود کلسیم استفاده کردن ممنوع
قرص های کلسیم ،مصرف قرص های کلسیم ،پوکی استخوان ،دریافت کلسیم اضافی,دریافت کلسیم اضافی,قرص های کلسیم,مصرف خودسرانه قرص های کلسیم,مصرف قرص های کلسیم,قرص های کلسیم خارجی,قرص های کلسیم دی,قرص های کلسیم دار,انواع قرص های کلسیم,عوارض قرص های کلسیم,عوارض قرص های کلسیم دی,مضرات قرص های کلسیم,بهترین قرص های کلسیم,مکمل های کلسیم
این میوه ها بخصوص در این فصل قادرند 20درصد از آب مورد نیاز بدنتان را تامین کنند همچنین کم کالری ترین و مغذی ترین میو های این فصل هستند
این افسانه در مورد کرفس با کالری منفی کاملا درست نیست، اما مانند تمام مواد غذایی که دارای آب بالا است، کرفس کالری بسیار کمی (فقط 6 کالری) در هر ساقه دارد و دارای فیبر و آب است و با خوردن ان شما احساس سیری می کنید و اشتهای شما را مهار می کند.
کارشناسان تغذیه توصیه می کنند 15 میوه را برای هیدراته نگه داشتن بدن دریابید.
این 15 ماده غذایی دارای آب بالا و پر شده با مواد مغذی و به طور طبیعی حاوی کالری کم می باشد با توجه به قانون قدیمی از انگشت شست، شما باید هشت لیوان آب در هر روز بنوشید و برخی از کارشناسان حتی آب بیشتری را توصیه می کنند که می تواند مانند یک وظیفه دلهره آور در برخی از روزها به نظر برسد شما لازم نیست که به همه آب بنوشید تقریبا 20٪ از مصرف آب روزانه ما از غذاهای جامد، به خصوص از میوه ها و سبزیجات فراهم می شود.
1 – خیار
محتوای آب: 96.7٪
این گیاهی تابستانی است که دارای بالاترین مقدار آب از تمامی مواد غذایی جامد است در سالاد به صورت قطعه قطعه استفاده می شود. اگر می خواهید قدرت مرطوب کنندگی خیار را بیشترکنید سعی کنید آن را با ماست بدون چربی، نعناع و مکعب های یخ ساخته شده با سوپ خیار ترکیب کنید.
سوپ همیشه مرطوب است اما شما ممکن است بخواهید چیزی گرم در فصل تابستان بخورید سوپ خیار سرد است و از سوی دیگر، در هر زمان از سال با طراوت و خوشمزه است.
2 – کاهو
محتوای آب : 95.6٪
یک فنجان کاهو حاوی: 10 کالری، 0 گرم چربی، 1 گرم پروتئین، 2 گرم کربوهیدرات (1 فیبر رژیم غذایی)، 7 درصد از ویتامین A، 3 درصد از ویتامین C، 1 درصد از کلسیم و 2 درصد از آهن است همچنین حاوی مقدار بسیار کم از پتاسیم، فولات، ویتامین K، منیزیم و فسفر است. و با حدود 96 درصد آب برای رفع تشنگی مفید است.
3 – کرفس
محتوای آب : 95.4٪
این افسانه در مورد کرفس با کالری منفی کاملا درست نیست، اما مانند تمام مواد غذایی که دارای آب بالا است، کرفس کالری بسیار کمی (فقط 6 کالری) در هر ساقه دارد و دارای فیبر و آب است و با خوردن ان شما احساس سیری می کنید و اشتهای شما را مهار می کند.
این گیاهی بسیار سبک وزن و کوتاه است کرفس حاوی فولات و ویتامین های A، C و K و محتوای آب بالا است کرفس اسید معده را خنثی می کند و اغلب به عنوان یک درمان طبیعی برای سوزش معده و بازگشت اسید به مری توصیه می شود.
4 – تربچه
محتوای آب: 95.3٪
این سبزیجات ریشه ای دارای طراوت هستند و باید در فصل بهار به طور ثابت و در سالاد فصل تابستان استفاده کنید. آنها تند و شیرین عطر و طعم و رنگ متفاوت دارند و در بسته بندی های کوچک و مهم تر از آنها با آنتی اکسیدان ها مانند کاتچین ( که در چای سبز یافت می شود ) پر شده است.
بافت ترد تربچه در سالاد کلم برای تابستان بدون سس مایونز مورد نیاز است. سالاد ترکیبی از ( تربچه و کلم و هویج خرد شده ، نخود فرنگی، فندق خرد شده، جعفری، آب لیمو، روغن زیتون، نمک، و فلفل ) است.
5 – گوجه فرنگی
محتوای آب: 94.5٪
گوجه فرنگی کمی درشتتر خرد شده همیشه یک عامل اصلی از سالاد، سس و ساندویچ است اما گونه های شیرین گیلاس و انگور را که یک میان وعده آبدار بسیار عالی هستند فراموش نکنید. آنها اگر با برخی از آجیل و یا مقداری پنیر کم سدیم خورده شوند عطر و طعم خوبی پیدا می کنند.
6 – فلفل سبز
محتوای آب: 93.9٪
فلفل دلمه ای از هر گونه دارای محتوای آب بالا است فقط لبه بیرونی گونه های فلفل قرمز و زرد ( که در حدود 92٪ آب است ) و بر خلاف باور عموم، فلفل سبز حاوی آنتی اکسیدان ها می باشد قبل از صرف شام و یا اواخر شب فلفل میان وعده خوبی است.
7 – گل کلم
محتوای آب: 92.1٪
علاوه بر داشتن مقدار زیادی از آب، دارای ویتامین ها و مواد مغذی گیاهی است که برای کمک به کاهش کلسترول و مبارزه با سرطان، از جمله سرطان سینه موثر است در یک مطالعه در سال 2012 توسط محققان دانشگاه واندربیلت روی بیمار مبتلا به سرطان پستان نشان داده است که خوردن سبزیجات کلم، شبیه به گل کلم با خطر مرگ ناشی از بیماری یا عود کمتر همراه است.
8 – هندوانه
محتوای آب: 91.5٪
این کاملا واضح است که هندوانه پر از آب خوب است اما این هندوانه آبدار نیز دارای منابع غنی از لیکوپن و یک آنتی اکسیدان ضد سرطان موجود در میوه ها و سبزیجات قرمز می باشد. در واقع، هندوانه حاوی لیکوپن بیشتر از گوجه فرنگی خام ا ست، حدود 12 میلی گرم در هر قاچ گوه ای هندوانه، در مقابل 3 میلی گرم در یک گوجه فرنگی متوسط است. هندوانه در تابستان میوه خوبی است.
9 – اسفناج
محتوای آب: 91.4٪ آب
کاهو ممکن است مقدار آب بالاتری داشته باشد اما اسفناج معمولا در شریط کلی بهتر است. برگ اسفناج خام در ساندویچ یا سالاد تقریبا به همان اندازه هیدراتاسیون فراهم می کند اسفناج سرشار از لوتئین، پتاسیم، فیبر و فولات بالا است و فقط یک فنجان برگ خام اسفناج حاوی 15 درصد از مصرف روزانه ویتامین E و یک آنتی اکسیدان مهم برای مبارزه با مولکول های مخرب به نام عنوان رادیکال های آزاد است.
10 – میوه ستاره
محتوای آب: 91.4٪ آب
این میوه های گرمسیری، همچنین به عنوان کارامبولا شناخته شده است، دارای گونه های شیرین و ترش و بافت آبدار شبیه به آناناس است از آن در سالاد میوه یا به عنوان چاشنی خوراکی در تابستان استفاده می شود این میوه سرشار از آنتی اکسیدان ها، به ویژه اپیکاتچین است این ترکیب برای قلب سالم در شکلات تیره و چای سبز نیز یافت می شود.
افراد مبتلا به مشکلات کلیوی به دلیل سطح بالای اسید اگزالیک، باید از خوردن میوه ستاره اجتناب کنند.
11 – توت فرنگی
محتوای آب: 91.0٪
همه انواع توت ها غذاهای خوب برای هیدراتاسیون هستند اما آب توت فرنگی قرمز آبدار بهترین نوع از این گروه است. تمشک و زغال اخته هر دو در حدود 85٪ آب دارند در حالی که تمشک به تنها اندکی بیشتر88.2٪ آب دارد.
12 – کلم بروکلی
محتوای آب: 90.7٪
کلم بروکلی مانند گل کلم خام به سالاد اضافه می شود موقع خوردن، صدای خرد شدن یا شبیه چیزی در زیر دندان و رضایت بخش است دارای مقدار زیادی فیبر، پتاسیم، ویتامین A، ویتامین Cاست کلم بروکلی تنها سبزیجات کلم ( یک دسته بندی که شامل کلم و کلم پیچ و اضافه کردن گل کلم ) و دارای مقدار قابل توجهی از سولفورافن، یک ترکیب قوی که باعث افزایش آنزیم های محافظ بدن و سبب خارج کردن گرگرفتگی مواد شیمیایی سرطان زا است.
13 – گریپ فروت
محتوای آب: 90.5٪
این میوه آبدار، از میوه های خانواده مرکبات تند است و تحقیقات نشان می دهد که می تواند سبب کاهش کلسترول و کوچک کردن دور کمر شود در یک مطالعه، افرادی که یک گریپ فروت در یک روز خوردند کلسترول بد (LDL ) 15.5٪ کاهش و تری گلیسیرید خود را 27 درصد کاهش داد.
از سوی دیگر خوردن نیمی از یک گریپ فروت ( حدود 40 کالری ) قبل از هر وعده غذایی به افراد رژیمی کمک کرده تا در حدود بیش از سه و نیم پوند در 12 هفته وزن از دست بدهند محققان می گویند که ترکیبات در این میوه به سوخت چربی و تثبیت قند خون کمک کرده و در نتیجه سبب کاهش هوس می شود.
14 – هویج
محتوای آب: 90.4٪
هویج یک سبزی ریشه ای سرشار از ویتامین است. شما می توانید هویج را در انواع رنگ ها در کنار رنگ نارنجی سنتی از جمله زرد، قرمز و بنفش پیدا کنید. هویج را می توان خام یا پخته و یا در آب و یا مخلوط مصرف و لذت برد. این سبزی مغذی خواص درمانی بسیاری را فراهم می کند.
هویج کوچک اندازه حاوی آب بیشتر از هویج بزرگ است آب هویج بسیار سالم است و ارزش غذایی زیادی دارد. هویج متوسط دارای 25 کالری، 6 گرم کربوهیدرات، 2 گرم فیبر گیاهی، یک منبع عالی از ویتامین A است بیش از 200 درصد نیاز روزانه ویتامین A فقط با خوردن یک هویج فراهم می شود.
15 – طالبی
محتوای آب: 90.2٪
این خربزه شاداب مقدار کمی کالری فراهم می کند درنتیجه حاصل تغذیه ای بزرگ است. حدود یک چهارم از یک طالبی، حاوی تنها 50 کالری و 100٪ جذب توصیه شده روزانه از ویتامین های A و C را ارائه می دهد.
این میوه های مغذی و آبدار را فراموش نکنید
میوه های آبدار,میوه های مغذی,میوه های کم کالری,کم کالری ترین میوه,کم کالری ترین میوه ها,راههای افزایش آب بدن,انواع میوه های آبدار,میوه های کم کالری کدامند,میوه های کم کالری تابستان,لیست میوه های کم کالری,انواع میوه های کم کالری,غذاها و میوه های کم کالری,اسامی میوه های کم کالری,معرفی میوه های کم کالری

تب خال با یک لکه کوچک و داراى خارش آغاز مى شود. سپس تاولهاى کوچک آبدار بوجود مى آ یند، ویروس تب خال به آنها سرایت مى کند داراى هیچگونه علائمى نیستند ولـى مى توانند ویروس را به سایرین سرایت دهند .
یک متخصص پوست و مو تماس پوستی را عامل انتقال ویروس تبخال دانست و گفت: ویروس تبخال هیچگاه از بدن خارج نمیشود و در زمانهای مختلف عود میکند.
غلامحسین غفارپور،متخصص پوست و مو درباره تبخال گفت: تبخال یک بیماری ویروسی است که از طریق تماس پوستی منتقل میشود و تقریباً غالب افراد جامعه به نحوی به این بیماری مبتلا هستند.
وی تصریح کرد: ویروس تبخال دارای دو تیپ است که تیپ اول معمولاً در صورت و کنار لبها ایجاد میشود و از طریق بوسیدن، معانقه یا در ورزشکاران برخی رشتههای ورزشی مانند کُشتی به علت تماس پوست زیاد منتقل میشود و معمولاً ضایعات این بیماری به شکل جوشهای تاولی کوچک قرمز رنگ است که به صورت چندتایی بر روی پوست و در کنار هم قرار میگیرند که معمولاً ظرف 2 هفته بهبود پیدا میکنند.
این متخصص پوست و مو خاطرنشان کرد: این ویروس به طور نهفته در غدد اعصابی بدن بر جای میماند و هر گاه فرد دچار استرس و هیجانات شدید شود ویروس از حالت نهفته در غدد اعصابی در مسیر عصب خارج شده و جوشهای تاولی کوچک در مناطق قبلی ایجاد میشود و باز هم 1 تا 2 هفته بعد از بین میرود و باز هم این دور تسلسل ادامه پیدا میکند؛ پس این ویروس هیچگاه از بدن خارج نمیشود.
غفارپور تصریح کرد: تعداد حملات تبخال تیپ 1 که بیشتر در صورت ایجاد میشود سالی بیش از 1 یا 2 بار بیشتر روی نمیدهد.
وی افزود: ویروس تیپ 2 نیز معمولاً از طریق تماس جنسی منتقل میشود و خشونت زیادتری دارد و تعداد دفعات بروزش بیشتر است یعنی کسی که در منطقه تناسلی دچار تبخال میشود 8 تا 12 بار در سال دچار این عارضه شود.
این متخصص پوست و مو گفت: در این موارد برای ساکت کردن بیماری میتوان از برخی داروها با تجویز پزشک استفاده کرد که مقدار مصرف و طول درمان آن با توجه به شرایط فرد و تشخیص پزشک متفاوت است که در پایان طول درمان از شدت و دفعات کمتری برخوردار خواهد شد.
غفار پور تأکید کرد: با توجه به نکات گفته شده میتوان این گونه نتیجه گیری کرد که تبخال قابل درمان نیست و تنها میتوان به نحوی آنرا تا حدی کنترل کرد.
وی خاطرنشان کرد: وقتی تبخال حالت عودکننده دارد ممکن است میکروبهای دیگر نیز با این زخمها ترکیب شوند که به عوارضی روی پوست منجر شود ضمن اینکه عود مکرر تبخال روی پوست باعث ایجاد جوشگاه و در نهایت باقیماندن اثر میشود.
این متخصص پوست و مو افزود: در جوامع شلوغ و محیطهای ورزشی که تماس پوستی نزدیک با یکدیگر دارند حتماً شیوع بیشتری خواهد داشت.
غفارپور مراجعه به پزشک در صورت بروز تبخال برای اولین بار را مهم ارزیابی و تصریح کرد: اگر مریض برای اولین بار به تبخال مبتلا شود در صورت مراجعه به پزشک و استفاده از داروهایی خاص از بروز دفعات و شدت تبخال زدن تا حدی جلوگیری میشود.
لمس پوستی با افراد عامل انتقال تب خال
بخال چیست,درمان تبخال,درمان سریع تبخال,راههای انتقال ویروس تبخال,علت تبخال زدن چیست,دارو برای تبخال,تبخال چیست,درمان تبخال روی لب,درمان تبخال بینی,درمان تبخال با سیر,درمان سریع تبخال لب,درمان سریع تبخال لب,درمان سریع تبخال بینی,درمان سریع تبخال دهان,درمان سریع تبخال روی لب,درمان سریع تبخال با سیر,راههای انتقال ویروس هرپس,راه انتقال ویروس تبخال,راه انتقال ویروس هرپس,دلیل تبخال زدن چیست,علت تبخال زدن لب چیست,دارو برای تبخال لب,دارو برای تبخال واژن,داروی برای تبخال,بهترین دارو برای تبخال,دارو برای درمان تبخال,دارو تبخال,تبخال چیست,علت تبخال چیست,تبخال چشمی چیست,درمان تبخال چیست,داروی تبخال چیست,دارویی برای تبخال لب

من از دوران کودکی با مجلات بدنسازی بزرگ شدهام. آنها در همه صفحاتشان، از اهمیت پروتئین بحث میکردند. مثلا اینکه چگونه برای تقویت کردن عضلات به آن نیازداریم، چگونه به مقدار زیاد آنرا استفاده کنیم و چگونه باید مکمل ها را استفاده کنیم تا اطمینان حاصل کنیم که جواب میدهد.
اما وقتی در حال گرفتن مدرک دکترای تغذیه بودم، بسیاری از کتابهای درسی را که میخواندم درست برعکس آنها توضیح میداد! مثلا اینکه پروتئین، آنقدرها هم مهم نیست و میتواند کاملا خطرناک باشد و اگر مقدار زیادی پروتئین بخورید ممکن است کلیههایتان از کار بیفتند!!
امروزه این موضوع، یک بحث داغ است. انواع مختلف تناسب اندام، معمولا دوزهای بسیار زیادی از پروتئین را پیشنهاد میکنند، گاهی اوقات ۶ تا ۸ گرم به ازای هر کیلو از وزن بدن. اما، موسسات دارویی معتقدند که اکثر ما بیشتر از مقداری که نیاز داریم، پروتئین مصرف میکنیم.
مثلا وزارت کشاورزی ایالات متحده، مقدار مجاز پروتئین در رژیم غذایی را ۰.۷۲ گرم به ازای هر کیلو از وزن بدن میداند. بنابراین اگر حدود ۸۰ کیلو باشید، مقدار مجاز مصرف پروتئین شما ۵۸ گرم است. که با خوردن یک استیک گوشت ۳۵۰ گرمی، به این مقدار در یک روز میرسید.
ایراد هر دوی این نظریهها، این است که یک نیاز واقعی را بیان نمیکنند. سهمیهی توصیه شدهی اولی، زمانی برایتان مناسب است که بخواهید شبیه حرفهایهای بدنسازی شوید. اما برای بقیهی ما، این مقدار زیاد است.
دربارهی توصیه وزارت کشاورزی ایالات متحده هم، این سازمان اینطور توضیح میدهد که میانگین سطح مصرف روزانهی مواد مغذی در رژیم غذایی، معمولا برای پاسخگویی به ۹۷ تا ۹۸ درصد نیازهای تغذیهای افراد سالم، در دورهی خاصی از زندگی کافی است. در واقع این توضیح شما را مطمئن میکند که خطری متوجهتان نیست.
ما به استانداردی نیاز داریم که به ما بگوید با توجه به اهداف شخصی و خواستههایمان، باید چه مقدار پروتئین مصرف کنیم. من این مقدار را «سطح مصرف بهینه» مینامم. و این عدد، ممکن است به زیادی ارقامی که در مجلات میخواندم نباشد. ولی قطعا از توصیهی وزارت کشاورزی ایالات متحده بیشتر است.
فرض کنید که میخواهید وزن کم کنید. این کار بدین معناست که باید برخی از دستورالعملهای ساده مانند خوردن شیرینی کمتر را دنبال کنید. تحقیقات نشان میدهد که خوردن پروتئین بیشتر، میتواند در رسیدن به این هدف به شما کمک کند!
دانشمندان دانشگاه ایلینویز، یک برنامهی کاهش وزن ترتیب دادند که در آن یک گروه، مقدار پروتئین توصیه شدهی روزانه را مصرف کردند، درحالیکه گروه دیگر دو برابر مقدار توصیه شدهی روزانه را استفاده نمودند. هر دو گروه، ورزش هم کردند. گروه اول در شانزده هفته ۶ کیلو چربی آب کرد، در حالیکه گروه دوم در همان بازهی زمانی نزدیک به ۱۰ کیلوگرم وزن کم کرد!
علاوه بر این، گروه اول ۱ کیلو عضله هم از دست داد. این موضوع نشان میدهد که شما در طی یک برنامهی کاهش وزن، به پروتئین بیشتری نیاز دارید، هم برای آب کردن چربی و هم برای حفظ عضلاتتان.
افراد بدبین در مورد پروتئین، میگویند که خوردن این همه پروتئین، سیستم قلبی عروقی شما را به خطر میاندازد و رگهایتان را میبندد.
برای آزمایش این موضوع، محققان، یک گروه از افراد با فشار خون بالا و کلسترول پایینتر از حد ایده آل تشکیل دادند و تاثیر اضافه کردن پروتئین بیشتر به رژیم غذاییشان را بررسی کردند. در طول آزمایش، به کسی اجازهی کاهش یا افزایش وزن داده نشد. بعضی از افراد، از یک رژیم غذایی که ۱۸ درصد از کل کالریاش از پروتئین بود تغذیه کردند که این مقدار به مقدار توصیه شدهی وزارت کشاورزی ایالات متحده بسیار نزدیک بود. گروه دوم مصرف پروتئینشان را تا ۲۸ درصد بالا بردند. چه اتفاقی افتاد؟
تمام افراد گروه دوم، علائم سلامتی بیشتری از خود نشان دادند! افراد این گروه، کاهش بیشتری در فشار خون، کلسترول بد، و سطح تریگلیسریدشان داشتند. و چه چیزی بهتر از اینکه ریسک ابتلا به بیماری قلبی شان که ۱۰ سال تخمین زده شده بود، در مقایسه با آنهایی که پروتئین کمتری مصرف کردند کاهش یافت؟ اگر به این افراد، اجازهی کاهش وزن داده میشد، شاید نتایج چشمگیرتری هم بدست میآمد.
اگر از علم بپرسید، حدود ۳۰ درصد از کالری شما باید از پروتئینها تامین شود. در این سطح، در مورد کمبود پروتئین نگران نخواهید بود و میدانید که به اندازهی کافی مواد مغذی برای کاهش چربی دریافت میکنید و در عین حال سلامتی قلبیتان را بهبود میبخشید. با هر وعدهی غذایی و میان وعدهتان، مقداری پروتئین بخورید تا به آسانی به این هدف برسید.
میخواهم فعلا بحث پروتئین را متوقف کنم و در مورد قند خون صحبت کنم. وقتی غذا میخورید بدنتان کربوهیدراتها را به قندهای ساده تجزیه میکند و آنها را به جریان خونتان میفرستد. فرقی نمیکند که آن کربوهیدرات از کلم بروکلی دریافت شده باشد و یا از بیسکوییت.
بدن شما به انرژی نیاز دارد، و به این روش انرژیاش را کسب میکند.نتیجهی این کار، افزایش سطح قند خون شماست. بدن شما در مورد قند خون، بسیار دقیق است و میخواهد تا همیشه سطح قند خونتان کاملا میزان باشد. برای کسانیکه به اعداد و ارقام علاقمندند، باید بگویم که این مقدار بین ۷۰ تا ۹۹ میلیگرم در هر دسی لیتر است.
وقتی که غذای زیادی میخورید، قند خونتان بمقدار زیادی افزایش مییابد و باعث میشود که بدنتان شوکه شود! غدهی لوزالمعدهی شما با آزادسازی هورمون انسولین، عکسالعمل نشان میدهد. وظیفهی انسولین در این مورد بسیار ساده است: قند اضافی را از خونتان خارج میکند.
او برای اینکار به سراسر بدنتان سرکشی میکند، روی نقاط ورودی عضلات و سلولهای چربی، ضربه میزند تا ببیند که آیا باز هستند و مقداری قند مصرف میکنند یا نه! او این کار را تا زمانیکه سطح قند خون بمیزان درست و مناسبش برگردد انجام میدهد.
اگر بدنتان بیش از حد واکنش نشان دهد، لوزالمعده، انسولین بسیار زیادی آزاد میکند. این انسولین، به ورودیهای بسیار زیادی ضربه میزند و قند خیلی زیادی از خونتان خارج میکند. و حالا شما یک مشکل تازه دارید: افت قند خون!
شما احساس خستگی یا گرسنگی میکنید. خسته میشوید چون ضروریترین منبع انرژی بدنتان که همان قند خون است، ناگهان تمام میشود. دوست دارید غذا بخورید، زیرا قند خون پایین، یکی از قویترین سیگنالهای گرسنگی بدن را تولید میکند. بدن شما برای بالا بردن دوبارهی قند خون، غذاهای سرشار از کربوهیدرات میخواهد، حتی اگر تازه غذا خورده باشید!
پروتئین، میتواند جایگزین آن کربوهیدراتها شود. آمینو اسیدهایی که بلوک ساختمانی پروتئین را تشکیل میدهند، نسبت به آنهایی که در یک غذای سرشار از کربوهیدرات هستند، باعث ترشح انسولین بسیار کمتری میشوند.
بنابراین، مصرف پروتئین بیشتر، تاثیر کمتری روی قند خونتان دارد. همچنین، پروتئین باعث ترشح هورمونی بنام «گلوکاگون» میشود. این هورمون، مکمل انسولین است. در حالیکه انسولین، قند را از خون شما میگیرد و به عضلات و سلولهای چربی میفرستد، گلوکاگون، چربی ذخیره شده در سلولهای چربیتان را میگیرد و در جریان خونتان آزاد میکند، و با این کار، نیروی مورد نیاز برای عضلات، مغز، و هر چیز دیگری که انرژی مصرف میکند فراهم میشود.
پس، از بین تمام انواع غذاهایی که میتوانید مصرف کنید، پروتئین برای بدنتان از همه مفیدتر است. پروتئین، انسولین را کنترل میکند و به سوزاندن چربی کمک میکند.
وقتی دربارهی سوزاندن کالری صحبت میکنیم، همهی ما به یاد ورزش میافتیم. اما، بدن ما در تمام طول شبانه روز در حال مصرف انرژی است. حتی وقتی خوابیم هم در حال تنفس و پمپاژ خون هستیم، مغز ما در حال خواب دیدن است و هنوز در حال هضم غذا و پیدا کردن جایی برای ذخیرهی آن هستیم. همهی غذاها به یک اندازه هضم نمیشوند.
اجزای تشکیل دهندهی غذا، مانند پروتئین، کربوهیدراتها و چربیها به مقادیر مختلفی از انرژی برای هضم شدن نیاز دارند. درست مثل ورزشهای مختلف با شدت متفاوت، که کالری بیشتر یا کمتری را میسوزانند. دانشمندان به مقدار این سوخت و ساز، «اثر گرمازایی غذاها» میگویند. پروتئین، نسبت به کربوهیدرات یا چربی، اثر گرمازایی بسیار بالاتری دارد. یعنی با خوردن پروتئین بیشتر، بدنتان در طول فرایند هضم، کالری بیشتری میسوزاند.
در برخی موارد، با دو برابر کردن پروتئین مصرفیتان تعداد کالریهایی که در طول روز میسوزانید، بالا میرود. این یکی از دلایلی است که پروتئین به خودی خود به کاهش وزنتان کمک میکند.
در طول فرایند هضم، بدن شما پروتئین را به آمینو اسید تجزیه و از این آمینو اسیدها به روشهای مختلفی استفاده میکند؛ درست مانند کودکی که لگوها را برای ساختن یک قلعه با هم ترکیب میکند، آنها را کنار هم قرار میدهد. خوشبختانه بدن شما این کار را مرتبتر از معلم مدرسهی ابتداییتان انجام میدهد! بافتهای ماهیچهای شما مانند قلعه هستند. برای ساخت آنها، به مصرف میزان کافی از بلوکهای ساختمانی نیاز دارید.
اما فرض کنید که این لگوها، نه تنها روی هم قرار میگیرند، بلکه میگویند که چه زمانی دیوارها و برجها را باید بسازید. این همان کاری است که آمینو اسیدهای موجود در پروتئین انجام میدهند! آنها فقط تکههای بی اثری از غذا نیستند که منتظر تجزیه شدن باشند، آنها به بدنتان پیام میفرستند که عضله بسازد.
مهمترین آمینو اسید در این فرایند «لوسین» است، که تقریبا در هر مادهی غذایی حاوی پروتئین وجود دارد. اما برای اینکه لوسین توانایی شما را در تبدیل پروتئین به عضله را به حداکثر برساند، باید به مقدار خاصی موجود باشد که به آن «آستانهی پروتئین» میگویند.
دانشمندان تخمین میزنند که این آستانه حدود ۳۰ گرم پروتئین است. شما میتوانید با کمتر یا بیشتر از این مقدار نیز عضله بسازید، اما این مقداری است که بر طبق مطالعات، برای عملکرد مطلوب ایده آل است.
بعد از اینکه عضله ساخته شد، از نظر متابولیکی فعال میشود، یعنی نسبت به چربیها کالری بیشتری میسوزاند، حتی زمانی که شما در حال استراحت هستید. و البته وقتی در حال فعالیت هستید کالری بسیار بیشتری سوزانده میشود. هر چه عضلات بیشتری داشته باشید، در هر فعالیتی موثرتر و کارآمدتر میشوید، و این باعث میشود کالری بیشتری بسوزانید.
پیشنهاد میکنم از پروتئین بدون چربی در طول روز استفاده کنید. در زیر، چند راه آسان و سریع برای اضافه کردن این مادهی غذایی ضروری به هر وعدهی غذاییتان را آوردهایم:
*صبحانه: تخم مرغ، سفیدهی تخم مرغ، ماست، اسموتیهای حاوی پودر پروتئین و…
*نهار یا شام: ماهی، سینهی مرغ، گوشت کم چرب، گوشت بوقلمون، سوسیس مرغ یا بوقلمون، توفو، میگو و…
*میان وعده ها: انواع آجیل و دانهها، غلات، خوراکیهای پروتئینی، نوشیدنیهای حاوی پروتئین و…
منبع-http://fitnessmagazine.ir
یک شیوه نوین در استفاده پروتئین برای مردم عادی
سطح مصرف بهینه پروتئین مقدار بهینه چیست؟,رژیم سرشار از پروتئین برای تمام طول روز

اگر با آنچه در اختیار دارید شاد و خرسند نباشید، زمانی که داشته هایتان دو برابر باشد، نیز شادتر نخواهید بود. تمام شادمانی تان را با نادیده انگاشتن هر آنچه که دارید برای هر آنچه که در آرزوی داشتنش هستید از دست ندهید
رسیدن به خوشبختی و شادمانی به معنای تحقق یکی از بزرگ ترین آرزوهای بشری است. آرزویی که نیازمند تلاش ها و ممارست های بسیار است و برای بهره بردن از نتایج آن باید سال ها صبر کرد. سال ها پژوهش روان شناسان آنها را قادر کرده است تا راهکارهای زود بازدهی برای تجربه حس خوشحالی در زندگی ارائه کنند، شیوه هایی که به وسیله آنها می توان روزها و هفته های لذت بخشی را تجربه کرد.
در میان انواع شیوه های مطرح شده پنج راه بیشترین بازده را داشته است که در اینجا به صورت خلاصه بیان می شود:
1- ورزش کردن
انجام فعالیت های بدنی در بهتر کردن خلق و خوی افراد نقش به سزایی دارد. از آنجایی که روح و بدن دو بخش جدایی ناپذیر هستند و عملکرد هر یک بر دیگری اثر می گذارد، ورزش کردن و تلاش برای داشتن بدنی سالم بدون شک بر سلامت روح و کاهش افسردگی و شاد بودن لازم و ضروری است. البته برای داشتن خُلقی شادتر نیست، نیازی نیست به باشگاه بروید بلکه یک پیاده روی ساده روزانه هم می تواند حال شما بهتر کند.
2- تماس با یک دوست صمیمی یا اعضای خانواده
داشتن ارتباطات مثبت اجتماعی سنگ بنای شادی و سلامتی است. حداقل تأثیری که گفتگو با یک دوست می تواند داشته باشد، افزایش انرژی و انگیزه است، حتی اگر دایره ارتباطات اجتماعی شما محدود باشد باز هم می توانید از لذت صحبت با نزدیکتان بهره مند شوید و تأثیرات آن را ببینید. پس اگر حال خوبی ندارید همین حالا تلفن را بردارید با یکی از دوستانتان تماس بگیرید، کافی است 5 دقیقه با او صحبت کنید تا تغییر را احساس کنید.
3- نوشتن چه چیزی که برای داشتنشان شاکر هستید
یک دفتر کوچک تهیه کنید و هر چیزی که خوشحالتان می کند، یا هر آن چیزی که از داشتنش خوشحال هستید در آن یادداشت کنید. این کار با نوشتن سه چیز کوچکی که به خاطرتشان شاد هستید آغاز کنید، اگر این کار را به مدت شش ماه تکرار کنید و دفتر خود را پُر کنید از خوشحالی های کوچک، به وقت دلتنگی می بینید که چه طور در عرض 5 دقیقه حالتان را عوض می کند.
4- تصور کنید ماه آینده به بهترین دستآورد زندگی خود می رسید
به گفته روان شناسان تصور کردن خود در بهترین حالت، به طرز شگفت انگیزی شما را مثبت نگر می کند و احساسات مثبت را در شما رشد می دهد. افراد مثبت اندیش برخلاف منفی بافان، بر این باور هستند که اتفاقات ناخوشایند زندگی را می توانند کنترل کنند و به همین دلیل اکثر مواقع راه درست را انتخاب می کنند. پس تنها چند دقیقه خود را در بهترین حالت ممکن تصور کنید و بنویسید هر آنچه در ذهن دارید، نتیجه این کار قطعاً شما را شگفت زده می کند.
5- برای روز خود هدفی تعیین کنید
مشخص کردن یک هدف حتی اگر کوچک باشد به روز شما جهت می دهد، انجام این کار مثل زمانی است که در ماشین می نشینید و از مقصد با خبر هستید، چه قدر راحت کوتاه ترین و بهترین مسیر را برای رسیدن انتخاب می کنید. حال عکس این ماجرا را تصور کنید، آیا سردرگم نیستید؟ لازم نیست که هر روز با هدفی بزرگ و خاص اغاز شود، کافی است شما یک کار کوچک را برای خود تعیین کنید و آن را بر روی کاغذ بنویسید و مقابل چشم خود قرار دهید.
پنج راه طلایی برای شادمان شدن شما
شادمانی,راههای شادبودن,راهکارهای شادبودن,شادمانی بی سبب,شادمانی درونی,شادمانی خلاق,شادمانی مردم,شادمانی در زندگی,شادمانی و شخصیت,راههای کاهش افسردگی,راهکارهای کاهش افسردگی,راهای کاهش افسردگی,راه کاهش افسردگی