
پوشیدن کفشهای پاشنهبلندبرای کودکان بهیچ عنوان توصیه نمیشود. زیرا احتمال برهم خوردن تعادل و زمین خوردن انها به واسطه پوشیدن کفش پاشنهبلند و آسیب دیدگی وجود دارد.
فوق تخصص ارتوپدی اطفال گفت:استخوان های کودکان در حال رشد همچنان نرم و انعطاف پذیر است بنابراین نباید از کفش های پاشنه بلند استفاده کنند.شیرین زمانی درکنفرانس ماهانه انجمن علمی جراحان ارتوپدی ایران با موضوع دررفتگی خلفی شانه و ارتوپدی اطفال اظهار کرد: به هیچ عنوان نباید تصور کنیم که کودکان انسان های کاملی در ابعاد کوچکتر هستند.
وی افزود: استخوان های کودکان در حال رشد هنوز غضروفی و در حال شکل گیری است بنابراین باید در انتخاب کفش و کوله پشتی به ویژه برای دانش آموزان توجه ویژه ای صورت گیرد.
عضو انجمن ارتوپدی ایران ادامه داد: بهتر است دانش آموزان از کفش های اسپرتی که مقداری دارای کف ( لژ ) است و از زمین فاصله دارد استفاده کنند، همچنین بهتر است قسمت جلویی کفش گرد باشد تا انگشت کودک به راحتی در آن حرکت کند.
وی درباره کیف مخصوص مدرسه دانش آموزان گفت: توصیه می شود از کوله پشتی استفاده شود و در زمان استفاده هر دو بند بر روی شانه قرار گیرد، همچنین والدین توجه داشته باشند کوله پشتی را انتخاب کنند که جاهای زیادی داشته باشد تا اجسام را در آن پخش کنند، این طور نباشد که فقط یک جای قرار دادن داشته باشد و آن قسمت سنگین شود.
وی ادامه داد: همچنین وسایل سنگین را در نزدیک بدن کودک قرار دهند، وزن کوله پشتی نباید 10 تا 15 درصد بیشتر از وزن کودک باشد، اگر لازم باشد کودک وسایل زیادی را حمل کند توصیه می شود از کوله پشتی های چرخدار استفاده شود.
زمانی افزود: همچنین کودکان باید یاد بگیرند که بر روی میز و نیمکت مدرسه به صورت صاف بنشینند و برای نوشتن از قوز کردن بپرهیزند.
وی تاکید کرد: همچنین پریدن کودکان در حال رشد از بلندی موجب آسیب رساندن به صفحه رشدی آنها در مفاصل می شود و در سنین بالاتر عوارض مفصلی به همراه خواهد داشت. توصیه می شود والدین برای کودکان دوچرخه تهیه کنند تا هم انرژی کودک تخلیه شود و هم با پا زدن مفاصل و ماهیچه ها قوی می شود.
زمانی در ادامه درباره عفونت مفصلی در کودکان توضیح داد: عفونت دستگاه های استخوانی در کودکان شایع است و جزو بیماری های خاص اطفال محسوب می شود.
وی گفت: در بدن کودکان منبعی از عفونت وجود دارد که از طریق خون وارد استخوان می شود و در صورت عدم درمان، استخوان، مفاصل و حتی بافت های اطراف مفاصل را درگیر می کند.
فوق تخصص ارتوپدی اطفال افزود: وجود عفونت در بدن کودک عوارضی همچون تب، بی خوابی و درد در ناحیه درگیر بدن بروز می کند که مهمترین اصل در این زمینه تشخیص درست و به موقع آن است و بعد از درمان با آنتی بیوتیک آغاز می شود اما درصد بسیار زیادی از این کودکان برای درمان کامل نیاز به بستری شدن دارند.
وی ادامه داد: اگر عفونت مفاصل در دوران کودکی درمان نشود در بزرگسالی عوارض گاه وخیمی به همراه خواهد داشت زیرا ممکن است موجب تخریب بافت مفاصل و سایش استخوان شود و در برخی موارد نیز مفصل درگیر باید تعویض شود.
زمانی گفت: اگر عفونت همراه با درگیری مفاصل باشد ، موجب عدم خون رسانی به استخوان و در نهایت تخریب استخوان می شود.
فوق تخصص ارتوپدی اطفال اظهار کرد: فرو رفتن اشیاء نوک تیز مانند سوزن، چاقو یا اشیایی که کودکان با آن بازی می کنند، ممکن است این عفونت را در بدنشان ایجاد کند و اگر پزشک نتواند محل عفونت را به درستی تشخیص دهد، وجود عفونت در بدن کودک در سنین بالا می تواند به عفونت های مزمن تبدیل شود.
وی گفت: ممکن است عفونت های استخوانی علایم آنچنانی هم به همراه نداشته باشد و فقط در قالب یک درد باشد که بعد از عکسبرداری یک ضایعه کیست مانند در استخوان مشاهده می شود.
کفش پاشنه بلند برای کودک نخرید
کفش های اسپرت,کفش های اسپرت پسرانه,کفش های اسپرت دخترانه,کفش های اسپرت مردانه,کفش های اسپرت آدیداس,کفش های اسپرت دخترانه 92,کفش های اسپرت دخترونه,کفش های اسپرت جدید

طبیبان معالجات جدیدی را ابداع کرده اند که می تواند به افرادی که سکته های شدید کرده اند یاری کند، که مثل سابق صحبت بزنند و دست و پای شان را حرکت دهند.
پزشکان یک روش جدید را روی 5 بیمار که سکته شدید کرده بودند، پیاده کردند و آنها پس از 6 ماه توانستند حرف بزنند و دست و پای شان را حرکت دهند، ضمن اینکه سطح هشیاری شان نیز بهبود یافت.
3 مرد و 2 زن 45 تا 75 ساله توسط محققان دانشگاه سلطنتی لندن و به کمک سلول های بنیادینی که از مغز استخوان خودشان برداشته شده بود، مداوا شده اند. این اولین باری است که این روش آزمایش می شود.
اگرچه این تحقیق، تازه در مراحل ابتدایی است، اما با توجه به اینکه هر ساله حدود 150 هزار نفر در انگلیس سکته می کنند و گروهی از آنها قدرت حرکت یا حرف زدن شان را از دست می دهند و هیچ وقت نمی توانند زندگی مستقل سابق شان را داشته باشند، این درمان جدید می تواند بسیار امیدبخش باشد.
5 نفری که در این تحقیق شرکت داشتند، سکته مغزی شدید کرده بودند و 4 نفرشان بدترین نوع سکته را داشتند. از بیمارانی شبیه به آنها، حدود 50 درصد در همان 6 ماه اول جان خود را از دست می دهند، حدود 46 درصد برای ادامه زندگی به دیگران احتیاج دارند و فقط 4 درصد دوباره خوب می شوند.
در این تحقیق، 3 نفر از 4 نفری که بدترین نوع سکته را داشتند، بعد از 6 ماه آن قدر بهبود یافتند که می توانستند بدون کمک به دیگران زندگی کنند. البته برای اطمینان به این روش جدید، به آزمایشات بسیار بیشتری نیاز است.
منبع-سلامانه
برای قربانیان سکته مغزی درمانهای جدید بوجود آمد
سکته مغزی,شیوه ای برای بازتوانی سکته مغزی,درمان سکته مغزی,درمان سکته مغزی خفیف,درمان سکته ی مغزی,درمان سکته مغزی با طب سنتی,سکته مغزی به انگلیسی,سکته مغزی خفیف,سکته مغزی علائم,سکته مغزی ایسکمیک,سکته مغزی درمان,سکته مغزی هموراژیک,سکته مغزی و کما

پژوهشگران می گویند استفاده زیاد نمک می تواند بوجود آوردن روماتیسم مفصلی در اشخاص سیگاری را دو برابر کند.
این بررسی که در سوئد انجام شده و نتایج آن در مجله Rheumatology منتشر شده است نتیجه مطالعه بر روی 386 فرد است که عادات تغذیه آنها قبل از ابتلا ایشان به روماتیسم مفصلی مورد مطالعه قرار گرفته است. آنان دریافتند که در افراد تحت مطالعه هیچ ارتباطی بین مصرف زیاد نمک و بروز روماتیسم مفصلی وجود ندارد ولی در افرادی که سیگاری بودند مصرف زیاد نمک موجب ریسک دو برابری در بروز بیماری روماتسم مفصلی شده بود.
همچنین بروز بیماری روماتیسم مفصلی در افراد سیگاری تا زمانی که میزان دریافت سدیم آنها از طریق مصرف نمک کم باشد زیاد نیست. بنابراین مشاهده می شود که مصرف همزمان نمک و سیگار می تواند در ایجاد علائم روماتیسم مفصلی نقش مهمی داشته باشد.
مطالعات قبلی نشان داده است که مصرف میوه و سبزیجات می تواند موجب کاهش بروز روماتیسم مفصلی و مصرف پروتئین ، گوشت قرمز و ماهی کم چرب می تواند موجب افزایش آن شود و این ارتباط ممکن است به علت محتوای نمک این مواد غذایی باشد.
آیا مصرف نمک روماتیسم مفصلی می آورد؟
روماتیسم مفصلی,مصرف زیاد نمک,کاهش بروز روماتیسم مفصلی,مصرف پروتئین,روماتیسم مفصلی چیست,روماتیسم مفصلی و درمان آن,روماتیسم مفصلی و ورزش,روماتیسم مفصلی در کودکان,روماتیسم مفصلی علائم,روماتیسم مفصلی کودکان,روماتیسم مفصلی حاد,روماتیسم مفصلی و تغذیه,مصرف زیاد نمک و چربی,عوارض مصرف زیاد نمک,مضرات مصرف زیاد نمک,خطرات مصرف زیاد نمک,علت مصرف زیاد نمک,مصرف پروتئین وی,مصرف پروتئین و کراتین,مصرف پروتئین روزانه,مصرف پروتئین در ورزشکاران,مصرف پروتئین با شیر,مصرف پروتئین بدنسازی

عارضه های جانبی داروی پارکینسون بطور معمول شامل افسردگی، بیماری دستگاه گوارشی، درد مفاصل یا عارضه ای مانند سرماخوردگی است؛ ولی ظاهرا یک زن میان سال بدشانسی باورنکردنی آورده است.
به نقل از سایت های «فاکس نیوز» و «Live Science»، این زن که در ترکیه تحت درمان قرار گرفته، به خاطر خوردن داروی پارکینسون در طول روز 3 تا 5 بار به طور خود به خود ارضا می شد و به همین دلیل استفاده از «راساگیلین» را کنار گذاشته است.
محققان می گویند احتمالا دلیل این اتفاق، افزایش هورمون «دوپامین» در بدن بعد از مصرف این دارو است. دوپامین هورمونی است که در جریان ارضای جنسی در بدن آزاد می شود.
منبع سلامانه
تاثیر باور نکردنی پارکینسون روی یک زن: ارضا شدن خود به خود!
داروی پارکینسون,عوارض عجیب داروی پارکینسون,داروی پارکینسون
اختلالهای اضطرابی و افسردگی متد اولترین اختلالهای عصبی و روانی در ایران هستند. شنیدن این مورد چندان هم انسان را شگفت زده نمیکند خیلی از ما و انسانهای دورو برمان گاه و بیگاه دچار استرس و دلشوره میشویم. ولی آیا چنین اضطرابهایی نرمال هستند و اگر هستند تا چه میزان؟ این اضطرابها از چه زمانی احتیاج
بررسیهای روانپزشکی هستند؟ این پرسشها را از دکتر مریم رسولیان، روانپزشک و استادیار دانشگاه علوم پزشکی ایران، پرسیدهایم و ماحصل، گفتگویی شد که میخوانید.
خانم دکتر! در برخوردهایمان با دوستان و آشنایان، افرادی را میشناسیم که خیلی زود نگران میشوند و در ذهنشان همیشه بدترین حالت ممکن را تصور میکنند. اگر فرزندشان 10 دقیقه دیرتر به خانه برسد، چنان دچار اضطراب میشوند که انگار واقعا تصادف کرده. این را میتوان یک اختلال روانی دانست؟
زود نگران شدن را روانپزشکان، اضطراب مینامند. افرادی که در مورد مسایل روزمره زندگی زود نگران میشوند و همواره درباره کارهای معمول زندگی پیشبینی منفی دارند، افرادی مضطرب هستند اما احساس اضطراب لزوما غیرطبیعی نیست و حتی در مواردی سبب افزایش کارایی افراد میشود. بهعنوان نمونه، بیشتر دانشآموزان و دانشجویان در ایام امتحان دچار اضطراب میشوند و بهتر و بیشتر درس میخوانند؛ یعنی نسبت به روزهای معمول سال، توانایی بیشتری برای درس خواندن پیدا میکنند، کمتر میخوابند و دیرتر خسته میشوند؛ در حالی که افرادی که اضطراب بیمارگونه دارند، اگرچه کمتر میخوابند و نگران درسشان هم هستند اما به دلیل شدت اضطراب دچار کاهش تمرکز میشوند و افت عملکرد پیدا میکنند. این مقایسه در زمان امتحان هم صدق میکند؛ یعنی افراد مضطرب با وجود اینکه درس را بلد هستند، به دلیل شدت اضطراب نتیجه مطلوبی کسب نمیکنند.
پس اضطراب هم خوب و بد دارد؟
بله؛ اضطراب، احساسی ناخوشایند و فراگیر است که همه انسانها آن را تجربه میکنند. وقتی اتفاق ناخوشایندی در زندگی فردی یا اجتماعی از افراد پیش میآید، اضطراب یک تجربه قابلانتظار و بهنجار به حساب میآید و به عبارتی لزوما تجربه اضطراب یک تجربه نابهنجار نیست. اگر فردی بعد از فهمیدن اینکه مبتلا به یک بیماری صعبالعلاج شده، اضطراب را تجربه کند؛ این یک واکنش بهنجار و انطباقی است اما اگر در برابر یک سرماخوردگی هم طوری مضطرب شود که انگار مبتلا به یک بیماری وخیم شده، این یک تجربه بیمارگونه است. ابتلا به بیماری بدخیم یا وقوع حوادث ناگوار در زندگی هر فردی محتمل است. افراد مضطرب در زندگی به این احتمال اهمیت زیادی میدهند و با روبهرو شدن با هر واقعه غیرقابلانتظار، ناخوشایندترین واقعه را حدس میزنند. وقتی فرزندتان 10 دقیقه دیرتر به منزل میرسد، اولین فکری که به ذهن شما بهعنوان یک والد غیرمضطرب میرسد، این است که راه شلوغ بوده یا فرزندتان سر راه رفته است خرید یا با دوستش حرف میزند یا چیزی از این قبیل؛ اما والدین مضطرب فکر میکنند که فرزندشان تصادف کرده یا دزدیده شده یا چیزی از این قبیل. این مقایسه نشان میدهد که ارتباط مستقیمی بین افکار و احساسهای افراد وجود دارد اما نمیتوان بهطور قطع گفت که احساس اضطراب فکر بد را به دنبال دارد یا فکر بد احساس اضطراب را به همراه خود میآورد اما هر کدام که باشد، غیرطبیعی است و برای خود فرد و اطرافیان آزاردهنده است.
این اضطراب در چه جنسی و در چه گروه سنی رایجتر است؟
اضطراب و بیماریهای اضطرابی در زنان و جوانان بیشتر دیده میشود. اصولا خانمها تجربههای هیجانی بیشتری دارند و اختلال اضطراب منتشر و فوبیا (هراس) در زنان بیشتر دیده میشود اما در مورد وسواس، شیوع آن بین زنان و مردان تفاوت بارزی ندارد.
چقدر این حالت به تیپ شخصیتی افراد بستگی دارد؟
بین تجربه اضطراب و ویژگیهای شخصیتی افراد، ارتباط تنگاتنگی وجود دارد. اگرچه اصولا بین شخصیت و بیماری باید تفکیک قایل شد، بعضی از تیپهای شخصیتی مانند شخصیتهای وسواسی، وابسته، اجتنابی یا مرزی، زمینه تجربه اضطراب را بیشتر از سایر شخصیتها دارند.
آیا همه افراد به یک صورت اضطراب را تجربه میکنند؟
نه! بعضی از افراد اضطراب را بیشتر به صورت نشانههای جسمی مانند تپش قلب، تعریق، لرزش، تکررادرار، اسهال، سوزش سردل یا احساس گیر کردن لقمه در گلو تجربه میکنند اما در گروهی دیگر، افکار اضطرابی و نگرانی فکری نشانه غالب است و به عبارتی، بعضی اضطراب را با علایم جسمی و بعضی با علایم روانی تجربه میکنند. اصولا اگر اضطراب گسترده بدون یک زمینه مشخص تجربه شود و نگرانی فرد در مورد مسایل روزمره زندگی و در اکثر امور دیده شود، به آن اضطراب منتشرگفته میشود. اختلالهای اضطرابی شامل این موارد است: اضطراب منتشر، حمله هراس (پانیک)، ترس مرضی (فوبیا)، وسواس و اختلال استرس پس از حادثه (که بین مردم به نام موج انفجار رایج است). اگر اضطراب گسترده و نامحدود باشد، اضطراب منتشر است. اگر نشانههای اضطرابی به صورت حاد، شدید و دورهای تجربه شود، حمله هراس نامیده میشود. فوبیا به تجربه اضطراب در مواجهه با یک موقعیت یا شیء ترسناک گفته میشود. وسواس، افکار تکراری و مزاحمی است که در اکثر موارد فرد برای کاهش اضطراب ناشی از این افکار مزاحم مجبور به انجام کارهای تکراری میشود. مثلا فکر مزاحم یک نفر درباره اینکه بدنش نجس است، او را مجبور میکند که مکررا اقدام به شستوشو کند یا فکر میکند که در شمردن پول یا بستن در اشتباه کرده است و در نتیجه این کارها را مکررا تکرار میکند تا مطمئن شود. فرد وسواسی میداند که افکارش نادرست است اما وقتی فکر به ذهنش خطور میکند قادر به نادیده گرفتن فکرش نیست. در اکثر موارد فرق افراد وسواسی با افراد بهنجار در این است که افراد بهنجار هم افکاری مشابه افراد وسواسی به فکرشان میرسد اما فکر سریع از ذهنشان عبور میکند و آنها بر آن متمرکز نمیشوند.
مرز اضطراب و وسواس فکری کجاست؟
افکار اضطرابی، زمینه گستردهای دارند و به یک موضوع خاص اختصاص ندارند اما معمولا وسواس به یک فکر یا رفتار خاص محدود میشود؛ مانند شستوشو، شمردن و افکار مزاحم مشخص. به عبارتی هر فرد وسواسی اضطراب هم دارد اما هر فرد اضطرابی وسواس ندارد.
کی باید نگران این رفتارها باشیم؟
وقتی این رفتارها برای فرد یا اطرافیان سبب آزار و محدودیت شود، اختلال به حساب میآید و نیاز به مداخله دارویی یا رواندرمانی دارد.
میتوان این رفتار را اصلاح کرد؟
مسلما مانند همه اختلالهای دیگر، این اختلال هم درمان دارویی و رواندرمانی دارد که بسته به نوع تشخیص روانپزشک بر مبنای ویژگیهای شخصیتی یا تشخیص نوع اختلال، نوع درمان مشخص میشود و درمانها بیش از 50 درصد موثر هستند. این بهبودی تاثیر بسیار واضحی بر کیفیت زندگی فرد و اطرافیان او دارد و کاهش اضطراب، حتی به میزان 10 درصد نیز در کیفیت زندگی اثر مثبتی خواهد داشت.
منبع : salamat.ir
آیا شما هم دچار دلشوره می شوید؟
درمان دلشوره,درمان دلشوره و استرس,درمان دلشوره شدید,درمان دلشوره واضطراب,درمان دلشوره در طب سنتی,درمان دلشوره و افسردگی,درمان دلشوره استرس,درمان دلشوره واظطراب,راههای درمان دلشوره