بررسی شیر های سنتی با صنعتی

شیر های بسته بندی شده شیر های بسته بندی شده بهداشت در تولید شیر بهداشت در تولید شیر شیر های بسته بندی شده بهداشت در تولید شیر فواید شیر های سنتی بهداشت در تولید شیر شیر های بسته بندی شده فواید شیر های سنتی شیر های بسته بندی شده شیر های بسته بندی شده بهداشت در تولید شیر فواید شیر های سنتی شیر های بسته بندی شده فواید شیر های سنتی فواید شیر های سنتی شیر های بسته بندی شده شیر های بسته بندی شده بهداشت در تولید شیر

امروزه دیگر کمتر پیش می آید که شیر سنتی پیدا کنیم. بیشتر شیر ها از کارخانه می آید و بسته بندی شده است. از جهت اینکه احتمال بروز بیماری ها کمتر شده است این موضوع بسیار خوب است. اما آیا شیر صنعتی همان فواید شیر سنتی را دارد؟

«مهم ترین دلیل تفاوت طعم شیر صنعتی و سنتی، در میزان چربی آنهاست؛ از آنجا که شیرهای سنتی یا خام، دارای حدود ۵/۳ ۳ درصد چربی هستند و شیرهای صنعتی مقدار چربی استانداردی دارند که روی ۵/۲ درصد تنظیم می شود، مصرف کنندگان حس می کنند شیر سنتی از شیر صنعتی خوشمزه تر است…

در حالی که اگر به سلامت موادغذایی اهمیت ندهیم و فقط به دنبال طعم بهتر باشیم، باید همیشه غذاهای چرب، شور و سرخ کرده را جایگزین انواع تازه و بخارپز آنها کنیم یا شیرهای فله ای و خام را به دلیل داشتن چربی بیشتر، به جای شیرهای پاستوریزه مصرف کنیم.»

این، بخشی از گفته های دکتر آراسب دباغ مقدم، دامپزشک و متخصص بهداشت موادغذایی درباره تفاوت های شیر صنعتی و سنتی است. در «صنایع غذایی» این هفته بیشتر با این تفاوت ها آشنا می شویم.

واقعا فقط یکی دو درصد چربی بیشتر، می تواند تفاوت طعم زیادی بین شیرهای سنتی و صنعتی ایجاد کند؟

بله، یکی از خاصیت های چربی این است که حس خوبی به مصرف کننده می دهد. مصرف کننده هایی که بحث سلامت موادغذایی برایشان چندان مهم نیست، دوست دارند شیر و لبنیات پرچرب را جایگزین انواع کم چرب کنند یا مثلا به جای مرغ آبپز، مرغ سوخاری بخورند. اینها همه ناشی از حس پرکنندگی خوبی است که در اثر مصرف غذاهای چرب در دهان ایجاد می شود.

آیا حس سیری بیشتری هم که در اثر نوشیدن شیرهای خام برای ما ایجاد می شود، به علت همین بالا بودن میزان چربی آنهاست؟

بله، شیرهای پرچرب و خام به دلیل چربی بالایی که دارند، می توانند باعث شوند به مدت طولانی تری احساس سیری کنیم.

آیا ارزش تغذیه ای شیر خام و پاستوریزه تفاوتی هم دارد؟

هرچه میزان چربی شیر در روند پاستوریزه کردن کمتر بشود، درصد ریزمغذی های موجود در آن مانند کلسیم، بالاتر می رود. پس مخصوصا سالمندان و آنهایی که دچار اضافه هستند، بهتر است حتما شیرهای کم چرب و پاستوریزه استفاده کنند تا علاوه بر ریزمغذی های بیشتر، کالری کمتری هم به بدنشان برسانند.

چرا برخی شیرهای صنعتی، بویی شبیه به بوی کاغذ می دهند؟

این طعم و بو، ناشی از پختگی و حرارت بالایی است که در کارخانه های صنعتی برای پاستوریزه و استریلیزه کردن به شیر داده می شود. درواقع، پروتئین های شیر، به خصوص پروتئین های گوگرددار آن تاحدی تحت تاثیر حرارت قرار می گیرند و کمی طعم پختگی به شیرهای استریل می دهند. این طعم که برخی از افراد آن را دوست دارند و برخی دیگر هم آن را نمی پسندند، نشان دهنده هیچ مشکلی در سلامت شیر نیست.

برخی از شیرهای سنتی و یکی دو برند از شیرهای صنعتی هم بویی شبیه به بوی پوست گوسفند می دهند. دلیل این بو چیست؟

یکی از مراحل پاستوریزه کردن شیر در صنعت، مرحله «دی گِیز» است که تحت خلاء و برای خارج شدن مولکول های بو از شیر انجام می شود. شیر مانند خیلی از فرآورده های چرب دیگر می تواند بسیاری از بوهای محیطی مانند بوی دام و دامداری را به خود جذب کند. به همین دلیل هم بوی شیر سنتی کاملا طبیعی است اما اگر شیر صنعتی و پاستوریزه بوی دام و دامداری بدهد، یعنی عمل «دی گیز» روی آن انجام نشده یا نقص فرآیندی در روند تولید وجود داشته است. به هر حال، چنین بوهایی نمی تواند نشان دهنده سالم نبودن شیر باشد.

جز چربی و کالری بالا، شیر خام در مقایسه با انواع صنعتی و پاستوریزه زیان دیگری هم دارد؟

در تمام دنیا، فقط در نواحی خاصی از برخی از کشورها، شیرخام به صورت بسته بندی به مردم عرضه می شود. دام این نواحی، به بیماری های زئونوز (بیماری های مشترک بین انسان و دام)، به خصوص چند بیماری مهم مانند تب مالت، تب کیو و سل دامی مبتلا نیستند. این در حالی است که تقریبا نیمی از دامداری های ما، سنتی یا نیمه صنعتی هستند بنابراین نمی توان به سلامت کامل شیرهای خام آنها اطمینان داشت. ضمن اینکه در حال حاضر، پوشش واکسیناسیون دامی در کشور ما کامل نیست و بیماری های زئونوز هم در میان دام های ایرانی وجود دارد. از این رو، نمی توان خرید و مصرف شیرخام را توصیه کرد.

این بیماری ها با جوشاندن شیرخام از بین نمی روند؟

شما ممکن است شیرخام را به محض خریدن نجوشانید و با قرار دادن آن داخل یخچال و ظروف مختلف، باعث انتقال عوامل بیماری زا به تمام محیط هایی که شیر احتمالا آلوده با آنها در تماس است، بشوید. ضمن اینکه برخی بیماری ها مانند بروسلوز یا تب مالت، فقط با خوردن شیرخام آلوده به انسان منتقل نمی شود. ممکن است تماس قطره هایی از شیر آلوده با زخم های باز، چشم و مخاط های کودک، باعث آلوده شدن او به این بیماری شود. به علاوه، خیلی ها روش صحیح جوشاندن را نمی دانند و اگر شیر را کم بجوشانند، احتمال باقی ماندن عوامل بیماری زا در آن باقی می ماند و اگر آن را زیاد بجوشانند، باعث از بین رفتن بسیاری از ویتامین ها و املاح مفید موجود در شیر می شوند. گاهی با جوشاندن نادرست شیرخام، حدود ۵۰ درصد از ریزمغذی های آن از بین می رود اما شیر پاستوریزه نیازی به جوشاندن ندارد و ریزمغذی ها با گرم کردن آن تخریب نمی شوند.

روش درست جوشاندن شیرخام چیست؟

باز هم تاکید می کنم از خرید شیرهای فله ای و غیرپاستوریزه خودداری کنید اما اگر در شرایطی مجبور به خرید شیر فله ای شدید، آن را داخل ظرفی بریزید و کمی آب اضافه کنید تا حجم آن بیشتر بشود. سپس شیر را تا اندازه ای بجوشانید که آب آن تبخیر شود و دوباره به حجم اولیه اش برگردد. بهتر است بیشتر از ۵ دقیقه هم شیر را نجوشانید تا باعث تخریب ریزمغذی های آن نشوید. اگر شیرخام قبل از جوشاندن با آب مخلوط نشود، بیش از حد غلیظ می شود و این شیر غلیظ، دیگر برای برخی از گروه های سنی مانند بچه ها موردپسند نخواهد بود.

برخی افراد می گویند چرا فلانی که سال هاست شیر سنتی می خورد، هیچ بلایی سرش نیامده و حالا ما یکی دو بار در عمرمان شیر سنتی بخوریم، بیمار می شویم؟ پاسخ شما به این افراد چیست؟

برخی افراد با یک بار رد شدن از اتوبان تصادف می کنند و می میرند و برخی دیگر هر روز برای رسیدن به محل کارشان عرض اتوبان را طی می کنند و هیچ بلایی هم سرشان نمی آید. ما نمی گوییم تمام شیرهای خام آلودگی های مهلک دارند اما به دلیل احتمال آلوده بودن آنها توصیه کلی مان به مصرف نکردن چنین محصولاتی برای حفظ سلامت خود افراد جامعه است. ضمن اینکه سیستم دفاعی افراد مختلف باهم متفاوت است و امکان دارد بدن شما به مقدار کمی از یک شیر آلوده واکنش سختی نشان بدهد و بدن فرد دیگری، در اثر نوشیدن فراوان این نوع شیر، دچار هیچ مشکلی هم نشود.

بررسی شیر های سنتی با صنعتی

شیر های بسته بندی شده,بهداشت در تولید شیر,فواید شیر های سنتی

هر آنچه درمورد روغن باید بدانید

درمان بیماری های قلبی روش های درمان بیماری های قلبی روغن های خطرناک راه های درمان بیماری های قلبی هزینه درمان بیماری های قلبی بیماری های قلبی و درمان آن روغن های خطرناک روغن های خطرناک روش های درمان بیماری های قلبی علل ابتلا به بیماری قلبی بیماری های قلبی و درمان آن هزینه درمان بیماری های قلبی درمان بیماری های قلبی با ورزش درمان بیماری های قلبی با ورزش درمان بیماری های قلب هزینه درمان بیماری های قلبی بیماری های قلبی و درمان آن علل ابتلا به بیماری قلبی روش های درمان بیماری های قلبی درمان بیماری های قلب

انواع مختلفی از روغن وجود دارد. که از گیاهان مختلفی گرفته شده است. در ابتدا باید بگوییم که مصرف بیش از اندازه ی روغن می تواند آثار بدی را برای شما به دنبال داشته باشد. پس سعی کنید در انتخاب روغن بیشتر دقت کنید.

اگر قصد دارید روغنی را یکبار برای سرخ کردن از آن استفاده کرده اید، دوباره مورد استفاده قرار دهید، باید هنگام خرید در انتخاب نوع روغن دقت کنید.

بدین منظور باید روغنی را انتخاب کنید که نقطه دود بالایی دارد.یعنی روغنی که قبل از اینکه روی سطح آن تولید دود کند، تا درجه بالایی بتواند حرارت داده شود.وقتی روغن به نقطه دود می رسد، ترکیب آن شروع به تغییر می کند و کف هایی روی آن تشکیل می شود که حاوی اکرئولین است و چشم را می سوزاند.بعد از هربار استفاده از روغن، نقطه دود آن پایین می آید و برای همین روغنی برای چندبار سرخ کردن مناسب است که نقطه دود بالایی داشته باشد.

نقطه دود بعضی روغن ها به ترتیب زیر است:

روغن گلرنگ۲۶۵ درجه سانتیگراد

روغن آفتاب۲۴۶ درجه سانتیگراد

روغن سویا۲۴۱ درجه سانتیگراد

روغن کانولا (کلزا)۲۳۸ درجه سانتیگراد

روغن ذرت۲۳۶ درجه سانتیگراد

روغن بادام زمینی۲۳۱ درجه سانتیگراد روغن زیتون۱۹۰درجه سانتیگراد

عوامل کاهش نقطه دود روغن و تخریب زودتر آن:

مخلوط کردن روغنهای گیاهی باهم

ورود ذرات خارجی در روغن

وجود نمک در روغن

حرارتی که روغن می بیند

تعداد دفعاتی که روغن حرارت داده شده است

مدت زمان حرارت

شرایط نگهداری روغن (بودن در معرض اکسیژن، نور و دما)

نکاتی که باید در سرخ کردن غذا به خاطر داشت:

قبل از این که مواد غذایی را به داخل روغن بیندازید، باید ابتدا روغن را تا درجه حرارت مناسبی گرم کنید.( مثلاٌ تا حدود۱۹۰ درجه سانتیگراد) .در این حرارت، در سطح مواد غذایی، سریعاٌ یک لایه محافظ شبیه یک لایه عایق مشکیل می شود که باعث می شود روغن نتواند از ماده غذایی عبور کند و ماده غذایی فقط با حرارت غیرمستقیم و با هدایت گرمایی از این عایق، پخته و سرخ شود.اگر روغن تا این درجه حرارت مشخص داغ نشده باشد، قبل از اینکه لایه عایق تشکیل شود، روغن به درون غذا نفوذ می کند و باعث می شود غذا حالت روغنی(گریسی) پیدا کند و اگر هم روغن زیادتر از حد داغ شود، باعث می شود لایه محافظ بسوزد که غذا فرصت پخته شدن داشته باشد، بسوزد.

از افزودن نمک به ماده غذایی قبل از سرخ کردن بپرهیزید.نمک نقطه دود روغن را پایین می آورد و باعث می شود روغن زودتر تخریب شود. همچنین نمک باعث می شود رطوبت به سطح غذا جذب شود که سبب می شود وقتی غذا به درون روغن اضافه شد، روغن به بالا پاشیده شود.اگر لازم باشد، نمک را می توان قبل از خوردن اضافه نمود.

از ظروف آلومینیومی برای سرخ کردن غذا و نگهداری روغن استفاده نکنید. نمک بکار رفته در غذا باعث تخریب ظروف آلومینیومی شده و باعث می شود آلومینیوم به درون روغن وارد شود که مسمومیت زاست. از ظروف آهنی و مسی هم اجتناب کنید زیرا روند تخریب روغن را تسریع می کنند.

سبزیجاتی که فریز شده اند را وقتی هنوز یخ زده اند سرخ کنید تا جذب روغن در آنها به حداقل برسد.

از انباشتن زیاد مواد غذایی در روغن اجتناب کنید زیرا باعث می شود حرارت روغن پایین بیاید و روغن قبل از تشکیل لایه عایق به داخل غذا نفوذ کرده و غذا چرب شود.

همیشه اول روغن را ۸ ۷ درجه بیشتر از حرارت سرخ کردن داغ کنید، زیرا اضافه کردن غذا به روغن باعث می شود حرارت روغن چند درجه پایین بیاید. توجه داشته باشید که اگر این حرارت از۸ ۷ درجه بیشتر شود، به ساختمان مولکولی روغن آسیب می رساند

عوامل موثر بر قابلیت دوباره استفاده کردن روغن:

۱ مدت استفاده: از آنجایی که روند اکسیداسیون و تخریب روغن با نور و حرارت تسریع می گردد، مدت زمان بودن روغن در معرض نور و حرارت و اکسیژن باید مورد توجه قرار گیرد.

۲ آب: هرچه مقدار رطوبت جذب شده توسط روغن و میزان رطوبت ماده غذایی بیشتر باشد، روغن زودتر تخریب می شود. هنگام سرخ کردن باید از بستن درب ظرف خودداری کرد زیرا باعث می شود رطوبتی که از غذا بخار می شود به داخل روغن برگردد.

۳ ذرات خارجی: هرچه ناخالصیهایی همچون نمک، ذرات غذا، چاشنی ها و … بیشتر به روغن وارد شود، روغن سریعتر اکسید می شود.

۴ تعداد دفعات استفاده: هرچه روغن بیشتر استفاده شود، سریعتر اکسید می شود. تغییرات ایجاد شده در ساختمان مولکولی روغن باعث می شود ویسکوزیته آن تغییر یابد و مشکل تر و بطور غیرروان از ظرف ریخته شود.

۵ مخلوط کردن چند نوع روغن: مخلوط کردن روغنها با هم نقطه دود را پایین می آورد.

برای استفاده مجدد از روغن موارد زیر را مدنظر داشته باشید:

۱ به محض اتمام سرخ کردن، حرارت را خاموش کنید.

۲ اجازه بدهید تا روغن سرد بشود.

۳ به محض سرد شدن روغن آن را تصفیه کنید ( از صافی ریز عبور دهید) و در ظرف شیشه ای ریخته و درب ظرف را محکم ببندید تا از ورود هوا به داخل آن جلوگیری شود. از مخلوط کردن این روغن با روغن تازه خودداری کنید.

۴ این ظرف را در جای تاریک – ترجیحاٌ در یخچال نگهداری کنید. این روغن در یخچال ممکن است ظاهر ابر مانند پیدا کندکه این حالت با خارج کردن آن از یخچال باید برطرف شود.

۵ بعد از هربار استفاده از این روغن، عملیات بالا را تکرار کنید.

با بروز نشانه های زیر روغن را دور بریزید:

ایجاد کف در سطح روغن

تیره شدن روغن

بوی نامطبوع

عدم تشکیل حباب روی روغن هنگامی که ماده غذایی را به داخل آن می اندازید.

غیرروان بودن روغن هنگام ریختن آن در ظرف

هر آنچه درمورد روغن باید بدانید

روغن های خطرناک

دانستنی های جالب درمورد فواید آبلیمو همه چیز درمورد آبلیمو

آبلیموی تازه چرا باید آبلیمو بخوریم نگهداری آبلیمو تازه آبلیموی تازه خواص آبلیمو ترش خواص آبلیمو و سیر نگهداری آبلیمو تازه خواص آبلیمو و سیر خواص آبلیمو تازه خواص آبلیمو و سیر آبلیموی تازه خواص آبلیمو عسل آبلیموی تازه خواص آبلیمو تازه همه چیز درباره آبلیمو چرا باید آبلیمو بخوریم خواص آبلیمو خواص آبلیمو و عسل چرا باید آبلیمو بخوریم چرا باید آبلیمو بخوریم

در این مطلب قصد داریم یکی از چاشنی های پرمصرف و خوشمزه را برای شما شرح دهیم. مسلما همه ی ما با آبلیمو آشنا هستیم ، پس یک راست به سراغ توضیح فواید آن می رویم. اولین فایده ی آن این است که پس از خوردن غذای چرب به کمکمان می آید.

آبلیمو یکی از چاشنی هایی است که وقتی سنگینی غذاهای چرب، حالمان را گرفته است، به نوعی اعجاب انگیز جگرمان را جلا می دهد.

آن وقت است که نفس مان بالا می آید و از گنگی و گیجی فارغ می شویم و تازه می فهمیم سلامتی عجب چیز خوبی است! حال این سوالات مطرح است، آبلیموی صنعتی چگونه تهیه می شود و این که می گویند برخی آبلیموهای صنعتی از اسید تهیه شده، صحت دارد؟ آیا به آبلیموی صنعتی نگهدارنده می زنند؟ چرا برخی آبلیموها تلخ است؟ ته نشین شدن آبلیمو نشان دهنده طبیعی بودن آن است؟ محصولاتی که با عنوان آبلیموی خانگی به فروش می رسد، آیا واقعا خانگی اند ؟ برخی افراد مصرف توامان چای و آبلیمو را برای سلامت مخاطره آمیز می دانند آیا این باور درست است؟

این آبلیموست یا اسید اسانس دار؟

در اغلب فروشگاه ها و مغازه ها آبلیموهایی با برندها و قیمت های مختلف به فروش می رسد. بعضی از این محصولات مزه آب یا اسانس می دهد، برخی تلخ مزه است، تعدادی از آنها به قدری ترش و شور است که انگار فقط از ترکیب اسید و نمک تهیه شده است و در مقابل، تعدادی هم به رنگ و طعم آبلیمو شباهت دارد، اما دلیل این همه تفاوت در چیست؟

آبلیمو یکی از محصولاتی است که احتمال تقلب در آن بسیار زیاد است. خوب است بدانید برخی تولیدکنندگان غیرمتعهد درصدی آبلیموی طبیعی را با جوهرلیمو یا اسیدسیتریک، رنگ های خوراکی و آب مخلوط می کنند و به عنوان آبلیموی خالص به فروش می رسانند. حال اگر درصد یکی از مواد به کار رفته در آبلیمو همچون آب، اسید، اسانس لیمو یا نمک افزوده شده زیادتر از دیگر ترکیبات باشد آبلیموی تولیدی آن طعم را بیشتر نشان داده و این همان عاملی است که موجب تفاوت طعم در آبلیموها می شود. اما تلخی برخی آبلیموها گاهی به دلیل فشار به پوست لیمو در زمان آبگیری است که امکان دارد آبلیمو را تلخ کند و هیچ ضرری برای سلامت ندارد و نشان دهنده تقلبی بودن محصول نیست، اما محصولاتی که از آبلیموی خالص تهیه نشده باشد نوعی تخلف و تقلب محسوب می شود.

خوب است بدانید به دلیل رشد قارچ گونه محصولات بی نام و نشان و نامعتبر که اغلب به صورت انبوه و مخفیانه در کارگاه های زیر پله ای تولید می شود و گاهی هم مجهز به علامت استاندارد و کد بهداشت تقلبی است، امکان دارد بهنگام از سوی ناظران بهداشتی شناسایی و اطلاع رسانی نشود و مدتی در بازار عرضه و چند باری از سوی مصرف کننده استفاده شده باشد که مخرب ترین عوارض مصرف آبلیموهای تقلبی مشکلات شدید گوارشی و تاثیر مخرب اسید به کار رفته در این محصولات بر مینای دندان است. در نتیجه هنگام خرید آبلیمو آنهایی را که از سوی اماکن معتبر عرضه و از برندهای شناخته شده و استاندارد است انتخاب و به مجوز بهداشت آن توجه کنید .

این آبلیمو های صنعتی

اما روند آبگیری لیمو در صنعت به چه صورت است و آیا می توان روی ارزش تغذیه ای آن حساب کرد؟ لیمو پس از ورود به کارخانه شسته و خشک شده و برشی به آن می زنند و سپس آن را حرارت می دهند تا علاوه بر حذف آلودگی های احتمالی، با نرم شدن بافت لیمو آب بیشتری از آن خارج شود. در مرحله بعد آبلیمو از صافی رد شده و دوباره پاستوریزه می شود. در این فرآیند تا حدود زیادی ویتامین های لیمو، بویژه ویتامین c تخریب می شود و هر چه از زمان تولید محصول بگذرد از میزان ریزمغذی های آن کاسته و می توان گفت چند هفته بعد از تولید آبلیمو دیگر خوردن آن خاصیت چشمگیری ندارد و فقط به دلیل طعم ترش باعث ایجاد تنوع در سالاد و برخی غذاها می شود .

البته در برخی کارخانه ها در مراحل پایانی تولید، ویتامین c را به طور مصنوعی به آبلیمو می افزایند که با ویتامینc طبیعی، قابل مقایسه نیست. در ضمن به دلیل آن که برای حفظ رنگ، طعم و جلوگیری از کپک زدگی آبلیمو از مواد نگهدارنده استفاده می شود، مصرف لیموی تازه گزینه مناسب تری است. این را هم بدانید برخی آبلیموها حاوی سدیم مخفی بوده و برای مبتلایان به پرفشاری خون محدودیت مصرف دارد.

ته نشین شدن، دلیل طبیعی بودن نیست

آبلیمو از جمله محصولاتی است که اغلب خانواده ها از روی میزان ته نشین شدن پالپ لیمو بر کف بطری پی به طبیعی بودن آن می برند. به همین دلیل چون اغلب آبلیموهای صنعتی ته نشین نمی شود یا میزان پالپ لیمو در آنها کم است، بسیاری عقیده دارند که محصول مصنوعی و سنتزی است. اما آیا این باور درست است؟ لیمو حاوی آنزیم های زیادی است که یکی از آنها باعث ته نشین شدن پالپ لیمو در آبلیمو می شود. از آنجا که این آنزیم در صنعت در فرآیندهای حرارتی غیرفعال می شود اغلب آبلیموهای صنعتی ته نشین نمی شود و اگر هم درصدی ته نشین شود برای جلب نظر مشتری به آن پالپ لیمو می افزایند و این موضوع در مورد آبلیموهای تقلبی هم صدق می کند. اما در آبلیموی خانگی چون فرآیند حرارتی انجام نمی گیرد و آنزیم فعال است، پالپ لیمو بعد از مدتی ته نشین و آبلیمو دو فاز می شود. بر این اساس ته نشین شدن یا یکنواخت بودن آبلیمو ملاک درستی برای ارزیابی کیفیت یا مرغوبیت آبلیمو نیست .

همه خانگی ها قابل اعتماد نیست

این روزها در برخی مغازه ها محصولاتی با نام آبلیمو یا آبغوره خانگی در بطری های پلاستیکی بدون نام و نشان به فروش می رسد و اغلب خانواده ها هم به این گمان که محصول خانگی و طبیعی بوده و کیفیت، سلامت و ارزش بالاتری نسبت به آبلیموی صنعتی دارد از آن استقبال می کنند.

اما باید بدانید این یک سوءاستفاده کلامی از لفظ خانگی است، چرا که محصول خانگی در حجم پایین و به اندازه نیاز یک خانواده تهیه می شود و اگر تولید آن انبوه و چند محله یا منطقه را تامین کند دیگر خانگی نیست و چون تولید انبوه یک محصول به بهداشت بیشتر، مسئول کنترل کیفیت و نظارت نهادهای بهداشتی نیاز دارد در نتیجه محصولات اینچنینی اغلب آلودگی های زیادی دارد و تقلب هایی در آن انجام می شود. به همین دلیل به هیچ وجه مصرف محصولاتی با عنوان خانگی توصیه نمی شود مگر آن که در جریان تولید آن باشید و مطمئن شوید که از میوه تازه و سالم استفاده شده است. در ضمن بهترین ظرف برای نگهداری آبلیمو بطری های شیشه ای است. آبلیمو به دلیل دارا بودن اسید طبیعی میوه می تواند با ترکیبات پلاستیک ظرف وارد فعل و انفعالات شیمیایی و سمی و سرطانزا شود .

با چای آبلیمو بخوریم یا نخوریم؟

با توجه به این که با فرا رسیدن فصل سرما عرضه لیموترش زیادتر و میل به نوشیدن چای به همراه یک چاشنی ترش دلچسب تر می شود بسیار پرسیده می شود که مصرف چای همراه با آبلیموی تازه منفعتی دارد یا نه؟ لازم است بدانید نوشیدن چای همراه با آبلیمو یکی از بهترین عادت های غذایی است. چرا که خاصیت آنتی اکسیدانی و ضدسرطانی چای با آبلیموی تازه چند برابر می شود. البته به گفته متخصصان آبلیمو باید زمانی اضافه شود که چای خنک شده باشد، زیرا احتمال دارد ریزمغذی های موجود در آبلیمو در اثر گرمای چای تخریب شود. در ضمن فراموش نکنید به دلیل آن که در اثر افزودن آبلیمو چای ترش مزه می شود میزان تمایل افراد به مصرف قند و دیگر شیرینی جات بیشتر می شود. بنابراین مراقب باشید که به خاطر چند قطره آبلیمو اندام موزون و هماهنگ تان را فدای حبه های قند نکنید.

دانستنی های جالب درمورد فواید آبلیمو

خواص آبلیمو,چرا باید آبلیمو بخوریم,همه چیز درمورد آبلیمو,آبلیمو تازه,خواص آبلیمو و عسل,خواص آبلیمو برای مو,خواص آبلیمو ترش,خواص آبلیمو و سیر,خواص آبلیمو عسل,همه چیز درباره آبلیمو,نگهداری آبلیمو تازه,آبلیموی تازه,خواص آبلیمو تازه

راهی برای ایجاد اشتها در کودک بد غذا

درمان کودک بد غذا بد غذایی در کودکان بد غذایی در کودکان درمان بد غذایی کودک بد غذایی در کودکان بد غذایی کودک یک ساله بد غذایی کودک بد غذایی در کودکان درمان بد غذایی کودک درمان بد غذایی کودک بد غذایی کودک یک ساله درمان بد غذایی کودک درمان کودک بد غذا درمان کودکان بد غذا بد غذایی کودک دوساله درمان بد غذایی کودک بد غذایی در کودک یک ساله درمان بد غذایی کودک درمان کودک بد غذا بد غذایی کودکان

تغذیه یکی از مهم ترین عوامل تاثیر گذار در رشد کودک است. کودکی که تغذیه مناسب نداشته باشد در آینده دچار مشکلاتی خواهد شد. از شایع ترین اختلالات تغذیه کودکان ، بد غذایی آن هاست. اما باید بدانید که این موضوع قابل درمان است.

تصور ذهنی ما درباره کودکان این است که همه آنها به طور ذاتی و طبیعی باید به غذا خوردن علاقه داشته باشند و زمانی که گرسنه شوند به راحتی سر سفره یا میز بنشینند تا غذایشان را بخورند اما حقیقت این است که برخی از کودکان برای این که به اندازه ای کافی غذا بخورند. نیاز به کمک والدین دارند. در واقع مشکل تغذیه و بدغذایی کودکان، مشکل شایع و نگران کننده ای برای والدین است. در این مقاله قصد داریم شما را از مهم ترین دلایل بدغذایی کودکان و راهکارهای برخورد مناسب با این مشکل آگاه کنیم.

دلایل بدغذایی کودکان

ابتدا باید علت بدغذایی یا کم خوراکی کودک خود را بفهمیم. برای فهم علت، زیاد راه دوری نروید، علت را عموما در رفتار و شیوه های فرزندپروری خود راحت تر می توانید پیدا کنید. در واقع به غیر از علت بیمار بودن کودک، مانند عفوت مجاری ادراری یا بیماری های دیگر، که می تواند بر تغذیه کودک تاثیر منفی بگذارد، سایر علل به مسائل والدینی مربوط می شود. برای آنکه کمی در این زمینه کمک تان کرده باشیم، در ادامه، به ذکر چند نوع رفتارها، که گرایش به کم اشتهایی را در کودک افزایش می دهد، اشاره می کنیم:

۱ مادر یا دیگر مراقبین کودک به دفعات از غذا به عنوان ابزاری برای تنبیه کودک استفاده می کنند.

مثلا او را مجبور می کنند غذایی را که دوست ندارد بخورد، کودک نیز این عمل را می آموزد و لجبازی خود را از طریق غذا نخوردن نشان می دهد.

۲ به ساعات غذا خوردن اهمیت داده نمی شود.

رعایت دقیق ساعت غذا خوردن و داشتن برنامه غذایی، به کودک اهمیت خوردن غذا را نشان می دهد.

۳ سخت گیری بیش از حد در آداب تغذیه نیز غذا خوردن را در ذهن کودک تبدیل به عملی ملال آور می سازد.

تا حدودی طبیعی است غذا از قاشق کودک بریزد یا تمایل داشته باشد از غذایی بیشتر و از غذایی دیگر کمتر بخورد، بنابراین نباید حتما اصرار داشت هر آنچه و به هرگونه که والدین می پسندند کودک نیز به همان طریق عمل کند.

۴ وقتی غذاخوردن در محیطی به دور از آرامش و همراه با کشمکش والدین با یکدیگر انجام می شود.

در این هنگام نمی توان انتظار داشت کودک به حضور در این موقعیت تمایلی نشان دهد. زیرا وقت غذا خوردن، برای او همیشه تداعی کننده مشاجرات والدین خواهد بود.

۵ برخی مادران بیش از حد نگران غذا خوردن کودک هستند.

هنگامی که مادر آن به صورت افراطی نسبت به تغذیه کامل کودک اظهارنگرانی می کنند، معمولا با قاشق و ظرف غذا به دنبال کودکان راه می افتند و تصور می کنند با این عمل تغذیه کامل و مورد نظرشان امکانپذیر است؛ حال آنکه اصرار بیش از حد به غذا خوردناشتیاق کودک را از میان می برد و کودک از غذا به عنوان شیوه ای برای جلب توجه استفاده می کند.

۶ بی توجهی به استقلال طلبی کودک.

مخالفت در امر غذا خوردن می تواند نوعی میل به استقلال در کودک باشد، یعنی کودک دوست دارد خودش غذا بخورد و قاشق را به دست بگیرد و اگر مادر روی تمیزی و پاکیزگی بیش از حد تمرکز کند یا وسواس داشته باشد مبادا لباس های کودک کثیف شود یا غذا را روی زمین بریزد؛ یک کشمکش قدرت بین مادر و کودک به وجود می آید. از یک طرف مادر می خواهد کنترل اوضاع را به دست بگیرد و خودش به کودک غذا بدهد و از طرف دیگر کودک اصرار دارد خودش کارهایش را انجام دهد.

توصیه هایی برای والدین

نکته مهم این است که اگر فرزند شما به راحتی غذایش را می خورد و به غذ خوردن علاقه نشان می دهد، یا در وزن و قد مشکلی ندارد، لازم نیست از روش های زیر استفاده کنید اما در صورتی که کودکی دارید که اگر او را رها کنید به اندازه کافی غذا نمی خورد یا نمی توانید او را تنها برای خوردن غذا یک جا بنشانید، این راه ها به کارتان خواهد آمد.

ابتدا از روش نادیده گرفتن استفاده کنید.

اگر فرزندتان ناگهان علاقه اش را به غذایی از دست می دهد و از خوردن آن امتناع دارد، به این موضوع توجهی نکنید. اجازه دهید آنچه دوست دارد، بخورد و آنچه را نمی خواهد، نخورد و پس از اتمام زمان غذا خوردن، ظرف غذایش را بدون هیچ اشاره و اهمیتی بردارید. اگر مشخص کرد از کدام ماده غذایی بدش می آید، در حالی که قبلا آن را می خورده است، حساسیت نشان ندهید و چند روز بعد دوباره آن ماده را در غذا بریزید. احتمالا غذایش را می خورد چون می داند علاقه نداشتن او توجه کسی را جلب نکرده و باید به دنبال راهی دیگر برای جلب توجه باشد.

بد غذایی را برای بچه ها تبدیل به صلاح نکنید.

مورد دیگری که باید به آن دقت کنید این است که در حضور کودک با دیگران درباره بدغذایی او یا کودکان دیگر صحبت نکنید، با این کار او را در این مورد حساس خواهید کرد. بچه ها از این که مرکز توجه شما و صحبت هایتان باشند لذت منی برند و ممکن است برای این منظور درباره غذا خوردن بازی دربیاورند و شما ناچار شوید از این شیوه و نگرانی به عنوان ابزار و سلاحی برای تحت فشار قرار دادن کودک استفاده کنید. همچنین سعی کنید هیچ وقت کار را به آنجا نرسانید که او حس کند شما برای غذا خوردن او باید دنبالش بدوید.

حس مشارکت کودک را در غذا خوردن تقویت کنید.

در هنگام تهیه غذا، می توانید مشارکت فرزند خود را، هر چند کم، به کار گیرید تا احساس مثبتی نسبت به تهیه غذا در او ایجاد کنید. برای کودک بشقاب، کاسه و لیوان مخصوص به خودش بخرید. بهتر است او را هم همراه خود ببرید و اجازه دهید خودش ظرف هایش را انتخاب کند. همچنین می توانید برای خرید مواد غذایی، به خصوص آنهایی که کودک می خورد، از او کمک بگیرید و اجازه دهید او هم انتخاب کند.

زمان غذا خوردن را مفرح کنید.

برای ایجاد شادی و نشاط و ایجاد احساسات مثبت در کودک به هنگام غذا خوردن می توان از روش های مختلفی استفاده کرد. برای مثال می توانید یکی دوتا از عروسک هایش را کنار او بنشانید و با اجرای یک نمایش غذای کودک را به او بدهید؛ یا اینکه برای فرزندتان نقاشی بکشید. عکس خودش را بکشید و با خوردن هر قاشق یکی از اعضای آن را کامل کنید. مثال دیگر برای مفلرح کردن غذا خوردناین است که هنگام غذا دادن به کودکتان برایش قصه بگویید یا کتاب بخوانید؛ می توانید خاطره ای که کودک آن را دوست دارد، مثل رفتن به پارک، برایش بازگو کنید.

غذا خوردن کودک در جمع همسالان را تقویت کنید.

وقتی بچه ها با هم هستند بهتر غذاغ می خورند. اگر فرزند شما در حال بازی کردن با دوستانش است، از آنها بخواهید همه برای غذا خوردن بیایند یا اینکه غذای شان را به محل بازی شان ببرید. یا در این زمان شرایطی را فراهم کنید که فرزند شما با کودکی که اشتهای خوبی دارد و خوب غذا می خورد، همراه شود. بچه ها معمولا از هم تقلید می کنند. ممکن است فرزند شما هم برای امتحان کردن غذا تشویق شود. در این راستا می توانید از کودک خود یا بچه های دیگر هنگام خوردن غذا فیلم بگیرید و بعضی وقت ها این فیلم را برای فرزندتان بگذارید تا او به خوردن غذا تشویق شود.

به ترجیجات غذایی کودکان خود اهمیت دهید

هر گاه متوجه شدید دلیل علاقه نداشتن به غذای خاص، طعم و مزه غذا نیست و فقط احساس نامطلوب غذا در زبان و دهان است، شیوه تهیه را عوض کنید. برای مثال اغلب کودکان به هویج خام بیشتر از پخته علاقمندند یا سیب زمینی سرخ کرده را به آب پز ترجیح میدهند. نوعی را که دوست دارد، برای او تهیه کنید. برخی از مواد غذایی نیز برای کودک، حداقل تا سنین خاصی بسیار بدطعم هستند، برای جبران می توان از مواد غذایی مغذی تری استفاده کرد اما کودک را مجبور به خوردن آن نوع ماده غذایی خاص نکنید.

در تهیه غذا سلیقه به خرج دهید

حتما در نحوه غذا دادنبه کودک خود و نیز طعم ورنگ و ظاهرا غذا دقت کنید. در درجه اول باید غذا دقت کنید. در درجه اول باید غذایی را برای او تهیه کنید که او را تحریک کند؛ برای مثال اگر غذای رنگی برایش جذابتر است، غذاهایی با رنگ های متنوع برای او تهیه کنید. همچنین غذا را به نوعی شکل بدهید که او دوست دارد. غذاها به شکل انگشتی، رنگی و جذاب برای کودکان مطلوب هستند. مثلا بیشتر بچه ها فرم پیتزا را خیلی دوست دارند یا اینکه دوست دارند غذا را در دست بگیرند و بخورند.

الگوی سالم تغذیه را مد نظر داشته باشید.

یکی از چیزهایی که مانع خوردن غذا یا میان وعده های مغذی در بچه ها می شود، خوردن تنقلات است؛ بهتر است تا حد امکان از خرید و نگهداری اینگونه تنقلات خودداری کنید. همچنین به یاد داشته باشید مادر، پدر یا خواهر و برادر بزرگتر بهترین الگو و راهنما برای کودکان هستند. فرزند شما غذاهایی را خواهد خورد که شما می خورید، نه آنهایی که به او می گویید بهتر است بخورد. پس سعی کنید همیشه مواد غذایی مفید خریداری کنید و رژیم غذایی سالم و متناسبی داشته باشید.

در زمینه غذا خوردن هم قاطع باشید.

نگران نباشید و باور کنید فرزند شما با یک وعده غذا نخوردن آسیب نمی بیند، یا سوءتغذیه نمی گیرد. پس باقیمانده غذایش را نخورید یا به او شکلات و بیسکویت ندهید، چون باید بداند اگر غذایش را نخورد، چیز دیگری به جای غذا به او داده نخواهد شد. فقط در هنگام غذا خوردن سایر اعضای خانواده به او چند گزینه پیشنهاد دهید، آن هم پیشنهادهای کم زحمت! یعنی اگر غذا سوپ بود و کودک شما دوست نداشت، می توانید خوردن نان و پنیر را به او پیشنهاد دهید اما به پختن یک غذای دیگر مشغول نشوید، در این صورت کودک یا انتخاب ساده دوم را می پذیرد یا پیامد بدغذایی خود یعنی گرسنگی را تحمل می کند.

از کمک تخصصی غافل نشوید.

اگر کودکتان به شدت بدغذاست یا غذا نمی خورد، و همچنین با راهکارهای فوق، تغییری در او حاسل نشد، باید او را نزد متخصص کودک یا کارشناس تغذیه ببرید؛ پس از بررسی های لازم و رد احتمالات جسمی، در صورت نیاز، نزد روان شناس نیز ببرید.

راهی برای ایجاد اشتها در کودک بد غذا

بد غذایی در کودک,درمان کودک بد غذا,بد غذایی در کودکان,بد غذایی در کودک یک ساله,بد غذایی کودک دوساله,بد غذایی کودکان,بد غذایی کودک,بد غذایی کودک یک ساله,درمان کودکان بد غذا,درمان بد غذایی کودک

بیماری های چشمی با فعالیت ورزشی چه ارتباطی دارد؟

سلامت شبکیه و بینایی با فعالیت ورزشی بیماری تحلیل ماکولار تاثیر ورزش بر بر بیماری های تحلیلی عصبی بیماری تحلیل ماکولار بیماری تحلیل ماکولار سلامت شبکیه و بینایی با فعالیت ورزشی تاثیر ورزش بر بر بیماری های تحلیلی عصبی درمان بیماریهای چشمی با ورزش درمان بیماریهای چشمی با ورزش تاثیر ورزش بر بر بیماری های تحلیلی عصبی تاثیر ورزش بر بر بیماری های تحلیلی عصبی درمان بیماریهای چشمی با ورزش سلامت شبکیه و بینایی با فعالیت ورزشی

براساس پژوهش یک تحقیق بانوع حیوانی نتیجه گرفته شد که فعالیت بدنی با شدت  متوسط می تواند کارکرد و ترکیبات سلول های عصبی موجود در شبکیه را پس ازصدمه دیدن محافظت کند. این پژوهشها نشان داد که فعالیت بدنی میتواند روند گسترش بیماری های تحلیل برنده شبکیه را آرام  تر کند. بیماری تحلیل ماکولار وابسته به سن، یکی از بیماری های شایع در سن بالاست که با نابینایی همراه است. در واقع می توان گفت که در این بیماری سلول های عصبی حساس به نور در شبکیه با نام گیرنده های نوری آسیب می بینند و دچار مرگ سلولی می شوند. با وجود این که چندین مطالعه با مدل حیوانی و همچنین انسانی اثر محافظتی فعالیت ورزشی را بر بیماری های تحلیلی عصبی یا آسیب نشان دادند، ولی اثر فعالیت ورزشی بر روی بینایی ناشناخته مانده است. دکتر Machelle Pardue به همراه همکارانش این مطالعه را انجام دادند. در این پژوهش موش ها به مدت 2 هفته قبل و پس از قرار گیری در معرض اشعه درخشان سمی (یک روش برای بروز بیماری های تحلیل برنده شبکیه)، بر روی تردمیل (یک ساعت در روز و 5 روز در هفته) دویدند. محققین دریافتند که دویدن بر روی تردمیل می تواند موجب حفظ سلول های گیرنده نوری و عملکرد سلول های شبکیه در موش ها شود.  این اولین پژوهشی است که گزارش می کند؛ فعالیت ورزشی دارای اثر مستقیم بر سلامت شبکیه و بینایی است. نتایج این تحقیق دریچه را به روی کاربرد فعالیت ورزشی مناسب در درمان یا ترکیب با دارودرمانی برای بیماری های چشمی گشود.

منبع-http://www.yourdoctor.ir

بیماری های چشمی با فعالیت ورزشی چه ارتباطی دارد؟

بیماری تحلیل ماکولار,تاثیر ورزش بر بر بیماری های تحلیلی عصبی,سلامت شبکیه و بینایی با فعالیت ورزشی,درمان بیماریهای چشمی با ورزش