هفتهای 3 تا 5 دفعه و هر روز نیم ساعت تا 45 دقیقه ورزش کردن برای بیماران مبتلا به دیابت مفید است.در این بخش سوال و جوابی در این رابطه با پزشک متخصص داریم که باهم می خوانیم
آقای دکتر، چرا ورزش؟ آیا واقعا مفید است؟
بهطور قطع. ورزش کردن موجب کاهش وزن، پاسخ بهتر سلولهای عضلانی به انسولین و کاهش نیاز به داروی خوراکی و تزریقی، کاهش چربی و فشار خون، افزایش جریان خون و کاهش احتمال اختلال خونرسانی به اندامها، کنترل بهتر استرس و کنترل بهتر قندخون و در نهایت، کاهش خطر بروز بیماریهای قلبی میشود.
چه نوع ورزشی را برای مبتلایان به دیابت توصیه میکنید؟
ببینید، ما به طور کلی دو نوع ورزش داریم: هوازی یا ایروبیک و بیهوازی یا انایروبیک. در هنگام پرداختن به ورزشهای هوازی مانند پیادهروی تند، دوچرخه سواری، شنا، دویدن آهسته، اسکی مسافت طولانی، برخی ورزشهای گروهی و البته خود ورزش ایروبیک، بیشتر از اکسیژن استفاده میشود. اما در ورزشهای بیهوازی مانند بدنسازی با وزنه و پرورش اندام، اکسیژن کمتر استفاده میشود و در زمان کوتاه از منابع انرژی استفاده میشود و تاثیر زیادی بر قندخون ندارد. در مجموع، ورزشهای هوازی یا ایروبیک برای بیماران مبتلا به دیابت مناسب است به شرطی که حداقل سه تا پنج بار در هفته و روزی 20 تا 30 دقیقه و همیشه در زمان مشخص انجام گیرد. البته ممکن است از این ورزشها هم خوششان نیاید، بنابراین باید بیماران به یاد داشته باشند که حتی میتوانند به ورزشهای تفریحی هم بپردازند.
بیماران مبتلا به دیابت، موقع ورزش کردن باید مراقب چه چیزهایی باشند؟
مهمترین مورد، محافظت از پا است. باید از جورابهای نخی یا نخی – پلی استر برای خشک نگهداشتن و پیشگیری از بروز تاول استفاده شود. همچنین باید از کفشهایی که در ناحیه وسط پا حاوی ژل سیلیکا یا هواست، استفاده شود. دومین مورد هم که بسیار مهم است، نوشیدن مقدار کافی مایعات است. باید دو ساعت پیش از شروع کردن به ورزش، پانصد سیسی یا نیملیتر مایع نوشید و همچنین طی ورزش، به ویژه در آب و هوای گرم باید به مقدار مناسب مایعات نوشید.
اصول مشترک ورزش کردن برای بیماران مبتلا به دیابت چیست؟
سه حرکت برای همه ضروری است. اول گرم کردن پیش از شروع ورزش که باید 5 تا 10 دقیقه با فعالیتهای هوازی مانند پیادهروی یا دوچرخه سواری با شدت کم همراه باشد تا عضلات و قلب و تنفس برای ورزش آماده شود. سپس حرکات کششی به مدت 5 تا 10 دقیقه پیش یا پس از گرم کردن و بعد از آن، سرد کردن به مدت 5 تا 10 دقیقه پس از ورزش کردن است که به قلب فرصت میدهد تا به تعداد ضربان پیش از شروع ورزش برسد. راستی یادمان باشد که بهتر است بیشتر به ورزشهای استقامتی با شدت متوسط و تعداد تکرار بیشتر بپردازیم تا ورزشهای قدرتی و سنگین.
بیماران مبتلا به دیابت چه زمانی نباید ورزش کنند؟
سوال خوبی است. اولا به هیچوجه پیش از صبحانه نباید ورزش کنند و بلافاصله پس از آن یا پس از تزریق انسولین نباید فعالیت شدید انجام دهند. در صورتیکه قندخون قبل، در حین یا پس از ورزش 240 بود، بهتر است کتون ادرارشان را اندازه بگیرند و اگر بالا بود، بهتر است تا کنترل قندشان ورزش نکنند. همچنین در هر حالتی اگر قندخونشان بالاتر از 300 بود، نباید به ورزش بپردازند.
اگر ورزش کردند و قندخونشان پایین افتاد، چه کنند؟
باید 10 تا 15 گرم کربوهیدرات یا قند معادل یک عدد سیب متوسط یا چهار عدد از برگه آن را مصرف کنند یا نصف لیوان شیر کمچرب بنوشند. به همین علت گفته میشود نباید بیماران مبتلا به دیابت به مدت زیاد یا به طور سنگین به ورزش بپردازند.
برای ورزش کردن، چه زمانی مناسب است؟
ببینید، دانشمندان کشف کرده اند که حدود چهار تا پنج ساعت پس از غذا قندخون با بیشترین مقدار، کاهش خواهد یافت. بنابراین بسیاری از متخصصان توصیه میکنند حدود سه تا پنج ساعت پس از غذای اصلی ورزش کنند.
درباره مواد غذایی حاوی قند و تزریق انسولین و ارتباط آنها با ورزش توضیح دهید.
ببینید، به طور کلی چهار حالت وجود دارد که درصورت بروز نباید از مواد غذایی حاوی قند استفاده کنیم: اگر قندخون پیش از ورزش بیشتر از 100 باشد، شدت ورزش متوسط باشد و کمتر یا مساوی 45 دقیقه طول بکشد، اگر از انسولین استفاده میشود، پس از یک ساعت از تزریق انسولین ورزش انجام میگیرد و در نهایت اینکه دوز مصرفی انسولین یا داروهای خوراکی پایین آورنده قندخون، در حد کنترل کافی باشد. البته بسیاری از افراد از انسولین استفاده میکنند که براساس نوع و دوز و زمان تزریق آن باید براساس مشخصات هر فرد تنظیم شود. برای مثال، اگر فردی میخواهد بین 30 تا 45 دقیقه و حدود سه ساعت پس از تزریق انسولین با مدت اثر کوتاه، ورزش کند، باید دوز انسولین خود را 20 درصد کاهش دهد. برای نمونه، اگر 20 واحد انسولین در آن زمان تزریق میکند باید چهار واحد از آن کم کند و 16 واحد تزریق کند. پس از ورزش هم باید براساس قندخون که اندازهگیری میشود، دوز انسولین تنظیم شود.
اگر قندخون از 100 پایینتر باشد، چه کار باید کرد؟
باید حدود 20 تا 30 گرم ماده قندی معادل یک تا دو عدد سیب متوسط یا یک لیوان شیر بدون چربی مصرف شود و اگر پس از ورزش زیر 80 باشد و هنگام خوردن میان وعده هم نباشد، باید 10 تا 15 گرم ماده قندی مانند یک عدد سیب متوسط یا چهار حلقه برگه آن یا نصف لیوان آب پرتقال مصرف شود. اگر قندخون پیش از ورزش زیر 70 باشد، میتوان 25 تا 35 گرم ماده قندی استفاده کرد.
اگر فردی از انسولینهای گوناگون و در زمانهای گوناگون استفاده میکند، باید چهکار کند؟
یک مثال میزنم بهطور کامل روشن شود. اولا باید مشخص کنید کدام نوع انسولین و کدام زمان تزریق، بیش از همه به زمان ورزش کردن نزدیک است. دوز صبح انسولین رگولار میان صبحانه و ناهار، دوز صبح انسولین ان پی اچ میان ناهار و شام، دوز شام انسولین لیسپرو میان شام و زمان خواب و دوز خواب انسولین ان پی اچ در طی شب و هنگام خواب عمل میکند. حال اگر به مدت 15 تا 30 دقیقه ورزش انجام گیرد، 10 درصد از انسولینی که در زمان ورزش کردن تزریق میشود، کم میشود. برای نمونه، اگر فردی شش واحد انسولین رگولار و 24 واحد ان پی اچ پیش از صبحانه، چهار واحد لیسپرو پیش از شام و شش واحد ان پی اچ پیش از خواب تزریق میکند و میخواهد پس از صبحانه کوه پیمایی کند، باید چهار واحد ( 10 درصد از کل انسولین تزریقی روزانه که 40 واحد است) را فقط از انسولین صبح خود و آن هم از رگولار کم کند و به جای شش واحد، دو واحد تزریق کند. البته باید در هر شرایطی با پزشک متخصص غدد یا پزشک ورزشی خود مشورت کند.
منبع : salamat.ir
بیماران دیابتی چه زمانی ورزش کنند
ورزش و دیابت,زمان ورزش برای دیابتی ها,ورزش و انسولین,ورزش و افت قند خون,ورزش و دیابت مقاله,ورزش و دیابت pdf,ورزش و دیابت نوع 2,ورزش و دیابت ppt,ورزش و بیماران دیابتی,ورزش و دیابت,رابطه ورزش و دیابت,ارتباط ورزش و دیابت,ورزش و بیماری دیابت,بهترین زمان ورزش برای دیابتی ها,ورزش و کاهش قند خون,ورزش کاهش قند خون,ورزش برای کاهش قند خون,ورزش در کاهش قند خون

به طور متوسّط در جهان از هر ۳ نفر، یک نفر به نوعی از آلرژی رنج می برد.به یکی از راه کارهای مؤثّر طبّ سنّتی برای درمان این بیماری می پردازیم
یک متخصص طب سنتی گفت: برای درمان آسم توصیه شده که عسل به همراه روغن زیتون،پودر زنجبیل و شیر گرم مصرف شود.
علی حسینی برای درمان آسم به روش طب سنتی گفت: توصیه شده که برای درمان آسم یک قاشق چایخوری عسل، پودر زنجبیل و فلفل سیاه را باهم مخلوط کرده و سپس مصرف کرد.
وی ادامه داد: همچنین افزودن عسل و روغن زیتون به شیر گرم میتواند به دفع حملات آسم کمک کند.
این متخصص طب سنتی افزود: مصرف انجیر خشک نیز در درمان این بیماری بسیار موثر است.همچنین توصیه شده که نوشیدن نصف لیوان جوشانده شنبلیله همراه با آب زنجبیل یک روش درمانی طبیعی است.
وی گفت: یکی دیگر از راههای موثر برای درمان این بیماری استفاده از چای زنجبیل به همراه آبلیمو است.
این متخصص طب سنتی ادامه داد: افرادی که آسم و آلرژی دارند همیشه باید مواظب معده و کار کردن شکم خود باشند تا یبوست نگیرند چون یبوست عامل همه بیماریها است و افرادی که آلرژی و حساسیت دارند مشکل معده و یبوست نیز دارند.
حسینی گفت: افراد مبتلا به آسم بهتر است همیشه بخور داشته باشند همچنین این افراد باید از مصرف لبنیات، ترشی و آب سرد خودداری کنند چون این خوراکیها حمله آلرژی را تشدید میکنند
کمک گرفتن از روشهای طبیعی درمانی برای آسم و آلرژِی
دفع حملات آسم آسم و آلرژی,آسم و آلرژی,افراد مبتلا به آسم,دفع حملات آسم,آسم و آلرژی کودکان,آسم و آلرژی چیست,آسم و آلرژی,کلینیک آسم و آلرژی,متخصص آسم و آلرژی,کنگره آسم و آلرژی,تغذیه افراد مبتلا به آسم

اگر با همسر خود صحبت می کنید، از توهین، تهمت و سرزنش بپرهیزید. از زدن برچسب مانند ش ل خ ته، خودخواه یا بی ملاحظه، لجباز و غیره خودداری کنید.
یک روانشناس گفت: همسران با شناختی که از طرف مقابل خود دارند و با در نظر گرفتن بحث بسیار مهم «اعتماد متقابل در زندگی زناشویی» پیرامون میزان اسراری که به همسر خود میگویند، تصمیمگیری کنند و موضوعات را تا جایی بیان کنند که به اعتماد فرد و صمیمیت میان آنها لطمه وارد نشود.
نغمه خوشخرام با بیان مطالب بالا اظهارکرد: اعتماد، زیربنای هر رابطه دو جانبه محسوب میشود و این امر در زندگی زناشویی نیز با شدت بیشتری حاکم است. بنابراین همسران همواره باید در انتخاب آنچه قصد پنهانکردن آن را دارند، به نقش مهم خدشهدار شدن اعتماد متقابل توجه داشته باشد. گاهی اوقات برخی موضوعات پنهان میشوند، درحالیکه مخفیکاری در مورد آنها بیشتر از آنکه منفعتی داشته باشد، ضررهایی در پی دارد و گاهی اوقات بالعکس مواردی بیان میشوند، در حالیکه بیان آنها تنها به کوچک شدن فرد منجر میشود و تاثیر مثبتی بر رابطه همسران ندارد. آشنایی با این موارد میتواند به ما در تصمیمگیری درست کمک کند.
گفتنیهای همسران
وی تاکید کرد: وقتی مواردی در زندگی وجود دارد که دیر یا زود احتمال میرود آشکار شوند و همسرتان از آن اطلاع یابد، برای گفتن آنها اقدام کنید. از جمله آنها به ابتلا به بیماریهای مزمن میتوان اشاره کرد. این بیماریها شامل مواردی است که هنوز مصرف دارو ادامهدارد و یا اثرات بیماری هنوز وجود دارد.
این کارشناس ارشد روانشناسی با تاکید بر اینکه مشکلات مالی حل نشده و باقی مانده از گذشته باید به اطلاع همسر برسد، گفت: این مشکلات شاید تنها یک قسط ساده باشد، اما همین قسط و یا بدهی بعد از آشکار شدن میتواند آسیب جدی و بدی به ارتباط شما و همسرتان وارد کند. اگر هم بعد از ازدواج دچار مشکل مالی شدهاید گفتن آن ضرورت بیشتری پیدا میکند.
وی با اشاره به روابط و یا مواردی که احتمال دارد افشا شود، اظهارکرد: گاهی اوقات رابطهای تمام شده و یا موضوعی در گذشته وجود دارد که فرد غیرقابل اعتمادی از آن اطلاع دارد. اگر احتمال میدهید فرد دیگری بخواهد مساله را عیان کند، بهتراست خود شما پیش قدم شوید و نگذارید فرد سومی رابطه شما و همسرتان را دچار اختلال کند.
نگفتنیها بین همسران
وی درباره مطالبی را که میتوان به همسر نگفت، اظهار کرد: لازم نیست شما تمامی اسرارتان را افشا کنید! یادتان باشد خداوند پوشاننده رازهای بندگان است و تنها اوست که از تمامی رازها اطلاع دارد، لزومی نیز وجود ندارد تا همسر شما از تمامی آنها باخبر باشد. به عنوان مثال برخی موارد وجود دارد که داستانشان تمام شده و این روزها تاثیرعیانی در زندگی شما ندارند و یا اینکه اهمیت خود را از دست دادهاند. لزومی به بیان این دسته از اسرار نیست.
این روانشناس با اشاره به اشتباهات گذشته گفت: از دیدگاه بعضی از روانشناسان، افرادی که گذشته تلخ و سختی داشتهاند باید توجه کنند که تجربههای تلخ گذشته باید چراغ راه آینده باشد. سعی کنید با گذشتههای تلختان خداحافظی کنید و با عنوان کردن تجربهها، ذهن همسرتان را مغشوش نکنید. اگر از اشتباهات گذشته عبرت گرفتهاید و تحول خاصی در رفتارتان ایجاد کردهاید، لزومی به بازگو کردن اشتباهات گذشتهتان نیست چون ممکن است بر دیدگاه طرف مقابل به شما اثر منفی بگذارد و یا برخی قابلیتهای فعلیتان نادیده گرفته شود.
وی اضافه کرد: در حوزه مسائل خانوادگی، مسائل مرتبط با خانواده طرفین قابل بررسی است. همواره باید به این سوال توجه کرد که آیا لازم است همسرم تمام اسرار خانوادگیام را بداند. در واقع اگر مسئله یا مشکلی در خانواده وجود دارد که مطلع شدن همسر از آن موجب دلسردی از خانواده طرف مقابل، دستاویزی برای کنایه و یا محدودیت در خانواده باشد و اطلاع نداشتن همسر از آن مشکلی را ایجاد نکند، ضرورتی به افشای آن وجود ندارد.
خوشخرام با اشاره به شکستهای گذشته گفت: در زندگی همه ما مواردی وجود دارد که ما نتوانستهایم به آنچه دوست داشتیم برسیم و طعم شکست را تجربه کردهایم، این شکستها شامل شکستهای درسی، کاری و حتی عاطفی میشوند. در این موارد نیز زمانی که آنها به صورت مستقیم تاثیری در زندگی ما ندارند، لزومی به بازگو کردن آنها نیست.
وی تاکیدکرد: در تصمیمگیری درباره اسراری که به همسران خود میگوییم، شناخت طرفین از یکدیگر، نقش بسیار مهمی را ایفا میکند؛ چرا که ممکن است افراد با شناختی که از یکدیگر به دست میآورند، بیان بسیاری از اسرار را بلامانع بدانند یا بالعکس، مجبور به مخفی ساختن بسیاری از امور عادی و کاری و روزمره خود نیز باشند.
وی تاکیدکرد: افراد چه پیش از ازدواج و چه پس از آن، نیاز به حفظ حوزه خصوصی دارند و اصرار برای شکستن این حوزه خصوصی در زندگی زناشویی نیز صرفا به روابط طرفین لطمه وارد میکند. اما با توجه به این نکته نیز لازم است که حوزه خصوصی تا جایی گسترش یابد که به سردی، بیتفاوتی و بیگانگی طرفین منجر نشود.
خوشخرام در پایان گفت: چه مسائلی را میتوانید، بدون رسیدن هیچگونه آسیب به کسی، پیش خود نگهدارید؟ کدام مسائل اگر برملا شود، باعث ایجاد شکاف و جدایی عمیق بین شما و همسرتان خواهد شد؟ برای شناسایی این موارد میتوانید از خودتان بپرسید: اگر کسی از این کار شما فیلم بگیرد و آن را به همسرتان نشان دهد، آیا ناراحت یا عصبانی میشود؟ آیا میتوانید جلوی آینه بایستید و رودررو به خودتان بگویید که بیگناه و بیتقصیرید؟ اگر نتوانید این کار را بکنید حتماً کارتان مشکل دارد. در این حالت پنهان کردن این مسئله به دلیل حق طبیعی شما برای داشتن حریم شخصی نیست، بلکه به این خاطر است که میدانید کارتان اشتباه بوده است.
باید و نبایدهای گفتگو بین همسران
اسرار همسران,رابطه همسران,نگفتنیها بین همسران,گفتگو بین همسران,رابطه همسرانه,رابطه همسران با یکدیگر,آموزش رابطه همسران,رابطه بین همسران,رابطه عاشقانه همسران,کتاب رابطه همسران
موسیقی در شنونده ایجاد آرامشی فراگیر میکند که باعث کاهش درد، کاهش فشارخون و … میشود. بطور کلی موسیقی دارای یک نوع کیفیت آرام بخش میباشد که هم در تسکین درد مؤثر است و هم در بیماران روانی در تسریع و بهبود روند درمان مفید است.
عمل جراحی باعث فشار روانی و اضطراب و در نتیجه، تشدید تجربه درد میشود. محققان بریتانیایی میگویند: سنجشهای خودگزارشی و فیزیولوژیکی در مورد بیماران پس از جراحی نشان میدهند که موسیقی درمانی یا تحریک توسط موسیقی، احساس درد را کاهش داده و ممکن است نیاز به مداخلات دارویی را نیز کم کند. به گفته آنان، درمان چندنمایی درد، از جمله مداخلات غیردارویی پس از جراحی، همچنان در شیوههای پزشکی کمیاب است. محققان در این پژوهش به تشریح اثر موسیقی بر کاهش درد پرداخته و بر این باورند که موسیقی ممکن است درمانهای پزشکی را بهبود بخشیده و به عنوان یک داروی کمکی با دیگر برنامههای مدیریت درد به منظور افزایش اثرگذاری آنها مورد استفاده قرارگیرد. به گفته آنها، گونههای موسیقیایی منتخبی از سوی بیمار به طور معمول ولی نه همیشه مؤثرتر از گونههای انتخابی توسط فرد دیگر هستند. این محققان معتقدند که تحقیقات بیشتری باید بر یافتن علائم خاص و نشانههای نقیض موسیقی درمانی و همینطور گذرگاههای زیستی و عصبی مسئول آن یافتهها (شواهد مربوطه بر مکانیزمهای شبهافیون مغز و اکسیتوسین در تغییرات مؤثر فراخوانده توسط موسیقی دلالت دارند) تمرکز کنند. این یافتهها به محققان و کارآموزان پزشکی اجازه میدهد تا رهنمودها و کاربردهای مطمئن و استانداردی را برای این شیوهی امیدبخش مدیریت درد در پزشکی پیشرفته طراحی کنند.
دردتان را با شنیدن موسیقی کم کنید
کاهش درد با موسیقی

یک تحقیق جدید اثبات کرده است که استفاده داروهای ضد اسید معده سبب تغییر در نوع باکتری های مفید می شود که بطور نرمال در روده انسان هستند و این قادر است بالقوه سبب بوجود آمدن مشکلاتی شود. پژوهشگران میگویند این کشفیات به این معنا نیست که این تفاوتها سبب بیماری میشود و یا اینکه باید این داروها را کنار گذاشت. بلکه می گویند استفاده آنها به مقداری که بیمار بهبود پیدا کرد کافی است و نباید این داروها را مدام استفاده کرد
همه ساله مردم مقادیر فراوانی از داروهای ضد اسید را برای درمان سوزش سر دل، رفلاکس، زخم معده یا اثنی عشر مصرف میکنند و داروهای ساده ای مانند شربت های سفید معده با داروهای بسیار قوی تری مانند امپرازول و پنتوپرازول جایگزین شده اند و در سال های اخیر مدارک زیادی در حال جمع آوری است که نشان میدهد مصرف طولانی مدت این داروها میتواند زیانبخش باشد.
بطور مثال استفاده طولانی مدت از این داروها میتواند موجب بروز عفونت با میکروبی به نام Clostridium difficile و بروز اسهال شود. همچنین ارتباط مصرف این داروها با کمبود ویتامین، شکستگی های استخوان و ذات الریه مشخص شده است.
حال در یک مطالعه جدید که نتایج آن در مجله Microbiome به چاپ رسیده است محققان به ده فرد داوطلب با سن 57-18 سال به مدت یک ماه داروی امپرازول omeprazole دادند و سپس میزان و توزیع باکتری های روده این افراد را مطالعه کردند. این باکتری ها بطور طبیعی در روده زندگی کرده و نقش مهمی در سلامت ما ایفا میکنند. مطالعه نشان داد که جمعیت این باکتری ها با مصرف دارو تغییر کرده است.
محققان میگویند کسانی که از سوزش معده ناراحت هستند قبل از مصرف طولانی مدت داروهای ضد اسید باید به این نکته توجه داشته باشند و بدانند که با کمک تعدادی دستورالعمل غیر دارویی مانند کمتر خوردن در هر وعده غذایی، کم کردن وزن، دراز نکشیدن بعد از غذا خوردن و کاهش مصرف سیگار و الکل هم میتوان بسیاری از این علائم را از بین برد.
با مصرف داروهای ضد اسید معده باکتری های مفید روده تغییر می یابند
داروهای ضد اسید,اسید معده,سوزش معده,باکتریهای مفید روده,زیانهای داروهای اسید معده,زیانهای داروهای اسید معده,داروهای ضد اسید معده,داروهای ضد اسید اوریک,داروهای ضد اسید معده کدامند,داروی ضد اسید,لیست داروهای ضد اسید معده,عوارض داروهای ضد اسید,اسید معده چیست,اسید معده و درمان آن,اسید معده زیاد,اسید معده، درمان,اسید معده بالا,سوزش معده و درمان آن,سوزش معده به انگلیسی,باکتری های مفید روده و پوست,درمان سوزش سر معده