رایج ترین بیماری های کشنده در هند علت بیماری

علت بیماری دیابت مرگ و میر در هند علت بیماری دیابت علت بیماری واریکوسل علت بیماری واریکوسل بیماری های مهم در هند علت بیماری دیابت علت بیماری راشیتیسم علت بیماری ام اس چیست؟ مرگ و میر در هند بیماری های کشنده در هند علت بیماری واریکوسل بیماری های مهم در هند پیشگیری از بیماریها در هند مرگ و میر در هند بیماری های کشنده در هند مرگ و میر در هند پیشگیری از بیماریها در هند بیماری های مهم در هند بیماری های کشنده در هند

دکتر سلام – با پیشرفت در زمینه پزشکی، دولت  مراقبت های بهداشتی در هند را تقویت کرده است. در حالی که بسیاری از بیماری های کشنده اند با کمک دارو و درمان های پزشکی ریشه کن شده است، اما هنوز با برخی از بیماری های کشنده وجود دارد که نیاز به توجه دولت این کشور به بهداشت است که باید بیشتر ازاین توجه شود

بیماری های ایسکمیک قلب

بیماری های قلبی عروقی  24.8 درصد از  علت مرگ و میر در  این کشور است.  بیماری های قلبی هر سال تعداد زیادی از مردم این کشور را به سوی مرگ می کشاند. داشتن اطلاعات دقیق در مورد عوامل خطر و اقدامات احتیاطی می تواند به از بین بردن این بیماری و احتمال مرگ در میان مردم این کشور منجر شود.وزارت بهداشت تخمین زده است که هند بیش از 60 میلیون نفر مبتلا به بیماری های قلبی تا سال 2015 داشته باشد.

علل عمده بیماری قلبی  مصرف سیگار تنباکو، چاقی، رژیم غذایی ناسالم، عدم فعالیت بدنی، کلسترول بالا، فشار خون بالا و وراثت. بیماری های قلبی را می توان با ترک سیگار، خوردن یک رژیم غذایی سالم و حفظ وزن سالم پیشگیری کرد

بیماری های تنفسی

بیماری های تنفسی تحتانی  10.2 درصد از  علت مرگ و میر در هند  را تشکیل می دهند. علل اصلی بیماری های تنفسی آلودگی هوا، سیگار کشیدن، آزبستوز، و غیره اجتناب از خطرات شغلی، خوردن یک رژیم غذایی سالم، دمیدن هوای خالص و ترک سیگار موثر ترین راه برای جلوگیری از بیماری های تنفسی می باشد.

بیماری سل

سل  10.1 درصد از علت مرگ و میر در هند است. این یک بیماری مسری است و میکروب سل می تواند هنگام سرفه , خنده، عطسه و یا حتی صحبت کردن  افراد مبتلا به دیگران سرایت کند،سل را می توان با واکسیناسیون، یک رژیم غذایی سالم و شیوه زندگی مناسب پیشگیری کرد

دستگاه گوارش و بیماری های اسهالی

اختلالات گوارشی  5.1 درصد از  علت مرگ و میر در هند است. حدود 5 درصد از مردم  هند از بیماری های اسهالی می میرند. علل عمده شامل مواد غذایی ناسالم، عفونت های باکتریایی، دارو، استفاده از استروئیدها .می توان با حفظ رژیم غذایی وسبک زندگی  سالم  از این بیماری جلوگیری کرد

سرطان

تومورهای بدخیم  علت مرگ 9.4 درصد از مردم  هند تشکیل می دهند. علل  آن قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی و سمی، عوامل بیماری زا، ژن، و پرتوهای یونیزان است.
برای کاهش خطر ابتلا به سرطان، جلوگیری از مصرف دخانیات، حفظ وزن سالم و شیوه زندگی،  مراقبت های پزشکی منظم و خوردن یک رژیم غذایی سالم سرشار از آنتی اکسیدان ها است

خودکشی
خودکشی دومین علت شایع مرگ در میان سرخپوستان  15-29 سال است.  خودکشی  3 درصد از کل مرگ و میر در هند است.

روش های پیشگیری شامل درمان استرس رفاه، توانبخشی و مشاوره است. مالاریا

2.8 درصد از کل مرگ و میر ناشی از بیماری مالاریا  در هند است. تحقیقات نشان می دهد که حدود 95 درصد از جمعیت این کشور در مناطق آندمیک مالاریا زندگی می کند. مالاریا توسط  انگل از طریق پشه ها ایجاد می شود. این را می توان با در نظر گرفتن اقدامات احتیاطی  زندگی در مکان های غیربهداشتی، و با استفاده از مواد دافع برای جلوگیری از گزش پشه جلوگیری  شود.

این مطلب توسط تیم مترجمین مجله پزشکی دکتر سلام ترجمه شده است و استفاده از آن فقط با ذکر منبع مجاز می باشد

رایج ترین بیماری های کشنده در هند

علت بیماری,مرگ و میر در هند,بیماری های مهم در هند,بیماری های کشنده در هند,پیشگیری از بیماریها در هند,علت بیماری ام اس,علت بیماری راشیتیسم,علت بیماری واریکوسل,علت بیماری دیابت,علت بیماری ام اس چیست؟

خامه خوردن اطفال خامه پرس

خامه به انگلیسی خامه دادن به کودک خامه ترش خامه کیک رشد کودک یک ساله خامه کیک خامه قنادی خامه پرس رشد کودک و نوجوان خامه کیک رشد کودک یک ساله خامه قنادی خامه به انگلیسی خامه پرس خامه ترش خامه دادن به کودک رشد کودک و نوجوان رشد کودک 6 ماهه دادن خامه به کودک خامه قنادی

خامه یکی از پایه های ثابت صبحانه کودک است که والدین باید مراقب باشند در مصرف ان برای کودکشان زیاده روی نکنند و حد متعادل را رعایت کنند و در صورتیکه کودکشان اضافه وزن دارد آن را از صبحانه دلبندشان حذف کنند.

عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان گفت: «گنجاندن برخی موادغذایی به‌خصوص در وعده صبحانه کودک می‌تواند به رشد بهتر او و دریافت انرژی لازم کمک کند.»

دکتر زمزم پاک‌نهاد اظهار داشت: «مصرف خامه برای کودکانی که در برنامه غذایی خود نیاز به انرژی بیشتری دارند، توصیه می‌شود چراکه این کودکان در سنین رشد هستند، البته به شرطی کودک دچار اضافه وزن نباشد در غیر این صورت،‌ بهتر است توجه بیشتری به نوع تغذیه او شود.»

این متخصص تغذیه در ادامه با بیان اینکه دادن شکلات خامه‌ای جایگاهی به عنوان صبحانه ندارد و جزو تنقلات محسوب می‌شود، افزود: «اگر مصرف این‌گونه موادخوراکی به صورت عادت درآید، خوب نیست. اینها معمولا طعم‌دهنده‌هایی هستند که به خامه اضافه می‌شوند. از آنجا که خود خامه دارای درصدی چربی و دارای کالری بالا است، اضافه کردن این مواد نه‌تنها باعث افزایش میزان کالری می‌شود بلکه چون دارای قند هم هستند، وجود این قند در کنار چربی ها مقدار انرژی خامه را دو چندان می‌کند و بالطبع مضرات آن هم برای افراد چاق یا دارای اضافه وزن چند برابر می‌شود. از این رو مصرف شکلات خامه‌ای در مقدار کم و در حد تنوع به کودک توصیه می‌شود، نه روزانه.»

خامه خوردن اطفال

خامه,خامه دادن به کودک,شکلات خامه‌ای,خامه قنادی,خامه ترش,خامه پرس,خامه کیک,خامه به انگلیسی,دادن خامه به کودک,دادن خامه به نوزاد

ایجاد مشکلات بینایی در کودکان با نور طبیعی چشم کودکان

نزدیک بینی کودکان علت نزدیک بینی چیست کودک چشم آبی نزدیک‌بینی کودک چشم کودکان علت نزدیک بینی چشم چیست علت نزدیک بینی چشم چیست نزدیک‌بینی اطفال علت نزدیک‌بینی اطفال نزدیک‌بینی کودکان درمان نزدیک‌بینی چشمان کودک علت نزدیک بینی کودکان کودک چشم من از چشم کودکان علت نزدیک بینی چیست کودک چشم رنگی درمان نزدیک بینی کودکان چشم سیاه علت نزدیک بینی چشم نزدیک‌بینی اطفال چشم کودک

محققان به تازگی به ین نتیجه رسیده اند که نور طبیعی باعث اختلال نزدیک بینی در کودکان می  شود ،به این دلیل همیشه مراقب باشید و بینایی کودکتان را منظم و روتین چک کنید.

مدت‌ها تصور می‌شد کودکانی که ساعات بیشتری جلوی صفحه کامپیوتر می‌گذرانند یا با وسایل کوچک الکترونیک مشغول هستند، در خطر بیشتر دچار شدن به نزدیک‌بینی هستند؛ محققان می‌گویند اینگونه نیست اما بودن در فضای باز احتمال عینکی‌شدن کودکان دارای نفصان مادرزادی بینایی را پایین می‌آورد.

به گفته این محققان نور خورشید همه آن چیزی است که کودکان برای پیشگیری از نزدیک‌بینی به آن نیاز دارند. ۱۴ ساعت در هفته در معرض نور طبیعی بودن این تاثیر را ایجاد می‌کند. دلیل این تاثیر کاملاٌ مشخص نیست.

دکتر دانالد موتی محقق ارشد این مطالعه از کالج بینایی‌سنجی دانشگاه ایالتی اوهایو می‌گوید: «واقعاٌ نمی‌دانیم چه چیزی موجب چنین ویژگی در فضای باز می‌شود. اگر می‌دانستیم رویکرد ما به نزدیک‌بینی متفاوت بود.»

می‌دانیم که پرتوهای نامرئی ماورای بنفش B یا UVB در تولید ویتامین D در پوست نقش دارند و تصور بر این است که ویتامین D به تمرکز نور در شبکیه چشم کمک می‌کند؛ البته محققان دانشگاه ایالتی اوهایو معتقدند احتمال دیگری هم وجود دارد.

موتی در این باره می‌گوید: «چشم کودک در سنین پنج تا نه سالگی در حال رشد است. گاهی اوقات این رشد موجب افزایش فاصله بین عدسی و شبکیه و در نتیجه نزدیک‌بینی می‌شود. به نظر می‌رسد نور طبیعی فضای بیرون در حفظ شکل و فاصله مناسب چشم در طول دوره رشد کمک می‌کند.»

همچنین دانشمندان علاوه بر نور نامرئی، در حال مطالعه تأثیر نور مرئی بیرون در سلامت بینایی هستند. به گفته آنها حتی در یک روز ابری نور بیرون حداقل ۱۰ برابر درخشنده‌تر از نور داخل است. وقتی فردی در فضای بیرون است، سلول‌های تخصصی ویژه‌ای در شبکیه با کنترل گشادی مردمک، اجازه ورود نور بیشتری در هنگام کاهش نور را می‌دهند.

تحقیقات اولیه نشان می‌دهد اگر این سلول‌ها در روزهای قبل در معرض نور بیشتری قرار گرفته باشند، پاسخ مردمک به نور بیشتر خواهد بود.

موتی می‌گوید در نهایت سؤال‌های زیادی باقی می‌مانند که باید به آنها پاسخ داد اما یافته‌های گروه او در یافتن پاسخ این سؤال‌ها یاری می‌رساند.

او می‌گوید «تحقیقی که در حال انجام آن هستیم در نهایت به ما کمک می‌کند به راز اثر فضای باز پی ببریم و شاید بتوانیم به برخی از افراد کمک کنیم تا از استفاده از عینک تا آخر عمر بی‌نیاز شوند. اما تا آن هنگام توصیه‌ام به والدین این است که نگران کتاب خواندن کودکان‌شان نباشند و آنها به فضای باز بفرستند… و البته کرم ضدآفتاب را فراموش نکنند.»

ایجاد مشکلات بینایی در کودکان با نور طبیعی

نزدیک‌بینی اطفال علت نزدیک‌بینی اطفال نزدیک‌بینی کودکان,علت نزدیک بینی کودکان,نزدیک بینی کودکان,چشم کودکان,کودکان چشم سیاه,کودکان چشم آبی,کودکان چشم سبز

از آسیب‌ها هنگام دویدن چگونه جلوگیری کنیم؟

انتخاب کفش ورزشی التهاب غلاف کف پا انتخاب کفش ورزشی التهاب تاندون کف پا انتخاب کفش انتخاب کفش مردانه انتخاب کفش بهترین کفش برای دویدن انتخاب کفش بهترین کفش دویدن درمان التهاب کف پا التهاب کف پا بهترین نوع کفش برای دویدن بهترین مارک کفش برای دویدن التهاب غلاف کف پا انتخاب کفش مناسب بهترین نوع کفش برای دویدن درمان التهاب کف پا التهاب کف پا انتخاب کفش ورزشی

هیچ  حسی  مثل  آن نیست که یک دویدن خوب را شروع  کنید و هیچ چیز بدتر از آن نیست که به علت  صدمه دیدن ، نتوانید بدوید. مشکلاتی مثل درد جلوی ساق پا و سندرم اصطکاک ایلیوتیبیال، در بین کسانی که دونده هستند خیلی رایج است و با آسیب ناشی از تروما  مثل سکندری خوردن و پیچ خوردگی مچ پا، بسیار فرق دارد، چون آنها، نتیجه‌ بکاربردن بیش از  اندازه یا نامناسب از کفش هستند.

یک آسیب متداول در دونده‌ها، التهاب کف پا است و وقتی اتفاق می‌افتد که نوار ضخیم بافت همبندی که در پایین پای شما از انگشتان پا تا پاشنه کشیده شده، ملتهب شود. از آنجا که آن، به تاندون آشیل در پاشنه‌ی پای شما متصل است، می‌تواند علاوه بر ایجاد درد و ناراحتی در پا، باعث مشکل شدیدتری شود که حتی ممکن است نیاز به یک استراحت طولانی مدت و پرهیز از دویدن داشته باشد تا کاملا التیام یابد.

اما با تمرکز بر پیشگیری و مراقبت از پاهایتان می‌توانید عوامل خطر را قبل از آنکه شما را از میدان خارج کنند، خنثی کنید.

هرگز به پاهایتان بی توجهی نکنید، و همیشه آنها را بعنوان ابزاری در نظر بگیرید که با وجود آنکه می‌توانید با آنها سخت کار کنید، اما گاهی اوقات هم به مراقبت و توجه نیاز دارند.

در هنگام دویدن، گرم کردن و سرد کردنتان را جدی بگیرید

یکی از ساده‌ترین راه‌ها برای جلوگیری از آسیب دیدگی در طول دویدن، گرم کردن بدن قبل از دویدن است. اما فقط بر حرکات کششی تکیه نکنید. مطالعه‌ای که در سال ۲۰۰۶‌ی در مجله The Journal of Strength and Conditioning Research منتشر شد، نشان داد که کشش استاتیک قبل از دویدن، می‌تواند به عضلات و استقامت شما آسیب برساند.

تمرینات پویایی مانند لانژ پهلو، چرخاندن بازوها از کتف، و پرش به صورت ستاره‌ای کاملا باز، جریان خون و ضربان قلب شما را افزایش می‌دهد، ماهیچه‌های شما را منعطف‌تر می‌کند، و آنها را برای دویدن آماده می‌سازد.

وقتی دویدن شما به پایان رسید، فرقی نمی‌کند که یک کیلومتر دویده باشید یا یک دوی ماراتن انجام داده باشید، باید در زمان سرد کردن، همانقدر که به ساق پایتان توجه می‌کنید به پایین پاهایتان نیز توجه نمایید.

یعنی به همان روشی که عضلات ساق پا و چهار سر را می‌کشید، انگشتان و قوس پایتان را نیز بکشید. کشش قوس پا وقتی نشسته‌اید، گرفتن و رها کردن کف پاها با پاهای برهنه و هجی کردن حروف الفبا با انگشتان پا به کاهش انقباض و ضعف پا که اغلب علت اصلی صدمات پا می‌باشند، کمک می‌کند.

شکل دویدنتان را اصلاح کنید

آگاهی از نحوه‌ی حرکتتان در موقع دویدن، یکی از نکات مهم برای جلوگیری از آسیب دیدگی است. یکی از مهم‌ترین چیزها، دانستن و کنترل این مساله است که در طول هر قسمت از چرخه‌ی دویدن، پاهای شما، چه زمانی، کجا و چگونه به زمین برخورد می‌کند.

این چرخه شامل ۴ بخش است: تماس اولیه با زمین، حالت وسط یا تک پا، نیروی پرتاب و دویدن.

اول روی تماس اولیه با زمین تمرکز کنید. بسیاری از دونده‌ها بخصوص تازه کارها، با پاشنه‌های خود به زمین برخورد می‌کنند. اما با گذشت زمان، تاثیر تکرار این کار می‌تواند به پاشنه‌ی پا آسیب برساند. اگر شما معمولا با پاشنه‌ی پا، بشدت به زمین ضربه می‌زنید، گام‌های سبک تری بردارید و با جایی بین لبه‌ی پاشنه و قسمت وسط پایتان به زمین ضربه بزنید. سریع به جلو راندن و سبک و منعطف نگاه داشتن زانوها کمک خواهد کرد تا راحت‌تر از پاهایتان در برابر آسیب محافظت کنید.

یکی دیگر از اشتباهاتی که دوندگان تازه کار معمولا مرتکب می‌شوند، چرخش بیش از حد مچ پا است و زمانی اتفاق می‌افتد که پای شما موقع برخورد به زمین به سمت داخل می‌چرخد و باعث فشار بیش از حد روی پا و مچ پایتان می‌گردد.

بعضی از دوندگان نیز دچار پرونیشن کمتر از حد عادی، یا سوپینیت می‌شوند و این وقتی اتفاق می‌افتد که پای شما به اندازه کافی نمی‌چرخد و در نتیجه، قسمت بیشتر ضربه توسط قسمت بیرونی پای شما گرفته می‌شود. در حالت ایده ال، پای شما باید در حدود ۱۵ درجه بچرخد.

فرم درست شامل حرکت کل بدن شماست، نه فقط پاها و ساق‌های شما. نکات اساسی در فرم درست دویدن عبارتند از: پشت و گردن صاف و راحت، بازوهای خم شده با حرکتی که از شانه‌ها آغاز می‌شود، حرکت خفیف چپ و راست باسن و کمر، و برخورد ملایم با زمین هنگامی که پاهای شما به زمین ضربه می‌زند.

درهر زمان، روی یک یا دو چیز تمرکز کنید، مانند استفاده از مرکز بدن و نگهداشتن انگشتان پا رو به جلو. خیلی زود، آن تغییرات برای شما عادی می‌شود و بصورت ناخوداگاه فرم بدنتان تصحیح خواهد شد.

همچنین طول قدمهایتان در هنگام دویدن نیز توجه کنید. شما به برگشت سریع ساق پا و گام کوتاه نیاز دارید. یعنی پاهای شما باید در زیر بدنتان قرار بگیرد. در هنگام دویدن، از قرار دادن پاها جلوتر از بدنتان بپرهیزید، زیرا این کار، فشار روی زانو و عضلات همسترینگ شما را افزایش می‌دهد و در نتیجه خطر آسیب دیدگی شما را بالا می‌برد.

برای پاهایتان، کفش مناسبی تهیه کنید

انتخاب بهترین کفش برای دویدن، یعنی اینکه بدانید چه نوع پاهایی دارید و چگونه شکل آنها بر نحوه‌ی دویدن شما تاثیر می‌گذارد. برای تقویت عضلات پا در هنگام دویدن، معمولا از کفش‌هایی با پشتیبانی زیاد در کفی استفاده نمی‌کنیم، اما اگر شما قوس یا پرونیشن بیش از حد مچ پا داشته باشید، به کفشهایی با کفی مخصوص نیاز خواهید داشت.

با چنین کفشهایی، پاهای شما یک تکیه گاه متعادل مناسب خواهند داشت و در نتیجه خطر آسیب دیدگی کاهش پیدا می‌کند.

مت فورد، مشاور فنی Newton Running می‌گوید: ورزشکارانی با کف پای صاف و آنهایی که پرونیشن بیش از حد دارند، معمولا شاهد حرکات بیشتری هستند و ممکن است به کفشی با تکیه گاه بیشتر نیاز داشته باشند تا حرکات آنها را تعدیل کند، در زمان برخورد پا به زمین، از آن محافظت کند، و احتمال آسیب دیدگی دونده را کاهش دهد.

او توصیه می‌کند دوندگانی که پرونیشن بیش از حد دارند، کفشهای پایدارتری بپوشند و آنها که سوپینیت دارند، کفشهای دوی آزاد یا معمولی را انتخاب کنند.

استیو ولز، مدیر فنی Brooks Running می‌گوید: بیشتر کفش‌های دو برای بهبود پایداری طراحی شده‌اند و از یک قطعه‌ی محکم در وسط کف پا استفاده می‌کنند که پا روی آن حرکت می‌کند و سپس در یک وضعیت درست قرار می‌گیرد.

در حالت ایده‌آل، این قطعه باید در عقب کفش باشد، زیرا حرکت پا در آنجا اتفاق می‌افتد. کفش‌های مختلف، قطعاتی با اندازه‌های متفاوت دارند و از اجزای دیگری برای افزایش استحکام کفش استفاده می‌کنند که بستگی به مقدار استحکام مورد نیاز شخص دارد.

پاهایی که دچار سوپینیت هستند، نیازهای دیگری دارند. ولز توصیه می‌کند که این دونده‌ها کفشی بدون کفی پهن و همچنین دارای بالشتک یا انعطاف پذیری را انتخاب کنند. او می‌گوید: این بالشتک‌ها، از استخوان‌های ظریف‌تر پا محافظت می‌کند و انعطاف پذیری کفش تضمین می‌کند که هیچ نوع محدودیت ساختگی در حرکت پا وجود نیابد.

با تجزیه و تحلیل ساختار پایتان، شما می‌توانید درباره‌ی کفش مورد نیازتان، تصمیمات آگاهانه‌تری بگیرید. یکی از ساده‌ترین راه‌ها برای انجام این کار، تست رطوبت است. پاهایتان را مرطوب کنید و سپس بطور عادی روی یک تکه کاغذ یا یک سطح غیر مفروش راه بروید. یک پای طبیعی که قوس آن صاف یا زیاد نباشد، یک نوار پهن در امتداد قسمت بیرونی محل اتصال انگشتان به پا و پاشنه دارد. در مقابل، اگر کف پای صاف داشته باشید، تصویری از کل کف پایتان می‌بینید و اگر قوس پایتان زیاد باشد، شما یک نوار بسیار باریک می‌بینید.

همچنین می‌توانید با یک کارشناس کفش در یک فروشگاه لوازم ورزشی صحبت کنید. آنها اغلب، نحوه‌ی راه رفتن افراد را بوسیله‌ی ویدئو، تجزیه و تحلیل می‌کنند و می‌توانند بر اساس چیزی که می‌بینند، راهنمایی‌های مفیدی در اختیارتان قرار دهند.

فورد می‌گوید: به یک جفت از کفش‌های مخصوص دویدن قدیمی‌تان (نه کفشهای پیاده روی) نگاه کنید. آنها را کنار هم روی یک میز قرار دهید، بطوریکه پنجه‌ی آنها به سمت شما باشد. از روبرو بطور مستقیم به کفش‌ها نگاه کنید. اگر یکی یا هر دوی آن‌ها بطور مشخص به سمت داخل خم شده باشد، به احتمال زیاد، پای پرونیت دارید.

همچنین به کفی داخل یکی از آنها نیز نگاه کنید. اگر کف آن فشرده شده باشد، مخصوصا در زیر انگشت پا، نشان می‌دهد که شما پای پرونیت دارید.

به یاد داشته باشید بسیاری از دوندگانی که التهاب غلاف کف پا دارند، برای درمان آن باید نوع کفششان را تغییر دهند. یک عامل ابتدایی مشترک در التهاب کف پا، ضعف عضلانی است. فورد می‌گوید: با توجه به تجربیات ما، این مساله بعلت انتخاب کفش نامرغوب رخ خواهد داد، که می‌تواند شامل کفش‌هایی با کفی بیش از حد که حرکت طبیعی پا و توانایی پا برای محافظت از خودش را محدود می‌کند باشد، یا داشتن یک کفش با پاشنه‌ی بزرگ و چند لایه که احساس می‌کنیم از حرکت نوار پا، و دفع درست ضربات وارده جلوگیری می‌کند. این می‌تواند به تنهایی نوار پا را تنگ و کوتاه کند و باعث تشدید مساله شود.

همانطور که ولز می‌گوید: هرگز به پاهایتان بی‌توجهی نکنید، و همیشه آنها را بعنوان ابزاری در نظر بگیرید که با وجود آنکه می‌توانید با آنها سخت کار کنید، اما گاهی اوقات هم به مراقبت و توجه نیاز دارند.

منبع-fitnessmagazine

از آسیب‌ها هنگام دویدن چگونه جلوگیری کنیم؟

بهترین کفش برای دویدن,بهترین مارک کفش برای دویدن,بهترین کفش ورزشی برای دویدن,بهترین نوع کفش برای دویدن,بهترین کفش دویدن

ملاحظاتی پیرامون دارو دادن به بچه

مصرف دارو در کودکان علائم بیماری سرخک در کودکان علائم بیماری مخملک در کودکان مصرف دارو در کودکان روشهای دارو دادن به کودکان علائم بیماری کلیه در کودکان مصرف دارو کودکان علائم بیماری کبدی در کودکان علائم بیماری دیابت در کودکان مصرف دارو کودکان طریقه دارو دادن به کودکان مصرف دارو کودکان علائم بیماری سرخک در کودکان مصرف دارو در کودکان روش دارو دادن به کودکان علائم بیماری کودکان نحوه دارو دادن به کودکان نحوه دارو دادن به کودکان علائم بیماری قلبی در کودکان مصرف دارو برای کودک

سعی کنید داروهای تجویز شده برای فرزندتان را سرموقع و به اندازه به وی بدهید تا باعث بهبود هرچه سریعتر وی شوید و هرگز خودسرانه برای وی دارو تهیه نکنید چون ممکن است منجر به صدمه وارد کردن بر وی شوید.

البته علاوه بر این مشکل، بعضی از پدر و مادرها هم هستند که خودشان برای کودک دارو تجویز می‌کنند؛ یعنی ممکن است با دیدن علائم خاصی در کودک، از داروهای ساده و معمولی که در داروخانه‌ها وجود دارد، کمک بگیرند و علائم را برطرف سازند. اینها همه در حالی است که متخصصان چنین شیوه‌هایی را صحیح نمی‌دانند و می‌گویند دارو دادن به کودکان هم اصول و نکاتی دارد که باید در نظر گرفته شود.

خیلی‌ وقت‌ها پدر و مادر فکر می‌کنند، لازم نیست برای هر مشکل کوچکی به پزشک مراجعه کرد، برای همین هم خیلی راحت و بی‌دردسر به داروخانه سری می‌زنند و داروهای مورد نیازشان را تهیه می‌کنند و به کودک می‌دهند. گروهی دیگر هم هستند که درست برعکس این افراد عمل می‌کنند و برای هر مشکلی راهی مطب پزشکان می‌شوند تا از آنها کمک بگیرند در حالی که نه چنین وسواسی صحیح است و نه آن بی‌تفاوتی.

دکتر فرشته علیمردانی، داروساز در این‌باره توضیح می‌دهد: گاهی شرایط خاصی برای کودک پیش می‌آید که حتما باید تحت نظر پزشک از داروهای مورد نیاز استفاده کنید.

وی با اشاره به این علائم یادآور می‌شود: براساس تحقیقاتی که در این زمینه صورت گرفته، می‌گویند در صورتی که کودک تب بالای 39 داشته باشد، حتما باید او را به پزشک برسانید و براساس نظرات او اقدام کنید. علاوه بر این، زمانی که کودک نمی‌تواند مایعات بنوشد، تحریک‌‌پذیری غیرعادی یا خواب‌‌آلودگی زیاد و بیش از حد دارد، دچار اسهال یا استفراغ خونی است و افت هوشیاری دارد نیز نباید مراجعه به متخصصان را فراموش کنید.

به گفته دکتر علیمردانی، معمولا هنگام بروز سرماخوردگی و عفونت‌ها با بعضی از این نشانه‌ها روبه‌رو خواهید شد و در این شرایط پس از تماس با پزشک، بهتر است برای این‌که کودک حس بهتری داشته باشد، رطوبت هوای محیط را نیز کنترل کنید؛ زیرا اگر رطوبت هوا تامین شود، به احساس بهبود کودک کمک زیادی می‌کند.

واکنش‌های دارویی را نادیده نگیرید

بچه‌ها هم مانند بزرگسالان گاهی ممکن است با عوارض و واکنش‌های منفی دارویی روبه‌رو شوند و به برخی داروها واکنش منفی نشان دهند که به گفته دکتر فرشته علیمردانی به همین دلیل پس از مصرف بعضی از داروها (چه داروهای گیاهی، چه داروهایی که بدون نیاز به نسخه در اختیار افراد قرار می‌گیرد و حتی داروهایی که با تجویز پزشک مصرف می‌شود) ممکن است عوارضی برای کودک ایجاد شود. به همین دلیل وی توصیه می‌کند در هیچ شرایطی بدون تجویز پزشک و خودسرانه به کودک دارو ندهید و داروها را هم از دسترس آنها دور کنید تا به اشتباه مصرف نشود.

وی خاطرنشان می‌کند: براساس مطالعاتی که در این زمینه صورت گرفته، توصیه می‌شود داروهایی را که آسپرین دارد به کودکان زیر دو سال و حتی اگر امکان دارد در سنین کمتر از 19 سال ندهید. زیرا مصرف این داروها می‌تواند به بروز مشکلاتی برای بچه‌ها منجر شود و بر همین اساس، پیش از مصرف داروها حتما باید برچسب روی آنها را به طور دقیق مطالعه کنید و در صورتی که اطلاعات کافی در این زمینه ندارید، از فردی متخصص بپرسید.

وقتی کودک تب می‌کند…

گاهی کودکان تب می‌کنند و در این مواقع والدین ممکن است برای کاهش درجه حرارت بدن یا پایین آمدن تب از هر دارویی استفاده کنند. دکتر علیمردانی اما توصیه می‌کند هنگامی که کودکان تب دارند از استامینوفن یا بروفن استفاده کنید.

البته وی در ادامه توضیح می‌دهد: اگر آب بدن کودک خیلی از دست رفته یا دچار تهوع و استفراغ است، در صورتی که آسم دارد، با مشکلات کلیوی یا کبدی روبه‌روست یا دچار بیماری‌های طولانی مدت دیگر است حتما پیش از مصرف بروفن با متخصص مشورت کنید، اما در شرایط عادی می‌توانید هنگام تب از این داروها برای بهبود شرایط کمک بگیرید.

مقدار مصرف داروها هم مهم است

مقدار مصرف داروها هم در سنین کودکی مهم است و حتما باید به میزان مورد نیاز استفاده شود. دکتر علیمردانی با اشاره به این موضوع، می‌گوید: معمولا مقدار مصرف دارو برای کودکان بزرگ‌تر از پنج سال باید نصف افراد بالغ باشد. البته برای کودکان دو تا پنج سال میزان مصرف دارو معمولا یک چهارم افراد بالغ است و در سنین پایین‌تر از دو سال هم حتما باید با نظر پزشک و براساس تجویز او از داروها به میزان مورد نیاز استفاده کرد.

البته وی تاکید می‌کند: میزان مصرف دارو نیز باید توسط پزشک مشخص شود و والدین نمی‌توانند خودسرانه با نصف کردن داروی بزرگسالان، آن را به کودک بدهند. فرآورده‌ها و محصولات دارویی ضد آسم و ضد سرفه را هم افراد معمولا براحتی از داروخانه‌ها تهیه می‌کنند، اما دکتر علیمردانی به والدین توصیه می‌کند برای کودکان دو تا پنج سال بدون نظر پزشک از این داروها استفاده نکنید.

وی در این‌باره توضیح می‌دهد: سرفه واکنشی است که باعث می‌شود ترشحات پشت حلق خارج شود. بنابراین زمانی که این واکنش‌ها را متوقف می‌کنیم، به عفونت‌ها اجازه می‌دهیم همان جا باقی بماند و متوجه علائم آنها نیز نمی‌شویم. همچنین مصرف خودسرانه این داروها می‌تواند باعث بروز عوارضی مانند خواب‌آلودگی، کهیر، ناراحتی‌های پوستی، تپش قلب و حتی تشنج شود و به همین دلیل هم توصیه می‌کنیم بدون نظر پزشک برای کودکان از این داروها استفاده نکنید.

باید به این موضوع نیز توجه کنیم که برای بهبود شرایط و درمان سرماخوردگی در کودکان کوچک‌تر از شش سال، به جای مصرف خودسرانه داروها، کودک باید استراحت کند، مایعات فراوان بنوشد و غذای مناسب بخورد.

وی می‌افزاید: داروهای ضدتهوع هم یکی دیگر از داروهایی است که خیلی‌ها بدون نسخه پزشک از آن استفاده می‌کنند، اما مصرف خودسرانه آنها برای کودکان به هیچ عنوان توصیه نمی‌شود.

از نمونه‌های مشابه کمک نگیرید

خیلی‌ها وقتی متوجه می‌شوند علائم بیماری کودک مشابه علائم بیماری کودک دیگری است، از همان داروها برای درمان مشکل کمک می‌گیرند. در چنین مواقعی ممکن است برای درمان بیماری سراغ داروهای قدیمی بروند و تصور کنند چون خواهر و برادر او با مصرف چنین داروهایی بهبود یافته‌اند، مشکل او نیز برطرف خواهد شد.

دکتر علیمردانی اما این روش را تائید نمی‌کند و می‌گوید: این کار اشتباه است و می‌تواند عوارض ناخوشایندی داشته باشد. بر همین اساس هم توصیه می‌شود فقط داروهایی را به کودک بدهید که پزشک برای او تجویز کرده است.

وی ادامه می‌دهد: پیش از مصرف داروها، حتما تاریخ مصرف آن را نیز نگاه کنید و در صورتی که تاریخ آن گذشته یا رنگ و شکلش تغییر کرده، از مصرف دارو خودداری کنید.

دارو، نقل و نبات نیست

بعضی وقت‌ها کودکان بسختی دارو می‌خورند و برای همین والدین از روش‌هایی کمک می‌گیرند که مصرف دارو برای کودک راحت‌تر شود. مثلا ممکن است قرص را به جای شکلات و آب‌نبات به او بدهند که دکتر علیمردانی تاکید می‌کند این روش اشتباه است و می‌تواند خطرناک باشد.

همچنین گاهی والدین قرص و شربت را با آب مخلوط می‌کنند تا کودک راحت‌تر آن را مصرف کند که به گفته دکتر علیمردانی در مورد بعضی از داروها می‌توان این کار را انجام داد؛ یعنی بعضی از داروها را پزشکان مجاز می‌دانند که خرد شده یا حتی در آب حل شود، اما فقط در صورتی می‌توان این کار را کرد که پزشک این روش را مجاز بداند.

وی توصیه می‌کند برای مصرف راحت‌تر داروها، والدین صبر و حوصله داشته باشند و از شکل دارویی‌ کمک بگیرند که مصرف آن برای کودک راحت‌تر است. همچنین باید با بازی و سرگرمی طوری به کودک دارو بدهید تا ترس او برطرف شود.

ملاحظاتی پیرامون دارو دادن به بچه

مصرف دارو برای کودک دارودادن به کودک علائم بیماری کودک,تجویز دارو برای کودک,دارو دادن به کودک,مصرف دارو برای کودک,تجویز دارو در کودکان,دارو دادن به کودکان,دارو دادن به نوزاد,نحوه دارو دادن به کودک,روش دارو دادن به کودکان,روش دارو دادن به کودک,روشهای دارو دادن به کودکان,نحوه دارو دادن به کودکان,طریقه دارو دادن به کودکان,مصرف دارو در کودکان,مصرف دارو کودکان