در سرطان پستان ماهی تا چه حد تاثیر دارد

امگا 3 در بدنسازی omega 3 حضور امگا 3 حضور امگا 3 امگا 3 6 9 امگا 3 فواید امگا 3 در بدنسازی امگا 3 6 9 حضور امگا 3 omega 3 امگا 3 6 9 omega 3 امگا 3 امگا 3 در بدنسازی امگا 3 6 9 امگا 3 در بدنسازی omega 3

نتایج یک تحقیق بیا ن میکند که ، استفادهمنظم ماهی‌های روغنی که حاوی  اسیدهای چرب امگا 3 هستند می‌تواند تا 30 درصد پیشرفت سرطان پستان را کم کند. پژوهشهای دانشگاه گوئلف کانادا در یک تحقیق دریافتند، استفاده دراز مدت امگا 3، تاثیر زیادی در پیشگیری از مبتلا شدن به سرطان پستان ایفا می‌کند.

محققان برای انجام این پژوهش، موش‌های “ترانس ژنیکی” را تحت آزمایش قرار دادند که هم اسیدهای چرب امگا 3 و هم تومورهای تهاجمی پستان را در بدن خود تولید می‌کردند. سپس تیم تحقیقانی این موش‌ها را با سایر موش‌های مهندسی شده ژنتیکی که تومورهای مشابهی داشتند، مورد مقایسه قرار دادند. موش‌هایی که امگا 3 تولید می‌کردند، تنها دو سوم تومورها را گسترش داده بودند و علاوه بر این، سایز تومورها 30 درصد کوچکتر از تومور سایر موش‌های مهندسی شده بود. “دیوید ام.اِی” سرپرست این پژوهش می‌گوید: “این تفاوت مشاهده شده را تنها می‌توان به حضور امگا 3 ربط داد. این حقیقت که مواد مغذی می‌توانند تاثیر چشمگیری را بر گسترش و رشد تومور بگذارند، بسیار قابل توجه است که ما نیز توانستیم تاثیر آن را بر جلوگیری از سرطان سینه در این پژوهش نشان دهیم.”

 منبع-http://iranpink.com/

در سرطان پستان ماهی تا چه حد تاثیر دارد

شیوه بدی به اسم خوددرمانی

خود درمانی سرماخوردگی خود درمانی افسردگی عوارض خود درمانی خود تجویزی و عواقب آن خود درمانی خود تجویزی و عواقب آن خود تجویزی و عواقب آن شیوه های متعارف برای سلامتی دلایل خود درمانی خود درمانی وسواس خود درمانی با ریکی خود درمانی افسردگی دلایل خود درمانی شیوه های متعارف برای سلامتی خود تجویزی و عواقب آن خود تجویزی و عواقب آن خود درمانی بواسیر خود درمانی افسردگی خود درمانی وسواس خود درمانی بواسیر

معالجه، وقتی معنی پیدا می‌کند که شخص، بیمار شده، یا با مشکلات جسمی‌ روبرو شود. بیمار نیاز به مراقبتهای پزشکی دارد که مشکلات جسمی‌ خود را با او در میان بگذارد و بتواند پس از پشت سر گذشتن مراحلی از بیماری به سلامتی برسد. اما اگر درمان از شکل متعارف خود خارج شود، قطعا نامتعارف شده و مشکل‌ساز خواهد شد. بنابراین، نه تنها از بیماری به سلامتی نمی‌رسد بلکه می‌تواند از بیماری به مرگ رهنمون شود.

پروسه زندگی یک انسان از تولد شروع و به نونهالی، نوجوانی، بلوغ، جوانی و پیری و نهایتا مرگ ختم می‌شود. غیر از مرحله مرگ، بیماری در تمامی‌مراحل زندگی فرد وجود دارد. یعنی امکان دارد یک فرد یک سری بیماریها را در نونهالی، یک سری را در نوجوانی، یک سری را در جوانی و پیری تجربه کند. با این تفاسیر ما دائما با بیماری پنجه در پنجه در حال مبارزه هستیم و او را به پیکار می‌طلبیم. اما چگونه باید با بیماری مبارزه کنیم؟ آیا بهترین استراتژی مواجه شدن با بیماری مراجعه به یک پزشک نیست؟ پس چرا عده‌ای خودسرانه عمل می‌کنند و با فرضهای من درآوردی و ارائه تزهای نامناسب پزشکی و غیر تخصصی جان خود و اطرافیان خود را به خطر می‌اندازند؟خود درمانی می‌تواند به دلایل مالی باشد ، یعنی فرد برای اینکه هزینه ویزیت پزشک را پرداخت نکند روشهای خود را انجام داده و بیماری خود را به طریقی معالجه می‌کند. مثلا فرد گردن درد دارد جدا از اینکه مکانیسم این بیماری چگونه است و چه راهکاری دارد و چگونه می‌توان با آن مبارزه کرد از خودش یک قرصی را معرفی و همان را مصرف می‌کند و این امر در کوتاه مدت فرد را دچار مشکلات اولیه و در بلند مدت فرد را دچار مشکلات جدی خواهد کرد. برخی هم که کلا از یک درمان و یک استراتژی برای رفع مشکلات درمانی خود بهره می‌برند ، مثلا ژلوفن همه درد‌ها را علاج می‌کند یا قرص استامینوفن هر دردی را می‌اندازد. جدا از دلایل عامیانه که برای مصرف نکردن قرص‌های بیماریزا وجود دارد مطالبی نیز در مورد این دسته قرص‌ها یا آرام بخش‌ها یا مسکن‌ها آمده است که فردی که‌این دسته قرص‌ها را مصرف می‌کند نوعی اعتیاد پنهان به‌این قرص‌ها پیدا می‌کند . یعنی ذهنش و سیستم فیزیولوژیکی وی (فرد مصرف کننده قرص‌های آرام بخش پرخطر) به‌این دسته قرص‌هایی که بعضا ویژگی‌های نیرومند اعتیاد آوری آن‌ها ثابت شده است و مضر هستند آورده شده است، عادت می‌کند. مثلا در درد همواره نکته مهمی‌وجود دارد و آن این است که هرگاه در قسمتی از بدن درد احساس شود یک گیرنده در آن بخش دچار آسیب شده است و هر چه درد بیشتر باشد نشان می‌دهد آن گیرنده آسیب جدی تری دیده است و لزوم مراجعه به پزشک ضروری تر و حادتر است.برخی هم خود درمانی خود را روش مناسبتری از تجویز پزشک به آمپول می‌دانند (این به خاطر عدم اعتماد به پزشک یا فوبیای خاص فرد از برخی اعمال پزشکی مثل آمپول زدن است که خود یک ترس روانی است). و دائما ذهن آن‌ها مشغول است که مبادا به من آمپول تجویز کنند و من احساس درد بکنم و این موضوع باعث می‌شود فرد به خود تجویزی روی بیاورد.

خانم ن 27 ساله می‌گوید : هر وقت سرم درد می‌گیرد ، یک قرص ایپوپروفن می‌خورم و دردم ساکت می‌شود ، واقعا این قرص عالی است و محشر . من فکر می‌کنم این قرص دوای تمام دردهاست و بسیار مفید است و احساس می‌کنم هر دردی داشته باشم این قرص آن را برطرف می‌کند. از وی پرسیدیم که چرا پس از سر درد به پزشک مراجعه نمی‌کنید؟ پاسخ داد چه نیازی به پزشک است، مگر پولم زیادی کرده؟ اولا که دفترچه تامین اجتماعی ندارم ، شما پول ویزیت مرا می‌دهی که چنین توصیه می‌کنی؟ و بعد ادامه داد وقتی خودم می‌دانم که مشکلم چیست و دردم را خودم می‌دانم چرا پول ویزیت پزشک بدهم؟ از او پرسیدیم سراغ دفترچه تامین اجتماعی نرفتی؟ که پاسخ داد خیلی دوندگی کردم و آخر به هیچ نتیجه‌ای نرسیدم.

شهروند دیگری که خود را پیمان معرفی کرد و 39 ساله گفت: من به هیچ عنوان برای خودم چیزی را تجویز نمی‌کنم . متاسفانه یکی از عادات بدی که رایج شده‌این است که افراد برای خود نسخه می‌پیچند و جدیدا و اخیرا در این کار استاد شده اند و از این کار احساس غرور می‌کنند ، شاید برای بیماریهای پیش پا افتاده مثل سرماخوردگی انجام دادن این کار خیلی خطرناک نباشد ، و فرد با خوردن یک قرص سرماخوردگی بزرگسالان برای درد خود علاجی پیدا کند، اما برای بیماریهای پیشرفته و خطرناک با علائم مرموز که شما هیچ شناختی از آن ندارید کاری بسیار خطرناک و اشتباه محض است.

دو نکته پس از این دو مصاحبه به ذهن می‌رسد و آن اینکه اولا ذهنیت افراد باعث برطرف شدن بیماری می‌شود و نه صرف خود دارو. وقتی فردی خود درمانی را انجام می‌دهد ذهنش به کمک او می‌آید و نه قرص و این می‌شود که یک قرص خطرناک نقش یک پزشک معالج را ایفا می‌کند. ثانیا اگر پروسه طولانی دریافت بیمه تامین اجتماعی برای افراد کوتاهتر شود و افراد بتوانند راحت تر دفترچه بگیرند خود درمانی تا حد زیادی کاهش می‌یابد (منهای افرادی که از پزشکان و دندانپزشکان واهمه شدید دارند). پس با تغییر ذهنیت و معالجه از راه‌های متعارف می‌توان سلامتی هر چه بیشتر را در جامعه رواج داد.

ضمنا خود درمانی باید در سطح کلان بررسی شود یعنی از طریق معاونت غذا و داروی وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی این موضوع بررسی و جنبه‌های نامناسب آن ریشه یابی شود و همچنین از طریق اجرایی می‌توان با سهولت در اخذ دفترچه بیمه و کنترل داروخانه جهت جلوگیری از دادن قرص‌های بدون نسخه از خود درمانی جلوگیری کرد.

منبع : تابناک

شیوه بدی به اسم خوددرمانی

شیوه های متعارف برای سلامتی

رژیم غذایی بیمار در طول درمان بیوشیمی بیوشیمی

بیوشیمی لنینجر بیوشیمی بالینی بیوشیمی لنینجر همه چیز درباره ی بیوشیمی بیوشیمی هارپر بیوشیمی لنینجر بیوشیمی بالینی تغذیه در طول بیوشیمی تغذیه در طول بیوشیمی بیوشیمی دولین بیوشیمی عمومی بیوشیمی دولین همه چیز در مورد بیوشیمی همه چیز در مورد بیوشیمی همه چیز درباره ی بیوشیمی بیوشیمی هارپر بیوشیمی چیست همه چیز در مورد بیوشیمی همه چیز در مورد بیوشیمی بیوشیمی بالینی

بیماری های بسیار زیادی در دنیا موجود است ، خیلی از این بیماری ها را می توان با دارو های ساده درمان کرد ، اما بسیاری دیگر این چنین نیستند ، بیوشیمی یکی از روش های درمانی است که عوارض بسیاری دارد ، در این مطلب رژیم غذایی مناسب برای بیمار در طول درمان بیوشیمی را برای شما شرح خواهیم داد.

امان از بیماری؛ بی خبر و آرام می آید، اما آرام نمی گیرد. وقتی می آید زندگی را به هم می ریزد. هرقدر هم که جزئی و ساده باشد، باز هم دردسرساز می شود و امان از وقتی که بیماری های شدید و مزمن، پای شان به خانه ای باز شود. آن وقت عوارضی برجامی گذارد که گاهی از خود بیماری هم سخت تر و تحمل آنها دشوارتر است.

سرطان هم یکی از این بیماری هاست که این روزها بیشتر از گذشته خودنمایی می کند و افراد زیادی را درگیر کرده است.

بیماری ای که نامش هم می تواند انسانی را از پادرآورد، چه رسد به عوارض و مشکلات حین درمان که بیمار و خانواده اش را حسابی خسته می کند، اما خوب است بدانید با تغذیه مناسب می توان با این مشکلات هم مقابله کرد.

هم پیشگیری، هم درمان

با توجه به افزایش میزان شیوع سرطان و ترس از این بیماری، خیلی هم عجیب نیست که در بیشتر جمع ها بحث رژیم های غذایی ضدسرطان حسابی داغ و پرطرفدار باشد البته متخصصان هم تائید کرده اند که با تغذیه صحیح نه تنها از ایجاد سرطان پیشگیری می شود، بلکه در طول درمان هم می توان برای کاهش عوارض از آن کمک گرفت و پس از بهبود نیز احتمال عود را کاهش داد.

تحقیقات نشان داده است رژیم های غذایی سرشار از آنتی اکسیدان که در میوه ها و سبزیجات یافت می شود، می تواند از بروز سرطان پیشگیری کند و روند درمان را بهبود بخشد.

هنگام بروز زخم های دهانی، مصرف ترکیبات اسیدی ممنوع!

سرطان بیماری سختی است که در کنار تمام مشکلاتش، شیوه های درمانی مختلف هم عوارض خاصی برای بیمار ایجاد می کند. خشکی دهان، بی اشتهایی، تهوع، استفراغ، یبوست و اسهال نمونه ای از این مشکلات است، اما نکته مهمی که باید به آن توجه شود، نقش تغذیه در کاهش این عوارض است.

میترا زراتی، کارشناس ارشد تغذیه در گفت وگو با جام جم، ضمن تاکید بر این که تغذیه و رژیم درمانی نقش موثری در پیشگیری از عوارض ناشی از روش های درمانی سرطان ایفا می کند، در این باره توضیح می دهد: تغذیه نه تنها می تواند از ایجاد این مشکلات پیشگیری کند، بلکه تا حدی برای کاهش شدت آنها نیز موثر است.

به عنوان نمونه بیمارانی که در حال شیمی درمانی یا رادیوتراپی در ناحیه سر و گردن هستند، دائم دچار خشکی دهان می شوند. این افراد مستعد بروز زخم های دهانی نیز هستند که در صورت ایجاد چنین زخم ها یا التهاب هایی باید به رژیم غذایی شان توجه ویژه ای شود.

به گفته این کارشناس ارشد تغذیه، بهتر است این افراد برای پیشگیری از خشکی دهان زمانی که خارج از خانه هستند یک بطری آب همراه داشته باشند و حتی وقتی تشنه نیستند، آب بنوشند تا دهان شان به کمک آب مرطوب بماند.

وی می افزاید: این افراد می توانند از ترکیباتی که تحریک کننده ترشحات بزاق است، مانند آبنبات ترش کمک بگیرند. مکیدن یخ نیز شیوه ای موثر برای این گروه از بیماران است.

همان طور که گفته شد، خشکی دهان فرد را مستعد ابتلا به زخم های دهان می کند. زراتی با اشاره به این موضوع خاطرنشان می کند: در صورتی که فرد به دلیل خشکی دهان دچار زخم دهان شده است، به هیچ وجه نباید از آدامس یا آبنبات ترش استفاده کند. این کار نه تنها کمکی به بیمار نمی کند، بلکه موجب تشدید زخم دهان هم خواهد شد.

وی تاکید می کند: کسانی که به دلیل درمان های سرطان دچار زخم های دهان یا آفت دهان شده اند، اصلا نباید از ترکیبات اسیدی مانند نوشابه های گازدار، گوجه فرنگی، رب یا سس گوجه فرنگی، مرکبات و کیوی استفاده کنند چون این ترکیبات با تشدید زخم های دهانی به بروز عوارض دیگری منجر می شود. همچنین بهتر است غذاهای خشک و جامد را نیز مصرف نکنند و بیشتر به شکل پوره یا سوپ غذایشان را میل کنند.

آنتی اکسیدان ها در روزهای شیمی درمانی

زراتی می گوید: افرادی که در حال شیمی درمانی هستند یا حتی کسانی که اشعه درمانی در ناحیه شکم انجام می دهند، ممکن است با مشکلی به نام «ناتوانی در تحمل لاکتوز» روبه رو شوند. این افراد زمانی که شیر می نوشند، دچار اسهال و نفخ شدید خواهند شد.

به همین دلیل توصیه می شود هنگام شیمی درمانی، زمانی که فرد دچار اسهال می شود، مصرف شیر را کنار گذاشته و به جای آن از ماست و بویژه ماست پروبیوتیک استفاده کند.

به گفته وی، در طول دوره درمان سرطان و شیمی درمانی بویژه در روزهای اول، ممکن است فرد دچار اسهال یا یبوست شود. برای پیشگیری از یبوست، بیماران حتما باید آب کافی بنوشند و توصیه می شود در رژیم غذایی روزانه شان از آلو یا انجیر خشکی که در آب خیس داده شده نیز استفاده کنند.

آنتی اکسیدان ها که در میوه ها و سبزیجات رنگی به وفور یافت می شود، یکی از بهترین منابع غذایی برای کاهش احتمال بروز سرطان به حساب می آید، اما این مطلب به این معنی نیست که فقط برای پیشگیری از سرطان باید از این مواد غذایی کمک گرفت. به گفته زراتی بیماران باید در روزهای شیمی درمانی از آنتی اکسیدان ها مانند لبو، خرمالو، کیوی، پرتقال های توسرخ، هویج و آب هویج به مقدار زیاد استفاده کنند؛ البته فراموش نکنید مصرف مرکبات در صورتی توصیه می شود که فرد دچار زخم های دهانی نشده باشد.

فرنی و شیربرنج؛ غذایی مناسب در دوران بی اشتهایی

عوارض و مشکلات ناشی از درمان سرطان به همین موارد ختم نمی شود. احساس تهوع و بی اشتهایی هم یکی از مشکلات شایعی است که بیماران را حسابی کلافه می کند، اما این مشکل هم راه حل دارد.

زراتی در این باره توضیح می دهد: بسیاری از بیماران بویژه در طول چهار تا پنج روز اول پس از شیمی درمانی دچار تهوع و بی اشتهایی می شوند بنابراین توصیه می شود به هیچ عنوان در سه روز اول از گوشت قرمز استفاده نکنند و به جای آن گوشت های سفید را مصرف کنند.

این کارشناس ارشد تغذیه می گوید: در این مدت بهتر است غذاهایی استفاده شود که خیلی به جویدن نیاز ندارد به عنوان نمونه مصرف ژله ای که در خانه تهیه شده و حاوی تکه های میوه است، به دلیل پروتئین مناسبی که دارد بسیار مفید خواهد بود. علاوه بر این، شیربرنج، فرنی ای که حاوی پودر گردوی آسیاب شده است، ماستی که داخل آن تکه های میوه، هویج رنده شده و کشمش وجود دارد نیز فوق العاده مناسب خواهد بود.

خیلی از بیماران علاوه بر کم اشتهایی از حالت تهوع نیز رنج می برند. زراتی به این گروه از افراد توصیه می کند، بهتر است جایی که بوی غذا در آن حس می شود، حضور نداشته باشید چون بوی غذا حالت تهوع را تشدید می کند. در مقابل بوییدن پوست لیمو ترش تازه می تواند به کاهش این حس کمک کند. مواد غذایی خیلی شیرین یا گرم نیز می تواند موجب ایجاد حالت تهوع شود.

علاوه بر این موارد توصیه می شود بیماران در روند شیمی درمانی حتما از پروتئین های گیاهی و حیوانی به مقدار لازم استفاده کنند و مقدار نمک را در رژیم غذایی شان محدود کنند.

صبحانه را کامل میل کنید

زراتی درباره رژیم غذایی قبل از شیمی درمانی یادآور می شود: وعده غذایی که قبل از شیمی درمانی مصرف می شود باید حاوی کربوهیدارت ها باشد به عنوان مثال نان، برنج یا ماکارونی ای که همراه با سبزیجات مانند قارچ، فلفل دلمه ای، هویج و… تهیه می شود برای شب قبل از شیمی درمانی مناسب خواهد بود.

وی می افزاید: معمولا حدود دو روز پس از شیمی درمانی بیماران بی اشتها هستند و به همین دلیل توصیه می شود، صبحانه را قبل از شیمی درمانی به طور کامل میل کنند. بویژه خوب است از نان های سبوس دار، مواد غذایی حاوی پروتئین مانند پنیر و گردوی آسیاب شده استفاده شود.

رژیم غذایی بیمار در طول درمان بیوشیمی

بیوشیمی,تغذیه در طول بیوشیمی,همه چیز درمورد بیوشیمی,رژیم غذایی در بیوشیمی,بیوشیمی بالینی,بیوشیمی هارپر,بیوشیمی دولین,بیوشیمی لنینجر,بیوشیمی چیست,بیوشیمی عمومی,بیوشیمی استرایر,همه چیز در مورد بیوشیمی بالینی,همه چیز در مورد بیوشیمی,همه چیز درباره ی بیوشیمی

چای و تاثیر آن بر عملکرد قلب

همه چیز در مورد چای همه چیز درمورد چای چای سفید و خواص آن همه چیز در مورد چای سفید چای و خواص آن فواید چای نوشیدن چای ترش و خواص آن فواید نوشیدن چای سیاه خواص نوشیدن چای سبز خواص نوشیدن چای سبز همه چیز در مورد چای ترش انواع چای و خواص آن فواید نوشیدن چای چای ترش و خواص آن همه چیز در مورد چای تیما فواید چای خوردن خواص نوشیدن چای سبز همه چیز در مورد چای سبز خواص نوشیدن چای سبز چای سبز و خواص آن

تقریبا تمام ایرانی ها به خوردن چای تمایل دارند و کمتر کسی است که از چای بدش بیاید ، این نوشیدنی یکی از بهترین نوشیدنی هایی است که می توان در طول روز مصرف کرد. در ادامه با خواص نوشیدن چای و تاثیر آن بر عملکرد قلب می پردازیم.

چای یکی از نوشیدنی های پرطرفدار در کشور ماست؛ چایی که درست دم شود عطر و بوی دیگری دارد و هر فردی را به سمت خود می کشاند اما چایی که درست دم نشود یا اصطلاحا «دم نکشیده یا جوشیده» باشد، طرفدار ندارد…

بهترین شیوه برای دم کردن چای سیاه و سبز چیست؟

چای سیاه چای تخمیرشده و چای سبز چای تخمیرنشده است و به همین دلیل بعد از دم کشیدن رنگ متفاوتی به خود می گیرد. برای دم کردن چای چه سبز، چه سیاه ابتدا باید صبر کنید تا آب به نقطه جوش برسد. بعد مقداری چای خشک داخل قوری بریزید و آب جوش را به آن اضافه کنید و اجازه دهید چند دقیقه ای دم بکشد و رنگدانه ها از برگه ها جدا و وارد آب شوند. چای سیاه ایرانی به دلیل اینکه کمتر تخمیر می شود، مدت دم کشی طولانی تری دارد و دم کشیدن آن بین ۱۰ تا ۱۵ دقیقه زمان می خواهد ولی چای خارجی به دلیل اینکه تخمیر بیشتری داشته سریع تر و در عرض ۴ ۳ دقیقه دم می کشد. برای چای سبز نیز روش دم کردن به همین صورت است. چون چای سبز رنگ زیادی پس نمی دهد ۵ دقیقه دم کشیدن کافی است و ترکیب های آنتی اکسیدانی و رنگی طی این مدت از آن خارج می شود.

بعد از آنکه چای دم کشید تا چه مدت می توانیم آن را مصرف کنیم؟

معمولا باید چای را بعد از دم کشیدن فورا مصرف کرد. هرچه چای تازه تر مصرف شود ترکیب های مفید آن اثر بیشتری در پیشگیری از بیماری های قلبی عروقی، سرطان و… دارد. هر چه چای مدت زمان بیشتری بماند این ترکیب ها تغییر می کنند و با هم واکنش می دهند و خاصیت خودشان را به مرور از دست می دهند. نباید چای دم شده را بیش از نیم تا یک ساعت نگه داشت و قبل از این مدت باید آن را مصرف کرد. بهتر است چای را به اندازه مصرف همان لحظه دم کنیم. در کل، چای تازه دم، خوش عطرتر و حاوی ترکیب های مفید بی شماری است.

برخی افراد تفاله چای را پس از دم کشیدن در می آورند و چای را برای چند ساعت نگه می دارند. آیا این کار را توصیه می کنید؟

این راهکار نیز چندان موثر نیست. حتی با درآوردن تفاله نیز تغییر و واکنش ترکیب ها در چای ادامه پیدا می کند و عطر، طعم و خواص آن کم می شود. گرچه به هر حال خارج کردن تفاله می تواند تا حدی این روند را کندتر کند و باعث شود چای دیرتر سیاه شود.

بهترین ظرف برای دم کردن چای چه ظرفی است؟

بهترین ظرف برای دم کردن چای، قوری های چینی یا پیرکس است. دم کردن چای در قوری های فلزی ممکن است باعث ورود یون های فلزی به چای شده و رنگ چای را خراب کند و بر عطر و طعم آن تاثیر بگذارد. امروزه لیوان های چینی درداری نیز وارد بازار شده که مخصوص دم کردن چای سبز است. حتی می توان چای سیاه را هم درون این لیوان ها دم کرد. درحقیقت اصلا نیازی نیست که بعد از افزودن آب جوش به چای خشک مجددا آن را روی حرارت بگذارید زیرا این کار روند تخریب ترکیب های مفید چای را تسریع می کند و باعث سیاه شدن رنگ چای می شود. همین که چای در کنار منبع گرما باشد کفایت می کند.

به چای گاهی موادی مانند گلاب و آبلیمو اضافه می شود یا چای را همراه با دارچین، هل و زعفران دم می کنند. این مواد خللی در روند دم کردن چای پیش نمی آورند؟

خیر دارچین، هل و زعفران اگر همراه چای دم شوند نه تنها مشکلی ایجاد نمی کنند بلکه خاصیت هم دارند. مصرف موادی مثل آبلیمو هم اشکالی ندارد اما مصرف گلاب همراه چای خاصیت چندانی ندارد و تنها می تواند بو و عطر بهتری به آن بدهد.

معمولا افراد چه نکته هایی را هنگام دم کردن چای رعایت نمی کنند؟

گذاشتن چای روی سماور یا کتری برای دم کشیدن و زیاد درست کردن چای و مصرف آن برای چند ساعت از جمله اشتباه های رایج مردم است که از خواص چای می کاهد و عطر و بوی آن را خراب می کند.

آیا مصرف چای منعی هم دارد؟

چای منع مصرف برای هیچ فردی به خصوص کودکان ندارد. البته زیاده روی در مصرف آن توصیه نمی شود. از جمله دلایلی که می گویند به کودکان چای ندهید، این است که آنها با چای قند زیادی می خورند و دادن چای به آنها باعث بروز این عادت غلط می شود.

در مورد دم کردن سایر چای ها مثل چای سفید یا قرمز هم توضیح دهید.

چای سفید و چای نیمه تخمیری اولانگ در بازار ما موجود نیست. چای های دیگری که در بازار موجود است مثل چای مکه یا چای قرمز درواقع دمنوش هایی با گیاهان کوهی یا میوه های خشک شده و برگ آنهاست که هریک خواص بی شماری دارند اما از بوته چای نیستند. آنها هم تقریبا مثل چای سیاه دم می شوند.

چای و تاثیر آن بر عملکرد قلب

چای و خواص آن,همه چیز درمورد چای,فواید چای نوشیدن,چای سفید و خواص آن,چای کوهی و خواص آن,چای ترش و خواص آن,چای سبز و خواص آن,انواع چای و خواص آن,همه چیز در مورد چای سبز,همه چیز در مورد چای,همه چیز در مورد چای تیما,همه چیز در مورد چای سفید,همه چیز در مورد چای ترش,همه چیز درباره چای,فواید نوشیدن چای,فواید نوشیدن چای سبز,فواید چای خوردن,خواص نوشیدن چای سبز,خواص نوشیدن چای سیاه,فواید نوشیدن چای سیاه

نکاتی در مورد فواید پوست میوه ها پوست میوه ها

چرا باید میوه را با پوست بخوریم پوست میوه شکری همه چیز در مورد میوه ها پوست میوه بلوط پوست میوه چرا باید میوه را با پوست بخوریم پوست میوه به انگلیسی پوست میوه به انگلیسی پوست میوه نوشابه پوست میوه ها میوه پوست کنده پوست میوه همه چیز درباره میوه ها همه چیز در مورد میوه ها ارزش غذایی پوست میوه همه چیز درمورد میوه ها پوست میوه شکری پوست میوه پوست میوه انار پوست میوه به انگلیسی

میوه ها یکی از مهم ترین مواد غذایی هستند که خوردن آن برای هر کسی توصیه می شود. فواید میوه ها از هزاران سال گذشته تا کنون مورد بررسی قرار گرفته است و همگان از خواص آنها آگاهی دارند. در این مطلب قصد داریم نکاتی را در مورد فواید پوست میوه ها شرح دهیم.

صحبت درباره فواید پوست میوه ها و سبزی ها مربوط به امروز و دیروز نیست. سال های سال است که بزرگ ترها به کوچک ترها توصیه می کنند میوه هایی مثل سیب و خیار را با پوست بخورند…

صحبت درباره فواید پوست میوه ها و سبزی ها مربوط به امروز و دیروز نیست. سال های سال است که بزرگ ترها به کوچک ترها توصیه می کنند میوه هایی مثل سیب و خیار را با پوست بخورند. از سوی دیگر، بحث های فراوانی که درباره استفاده بی رویه از کودهای شیمیایی در زراعت و انباشته شدن موادشیمیایی مضر برای سلامت انسان در پوست میوه ها وجود دارد، مصرف کنندگان را از مصرف میوه ها با پوست بر حذر می دارد اما آیا پوست میوه ها واقعا خواصی دارد؟ آیا مواد شیمیایی مضر موجود در کودها و سموم شیمیایی قابلیت نفوذ در پوست میوه ها و سبزی ها دارند؟ با وجود خواص و زیان های احتمالی، باید پوست میوه ها را مصرف کنیم یا نه؟ این هفته برای پاسخ دادن به این پرسش ها که بارها خوانندگان «سلامت» مطرح کرده اند، با دکتر محمدرضا وفا، متخصص تغذیه و رژیم درمانی و دانشیار دانشگاه علوم پزشکی تهران گفت وگو کرده ایم.

پوست میوه ها و سبزی ها خاصیتی دارند؟

پوست میوه نیز مانند قسمت های دیگر آن دارای فوایدی است که می تواند در سلامت افراد تاثیر مثبت داشته باشد. بسیاری از ترکیب های آنتی اکسیدانی و بخش عمده ای از ترکیب های فلاونوییدی رنگی در پوست میوه ها وجود دارد؛ مثلا پوست پرتقال یا سیب و برخی دیگر از میوه های رنگی، حاوی ترکیب های کاروتنوییدی و فلاونوییدی است که خاصیت آنتی اکسیدانی دارند. ترکیب های فیبری موجود در پوست میوه ها نیز که نقش مهمی در سلامت دستگاه گوارش ایفا می کنند، می توانند از طریق مصرف پوست میوه به بدن برسند.

پس چرا مردم برای مصرف میوه پوست آن را می کنند؟

مسایل فرهنگی و عادت ها تاثیر بسزایی در مصرف موادغذایی دارد و ایرانیان از این قاعده مستثنی نیستند. از طرفی بافت، طعم و شکل ظاهری یک ماده خوراکی در انتخاب فرد تاثیر دارند بنابراین نمی توان به صرف اینکه پوست یک میوه خاص دارای مواد مغذی است، مصرف کننده را وادار به خوردن آن کرد.

البته با وجود خواص موجود در پوست میوه ها، همه آنها قابل خوردن نیستند. مثلا پوست پرتقال را به دلیل طعم تلخ و بافت خاص، به هیچ وجه نمی توان مصرف کرد. البته برخی شرکت های تولیدکننده آبمیوه، برای بالا بردن خواص محصول خود، مواد آنتی اکسیدان موجود در پوست این نوع میوه ها را تحت فرایند خاصی استخراج می کنند و به محصول نهایی شان می افزایند.

آیا مصرف پوست میوه ها برای همه افراد مجاز است؟

نه، برخی افراد با مشکلات خاص گوارشی نباید میوه و سبزی ها را با پوست مصرف کنند چون پوست میوه به دلیل فیبر بالا محرک حرکت?های دستگاه گوارش است و می تواند به سیستم گوارش آنها آسیب بیشتری بزند اما افراد سالم می توانند میوه هایی مثل سیب و گلابی را که پوست نازکی دارند، با پوست بخورند؛ البته به شرطی که با معیارهای بهداشتی شسته شده باشند.

برخی اعتقاد دارند که سموم دفع آفات که در زمان پرورش میوه در باغ ها استفاده می شود، در پوست میوه باقی می ماند و به همین دلیل باید پیش از مصرف، پوست آن را گرفت. آیا این اعتقاد درست است؟

بله، متاسفانه استفاده بیش از حد از کودها و سموم دفع آفات در مرحله رشد محصول باعث می شود مقدار زیادی از ترکیب های مضر در پوست میوه ها و سبزی ها تجمع پیدا کند و مصرف این محصولات با پوست، مقدار زیادی از باقیمانده سموم را در پوست میوه وارد بدن فرد مصرف کننده می کند به خصوص اگر زمان کافی از برداشت محصول تا مصرف آن سپری نشده باشد.

منظور از «زمان کافی» چیست؟

بسیاری از سموم شیمیایی حدود ۲هفته پس از سم پاشی تجزیه می شوند و از بین می روند پس اگر فاصله زمانی بین سم پاشی تا مصرف میوه بین ۲ تا ۳ هفته باشد، خطری متوجه مصرف کننده نخواهد بود در غیر این صورت مقدار قابل توجهی از آن وارد بدن می شود که می تواند خطرناک باشد.

سلامت: برخی معتقدند بخش عمده موادمغذی سیب زمینی، هویج یا خیار در پوست و لایه های بیرونی آنها ذخیره شده و باید آنها را بعد از شستشو، با پوست یا با پوست گیری بسیار نازک مصرف کرد. آیا این نظر درست است؟

در مورد سیب زمینی، هویج و به طورکلی ریشه های خوراکی، موضوع کمی متفاوت است. این محصولات به دلیل تماس مستقیم با خاک، بخش زیادی از نیترات موجود در آن را در پوست خود ذخیره می کنند بنابراین حتما باید پس از پوست گیری مصرف شوند. در مورد پوست خیار نیز نحوه کشت بسیار اهمیت دارد زیرا این میوه در محیط کشت روی خاک قرار می گیرد و برای کشت آن در شرایط معمولی، به مقدار فراوان از سموم دفع آفات استفاده می شود بنابراین اگر خیار بدون سموم و کودهای شیمیایی عمل آمده باشد و محصول ارگانیک باشد، خوردن پوست آن برای مصرف کننده بسیار مفید خواهد بود اما اگر در محیط زراعی معمولی کشت?شده باشد، بهتر است پیش از مصرف حتما پوست آن گرفته شود.

نکاتی در مورد فواید پوست میوه ها

همه چیز درمورد میوه ها,پوست میوه,ارزش غذایی پوست میوه,چرا باید میوه را با پوست بخوریم,همه چیز در مورد میوه ها,همه چیز درباره میوه ها,همه چیز درباره ی میوه ها,پوست میوه ها,پوست میوه به,پوست میوه بلوط,پوست میوه شکری,پوست میوه به انگلیسی,پوست میوه نوشابه,پوست میوه انار,میوه پوست کنده