
واقعا گاهی اوقات نمی توان از خوردن برخی از فست فود ها گذشت حتی متخصصان تغذیه ای که در رابطه با این موضوع توصیه هایی را به افراد می کنند گاه خودشان نیز از این خوراکی ها استفاده می کنند. اما بهتر است تا حد امکان استفاده از این فست فود ها را به حداقل برسانید.
ساعت ۹ صبح است و باید بدو بدو از خواب بیدار شویم، سر و صورتی بشوییم و لباس پوشیده و نپوشیده برسیم به اولین وسیله نقلیه ممکن تا به دانشگاه یا محل کارمان برسیم. ساعت ۱۰، آثار حضور موجودی به نام معده در زندگی مشخص می شود و باید فکری به حالش بکنیم وگرنه آبروی مان را می برد، آن موقع است که به فکرمان می افتد یک ساندویچ سرد می تواند دوای این درد گرسنگی باشد. با خوردن یک ساندویچ سرد حسابی، با کالباس های خشک مانده در راه گلو می توانیم تا ساعت ۲ یا ۳ ظهر دوام بیاوریم ولی نه بیشتر، تازه آن موقع به فکر خوردن یک غذای سرپایی می افتیم که از این وضعیت نجات پیدا کنیم، بهترین راه هم رفتن به نزدیک ترین فروشگاه فست فودی(غذای آماده) یا تماس با آن است و تا قبل از این که کار به جاهای باریک بکشد، دلی از عزا در بیاوریم. البته در انتخاب یک غذای آماده هم دقت لازم را می کنیم، مثلا این که جای دنجی باشد! پیتزایش زودتر آماده شود، همیشه مرغ کنتاکی آماده داشته باشد و از این جور معیارها. تا شب هم با چند تا چیپس و پفک و دلستر سر و ته قضیه را هم می آوریم و شب هم که دیگر جایی برای فسنجان یا قورمه سبزی جاافتاده مامان نداریم. این ماجرا می تواند برنامه غذایی یک روز هر کدام از ما باشد، برنامه ای که در آن شیوه غذا خوردن عوض شده، چون خیلی از ما معتقدیم در دنیای امروز که کار و تحصیل فرصت آشپزی های طولانی سنتی را نمی دهد، غذای آماده انتخاب هایی آسان و سریع هستند. پس اگر از منزل دور باشیم و گرسنگی تمام توان جسمی و فکری مان را ضعیف کرده باشد، یک رستوران غذای آماده خیلی آسان و سریع به دادمان می رسد. به علاوه ذائقه جوان ها به این غذاها عادت کرده است و بعضی ها آن را لذیذتر از غذاهای سنتی می دانند. محیط گرم و جوان بعضی از این رستوران ها هم دلیل دیگری برای جذب بعضی جوانان به این رستوران هاست.
غذاهای آماده مورد علاقه ما شامل پیتزا، انواع ساندویچ، هات داگ، چیپس و پنیر و مرغ سرخ کرده است که معمولا در کنارشان سیب زمینی سرخ کرده و تنوری و انواع سالاد کلم و سالاد فصل به عنوان مخلفات سرو می شود. ساندویچ یکی از غذاهای جمع و جور و شیک مورد علاقه جوان ها است که با فرآورده های گوشتی، گاهی سبزیجات و پنیر و انواع سس و ادویه اضافه شده، تهیه می شود و جوان ها آن را غذای مناسبی برای مدرسه، محیط کار، دانشگاه و محل ورزش می دانند.
در زمینه سبک انتخاب غذا باید گفت با سرعت گرفتن شکل زندگی اجتماعی به نظر می رسد بعضی الگوهای سنتی مانند پهن کردن سفره یا چیدن میز غذا و حضور همه اعضای خانواده در کنار آن آرام آرام با شکل تازه زندگی، دیگرهمخوانی چندانی ندارد و این روزها مردم، مخصوصا نوجوانان و جوانان به طرف غذاهای آماده و فوری می روند. همه اعضای خانواده با مشغله ها و کارهایی که جزو ویژگی های زندگی مدرن است، هر کدام به دنبال کار و مشغله ای هستند و کنار هم نشاندن آن ها برای صرف یک غذای سنتی با آداب مشخص کار ساده ای نیست.
میلاد که صاحب یک ساندویچی نسبتا بزرگ در مشهد است می گوید: «جوان ها به خاطر کمی وقت و گرانی غذاهای سنتی ایرانی بیشتر به سمت غذاهای آماده کشیده می شوند.» بیشتر مشتری های میلاد به گفته خودش دانشجوها یا زوج های جوان هستند، خانواده هایی با پدر و مادر میان سال کمتر به این فروشگاه غذاهای آماده سر می زنند، اگر هم بروند مشتری یک بار او هستند و تمام!
شاید هم دلیل گرانی غذای سنتی درست باشد ولی وجود غذاهای حاضری ایرانی که هم سالم و هم خوشمزه هستند نشان می دهد که ما خودمان سبک خوردن غذاهای آماده فرنگی را انتخاب کرده ایم. درباره قیمت ها هم لازم به توضیح نیست که گاهی یک فست فودی با یک رستوران سنتی خوب در قیمت رقابت می کند.
محمد و همسرش که دو ماه است ازدواج کرده اند مشتری دائم فروشگاه های غذاهای آماده و غذاخوری های مدرن (به قول خودشان!) هستند، محمد می گوید: «ما بیشتر دنبال تنوع هستیم، فرقی نمی کند چه جور غذایی داشته باشند ولی معمولا رستوران های سنتی خیلی با سلیقه ما جور درنمی آیند» همسر محمد هم تاکید می کند «قیمت این جور جاها از یک رستوران سنتی بهتر است و غذای این جا را توی خانه کمتر می خوریم»
گفته می شود بیشتر از ۳۰ درصد جوانان و نوجوانان ایرانی به طور ثابت غذای آماده می خورند. ارزان بودن غذاهای غذای آماده و سادگی مراکز ارائه این غذاها و خوشمزگی جزو معیارهایی است که آن ها را به مصرف فست فود کشانده است.
مصرف زیاد «غذاهای آماده» یا غذاهای حاضری یک فاکتور مستعدکننده برای بیماری های قلبی و افزایش فشار خون است.
مصرف مداوم «فست فودها» یا غذاهای آماده منجر به اختلال در دستگاه عصبی مثل سردردها، مشکلات پوستی هم چون خارش، ضایعات موضعی پوستی و کهیر، اختلال در دستگاه تنفس مثل سرفه، آسم، پولیپ های بینی و اختلالات تنفسی می شود.
مصرف زیاد غذاهای آماده در دستگاه گوارش مشکلاتی ایجاد می کند از جمله ایجاد یبوست، نفخ، سوزش معده و در مواردی ضایعات زبان و مخاط دهان.
مهمترین عارضه ای که این دسته از مواد غذایی به وجود می آورند «چاقی» و بروز «گرفتگی عروق» است.
با مصرف زیاد این نوع غذاها، چربی خون و فشارخون بالا می رود و همه اینها می توانند زمینه بروز سکته را افزایش دهند.
اما اسیدی که در نوشابه های گازدار هست، باعث فرسایش مینای دندان می شود و همچنین قند بالای این محصولات، پوسیدگی دندان ها را تسریع می کند.
مصرف فراوان غذاهای آماده یا «فست فود» با تامین نکردن مواد مورد نیاز بدن، سن ابتلا به پوکی استخوان را کاهش می دهد.
بسیاری از غذاهای آماده با حرارت بالا، نمک و فلفل و سایر افزودنی ها تهیه می شوند که همگی آن ها در زمینه سازی برای ابتلا به سرطان های دستگاه گوارش موثراند.
بیایید سبک غذا خوردن مان را برای یک ماه هم که شده عوض کنیم و نتیجه اش را بررسی کنیم، برای این کار لازم نیست خوردن غذای آماده را ترک کنیم، غذای آماده سالم بخوریم! بعضی ازانتخاب های غذای آماده سالم مواد زیر است:
۱ میوه با ماست
۲ سیب زمینی پخته با سبزیجات به جای سیب زمینی سرخ شده با پنیر
۳ سالادهای بدون سس یا سس های با چربی کم یا بدون چربی
۴ همبرگر ساده و کوچک
۵ شیر بدون چربی
۶ ساندویچ باکالری کم
۷ ساندویچ ماهی
۸ اگر نمی توانید از این دسته از ساندویچ ها دل بکنید، حداقل آن ها را با خیارشور، گوجه فرنگی یا سس گوجه فرنگی که چربی اضافه ندارند، مصرف کنید.
۹ گوشت هایی که در روغن کاملا سرخ شده اند و به اصطلاح روغن از آن ها می چکد را کمتر بخورید و سعی کنید از انواع ساندویچ هایی که در آن ها گوشت کبابی وجود دارد استفاده کنید.
۱۰ بیشتر ما عادت داریم که سالاد را در کنار غذا میل کنیم، ولی سالاد هایی که در آن ها از انواع سبزیجات مانند کاهو، هویج و غلاتی مانند ذرت پخته شور یا شیرین استفاده شده است می توانند جای یک وعده غذایی را بگیرند.
غذاهایی که مستقیما باعث بیمار شدن شما می شوند

محال است به اصفهان بروید و سراغ سوغات خوشمزه ی آن را نگیرید. گز نیز از آن دسته خوراکی هایی است که کمتر کسی پیدا می شود که آن را نخورد. در این مطلب به شما فواید و مضرات خوردن این سوغات خوشمزه را می گوییم.
حقیقتی وجود دارد و آن این که به مسافران اصفهان نمی شود گفت بهترین سوغات دیار اصفهان چه چیزی است و نمی شود گفت مسافران چه یادگاری از نصف جهان به یادگار می برند.
میان ظروف چشمنواز قلمزنی، جعبه های مسحور کننده خاتم، میناکاری ها که گویی رنگ از آسمان دارد، منبت کاری هایی که یادآور افسانه های باستان است، پارچه های زرباف و قلمکار و ده ها هنر دست و احساس مردم این دیار، براستی چگونه می شود یکی را برگزید و آن را بهترین دانست؟!
در این میان اما یکی بیش از سایرین خودنمایی می کند؛ گز، گز اصفهان، گز نصف جهان، شاید به این خاطر که تکرار نامش، کام را شکرین سازد و یادش ذهن را دگرباره تا فراز گنبدهای فیروزه ای به پرواز درمی آورد! شاید به این خاطر که مزه اصفهان دارد…
طبق گفته ها گز از زمان صفویه و همزمان با شکوفا شدن مجدد هنر و فرهنگ ایرانی در اصفهان به وجود آمده است. البته در این زمینه حدس و گمان ها فراوان است ولی متاسفانه تحقیقات مناسبی در مورد ریشه آن نشده.
به احتمال زیاد این محصول نتیجه آزمون و خطاهای فراوان روی شیرینی های بومی اصفهان است. محمود شیخ بهایی از تولیدکنندگان بنام گز در این باره می گوید: شاید ریشه اصلی گز، حلوا چوبه باشد.
در زمان های دور کشاورزان که به کشت خشخاش می پرداختند، هنگام جمع آوری محصول دچار سردی، سستی و عرق ریزی شدیدی می شدند. اینجا بوده که نوعی شیرینی با نام حلوا چوبه فراوان می شود.
حلوا چوبه، ارزان و در دسترس بود. آن را از شکر و سفیده تخم مرغ درست می کردند و معمولا برای رفع خستگی کشاورزان به کار می رفت و بتدریج حلوا چوبه تکامل یافت و به گز تبدیل شد.
گفته می شود آغا محمد خان قاجار در مقطعی اقدام به صادرات این محصول به سایر کشورها کرد. پیش از آن نیز پادشاهان ایرانی گز اصفهان را هدیه ای گرانبها برای یادگار دهی به سایر پادشاهان کره خاکی انتخاب می کردند.
اگر بخواهیم ریشه نام گز را دریابیم، باید سری بزنیم به بهشت اصفهان: خوانسار. شهر خوانسار از توابع استان اصفهان، شهری کوهستانی و سردسیر است.
این شهر که سر بر بالین کوهستان های سر به فلک کشیده دارد، از فزونی گل و سبزه به بهشت اصفهان مشهور است.
لاله واژگون که نوعی از نادرترین گل لاله های جهان است نیز متعلق به این دیار است اما آنچه به گز اصفهان هویت داده، عصاره و شهدی شگفت انگیز به نام انگبین یا گز انگبین است که از درختچه هایی به همین نام یعنی گز انگبین در نواحی خوانسار و برخی نواحی چهارمحال و بختیاری به دست می آید.
عامل تولیدکننده گز انگبین حشره کوچکی است تقریبا به اندازه پشه که روی ساقه یا برگ های درخت گز انگبین خانه می سازد. سپس از شیره پرورده این گیاه تغذیه کرده و شهد تولید می کند.
این عمل، یعنی تولید قند طبیعی توسط این حشره که شاید عملی همانند تولید عسل در زنبور عسل است، چندان شناخته شده نیست و نیاز به تحقیقات بیشتر دارد. سرانجام از اواخر شهریورماه و زمانی که نسیم های خنک پاییزی وزان می شود، دانه های براق و زرد رنگی همانند ارزن از درختچه های گز انگبین به دست می آید که به آن عصاره گز انگبین می گویند.
اگرچه گز، نام خود را از گز انگبین گرفته، اما به احتمال زیاد شما در عمرتان حتی یک بار هم مزه رویایی آن را درک نکرده اید، چون قیمت گزی که با عصاره گز انگبین درست می شود بسیار زیاد است.
برای سر آخرین برآوردها، قیمت هر کیلو عصاره گز انگبین در بازار، بسته به کیفیت آن بین ۱۸۰ تا ۲۲۰ هزار تومان است! متاسفانه به دلیل عدم حمایت های کافی وزارت جهاد کشاورزی و مدیریت ناصحیح، حشره تولیدکننده عصاره گز انگبین در خوانسار رو به نابودی رفته است.
شاید در زمانی نزدیک، عصاره گز انگبین تنها در نوشته ها باقی ماند و صدای وز وز بال های حشره پرورش دهنده آن، در گوش خاطرات مردم محلی طنین اندازد.
این نوع گز کمتر برای مشتریان داخلی ساخته می شود و معمولا ساخت این نوع شیرینی پیشاپیش باید سفارش داده شود.
به این نکته توجه داشته باشید که در گز انگبین دار نیز درصد کمی از عصاره انگبین را اضافه می کنند. اگر تنها ۱۰ درصد عصاره گز انگبین به گزی مشابه با همان درصد ترکیبات اضافه شود به قیمت اسفند سال ۹۰، ۱۵ هزار تومان به قیمت هر کیلوگرم گز اضافه می شود.
معمولا برای ساختن گز از گلوکز، گلاب، سفیده تخم مرغ، شکر، مغز پسته، بادام یا فندق یا خلال بیدمشک استفاده می کنند.
اما جای خالی گز انگبین چه می شود؟ برای پر کردن جای خالی آن از سایر انگبین های طبیعی مانند انگبین علفی، ترنجبین یا عسل استفاده می کنند.
بندرت در گز از زعفران، هل، شیر خشت، کاکائو یا میوه استفاده می شود.
مهم ترین نکته مربوط به ارزش غذایی گز این است که در تهیه آن از مواد غیرطبیعی، مواد نگهدارنده، نشاسته، روغن یا آرد استفاده نمی شود.
البته برخی تولیدکنندگان گز از نوعی ماده به نام بادکا که از سیب زمینی تولید می شود نیز استفاده می کنند که این ماده ارزش غذایی آن را پایین می آورد.
یکی از قدیمی ترین چهره ها در تولید گز، حاج میرزا حسین محسن زاده کرمانی است. تاریخ ورود او به این کار به زمان قاجار باز می گردد. پسر او رضا محسن زاده کرمانی داستان جالبی را از پدرش نقل می کند: پدرم سقط فروش (خرده فروش) بود.
می آمد پسته ها را می شکست و مغز آن را می فروخت. زمانی یک شیرینی پز به او می گوید تا کی پسته می شکنی و می فروشی؟ پاتیلی (ظرف بزرگی که در آن گز می سازند) بخر و بیا با هم گز بسازیم.
پدرم پاتیلی خرید و در صندوقخانه گذاشت. بعد گز انگبین و مایحتاج را فراهم آوردیم و کار شروع شد. کم کم کارمان گرفت و پاتیل ها و همچنین کارگرها را بیشتر و بیشتر کردیم. پدرم از همه فامیل می خواست به جای کار یا شاگردی برای دیگران به او بپیوندند. این بود که بیشتر فامیل به او پیوستند.
صبح زود پیش از آن که خورشید طلوع کند و قبل از همه شاگردان مرا از خواب بیدار می کرد و می گفت: می خواهم تو که پسرم هستی از بقیه شاگردها بیشتر کار کنی. او ۹۹ سال عمر کرد و حالا حاصل دست رنجش گز کرمانی است که نشانی معروف در اصفهان است. گز کرمانی بیش از یک قرن است که در زمینه تولید گز فعالیت دارد. طبق گفته رضا محسن زاده کرمانی، شرکت او هنوز هم در تولید گز از گز انگبین استفاده می کند، چون وصیت پدرش به او چنین بوده است. او نگفت از چه میزان گز انگبین در گز استفاده می کند؟! شاید به اندازه ای که هم تبلیغ باشد، هم وصیت پدر بجا آید و هم هزینه ها زیاد بالا نرود!
محمود شیخ بهایی، مدیریت گز شیرین نیز درباره سیر تکامل این شرکت به «جام جم» می گوید: پدرم حاج میرزا علی شیخ بهایی سال ۱۲۸۷ شمسی پایه اولیه این شرکت را بنا نهاد. اجداد ما همه به کار شیرینی پزی و تولید گز مشغول بوده اند. حتی محله ما در خیابان مشیر معروف به محله و کوچه قنادهاست. آن زمان توی هشتی خانه های قدیمی اصفهان هم مشتری ها به خرید گز می پرداختند. سال ۱۳۰۴ شمسی که ثبت در ایران به وجود آمد پدرم به فکر ثبت نام این شرکت افتاد و بالاخره سال ۱۳۰۹، شرکت گز شیرین را ثبت کرد. شیخ بهایی خبری خوبی هم می دهد و آن این که از امسال استاندارد گز اجباری شده است. با این حساب شاید امسال مسافران نوروزی کمتر گز تقلبی خواهند خرید.
گز سلامتیان از قدیمی ترین شرکت های تولید گز در اصفهان است که بیش از یک قرن پیش توسط حاج حسین سلامتیان بنا نهاده شد.
رسم اتحاد میان فامیل، پدران و فرزندان که میان اصفهانی ها بسیار رعایت می شود، شاید عامل پیشرفت های گوناگون آنها باشد.
گز سلامتیان هم از این قاعده جدا نمانده و اینک یکی از پسران مرحوم سلامتیان عهده دار این شرکت است. صمصام، یکی از عجیب و غریب ترین چهره های اصفهان در زمان پهلوی اول و دوم که معروف به بهلول اصفهان بود و همواره سوار بر اسب یا قاطری سفید در خیابان ها می گشت و خاطره می آفرید، با اسب به مغازه ها وارد می شد و از مغازه داران باج می گرفت.
برخی می گویند او باجی را که می گرفت میان فقیران شهر تقسیم می کرد. وی گاه و بیگاه با اسب به مغازه حاج حسین سلامتیان هم سری می زده و به وی می گفته: حاجی خورجین را پر کن. سپس بی آن که پولی بپردازد با خورجینی پر از گز می رفته شاید گزها را میان فقیران تقسیم می کرده است.
بالاخره گز بخوریم یا نه؟

ما ایرانی ها عادت داریم که در تمام وعده های غذایی از غذا های چرب و چیلی استفاده کنیم و همین مسئله باعث شده است که بسیاری از افراد دچار چاقی و یا بیماری های دیگر شوند ، اما تمام غذاهای ایرانی نیز مضر نیستند.
از نکات جذاب این غذا، آداب خوردن آنست که هم می تواند برای یک نفر آماده شود، هم غذای سفر. کافیست بار و بنه سفر ببندید تا از شهر خارج شوید، خوردن آبگوشت لذتی در طبیعت دارد، اگر جمع تان هم جمع باشد که لذتش فراوان تر می شود. اما آبگوشتی که ما امروز سر سفره مان است تغییرات بسیاری کرده است، از اضافه شدن گوجه فرنگی بگیرید تا سیب زمینی که در آبگوشت سنتی نبوده و امروزه به آن اضافه می شود. آبگوشت امروزی آب، حبوبات و گوشتی است که در دیگ زودپز در عرض یک ساعت آماده می شود، نه رنگی دارد، نه بویی. احیانا خوردن آن با باگت فرانسوی هم جزو کلاس محسوب شده! و خبری از نان داغ سنگک دو رو خشخاشی نیست. خوردن آبگوشت در ظرف پیرکس هم حکایت خاص خودش را دارد! نگرانی از پریدن لبه کریستال و پیرکس باعث شده به جای خرج کردن مقداری زور بازو برای کوبیدن و صرف گوشت کوبیده، دستگاه برقی بلندر (همزن) را در ظرف فرو کرده و معجونی غریب از آبگوشت سنتی بسازیم. پیاز هم که کلا دهان را بد بو کرده و نخوردنش بهتر از خوردنش است، نسل جدید هم که حرفش را نزنید، فست فود بهترین غذای شان است و با آبگوشت میانه ای ندارد، پس تکلیف غذای سنتی ما ایرانی ها چه می شود؟ خیال تان راحت که چیزی نمی شود و اگر همین نسل جدید را به یک سفره خانه سنتی ببرید، انگشتانش را هم از سر لذت می خورد! چون آبگوشت خوری، عادات و آداب خودش را دارد و زودپزی و پیرکسی نیست. با ما همراه باشید.
اولین فست فود دیزی ایران است که چهار منوی ویژه دارد: دیزی کلاسیک، دیزی تند، دیزی کم چرب که با گوشت شترمرغ درست می شود و کاله جوش است. مستر دیزی هم اکنون به جز تهران در استان های اصفهان و مشهد هم سرویس دهی دارد. تمامی سرویس های مستر دیزی همراه با نان سنگک تازه پخت، دوغ معطر، لیموترش، پیاز، سبزی تازه و ترشی سرو می شود.
در حمام های عمومی بود که کارگر حمامی، دیزی ها را کنار آتش کوره حمام می گذاشت تا سر ظهر با پهن کردن لنگ، همه را دعوت به ضیافت دیزی خوران کند و چه لذتی داشت خوردن دیزی چرب، بعد از یک حمام چند ساعته و مشت و مال دلاک.
از قدیمی ترین دیزی فروشی های تهران «دیزی سرا» است که حدود سه دهه سابقه دارد. دیزی با طعم اصیل ایرانی و مخلفاتی مانند ترشی، شور و دوغ بهداشتی، با قیمتی مناسب و کیفیت عالی. ضمن اینکه دیزی سرا برای خود تنور نان سنگک هم دارد که خوردن نان تازه آن لذت آبگوشت خوری را دو برابر می کند.
با گذشت زمان آبگوشت و دیزی و قهوه خانه تغییر مسیری داد. گوجه فرنگی و سیب زمینی از فرنگ به کشور آمد و پای ثابت آبگوشت شد. چربی سابق ازش گرفته شد و کم کم از برنامه غذایی مردمی که روزی دو وعده آبگوشت می خوردند، حذف شد. شاید گاهی جمعه ای یا روزی تعطیل، آشپزِ خانه هوس کند و با زودپز آبگوشتی درست کند و رنگش را به جای دارچین و زردچوبه و زعفران اعلا، با رب قرمز کند و بر سر سفره بگذارد، اما فرهنگ جمع خوری آبگوشت هنوز پا برجاست.
امروزه اگر بخواهید دورهمی آبگوشتی میل کنید، چند گزینه بیشتر ندارید. یا خودتان بپزید که کاری است پر حوصله. آبگوشت باید به قول مادربزرگ ها جا بیافتد یا بار بیاید که اگر حوصله اش را ندارید، سه راه دیگر مقابل روی تان است.
رفتن به یکی از قهوه خانه های جنوب شهر و خوردن دیزی که اگر جزو آدم های وسواسی هستید، اصلا توصیه نمی شود. این نوع دیزی خوری، روحیه خاصی را می طلبد، اگر می توانید کنار دود قلیان و چپق غذا بخورید . مشکلی نیست اما در غیر اینصورت دورش را خط بکشید.
به سفره خانه های سنتی بروید که کلی کلاس دارد و بهداشت. یادتان نرود یک پول قلنبه باید در جیب تان باشد، چون علاوه بر خوردن آبگوشت باید متحمل هزینه مخلفات و امثالهم شوید. اگر اهل سر وصدا هم نباشید که اصلا این جاها برای شما مناسب نیست، چون موسیقی زنده این سفره خانه ها چنان گوش را آزار می دهد که حد و حصری برای آن نیست.
از همه مناسب تر است، اگر می خواهید میهمانان خارجی خود را به جایی ببرید که ارزشش را داشته باشد یا خانواده خود را با طعم آبگوشت واقعی آشنا کنید، رفتن به جایی مانند «دیزی سرا» که از قدیمی ترین دیزی فروشی های تهران است، بهترین گزینه است. نه خبری از موسیقی است، نه خبری از منوی کافی شاپی. دیزی بهداشتی، با طعم اصیل ایرانی و مخلفاتی مانند ترشی و شور و دوغ.
یک غذای اصفهانی که اکثرا آنرا در دسته کباب ها جای می دهند، اما در حقیقت آبگوشت است و در خود اصفهان با آب پخته می شود و در آب آن، نان ترید و با کشک می خورند. تفاوت این آبگوشت با آبگوشت استاندارد، اضافه شدن جگر سفید گوسفند، قلوه و کشک در کنار تمام مواد لازم برای یک آبگوشت است.
اشکنه همان آبگوشت بدون گوشت است که مواد لازم آن تخم مرغ، آرد، سبزی، پیاز داغ و در مناطقی مانند آذربایجان با سیب زمینی پخته می شود.
آبگوشت بزباش همان آبگوشت است با این تفاوت که تره، جعفری و شنبلیله هم از مواد لازم آنست. این آبگوشت به آبگوشت سبزی هم معروف است و گاه به جای لوبیای سفید در آن از لوبیای چشم بلبلی استفاده می شود.
روزهایی را اختصاص بدهید برای بیرون رفتن از شهر. آبگوشت را شب بار بزارید و صبح زود به طبیعت بروید، ظهر که شد، آبگوشت را از روی اجاق بردارید، سفره ای پهن کنید که اقوام و دوستان دورش بنشینند و طعم آبگوشت را در طبیعت بچشند.
دیزی در حقیقت نام ظرف آبگوشت است که امروزه از آن یاد می شود. رسم است اگر آبگوشت را در منزل بپزند به آن «آبگوشت» و اگر در بیرون بخواهند صرف کنند به آن «دیزی» می گویند، اما در حقیقت هر دو یکی است و تفاوت فقط میان منزل و بیرون از منزل است.
دیزی در حقیقت آبگوشتی بود که قهوه خانه ها آن را می پختند و عرضه می کردند. امروزه این قهوه خانه های سنتی، جای خود را به «سفره خانه» داده است که تلفیقی است از مدرنیته و سنت! نه آبگوشت اش مثل دیزی های میدان شوش سالهای دور است که مردم برای وسوسه نشدن از بوی آن، راه خود را کج کنند، نه در قهوه خانه های آن دوران خبری از میلک شیک و قهوه فرانسه بود که امروزه در سفره خانه ها، پای اصلی منو است.
در قدیم، دیزی های سفالی را از شب قبل بر آتش می گذاشتند تا حسابی بار بیاید، در همین بین بودند قهوه خانه هایی که به جای استفاده از دیزی سفالی از قابلمه مسی استفاده می کردند و قیمتشان گران تر بودو البته کم چرب تر. جای دیگری که می شد رد دیزی را پیدا کرد.
آبگوشت از معدود غذاهایی است که خوردن آن، آداب خاص خودش را دارد. فرقی نمی کند در یک رستوران با کلاس بخورید یا در خانه، آبگوشت خوردن آداب دارد.
ایرانیان از دیرباز عادت داشتند که غذا را به صورت گروهی میل نمایند، پس معمولا دیسی در میان گذاشته می شد و هر کس بر حسب گنجایش معده اش، از گوشه ای شروع به خوردن می کرد تا اشتهایش تمام شود، اما بیچاره طفلان که تا می آمدند به لقمه دوم برسند، بزرگترها دیس را تمام کرده بودند! یا شرم مهمان باعث می شد سیر نشده، سفره را ترک کند. پس فرهنگ بشقابی شدن غذا به میان آمد تا همگان سهم مشترکی از غذا داشته باشند. اما ویژگی آبگوشت این بود که محتوای هر ظرف، از همان ابتدا جداگانه پخت می شد و هم جداگانه سرو می شد.
در بیرون از خانه هم همانطور بود، دیزی ها با مواد یکسان و حجم برابر همگی پخته شده و مقابل مشتری گذاشته می شد، نه کسی بیشتر داشت نه کسی کمتر.
آبگوشت تنها غذایی است که شما هم در آماده شدن آن سهم دارید و این در هیچ غذای دیگری دیده نمی شود (البته اگر خوردن ماهی را استثنا فرض کنیم، زیرا تیغ ماهی را هم هیچکس برای شما جدا نمی کند!) به همین منظور ترید کردن نان و کوبیدن گوشت در دیزی، بر عهده شماست و کسی این کار را برای شما انجام نمی دهد. آبگوشت خوردن از دو مرحله تشکیل شده است: ترید و گوشت کوبیده. به همین منظور ابتدا شما باید آبِ آبگوشت را درون ظرفی گرد ریخته تا نان را در آن ترید کنید. سپس بهتر است درِ ظرف محتوی آبگوشت را ببندید تا سرد نشود و به خوردن ترید مشغو ل شوید. پس از اتمام ترید، باید مابقی محتوای دیزی را درون همان ظرف ریخته و با گوشتکوب آن را حسابی بکوبید. میزان کوبیدن باید تا حدی باشد که از تمام محتویات درون ظرف تان تنها یک غذای یک رنگ و چسبناک بوجود آید و سپس این ماده به عمل آمده را با نان سنگک داغ، سبزی خوردن تازه، دوغ اعلا و ترشی میل نمایید. اما به عنوان پیشنهاد باید گفت که هیچگاه گوشت کوبیده باقی مانده را دوباره در مایکروفر گرم نکنید، آن را در یخچال بگذارید که خوردن گوشت کوبیده سرد در وقت صبحانه بسیار لذیذ می باشد.
اینکه دقیقا از کی آبگوشت وارد فرهنگ غذایی ایرانیان شد، تاریخ مشخصی برایش نوشته نشده، اما در سفرنامه های مختلف فرنگیان به ایران یا در خاطرات مختلف سلاطین پیشین، در باب آن بسیار گفته شده است که به زمان طولانی حضور این غذا بر سر سفره اشاره دارد. آبگوشت غذایی است که باید سر فرصت آن را تهیه کرد و پخت آن زمان زیادی را می برد، پس هر جا شهری وجود داشته، آبگوشت نیز بوده است.
از طرفی وجود ظروف سفالی از زمان های دور، نشان دهنده این است که طبع ایرانی مایل به پخت و پز با آتش بوده است و این ظروف نشان می دهد که پخت غذاهایی مانند آبگوشت از همان هزاران سال پیش در کشور رواج داشته است. نکته دیگر درباره تاریخ آبگوشت، تغییر و تحولات مواد اولیه آن در طول زمان بوده است، نمونه اش ورود گوجه فرنگی و سیب زمینی به این غذا است که اگر چه وارداتی است، اما به کیفیت آبگوشت کمک کرده است.
اما امروزه از آبگوشت یا همان دیزی که در حقیقت نام ظرف آبگوشت است، فقط در سفره خانه ها نامی بر جای مانده و حوصله زندگی امروزی به پخت آن نمی رود، مگر در موارد خاص. در همین یک قرن اخیر، بارها آبگوشت تا میانه حذف از برنامه غذایی هم رفته است، اما باز راه خود را پیدا کرده و بازگشته است.
یک ظرف آب جوش آماده کنید
پایه پخت همه آبگوشت ها یکی است و بر اساس پخت آبگوشت سنتی ایرانی شکل می گیرد.
خیساندن حبوبات (نخود و لوبیای سفید) در آب به مقدار لازم
گوشت خود را از قلوه گاه، گردن، سینه، دنبالچه گوسفند انتخاب کنید.
گوشت، پیاز و حبوباتی که از قبل خیسانده اید درون ظرف آب جوش بریزید.
شعله را کم کنید و درب ظرف را بگذارید.
همیشه گوشتی برای آبگوشت انتخاب کنید که استخوان دار باشد، هر چه گوشت شما چرب تر باشد، غذای شما لذیذتر می شود.
اگر قبل از ریختن گوشت آن را برش بزنید، بهتر می پزد.
به آبگوشت تان لیموی عمانی، کمی نمک و اگر باب طبع تان است، کمی فلفل اضافه کنید.
برای رنگ آبگوشت از رب استفاده کنید
اضافه کردن یک ماهیچه کوچک، کمک زیادی به لعاب انداختن غذای تان می کند.
اگر می خواهیدمزه گوشت کوبیده شما بهتر شود، زمان پخت را به اندازه استاندارد در نظر بگیرید
برای مزه بهتر ترید بگذارید آبگوشت شما بیش از اندازه استاندارد بپزد.
یک قاشق گندم یا بلغور پوست کنده می تواند مزه آبگوشت شما را بهتر کند.
پیشنهاد ما اینست به جای این کار، از زردچوبه و زعفران استفاده کنید، زیرا گوجه فرنگی مزه خودش را به آبگوشت می دهد.
پس از این مدت باید آب گوشت شما آبش نصف شده باشد
وقتی محتویات ظرف تان کاملا پخت استخوان گوشت ها را جدا و سیب زمینی به آن اضافه کنید.
اگر آب نصف نشده بود: شعله را کمی بیشتر کنید و درب ظرف را باز بگذارید تا آب ظرف شما تبخیر شود.
در این مرحله می توانید به آبگوشت خود کمی دارچین اضافه کنید که طمع بسیار خوبی به گوشت می دهد.
ظرف را روی اجاق بگذارید تا سیب زمینی کاملا پخته شود
اگر می خواهید آبگوشت را به صورت آماده در سفره بگذارید و کار کوبیدن و ترید را خودتان انجام دهید، بسته به سلیقه خودتان می توانید روی گوشت کوبیده را با سبزی های معطر مانند ریحان یا تربچه یا پیازچه تزئین کنید، هم چنین می توانید نان ترید را با اندازه های مساوی برش بزنید که شکل بگیرد. چند نان لواش در کنار نان سنگک می تواند مزه غذای شما را باز هم تغییر دهد. استفاده از ادویه های خاص اما خیلی کم هم می تواند طعم و عطر خاصی به غذای شما ببخشد که البته تکرار می کنم هر چه کمتر باشد بهتر است.
غذاهای ایرانی که خوردنشان توصیه می شود
غذا های ایرانی,غذا های ایرانی جدید,غذا های ایرانی سنتی,غذا های ایرانی با تصویر,غذا های ایرانی با مرغ,غذای های ایرانی,بهترین غذای ایرانی,بهترین غذایی ایرانی

کم خونی یکی از مشکلاتی است که امروزه بسیاری از افراد به ویژه خانم ها از آن رنج می برند ، موضوعی که حائز اهمیت می باشد این است که اگر جلوی کم خونی گرفته نشود در بلند مدت می تواند برای فرد دردسر ساز شود.
۱.ضدفشارخون میگو از منابع اسیدهای چربی از خانواده امگا۳ است که دریافت آن به کنترل فشارخون کمک می کند. البته توصیه می شود این ماده غذایی در هنگام تهیه با حداقل روغن و نمک طبخ شود، در این صورت به گزینه ای مناسب برای کاهش سطح فشارخون تبدیل خواهد شد زیرا سرخ کردن آن در روغن، کالری بیشتر به بدن می رساند و باعث افزایش وزن می شود که خود از عوامل بروز فشارخون است. ۲.سرشار از سلنیوم یکی از مواد معدنی ای که در میگو به میزان بسیار یافت می شود، سلنیوم است. با خوردن ۱۰۰ گرم میگو، ۶۴ درصد از نیاز روزانه به این ماده مغذی تامین خواهد شد و از آنجا که سلنیوم خاصیت آنتی اکسیدانی دارد، عادت به خوردن میگو، احتمال ابتلا به سرطان روده بزرگ و انواع سرطان خون مانند «لوسمی» و «لنفوم هوچکین» را کاهش می دهد. ۳.ضدآلزایمر امگا۳ فراوانی که در میگو وجود دارد، باعث می شود عادت به مصرف هفتگی آن از بروز آلزایمر و اختلال حواس در دوران سالمندی جلوگیری کند. در واقع، دریافت روزانه ۳۸۰ میلی گرم از این اسیدهای چرب، از بروز اختلال حواس و آلزایمر جلوگیری می کند و با خوردن هفته ای ۲ تا ۳ بار میگو، این مقدار اسیدچرب به بدن خواهد رسید. ۴.ضد کم خونی افرادی که به دلایل مختلف گوشت قرمز نمی خورند، بیش از دیگران در معرض ابتلا به کم خونی ناشی از فقر آهن قرار دارند و از آنجا که با خوردن ۱۰۰ گرم میگو، ۱۹ درصد از نیاز به این ماده مغذی تامین می شود، بهتر است در صورت نخوردن گوشت قرمز، میگو را در برنامه غذایی روزانه شان بگنجانند. ۵.منبع پروتئین و کلسترول خوب میگو برخلاف تصور عامه مردم، باعث افزایش کلسترول نمی شود زیرا بررسی های مقایسه ای میان دو رژیم غذایی با تخم مرغ و میگو نشان داده اند که رژیم دارای میگو ۷ درصد سطح کلسترول بد و ۱۲ درصد سطح کلسترول خوب را افزایش می دهد در حالی که رژیم دارای تخم مرغ، سطح کلسترول بد را ۱۰ درصد و سطح کلسترول خوب را ۷ درصد بالا می برد. در واقع این ماده غذایی چربی کمی دارد و با خوردن ۱۲ عدد میگوی درشت بخارپز شده، ۱۶۰ میلی گرم کلسترول وارد بدن می شود و سطح تری گلیسرید ۱۳ درصد پایین می آید بنابراین توصیه می شود آن را مانند سایر منابع پروتئینی مصرف کنید. طبق اعلام برخی از کارشناسان، مصرف سرانه میگو در ایران تقریبا ۱۰ تا ۲۰ گرم در سال است و بیشترین مصرف کنندگان هم تهرانی ها هستند. البته در سال های اخیر، مصرف فرآورده های دریایی افزایش قابل ملاحظه ای داشته اما هنوز هم از مقدار استاندارد توصیه شده کمتر است و هنوز هم در مقایسه با مصرف جهانی در سطوح حداقل قرار داریم. مصرف سرانه ماهی در ایران تقریبا ۱۰ کیلوگرم در سال و در سطح جهانی ۱۶ کیلوگرم است. بنابراین خوب است این را هم بدانید که در میان کشورهای مختلف دنیا، تایلند، فیلیپین، هند و اکوادور بزرگ ترین پرورش دهندگان میگو هستند. میگوی سرخ یا سوخاری شده، میزان کالری دریافتی را افزایش می دهد در حالی که می توان با بخارپز کردن این منبع پروتئینی و زدن چاشنی ای مانند آبلیموترش تازه به آن، وعده غذایی کم کالری و در عین حال مغذی ای داشت. البته کباب کردن و بخارپزکردن میگو با سبزی های خام یا بخارپز، می تواند وعده غذایی ارزشمندی را به وجود آورد.سرانه مصرف میگو
یادآوری
میگو دشمنی سرسخت برای کم خونی
خواص میگو,مضرات میگو,طرز تهیه میگو کبابی,چرا باید میگو خورد,خواص میگو چیست؟,خواص میگو و ماهی,خواص میگو سوخاری,خواص میگو خشک,مضرات خوردن میگو,فواید و مضرات میگو,خاصیت و مضرات میگو,مضرات مصرف میگو,فواید مضرات میگو,طرز تهیه میگو کبابی در فر,طرز تهیه میگوی کبابی,طرز پخت میگو کبابی,روش تهیه میگو کبابی,طرز تهیه ی میگو کبابی,طرز تهیه شاه میگو کبابی

در طول یک روز شاید میلیون ها نفر از این نوشیدنی استفاده کنند ، قهوه انواع بسیار گوناگونی دارد و یکی از اصلی ترین تولید کننده های این نوشیدنی برزیل است. نظرات بسیاری در رابطه با این که قهوه فایده دارد یا ضرر وجود دارد.
قهوه یکی از پرطرفدارترین نوشیدنی های جهان است که روزانه میلیون ها نفر از نوشیدن آن لذت می برند و جای تعجب نیست که مورد توجه عامه مردم قرارگرفته است. اما درباره آن پرسش های بسیاری مطرح است، از جمله: آیا مصرف قهوه زیان بخش است؟ موجب بروز بیماری ها می شود؟ ممکن است ما را از امراض مصون دارد؟ مدت مدیدی است که درباره این گونه پرسش ها، پژوهش های مشروحی صورت گرفته است. جا دارد طی این مقاله به اثرات بالقوه قهوه بر بیماری های زوال عقل (آلزایمر)، فلج رعشه ای (پارکینسون) و انواع سرطان ها نظری بیفکنیم.
بیماری آلزایمر، بیماری است که بر عملکرد مغز تاثیر می گذارد. مبتلایان به این بیماری اغلب در به یاد آوردن رخدادها، تصمیم گیری ها و درک زبان ها دچار مشکلاتی می شوند. همچنین امکان دارد تغییرات رفتاری از خود نشان دهند. این مرض معمولا افرادی را که سن شان بیش از ۶۰ سال است، مبتلا می کند. علت بیماری یاد شده هنوز کاملا معلوم نیست اما تصور می شود که عوامل وراثتی و محیط زیستی نیز در پیدایش آن موثر است و تاکنون درمانی برایش پیدا نشده است. نتیجه چند پژوهش بیانگر آن است که احتمالا مصرف قهوه خطر ابتلا به مرض مزبور را کاهش می دهد. پژوهش های صورت گرفته پیرامون شمار زیادی از افراد نشان داد که قهوه نوشان میانسال در اواخر عمر، کمتر گرفتار آلزایمر و عقل باختگی (دیوانگی) می شوند. کمترین میزان ابتلا به آن در کسانی مشاهده شده که روزی سه تا پنج فنجان قهوه نوشیده بودند. این یافته ها نقش پنهانی قهوه را در کاهش خطر آلزایمر نشان می دهد.
بیماری پارکینسون، نوعی اختلال مغزی است که باعث رعشه و لرزه شده و مانع حرکت و موزونی اندام می شود. این بیماری غالبا بعد از ۵۰ سالگی بروز می کند، اگرچه گاهی در نوجوانان هم روی می دهد و تا به حال درمان مشخصی نداشته است. دانشمندان از سال ۱۹۶۸ به بعد دریافته اند که نوشیدن قهوه خطر ابتلا به بیماری مذکور را کاهش می دهد. همین اواخر تحلیل جامعی که ۱۳ بررسی منتشر شده را ارزیابی کرد، حکایت از آن داشت که امکان ابتلای قهوه نوشان به این بیماری در اواخر عمر ۳۰ درصد کمتر است. برخی مطالعات اشاره بر آن دارند که علت این موضوع وجود پاره ای مواد در قهوه است که سلول های مغز را از آسیب محافظت می کنند.
گزارش کارشناسانه ای که مشترکا توسط موسسه پژوهش های سرطانی جهان و موسسه پژوهشی سرطان آمریکا انتشار یافت، بیانگر آن بود که احتمال دارد نوشیدن برخی انواع قهوه اثر چشمگیری بر افزایش یا کاهش سرطان لوزالمعده یا کلیه داشته باشد. ممکن است مواد موجود در قهوه مانند کافئین، اسید کافینیک، پلی فنول ها، ترکیبات فرار معطر و ترکیبات دیگر در کاستن از خطرات این قبیل سرطان ها نقشی داشته باشند.
آیا اطلاعات کافی از قهوه دارید؟ به منظور آشنایی هر چه بیشتر درباره این نوشیدنی، به سوالاتی که معمولا پرسیده می شود، جواب های موثقی آورده ایم:
اگر باردار باشم، باز می توانم قهوه بنوشم؟ بله، ولی نظر کارشناسان بر این است که روزی ۲۰۰ میلی گرم یا یک تا سه فنجان قهوه فوری برایتان کفایت می کند.
چرا بعد از خوردن قهوه، گرمم می شود؟ علت این است که قهوه دارای کافئین است که میز ان سوخت و ساز بدن را موقتا افزایش می دهد. چنین تاثیری طبیعی است و جای نگرانی نیست.
میگرن دارم. آیا قهوه ، فاصله بیفتد بدترش می کند؟ افراد گوناگون، واکنش متفاوتی نسبت به قهوه نشان می دهند. بعضی ها درمی یابند که ممکن است ماده یادشده، طی حمله میگرن، بیماری را موقتا تسکین دهد. در حالی که دیگران باور دارند احتمالا قهوه بر تعداد حمله های آن می افزاید. به مبتلایان این بیماری که می خواهند قهوه مصرف کنند، توصیه می شود که روزانه یک تا دو فنجان قهوه فوری بنوشند.
آیا قهوه موجب بروز میگرن می شود؟ خیر. میگرن بیشتر ارثی است و از پدر و مادر به فرزند انتقال می یابد.
آیا قهوه بر ضربان قلب اثر می گذارد؟ معمولا نه. شمار اندکی از مردم به کافئین حساسیت دارند. امکان دارد که آنان موقتا احساس کنند که قلب شان نمی تپد، می لرزد یا ضربان خیلی تند و شدیدی دارد. این گونه احساسات که تپش و لرزش قلب نام دارد، احتمالا در قفسه سینه، گلو و گردن حس می شود و معمولا بی خطر است و سایر عوامل دیگر همانند هیجانات، فعالیت های شدید بدنی، مصرف دخانیات و برخی داروها نیز در پیدایش چنین حالاتی تاثیر دارند.
بالاخره قهوه فایده دارد یا ضرر؟
همه چیز درمورد قهوه,مضرات خوردن قهوه,باور های غلط در مورد قهوه,همه چیز درمورد قهوه سبز,همه چیز درباره قهوه,همه چیز در مورد فال قهوه,همه چیز در مورد رنگ قهوه ای,همه چیز درباره ی قهوه,مضرات خوردن قهوه خام,عوارض خوردن قهوه,فواید و مضرات خوردن قهوه,مضرات خوردن زیاد قهوه