
من همواره یکی از پیروان دویدن بودهام زیرا که بدون درد سر است، باحال است، تاثیرش زیادتر است، لزومی ندارد که برای اجرای آن به باشگاه بروید و هیچ پولی هم پرداخت نمی شود فقط کافی است یک جفت کفش ورزشی داشته باشید
برای شروع یک روز خوب، چه راهی از ۳۰ دقیقه دویدن در پارک، لذت بردن از هوای تازه و همزمان هم ورزش کردن، بهتر است؟ می توان گفت که دویدن، ورزشی است که نه تنها برای بدن شما، بلکه برای روحتان هم خوب است.
اگرچه من همیشه ترجیح می دهم در محیط بیرون بدوم و از طبیعت لذت ببرم، اما در طول فصلهای سرد برای دویدن به باشگاه میروم، درست مانند کاری که بقیه انجام میدهند.
تا به الآن هم شایعات زیادی شنیدهام که بیرون دویدن بهتر از روی تردمیل دویدن است، اما روراست بگویم که هیچ کدام آنها نتوانسته است واقعا به من بگوید که چرا؟ پس تصمیم گرفتم خودم کمی در این رابطه تحقیق کنم. در ادامه چیزهایی که در این رابطه دستگیرم شده را خواهید خواند:
در حالت عادی بنظر میرسد که هر انتخابی که بکنید، باید به یک اندازه تلاش کنید، و به یک اندازه هم کالُری میسوزانید اما در واقع اینطور نیست!
دویدن روی تردمیل سادهتر از بیرون دویدن است! توضیحش ساده است: تسمهی تردمیل به شما کمک میکند تا شروع به دویدن کنید و در حین دویدن هم شما را به جلو میراند.
اما هنگامی که در فضای بیرون می دوید، برای دویدن باید پاهای خودتان را بدون هیچگونه کمکی حرکت دهید. همچنین توجه داشته باشید که مقاومت باد و نوع زمینی که همیشه هم هموار نیست را در نظر نگرفتهایم!
تمام این تغییرات کوچک، شاید ناچیز بنظر برسدن، اما هنگامی که می خواهید کالری بسوزانید، همین تغییرات ناچیز هم شمرده خواهند شد.
بعضی ها ممکن است استدلال کنند که احتمال آسیب دیدن هنگام دویدن در بیرون بیشتر است، که البته تقریبا هم صحیح است. همانطور که قبلا هم گفتم، زمینی که روی آن می دوید میتواند چالش بر انگیز باشد، مخصوصا برای تازه کارها: می تواند دارای موانع یا اختلاف سطح های زیادی باشد، بعلاوه سنگ فرشهای خیابان شاید به مفاصلتان فشار بیاورد.
این در حالی است که برای دویدن روی تردمیل با چنین مواردی روبرو نیستید. تا بحال چند بار در باشگاهتان دیدهاید که شخصی از روی تردمیل بیفتد؟ همین که پاهایتان را روی تردمیل تنظیم کنید کافیست تا بتوانید همراه با چرخش تسمهی آن بدوید، و نیازی نیست که همچون زمانی که در فضای بیرون میدوید پاهایتان را کنترل کنید.
پس از این زاویه که نگاه کنیم، هر کدام از این روش ها معایب خاص خودشان را دارند.
فکر میکنم دیگر نیازی به گفتن نیست که اگر از این زاویه به دویدن نگاه کنیم، انتخاب فضای باز برای دویدن خیلی بهتر است! درست است که شما میتوانید هنگام ورزش کردن به برنامههای تلویزیونی نگاه کنید و در فصلهای سرد هم یخ نکنید، اما بیرون دویدن مزایای خیلی بیشتری از اینها دارد: می توانید هر بار مسیر و چشم اندازتان را عوض کنید، از طبیعت لذت ببرید، هنگام صبح هوای تازه تنفس کنید و حتی با اشخاص دیگری هم که به فکر سلامتی و تناسب اندامشان هستند رابطه برقرار کنید.
بسیار خب، دیدید که هر دوی این روش ها مزایا و معایب خاص خودشان را دارند، پس آنقدرها هم مهم نیست که کدام را انتخاب کنید. اما اگر میخواهید ورزش کردنتان هم فال باشد و هم تماشا، و اگر میخواهید فقط قدرت عضلاتتان شما را به جلو براند نه غلطانک زیر پاهایتان، معلوم است که باید کدام را انتخاب کنید.
آنچه که بیش از همه اهمیت دارد، این است که حتما برای تمرینتان زمان بگذارید، حداقل ۳۰ دقیقه در روز، این است که بدنی خوش تراش و اندامی متناسب به شما خواهد بخشید.
منبع-http://fitnessmagazine.ir
روی تردمیل بدویم یا در فضای باز؟
ره رفتن روی تردمیل,ورزش پیاده روی,دویدن بهتر است یا تردمیل,فضای باز و پیاده روی,راه رفتن روی تردمیل,ورزش پیاده روی چیست,ورزش پیاده روی بانوان,ورزش پیاده روی و لاغری,ورزش پیاده رویی,ورزش پیاده روی تند,فواید ورزش پیاده روی,خواص ورزش پیاده روی,سوزاندن کالری با پیاده روی,سوزاندن کالری با تردمیل,سوزاندن کالری در پیاده روی
ماهیچه ها به غذاهای کربوهیدرات مثل نان، غلات، حبوبات، ماکارونی، برنج، میوه ها، و سبزیجات برای تولید انرژی سریع تکیه می کنند. شما برای ماهیچه ها و سلول های خون خود ، مواد مغذی و اکسیژن را به عضلات خود می رسانید چون به پروتئین نیاز دارند.
اگر بدانید چه زمانی، چه چیزی بخورید، شور و هیجان، و توانتان در طول تمرین دستخوش تغییر بزرگی خواهد شد. در این مطلب، نکاتی را پیرامون چگونگی خورد و خوراک در ورزش خواهید خواند.
غذا خوردن و ورزش، دست در دست هم دارند. اینکه چه زمانی چه چیزی بخورید، خیلی به حس و حال شما هنگام ورزش ارتباط دارد، چه برای تفریح و تناسب اندام ورزش میکنید و چه بعنوان یک حرفهای.
این را بخاطر بسپارید که مدت زمان و شدت فعالیت شما تعیین کنندهی این است که در چه زمانهایی باید چه چیزهایی بخورید و بیاشامید. طبیعتا دویدن در یک ماراتون، نسبا به دو سه کیلومتر پیاده روی، نیاز به انرژی بیشتری دارد – اما هر ورزشی که انتخاب کرده باشید، از توجه به وعدههای غذایی و میان وعدههایتان، ضرر نخواهید کرد.
اگر صبحها ورزش میکنید، باید زود از خواب بیدار شوید تا بتوانید صبحانه بخورید – یعنی یکی دو ساعت قبل از اینکه موعد ورزشتان برسد. اکثر انرژی ای که از شام شب گذشتهتان دریافت میکنید، تا صبح استفاده میشود، و ممکن است قند خونتان پایین بیاید.
پس اگر چیزی نخورید، احتمالا هنگام تمرین احساس بی حالی یا سرگیجه پیدا خواهید کرد. اگر برنامه ریزی کردهاید تا یک ساعت بعد از صبحانهتان ورزش کنید، صبحانهای سبک بخورید یا چیزی بنوشید تا قند خونتان افزایش پیدا کند، چیزی مانند نوشیدنیهای ورزشی. همچنین به کربوهیدراتها نیز اهمیت بدهید تا حداکثر انرژی را کسب کنید.
یک صبحانهی خوب میتواند شامل این موارد باشد:
اگر جزو علاقمندان صبحانه خوردن پیش از ورزش نیستید، یک نوشابهی ورزشی بنوشید یا اینکه شب گذشته شام پر انرژی تری مصرف نمایید. همچنین بخاطر بسپارید، اگر صبحها معمولا قهوه مینوشید، یکی دو فنجان قهوه قبل از ورزش مشکلی ندارد.
بیاد داشته باشید که هیچ وقت غذا یا نوشیدنی خاصی را برای اولین بار قبل از تمرینتان تجربه نکنید، چرا که ممکن است باعث بوجود آمدن مشکل در معده یا سیستم گوارشیتان بشود.
هنگامی که میخواهید قبل از تمرین غذا بخورید، حواستان را جمع کنید که بیش از اندازه نخورید. چیزی که باید بخاطر داشته باشید:
وعدههای حجیم: چنین وعدهای را حداقل سه تا چهار ساعت قبل از تمرین بخورید.
وعدههای کوچک: چنین وعدهای را دو تا سه ساعت قبل از تمرین بخورید.
میانوعدههای کوچک: چنین میانوعدهای را یک ساعت قبل از تمرین بخورید.
اگر قبل از تمرینتان بیش از اندازه غذا بخورید، ممکن است احساس بی حالی کنید، یا بدتر از آن، دچار انواع اسهال شوید یا حتی عضلات شکمتان بگیرد. اگر هم خوراک بیش از اندازه کمی داشته باشید، در طول تمرینتان به اندازهی کافی انرژی نخواهید داشت.
اکثر مردم میتوانند دقیقا قبل یا در حین تمرینشان میانوعدههای سبکی بخورند. شاه نکته این است که شما چه حسی داشته باشید! باید ببینید که چه اقداماتی در مورد شخص شما بهترین نتیجه را میدهند.
خوردن میان وعدهای قبل از ورزش شاید آنچنان انرژی خاصی به شما ندهد، اما کمک میکند تا سطح قند خونتان بالا نگه داشته شود تا در حین ورزش از گشنگی ضعف نکنید.
یک میان وعدهی خوب میتواند چنین چیزهایی باشد:
هنگامی که بخواهید چندین ساعت بعد ورزش کنید، یک میانوعدهی سالم اهمیت دو چندانی پیدا می کند.
برای اینکه به عضلاتتان کمک کنید تا دوباره انرژیشان را بدست بیاورند و ذخایر گلیکوژنشان پر شود، اگر برایتان ممکن بود، ظرف ۲ ساعت پس از اتمام تمرینتان، چیزی بخورید که هم حاوی پروتئین باشد هم کربوهیدرات.
بعنوان پیشنهاد میتوانید به موارد زیر بعنوان خوراک پس از تمرین فکر کنید:
نوشیدن مایعات را فراموش نکنید. شما باید قبل، بعد و در طی ورزش، برای کمک به جلوگیری از کم آبی بدن، مایعات کافی بنوشید. بجهت اینکه بدنتان برای تمرین بخوبی هیدراته باشد، دانشگاه پزشکی ورزشی آمریکا توصیه میکند که:
در حالت کلی، آب برای جایگزینی مایعات از دست رفتهی بدن، بهترین گزینه است. اما اگر بیش از ۶۰ دقیقه ورزش میکنید، از نوشیدنیهای ورزشی استفاده کنید. نوشیدنیهای ورزشی به حفظ تعادل الکترولیتی بدن شما کمک کرده و از آنجایی که حاوی کربوهیدرات هستند، کمی بیشتر به شما انرژی میدهند.
بخاطر داشته باشید که مدت و شدت فعالیت شماست که مشخص میکند چه مقدار و چه چیزی باید بخورید و بیاشامید. بعنوان مثال، برای شرکت در یک مسابقهی دو ماراتون، بیشتر از دویدن در اطراف خانهتان انرژی احتیاج دارید.
هنگامی که صحبت از خورد و خوراک در ورزش است، شرایط هر شخصی با دیگری متفاوت است. پس حواستان به عملکرد کلیتان و حسی که در حین تمرین دارید باشد. تجربیاتتان را راهنمای خودتان قرار داده تا بدانید که چه عادات تغذیهای برای پیش و پس از تمرین، روی شما بهتر جواب میدهد.
خورد و خوراکتان را ثبت کنید، تا بتوانید ببینید که بدنتان در برابر انواع تغذیه چه واکنشی نشان میدهد، بنابراین خواهید توانست برای عملکرد مطلوب، برنامهی غذاییتان را بالا و پایین کنید!
منبع-http://fitnessmagazine.ir/
در ورزش چگونه بخوریم و بیاشامیم
غذا خوردن و ورزش,صبح خوب ورزشکاران,میان وعده های ورزشی,نوشیدنی های ورزشکاران,فاصله غذا خوردن و ورزش,غذا خوردن بعد ورزش,ورزش و غذا خوردن
بررسیهای محققان آمریکایی نشان می دهد افرادی که کمتر از 6 ساعت در شبانه روز میخوابند، بیشتر در ابتلا به اختلالات غیرنرمال دیابت بخصوص دیابت نوع دو هستند. در این تحقیق معلوم شد ریسک افزایش قندخون و مبتلا شدن به دیابت، در
افرادی که کمتر از 6 ساعت در شبانهروز میخوابند، نسبت به افرادی که ساعات بیشتری میخوابند، 4.5 برابر افزایش می یابد.تحقیقات پیشین حاکی از این است که کم خوابی و بی خوابی با ابتلا به چاقی، افزایش فشارخون، بیماری های قلبی- عروقی و افسردگی همراه است. در دیابت نوع دو که تا حد زیادی به شیوه زندگی وابسته است، حساسیت سلول ها به هورمون انسولین کاهش می یابد، وضعیتی که مقاومت به انسولین نامیده میشود.
برای انجام پژوهش اخیر، تعداد ساعات متوسط خواب شبانه روزی و تغییرات قندخون گروهی از افراد در یک دوره زمانی 6 ساله ثبت شد. نتایج نشان داد افرادی که کمخوابی دارند، نسبت به افرادی که 6 تا 8 ساعت میخوابیدند، با احتمال بیشتری دچار افزایش قند خون ناشتا و دیابت نوع دو میشوند. این نتایج پس از در نظر گرفتن اثر سن، چاقی، رژیم غذایی، فعالیت بدنی و سابقه دیابت در افراد خانواده به دست آمد.
www.seemorgh.com/health
میزان خواب و دیابت تا چه حد بهم ارتباط دارند؟
کم خوابی و بی خوابی,تعداد ساعات متوسط خواب شبانه روزی و تغییرات قندخون,میزان خواب و دیابت,افزایش قند خون ناشتا و کم خوابی,درمان کم خوابی و بی خوابی,عوارض بی خوابی و کم خوابی

دسته ضد دردها را باید بنا بر تشخیص نوع درد تعیین کنیم و اگرشخص به استفاده هم زمان قرصهای مسکن با یکدیگر اهمیتی ندهد در زمان عوارض جانبی هم تشخیص اینکه عارضه از چه نوع مسکنی است مشکل تر میشود.
هر گروه از مسکنها برای یک نوع درد باید مصرف شوند به عنوان مثال: فردی که سردرد دارد درصورتی که از سلامتی معده برخوردار باشد آسپرین مناسبتتر است و در صورتی که دچار بیماریهای معده باشد بهتر است از ترکیبات استامینوفن ترجیحاً ساده استفاده کند.به هیچ وجه نباید از مقدار تعیین شده مصرف روزانه دستور پزشک تجاوز کرد، چنانچه بیشتر از مقدار مصرف شود و کبد نتواند پالایش کند فرد دچار مسمومیت میشود.
قرصها معمولاً بین 3 الی 5 سال تاریخ مصرف دارند و حتی بیشتراز 5 سال که البته شامل جامدات میشود ولی درمورد مایعات مانند شربت، قطره و آمپولها باید عمر مفید محصول را در نظر داشت و بعد از تاریخ تعیین شده مصرف نشود.خوشبختانه بدن به راحتی در مقابل دردهای موضعی مبارزه میکند، پس دردی که سردرد ناگهانی ناشی از شوکهای عصبی خصوصاً دردهای سطحی در نوجوانان هیچ نیازی به مصرف دارو نیست بلکه تنها در دردهای مزمن که بدن مقاومتی نمیکند و با تجویز پزشک باید مصرف شود.
منبع-http://www.yjc.ir
آداب و رسوم مسکن خوردن را بدانید
نوع درد و مسکن ها,عارضه جانبی مسکن ها,کدام مسکن برای کدام درد,اندازه مصرف داروهای مسکن

در باره درد قفسه سینه که زمان سرماخوردگی بوجود می آید و چند شیوه برای معالجه آن را در سایت دکتر سلام می خوانیم .سرماخوردگی سرچشمه همه امراض است آن را دست کم نگیرید
سرماخوردگی قفسه سینه که همچنین به عنوان برونشیت شناخته می شود، عفونت ویروسی است که ریه ها را تحت تاثیر قرار می دهد. نشانه های سرماخوردگی قفسه سینه عبارتند از تجمع خلط، درد سینه، خس خس سینه و خستگی. هر چند این بیماری می تواند در هر کسی بروز پیدا کند اما افراد سیگاری، کودکان و کسانی که بیماری های قلبی و ریوی دارند بیشتر در معرض هستند. اگر آن را درمان نکنید می تواند بدتر شود. بنابراین ضروری است که در بروز اولین نشانه های بیماری آن را درمان کنید.
سرکوب سرفه کردن با مقدار زیادی دارو.
سرفه کردن در سرماخوردگی سینه متداول می باشد زیرا تجمع خلط و موکوس وجود دارد. استفاده از داروهای OTC که به داروهای سرفه اضافه شده اند به درمان سرفه و رفع گرفتگی آن کمک می کنند. داروها را درست استفاده کنید.
از داروهای ضد التهاب برای تسکین درد استفاده کنید. سرفه می تواند درد سینه را تشدید کند و تب در عفونت ها عمومی است. یک داروی سرماخوردگی یا یک مسکن انتخاب کنید و یا یک داروی ضد التهاب مثل ایبوپروفن برای تسکین درد استفاده کنید.
برای رفع گرفتگی سینه نوشیدنی بنوشید. موکوس ها در سینه به دام افتاده و باعث گرفتگی می شوند و می توانند سرفه و خس خس سینه را ایجاد کنند. نوشیدنی زیادی مثل آب، چای گرم، سوپ و آب میوه را برای از بین بردن موکوس استفاده کنید.
برای پیدا کردن، نیروی دوباره، استراحت کنید. استراحت کردن در زمان مبارزه با سرماخوردگی سینه و دیگر عفونت ها امری ضروری است چرا که به بدن شما شانس درمان شدن می دهد. با مدرسه یا محل کار خود تماس گرفته و چند روزی را مرخصی بگیرید و استراحت کنید و به بدن خود کمک کنید که با عفونت مبارزه کند.
دستگاه مرطوب کننده محیط ( humidifier ) را روشن کنید. از بخور آن برای افزایش رطوبت هوا استفاده کنید تا تراکم سینه تان کاهش یابد.
به سینه خود بخور بدهید. بیشتر از حد معمول و سخاوتمندانه در طول روز از بخور سینه استفاده کنید تا ریه هایتان را تمیز کند و جلوی سرفه تان را بگیرد. آن را درست استفاده کنید.
شیوه معالجه درد قفسه سینه به دلیل سرما خوردگی
درمان طبیعی سرماخوردگی,درمان درد قفسه سینه,درمان درد قفسه ی سینه