بهداشتی ترین غذاها برای همراه بردن کودکان

تغذیه مدرسه بچه ها غذاهای مدرسه ای تغذیه کودکان در مدرسه تغذیه مدرسه بچه ها رفتن کودک به مدرسه تغذیه در سنین مدرسه غذای مدرسه ،رفتن کودک به مدرسه ،ساندویچ برای مدرسه ،ظروف غذای مدرسه کودک رفتن کودک به مدرسه تغذیه مدرسه تغذیه مدرسه بچه ها ساندویچ خوشمزه برای مدرسه غذای مناسب برای مدرسه ساندویچ سرد برای مدرسه رفتن کودکان به مدرسه ساندویچ خوشمزه برای مدرسه تغذیه در مدرسه تغذیه در مدرسه تغذیه مدرسه کودکان تغذیه در مدرسه ساندویچ برای مدرسه

یکی از مهمترین نکات مدرسه رفتن کودک همراه بردن تغذیه مناسب وسالم است،که مسئولیت آماده کردنش به عهده مادر وپدر می باشد!

مهرماه که می آید همراه با شور و شوقی که در بین دانش آموزان برای آغاز سال تحصیلی ایجاد می شود، مسئولیت مادران بیشتر می شود.مادران باید لیست غذای فرزندانشان را به صورت هفتگی تهیه کنند تا از اتلاف وقت و پول جلوگیری شود و شما را از سردرگمی هر روزه برای انتخاب غذا نجات دهد.

ظروف غذای پلاستیکی، در اندازه های مختلف تهیه کنید تا بتوانید غذا و سس و میوه را به صورت جداگانه در آن ها قرار دهید. مواد میانی ساندویچ ها را در آخر هفته یا شب قبل آماده کرده و در یخچال قرار دهید تا صبح پیش از رفتن فرزندتان به مدرسه ساندویچ را به سرعت بسته بندی و آماده سازی کنید.

از سرو بیسکویت، موسلی و شیرینی برای کودکان بپرهیزید زیرا شکر و چربی فراوانی دارند و مادران قرار دادن کیسه های یخ را در کنار غذای کودکانشان نباید فراموش کنند زیرا گرما باعث فساد مواد غذایی می شود مخصوصا اگر ساعت های طولانی در گرما قرار بگیرد.

نتایج مطالعات نشان می دهند، مادران باید هر روز صبح فرزندانشان را برای رفتن به مدرسه آماده کنند و با کیفی پر از خوراکی راهی کلاس درس کنند.غذای مدرسه مهم ترین خصوصیت آن جذاب بودن آن است که مادران باید بسیار به آن توجه کنن

بهداشتی ترین غذاها برای همراه بردن کودکان

غذای مدرسه ،رفتن کودک به مدرسه ،ساندویچ برای مدرسه ،ظروف غذای مدرسه کودک,ساندویچ برای مدرسه,تغذیه مدرسه کودکان,تغذیه کودکان در مدرسه,رفتن کودکان به مدرسه,انواع ساندویچ برای مدرسه,ساندویچ ساده برای مدرسه,ساندویچ خوشمزه برای مدرسه,ساندویچ سرد برای مدرسه,غذاهای مدرسه,غذای مناسب برای مدرسه,غذاهای مدرسه ای

رابطه درد کمر با مشکل در کانال نخاعی تنگ شدن کانال نخاعی

دیسک کمر و درمان آن دیسک کمر و ورزش انحراف ستون فقرات چیست نخاع الشوکی انحراف ستون فقرات و ورزش تنگ شدن کانال نخاعی کمر نخاع الشوکی نخاعات درمان دیسک کمر خفیف دیسک کمر انحراف ستون فقرات در کودکان نخاع العظم دیسک کمر و ورزش نخاعات درمان دیسک کمر دیسک کمر و درمان آن انحراف ستون فقرات ورزش دیسک کمر خفیف نخاع الشوکی دیسک بین مهره‌ای

 دردهای مکانیکی کمر شایعترین علت کمردرد هستندکه نحوه صحیح نشستن ، ایستادن و خوابیدن در شرایط مختلف مهمترین علت ایجادکننده آن هاست!

دکتر مجید حیدریان، گفت: کانال نخاع، کانالی است که از نظر آناتومی بافت نرمی دارد و در اثر تنگ شدگی استخوانی، ایجاد خارهای استخوانی، برجسته شدن یا بیرون زدگی‌های بین مهره‌ای، گرفتگی دیسک و تغییر شکل استخوانی که در اثر لغزندگی و جابه‌جایی فرم استخوان ایجاد می‌شود، موجب تغییر شکل بافت استخوانی می‌شود. وی ادامه داد: نخاع در درون کانال استخوانی قرار دارد که از پشت سر هم قرار گرفتن مهره‌ها تشکیل شده است و اگر به دلایلی این کانال تنگ شود، فضای مورد نیاز نخاع کم و به آن فشار وارد می‌شود. همچنین فشار وارد شده به اعصابی که از نخاع خارج می‌شود و به اندام تحتانی می‌رود، موجب بروز علایم بیماری می‌شود.

این فوق تخصص درد با تاکید بر این مطلب که در کمر بیش از سایر قسمت‌های ستون فقرات، تنگی کانال نخاعی ایجاد می‌شود، افزود: کانال نخاعی در هر قسمتی از مسیر خود می‌تواند تنگ شود و در ستون فقرات گردنی یا کمری علایم متفاوتی دارد.

وی با اشاره به اینکه عوامل تنگی کانال نخاعی مادرزادی که به صورت کوچک و تنگ است، زودتر مشخص می‌شود، خاطرنشان کرد: در برخی بیماران فضای داخل کانال به صورت مادرزادی تنگ‌تر از حالت عادی است و این افراد بیشتر از بقیه در معرض ایجاد علایم تنگی کانال نخاعی هستند. همچنین بیمارانی که دچار لغزندگی یا انحراف ستون فقرات هستند؛ بیشتر از سایرین در معرض خطر ایجاد تنگی کانال قرار دارند.

حیدریان درباره علایم تنگی کانال نخاعی گفت: بی‌حسی در کمر و پاها که تا نوک انگشتان پا هم می‌رسد، ایجاد محدودیت حرکتی برای بیمار و درد در اندام تحتانی از جمله علایم تنگی کانال نخاعی است که در صورت بی‌توجهی، باعث از کار افتادگی بیمار می‌شود.

وی بسیاری از بیمارانی که دچار تنگی کانال نخاعی هستند را بدون علامت دانست و افزود: به تدریج و با گذشت زمان درد در کمر و پا به همراه بی‌حسی زیاد می‌شود و ممکن است بعضی روزها این درد وجود نداشته باشد. همچنین تشدید درد می‌تواند به صورت درد سیاتیکی با انتشار به پاها ایجاد شود و درد در راه رفتن طولانی یا ایستادن طولانی ایجاد می‌شود.

این فوق تخصص درد ادامه داد: با ایجاد درد، بیمار حالت خم شده به جلو به خود می‌گیرد، حتی ممکن است فقط در طول شب بیمار دچار درد در قسمت‌های تحتانی بدن خود شود و در نهایت در حالت شدید می‌تواند با ضعف حرکتی یا اختلال در کنترل ادرار همراه باشد.

حیدریان با تاکید بر اینکه تنگی کانال نخاعی در مرد و زن شیوع یکسانی دارد، گفت: بروز این بیماری با پیر شدن دیسک بین مهره‌ای ایجاد می‌شود که با افزایش سن، دیسک بین مهره‌ای محتوای آب خود را از دست داده، چروکیده و کوچک می‌شود.

وی افزود: کاهش ارتفاع دیسک نیز موجب نزدیک‌تر شدن مهره‌ها به یکدیگر می‌شود که این نزدیک شدن مهره‌ها مشکلاتی را برای بیماران ایجاد می‌کند.

حیدریان انجام MRI را مهم‌ترین وسیله تشخیص تنگی کانال نخاعی دانست و گفت: استفاده از کمربند طبی یا لوازم ارتوپدی فنی حمایت کننده، انجام فیزیوتراپی، آب درمانی، درمان دارویی با ضد دردهای ساده یا داروهای ضد التهاب، طب سوزنی و انجام ورزش‌ها و تمرینات مخصوص جزو درمان‌های غیرجراحی تنگی کانال نخاعی است که به بیماران جهت جلوگیری از پیشرفت آن کمک زیادی می‌کند.

وی با اشاره به اینکه تیروئید، دیابت و چاقی بیماری‌هایی هستند که در افزایش روند تنگی کانال نخاعی نقش بسزایی دارند، افزود: در بیمارانی که مشکل حرکتی پیش رونده، اختلال در کنترل ادرار، مدفوع و محدودیت شدید حرکتی دارند، عمل جراحی انجام می‌شود.

این فوق تخصص درد درباره عمل مداخله گرایانه درمانی اظهار کرد: پیش از این درمان دیسک کمر و تنگی کانال نخاعی تنها توسط عمل جراحی صورت می‌گرفت، اما امروزه و با پیشرفت علم یک سری فعالیت‌های حمایتی به نام عمل مداخله گرایانه یا کم تهاجم وجود دارد که باعث می‌شود بیمار رو به بهبودی رود و دیگر نیازی به بیهوشی و جراحی نداشته باشد.

وی درباره چگونگی عمل مداخله گرایانه یا کم تهاجم گفت: در این زمینه از ژل‌های ترمیم کننده دیسک کمر به نام استروئید استفاده می‌شود که بیمار به صورت سرپایی بستری می‌شود و بعد از بی‌حسی موضعی در اتاق عمل، استروئید را از طریق سوزن‌های بلند و نازک زیر دستگاه فلوروسکوپ به داخل فضای تنگ شده کانال نخاعی وارد می‌کنند و پس از اطمینان از محل تزریق داروی مورد نظر، تزریق و تنگی برطرف می‌شود.

حیدریان با اشاره به اینکه تزریق توسط فوق تخصص درد و در اتاق عمل انجام می‌شود، بیان کرد: حدود 20 دقیقه طول می‌کشد تا این ژل تزریق و داخل دیسک را جمع و کانال را آزاد کند. این ژل به صورتی داخل دیسک را پر و حالت انعطاف پذیری را در کانال و کمر ایجاد می‌کند که پس از 4 تا 6 هفته اثرات آن نمایان می‌شود.

این فوق تخصص درد مهم‌ترین روش پیشگیری از تنگ شدن کانال نخاعی را اصلاح وضعیت زندگی فرد دانست و خاطرنشان کرد: تغییر در برنامه روزمره زندگی مانند کار کردن، رانندگی حتی تماشای تلویزیون می‌تواند در پیشگیری و کاهش روند این بیماری بسیار موثر باشد.

وی در پایان گفت: ورزش‌هایی مانند شنا، آب درمانی، فیزیوتراپی و داشتن رژیم غذایی مناسب و جلوگیری از چاقی می‌تواند تا حد زیادی در کاهش این مشکل موثر باشد. همچنین با کنترل و حمایت کمر می‌توان از تشدید این عارضه جلوگیری کرد

رابطه درد کمر با مشکل در کانال نخاعی

تشدید درد در نخاع ،تنگ شدن کانال نخاعی ،انحراف ستون فقرات,تشدید درد در نخاع,تنگ شدن کانال نخاعی,درمان دیسک کمر,دیسک کمر,انحراف ستون فقرات کمر,تنگ شدن کانال نخاعی گردن,تنگ شدن کانال نخاعی کمر,تنگ شدن کانال نخاع,درمان تنگ شدن کانال نخاعی,علت تنگ شدن کانال نخاعی,درمان تنگ شدن کانال نخاع,درمان دیسک کمر با طب سنتی,درمان دیسک کمر با ورزش,درمان دیسک کمر با لیزر,درمان دیسک کمر خفیف,درمان دیسک کمر مهره 4و5,درمان دیسک کمر,دیسک کمر و ورزش,دیسک کمر چیست,دیسک کمر و درمان آن,دیسک کمر مهره 4و5,دیسک کمر خفیف,دیسک کمر درمان,دیسک کمر به انگلیسی

اضافه وزن در میانسالی سبب افزایش ریسک بروز زوال عقلی می شود زوال عقل

چاقی در دهه 30 چاقی در دهه 30 چاقی در دهه 30 چاقی در دهه 30 چاقی و بیماری های قلبی و عروقی چاقی و بیماری های قلبی و عروقی زوال عقل زوال عقل پیشگیری زوال عقل زوال عقل پیشگیری زوال عقل افزایش وزن در میانسالی پیشگیری زوال عقل زوال عقل عروقی چاقی در دهه 30 زوال عقلی زوال عقلی پیشگیری زوال عقل چاقی در دهه 30 چاقی و بیماری های قلبی و عروقی

پژوهش مطالعه  جدید ثابت کرد که اضافه وزن در میانسالی با افزایش ریسک بوجود آمدن زوال عقلی در سال های آینده همراه است، با وجود این قدرت این  ارتباط به میزان بسیاری به سن شخص بستگی دارد. این مطالعه از نوع cohort  بود و بر روی 450000 شخص چاق در انگلیس انجام شد. پژوهشگران در این تحقیق، گزارش مرگ ومیر و پزشکی افراد را در سال های 1999 تا 2011 در انگلیس بررسی کردند. سن آزمودنی ها در این پژوهش بالای 29 سال بود. تعدادی از افراد سالم به صورت گروه کنترل در نظر گرفته شدند. این پژوهش برای اولین بار نشان داد که چاقی در دهه ی 30 زندگی موجب افزایش 3 برابری خطر بروز زوال عقلی در سال های بعدی زندگی خواهد شد. به بیان دقیق تر، گزارش های حاصل از تجزیه و تحلیل های آماری در این مطالعه نشان داد که ضریب خطر بروز زوال عقلی بر اثر چاقی در دامنه ی سنی 40 تا 49 سال، به حدود 7/1 کاهش یافت. به بیان نویسنده ی مسئول این مقاله؛ دکترMichael J. Goldacre، “نتایج مطالعه ی ما نشان داد که یک رابطه ی علت و معلولی در افراد چاق در زمینه ی اثر چاقی در بروز زوال عقلی وجود دارد. چاقی با افزایش خطر بروز بیماری های قلبی و عروقی همراه است، و می توان گفت که زوال عقلی نیز یکی دیگر از خطرات چاقی است.” یافته ای حاصل از این مطالعه در مجله ی Postgraduate منتشر شد.

منبع-yourdoctor

اضافه وزن در میانسالی سبب افزایش ریسک بروز زوال عقلی می شود

اضافه وزن در میانسالی,زوال عقل,افزایش وزن در میانسالی,زوال عقلی,زوال عقل دمانس,زوال عقل عروقی,زوال عقلی,زوال عقل چیست,پیشگیری زوال عقل

درست یا نادرست بودن استفاده از مکمل‌های ویتامین و موادمعدنی

کمبودهای غذایی و ویتامینها کمبودهای غذایی و ویتامینها کمبودهای غذایی و ویتامینها کمبودهای غذایی و ویتامینها کمبودهای غذایی و ویتامینها کمبودهای غذایی و ویتامینها کمبودهای غذایی و ویتامینها کمبودهای غذایی و ویتامینها کمبودهای غذایی و ویتامینها کمبودهای غذایی و ویتامینها کمبودهای غذایی و ویتامینها کمبودهای غذایی و ویتامینها کمبودهای غذایی و ویتامینها کمبودهای غذایی و ویتامینها کمبودهای غذایی و ویتامینها کمبودهای غذایی و ویتامینها کمبودهای غذایی و ویتامینها کمبودهای غذایی و ویتامینها کمبودهای غذایی و ویتامینها کمبودهای غذایی و ویتامینها

ویتامین ها ترکیبات آلی هستند که نیازهای بدن ما در مقادیر کم برای انجام طیف وسیعی از توابع (فرایند متابولیک بدن) می باشد. بهتر است برای به دست آوردن ویتامین ها از یک رژیم غذایی متنوع استفاده کنیم. افرادی که ممکن است به مکمل ویتامین نیاز  داشته باشند شامل زنان باردار و یا تغذیه با شیر مادر می باشد، برخی از گیاهخواران، افرادی که  مقادیر زیاد الکل می نوشند، مصرف کنندگان مواد مخدر و افراد مسن.

زیاد مصرف کردن انرژی، داشتن تناسب اندام، جلوگیری ازاسترس، بالابردن کارایی و  از بین بردن چین و چروک‌ها! این اصطلاحات را  زیاد شنیده اید؟

اینها فقط چند مثال از وعده‌هایی هستند که روی برچسب مکمل‌های ویتامین و موادمعدنی دیده می‌شوند. اما آیا این مکمل‌ها واقعاً می‌توانند این وعده‌های خود را عملی کنند یا فقط نویدی پوچ و توخالی هستند؟ آیا اسناد و مدارکی وجود دارد که ثابت کند مکمل‌های ویتامین و موادمعدنی واقعاً می‌توانند یک رژیم‌غذایی بد را به رژیمی سالم تبدیل کنند، وزنتان را پایین بیاورند و یا انرژی‌تان را روز به روز بیشتر کنند؟

متخصصین می‌گویند که استفاده از مکمل‌های ویتامین و موادمعدنی  البته ضروری هستند اما عملکرد اصلی آنها فقط پر کردن کمبودهای غذایی است که اغلب ما داریم. آنها فقط مکمل‌هایی هستند که باید به برنامه‌غذایی شما اضافه شوند نه اینکه جای غذاها یا یک رژیم‌غذایی سالم را بگیرند.

در این بخش نگاهی دقیق‌تر به این مکمل‌ها و اثرات مثبت و منفی که می‌توانند بر سلامت شما داشته باشند انداخته‌ایم.

اول غذا بعد مکمل

ویتامین‌ها و مکمل‌های غذایی جایگزین غذا نیستند و به هیچ عنوان نمی‌توانند همه فوایدی که موادغذایی به بدن شما می‌رسانند را جبران کنند.

آنها فقط می‌توانند بعضی از کمبودهای غذایی که در رژیم‌غذایی‌تان وجود دارد را برطرف کنند و عاقلانه نیست که آنها را میان‌بری برای داشتن سلامت کامل جسمانی تلقی کنید. بهتر است همیشه موادمغذی لازم برای بدنتان را از موادغذایی تامین کنید زیرا موادغذایی حاوی ترکیبات بسیاری مثل فیبر هستند که در کنار هم برای ارتقای سلامتی شما عمل می‌کنند و مسلماً این نمی‌تواند با یک قرص یا شربت میسر شود.

مکمل‌های ویتامین و موادمعدنی چه نقشی بر سلامت شما دارند؟

وقتی موادغذایی که در روز مصرف می‌کنید حاوی مقدار کافی از موادمغذی مثل کلسیم، پتاسیم، ویتامین D، ویتامین B12 نباشند، مکمل‌غذایی می‌تواند این کمبودها را جبران کند. مکمل‌های ویتامین و موادمعدنی می‌تواند جلو کمبودهایی که ممکن است اثرات منفی جدی بر سلامتتان بگذارند را بگیرد.

تحقیقات بسیاری استفاده از مکمل‌های غذایی برای کمبود‌های مواد‌مغذی در رژیم‌غذایی را نشان داده است. در یک تحقیق مشخص شد که تراکم استخوان زنانی که تا بعد سن یائسگی مکمل‌های کلسیم و ویتامین D استفاده کردند، بسیار تقویت شده است.

تحقیقات دیگر نیز نشان داده است که مکمل‌های ویتامین و موادمعدنی به جز برطرف کردن کمبودهای غذایی می‌تواند فواید بسیار دیگری هم داشته باشد، اما فواید دقیق آن هنوز مشخص نشده است و محققان در حال بررسی پیرامون این موضوع هستند.

در زیر به راهبردهایی برای مصرف ویتامین و موادمعدنی اشاره می‌کنیم:

۱. ابتدا از موادمغذی استفاده کنید و بعد برای برطرف کردن کمبودها مکمل مصرف کنید. سعی کنید یخچال خانه همیشه پر از انواع و اقسام موادغذایی سالم و مغذی باشد.

۲. مراقب عادت‌های غذایی‌تان باشید. ببینید چه کمبودهایی در رژیم‌غذایی‌تان وجود دارد. آیا گروه‌های غذایی هستند که به کل از مصرف آنها خودداری می‌کنید؟ از سبزیجات فقط کاهو می‌خورید؟ اگر اینطور است، باید موادمغذی اصلی که در گروه‌های غذایی مختلف مصرف نمی‌کنید را بشناسید و مکملی متناسب برای برطرف کردن آن نیازهای غذایی انتخاب کنید. به طور مثال، آنهایی که لبنیات دوست ندارند یا قادر به خوردن آن نیستند، می‌توانند برای جبران کمبودهای آن از مکمل کلسیم و ویتامین D استفاده کنند.

۳. اگر چندان از کمبودهای غذایی‌تان مطمئن نبودید، یک قرص مولتی‌ویتامین در روز می‌توانند میزانی کافی از کلیه ویتامین‌ها موردنیاز بدنتان برایتان فراهم کند.

۴. آیا بیشتر از غذاهای فست‌فود استفاده می‌کنید؟ اگر برنامه‌غذایی‌تان بیشتر شامل نوشابه، سیب‌زمینی سرخ‌کرده، همبرگر و از این قبیل غذاهاست، باید بگوییم که مکمل‌های ویتامین و موادمعدنی چاره کار شما نیستند. شما باید یک تغییر اساسی در برنامه‌غذایی‌تان ایجاد کنید.

۵. محدوده مصرف مکمل‌ها را رعایت کنید. درست است که مکمل‌های ویتامین و موادمعدنی می‌توانند کمبودهای غذایی شما را برطرف کنند اما مصرف بیش از اندازه مجاز آنها می‌تواند مسمومیت غذایی ایجاد کند.

۶. اکثر افراد بزرگسال و کودکان میزان کافی ویتامین D، کلسیم یا پتاسیم مصرف نمی‌کنند. موادغذایی سرشار از پتاسیم شامل سبزیجات و میوه‌جات، لبنیات و گوشت بهترین راه برای برطرف کردن کمبود پتاسیم در بدن هستند. سعی کنید برای جبران کمبود این ویتامین‌ها و مودامعدنی از مولتی ویتامین استفاده کنید.

در انتخاب مکمل‌های ویتامین و موادمعدنی این نکات را به خاطر داشته باشید:

۱. آهن و اسیدفولیک جزء موادمغذی هستند که اغلب خانم‌ها در سنین باروری در معرض  کمبود آن قرار دارند.

۲. افراد بالای ۵۰ سال بیشتر ویتامین B12 خود را از منابع مصنوعی، مثل موادغذایی غنی‌شده و یا مکمل‌ها تامین می‌کنند.

۳. مصرف مکمل فولیک‌اسید را به ۱۰۰۰ میلی‌گرم در روز محدود کنید. مصرف بیشتر ازاین میزان احتمال ایجاد تخریب عصبی ناشی از کمبود ویتامین B12 را افزایش می‌دهد.

۴. زنانی که از سن یائسگی عبور کرده‌اند و مردان نیازی به مصرف مکمل آهن ندارند.

۵. زنان باید از مصرف بی‌اندازه ویتامین A خودداری کنند زیرا بعد از بارداری ممکن است موجب نقص در بچه شود.

مصرف مکمل‌ها را فراموش نکنید. اگر مصرف آن را فراموش کنید هیچ فایده‌ای برایتان نخواهد داشت. سعی کنید برای مصرف آنها برنامه‌ریزی کنید مثلاً همراه با غذا و یا قبل از خواب.

مکمل‌ها چه کارهایی نمی‌توانند برایتان بکنند؟

خیلی بعید است که یک مکمل ویتامین یا موادمعدنی بتواند وعده خود برای پایین آوردن وزن شما را عملی کند. چنین وعده‌ای بسیار فراتر از توانایی یک مکمل ویتامین یا ماده‌معدنی است. نباید از چنین مکملی انتظار داشته باشید که کاری بالاتر از کاری که همان ویتامین یا ماده‌معدنی در غذاها انجام می‌دهد برایتان انجام دهد.

وعده‌هایی که روی برچسب این مکمل‌ها نوشته شده است تحت نظر سازمان جهانی بهداشت و دارو نیست زیرا مکمل‌های غذایی مثل داروها تحت کنترل نیستند و بعضی تولیدکننده‌ها از این مسئله سوءاستفاده کرده و ادعا می‌کنند که محصول آنها قدرتی بالاتر از آنچه شواهد پزشکی نشان داده‌ است دارند.

خیلی وقت است که مولتی‌ویتامین‌ها را سلاحی برای کمک به سلامتی و جلوگیری از بیماری‌های مزمن شناخته‌اند اما طبق تحقیقات بسیار، اینطور نیست. محققان تحقیقاتی را برای ارزیابی تاثیر مولتی‌ویتامین‌ها بر پیشگیری از بیماری‌ها انجام داده‌اند اما تعداد این تحقیقات به اندازه‌ای نبوده است که بتوانند یک نتیجه‌گیری کلی در این رابطه داشته باشند.

طبق نظر پزشکان و متخصصان، یک رژیم‌غذایی سالم و فعالیت ورزشی منظم بهترین روش برای جلوگیری از بیماری‌های مزمن است نه مکمل‌های غذایی.

چه کسانی به مکمل‌های ویتامین و موادمعدنی نیاز دارند؟

هر فردی که رژیم‌غذایی او ۴۰ ماده‌مغذی موردنیاز بدن برای داشتن سلامت کامل را در خود نداشته باشد می‌بایست از مکمل‌های ویتامین و موادمعدنی استفاده کند. به طور کلی، این مکمل‌ها می‌توانند برای گروه‌های زیر فایده‌بخش باشند اما حتماً قبل از استفاده می‌بایست با پزشک مشورت کنند.

۱. زنان باردار و شیرده
۲. افراد گیاهخوار
۳. افرادی که رژیم‌های غذایی کم‌کاری را دنبال می‌کنند
۴. افراد مبتلا به بعضی بیماری‌های خاص (شامل افرادیکه سابقه سرطان دارند)
۵. افرادیکه دچار حساسیت‌های غذایی هستند
۶. افراد بدغذا که مصرف بسیاری گروه‌های غذایی را کنار گذاشته‌اند
۷. افرادیکه رژیم‌غذایی ضعیفی دارند
۸. افرادیکه از داروهایی خاص استفاده می‌کنند

یادتان باشد مکمل‌های ویتامین و موادمعدنی برای جبران کمبودهای غذایی شما می‌توانند مفید باشند اما به فروشنده‌ای که این مکمل‌ها را با وعده‌ و وعیدهایی جز این به شما معرفی می‌کند اعتماد نکنید.

منبع-mardoman

درست یا نادرست بودن استفاده از مکمل‌های ویتامین و موادمعدنی

کمبودهای غذایی و ویتامینها

پیرسینگ و تاثیرات منفی آن

پیرسینگ (piercing) یرسینگ ناف ) عوارض احتمالی پیرسینگ ) عوارض احتمالی پیرسینگ ایجاد گوشت اضافه یا کلوئید یرسینگ ناف یرسینگ ناف ) عوارض احتمالی پیرسینگ ) عوارض احتمالی پیرسینگ ) عوارض احتمالی پیرسینگ پیرسینگ (piercing) یرسینگ ناف پیرسینگ (piercing) یرسینگ ناف ایجاد گوشت اضافه یا کلوئید ) عوارض احتمالی پیرسینگ ) عوارض احتمالی پیرسینگ پیرسینگ (piercing) ایجاد گوشت اضافه یا کلوئید ) عوارض احتمالی پیرسینگ

پیرسینگ معمولا بدون بیهوشی در گوش، بینی، ابرو، لب، زبان و یا بخش دیگری از بدن انجام می شود. اگر چه سوراخ کردن لاله گوش  معمولا خطرش کمتر سایر نقاط بدن است، ولی به هر حال خطر ابتلا به عفونت و عوارض دیگر وجود دارد

چندی پیش در یکی از ساختمان‌های مسکونی بزرگ تهران در حال سوار شدن به آسانسور بودم که کاغذی روی تابلوی اعلانات ساختمان توجهم را به خود جلب کرد! روی این کاغذ نوشته شده بود «انواع تاتو و پیرسینگ گوش، لب، ناف و … با کمترین هزینه، برای اطلاعات بیشتر با شماره … تماس بگیرید یا به واحد 24 مراجعه کنید.» وقتی از دوستم که ساکن ساختمان بود در این مورد سؤال کردم گفت همه این کارها هنر یکی از خانم‌های همسایه است که متخصص و پزشک نیست اما سوراخ کردن بدن را به صورت تجربی یاد گرفته است.

اما چطور می‌توان پوستی که گاهی به کوچک ترین تغییرات به شدت واکنش نشان می‌دهد و پس از آسیب دیدن به سختی ترمیم می‌شود را به دست یک «سوراخ کن» تجربی سپرد و خطر عفونت، گوشت اضافه و اسکار را به جان خرید؟ به همین بهانه با دکتر محمود صدوقی، متخصص گوش، حلق و بینی، دانشیار دانشگاه علوم پزشکی تهران، دکتر شیده یزدانیان، متخصص پوست و مو، فلوشیپ فوق تخصصی زیبایی و لیزر از ایالات‌متحده و دکتر آزیتا صفارزاده، متخصص زنان و فوق‌تخصص نازایی و لاپاراسکوپی گفت‌وگو کردیم. این متخصصان شما را با همه عوارضی که به دنبال سوراخ کردن بدن‌تان ممکن است به آنها دچار شوید آشنا می‌کنند.

پیرسینگ (Piercing) یا همان سوراخ کردن پوست به منظور وارد کردن اشیای تزئینی و جواهرات است که شایع‌ترین و قدیمی‌ترین نوع آن سوراخ کردن نرمه و غضروف گوش است اما امروزه برای قسمت‌های دیگر بدن ازجمله بینی، زبان، لب، ابرو، ناف، دندان و حتی چشم هم انجام می‌شود. پیرسینگ نرمه و غضروف گوش معمولا با استفاده از گان‌های مخصوص (دستگاه تفنگ مانند) انجام شده و برای قسمت‌های دیگر بدن از سوزن استفاده می‌شود. همچنین درمورد پیرسینگ دندان ابتدا سطح دندان تراش می‌خورد و بعد جواهر روی آن نصب می‌شود. در پیرسینگ چشم هم شیء تزئینی از طریق جراحی زیر ملتحمه قرار می‌گیرد که برای درآوردن آن هم بار دیگر به عمل جراحی نیاز خواهد بود.

شاید زبان‌تان عفونت کند

دکتر یزدانیان معتقد است یکی از مهم‌ترین عوارض پیرسینگ، عفونت باکتریایی و ویروسی است. او می‌گوید:«در این رابطه مناطقی مثل لب و زبان بیشتر مستعد عفونی شدن هستند زیرا با باکتری‌های بیشتری تماس دارند. اما به هر حال عفونت ممکن است در هر قسمتی از بدن پس از پیرسینگ ایجاد شود به‌خصوص اگر اصول بهداشتی رعایت نشود. برای مثال باقی ماندن خون روی وسایل می‌تواند فرد را در خطر ابتلا به بیماری‌هایی مثل هپاتیت B، هپاتیت C و HIV قرار دهد. »

چه کسانی گوشت اضافه می‌آورند؟

گرچه پیش از این ادعا کردیم که پیرسینگ بدن اگر با اصول بهداشتی انجام شود، آسیب زیادی را به همراه نمی آورد؛ اما برخی مشکلات حتی می‌تواند پس از کمک گرفتن از متخصصان مجرب و با رعایت اصول بهداشتی هم اتفاق بیفتد. یکی از عوارض احتمالی پیرسینگ، ایجاد گوشت اضافه یا کلوئید است.

دکتر یزدانیان توضیح می‌دهد:« این عارضه در هر قسمتی از بدن می‌تواند ایجاد شود و در کسانی که زمینه ارثی کلوئید دارند، بیشتر دیده می‌شود. به عبارتی ممکن است براثر پیرسینگ در ناحیه مورد نظر بافت اسکار رشد کند که نمای ظاهری بدی دارد و برای برطرف کردن آن جلسات درمانی زیادی لازم است. همچنین اگر فرد بار دیگر پیرسینگ انجام دهد دوباره دچار گوشت اضافه یا کلوئید خواهد شد.

علاوه بر اینها، بعضی مناطق بدن بیشتر مستعد آوردن گوشت اضافه هستند ازجمله ناحیه گردن به بالا، ناحیه پشت، سینه، شانه و …  اما احتمال ایجاد کلوئید در نواحی پایین‌تنه کمتر است مگر اینکه فرد استعداد کلوئید داشته باشد.»

سوراخ کردن غضروف خطرناک است

دکتر محمود صدوقی، متخصص گوش و حلق و بینی و دانشیار دانشگاه علوم پزشکی تهران معتقد است: «پیرسینگ گوش اگر در غضروف و کمی بالاتر از نرمه گوش ایجاد شود، می‌تواند باعث عفونت غضروف شود که اگر سریع درآورده و درمان نشود ممکن است حتی باعث عفونت‌های جدی، بدشکلی و درد گوش شود.

سوراخ کردن بینی هم کار صحیحی نیست و می‌تواند مشکل‌ساز شود. حتی انجام عمل‌های جراحی با وجود این سوراخ‌ها با اشکال روبه‌رو می‌شود. درواقع هرگونه مداخله و وارد کردن جسم خارجی در بدن کاری غیرمنطقی است. بافت زیرین پوست نباید با محیط بیرون در ارتباط باشد. با انجام پیرسینگ میکروب‌ها می‌توانند از طریق سوراخ ایجاد شده به راحتی وارد بدن شوند. پیرسینگ معمولا توسط پزشکان متعهد انجام نمی‌شود زیرا از نظر آنها چنین کاری صحیح نیست.»

به گفته دکتر یزدانیان«سوراخ‌هایی که روی نرمه گوش ایجاد می‌شوند معمولا خیلی مشکل‌زا نیستند اما سوراخ‌های متعدد روی غضروف گوش می‌توانند به غضروف آسیب برسانند. علاوه براین، کشیده شدن این جواهرات گاهی اوقات باعث پارگی گوش می‌شود که در این صورت محل پارگی باید ترمیم شده و حتی بخیه زده شود.»

مراقب باشید!

سوراخ‌هایی که روی نرمه گوش ایجاد می‌شوند معمولا خیلی مشکل‌زا نیستند اما سوراخ‌های متعدد روی غضروف گوش می‌توانند به غضروف آسیب برسانند. پس اگر تمایل به دو سوراخه کردن گوش تان دارید،‌لااقل ناحیه بالایی گوش را دست‌کاری نکنید.

فراموش نکنید!

افرادی که مستعد حساسیت هستند بهتر است از فلزات حاوی نیکل یا بدلیجات استفاده نکنند. در صورت وقوع حساسیت باید آویز از پوست جدا شده و برای دریافت درمان مناسب به متخصص پوست مراجعه شود.

از آویز نیکل استفاده نکنید!

دکتر یزدانیان یکی دیگر از عوارض احتمالی پیرسینگ را حساسیت یا آلرژی نسبت به آویزهای تزئینی می‌داند و معتقد است:« این حساسیت معمولا در مورد فلز نیکل اتفاق می‌افتد و احتمال آلرژی به طلا خیلی کمتر است. از علائم آن هم می‌توان به قرمزی، پوسته‌ریزی و خارش در محل اشاره کرد. البته در موارد شدیدتر ممکن است مناطق دیگر بدن هم دچار علائم حساسیت شوند بنابراین افرادی که مستعد حساسیت هستند بهتر است از فلزات حاوی نیکل یا بدلیجات استفاده نکنند. در صورت وقوع حساسیت باید آویز از پوست جدا شده و برای دریافت درمان مناسب به متخصص پوست مراجعه شود.»

دهانشویه قرقره کنید

دکتر شیده یزدانیان درمورد مراقبت‌های بعد از سوراخ کردن پوست توضیح می‌دهد:«بعد از انجام پیرسینگ معمولا حدود شش هفته طول می‌کشد تا محل آن ترمیم شود. البته این زمان برای بعضی افراد می‌تواند طولانی‌تر باشد. به هر حال در این دوره باید نکات بهداشتی خاصی را رعایت کرد برای مثال درمورد پیرسینگ لب و زبان باید بعد از هر بار غذا خوردن و قبل از رفتن به تختخواب از دهانشویه‌های آنتی‌باکتریال استفاده کرد طوری که دهانشویه چند دقیقه در دهان باقی بماند. همچنین باید مرتب مسواک زده شود. پیرسینگ‌های روی پوست هم بهتر است روزانه با صابون‌های آنتی باکتریال شست‌وشو داده شوند.

با الکل ضدعفونی نکنید

نباید پس از سوراخ کردن پوست از الکل، بتادین و موادی مانند آنها روی محل مورد نظر استفاده کنید چراکه باعث خشک شدن و آسیب رساندن به پوست می‌شوند. عفونت ناحیه سوراخ شده، از مشکلات دیگری است که افراد را نگران می‌کند. دکتر شیده یزدانیان می‌گوید:« بعد از گذشت چند ماه معمولا دیگر سوراخ باز می‌ماند و احتمال بسته شدن آن کم است. باید توجه داشته باشید که یک مقدار قرمزی، التهاب و حتی ترشحات زرد و سفید و خونریزی مختصر در ناحیه طی روزهای اول طبیعی است و به مرور برطرف می‌شود اما اگر این علائم شدید باشند حتما باید به پزشک مراجعه کرد.»

با حوله خشک نکنید

«بعد از انجام پیرسینگ تا پایان زمان ترمیم، آن را دستکاری نکنید و آویز را تغییر ندهید.» دکتر یزدانیان علاوه بر این توصیه، تاکید می‌کند در سه تا چهار ماه اول بیشتر از دو بار در روز ناحیه را شست‌وشو ندهید و برای خشک کردن محل پیرسینگ از حوله کاغذی استفاده کنید زیرا حوله‌های پارچه‌ای معمولا آلوده به باکتری هستند. این متخصص می‌گوید در چند ماه اول سعی کنید روی پیرسینگ خود نخوابید و از لباس‌های تنگ در آن محل استفاده نکنید. همچنین هفته‌ای یک بار ملحفه‌های تختخواب‌تان را عوض کنید. علاوه براینها تا کامل شدن دوره ترمیم از رفتن به استخر، وان آب، جکوزی، دریا و … خودداری کنید.

اگر با تجربه باشد اشکالی ندارد!

به گفته دکتر شیده یزدانیان، متخصص پوست و مو در کشورهای پیشرفته برای انجام پیرسینگ مراکزی وجود دارند که حتما باید گواهی یا مجوز این کار را داشته باشند اما یزدانیان معتقد است:«در کشورهایی مثل ایران جواز کاری برای پیرسینگ وجود ندارد و خیلی اوقات این عمل در آرایشگاه‌ها توسط افراد غیرمتخصص انجام می‌شود. به هر حال فردی که می‌خواهد پیرسینگ انجام دهد باید حتما تجربه این کار را داشته باشد و اصول بهداشتی را رعایت کند ازجمله اینکه برای هر فرد از وسایل یکبار مصرف استفاده کند و دستگاه‌های غیر یکبار مصرف را حتما ضدعفونی و استریل کند تا بیماری‌ها از فردی به فرد دیگر منتقل نشوند. همچنین باید قبل از انجام این کار دستان خود را به خوبی شست‌وشو دهد و از دستکش یکبار مصرف استفاده کند.»

قابل توجه خانم‌های باردار!

به گفته دکتر آزیتا صفارزاده، متخصص زنان و فوق‌تخصص نازایی، ناف منطقه‌ای است که به‌ندرت تمیز می‌شود و حفره مانند است بنابراین احتمال وقوع عفونت با سوراخ کردن آن افزایش پیدا می‌کند. او می‌گوید:« این پیرسینگ در زمان جراحی و سزارین می‌تواند منبعی برای عفونت باشد. به همین دلیل به خانم‌ها توصیه می‌شود در زمان بارداری پیرسینگ ناف را خارج کنند.» دکتر یزدانیان هم تاکید می‌کند که پیرسینگ ناف بهتر است در زمان بارداری خارج شود زیرا در این دوران پوست کشیده می‌شود و احتمال پارگی و آسیب پوستی وجود دارد.

منبع-مجله سیب سبز

پیرسینگ و تاثیرات منفی آن

پیرسینگ (piercing),) عوارض احتمالی پیرسینگ