![]()
یکی از پرسشهایی که بطور معمول سوال میشود، این است که آیا خودارضایی بر ساختن عضله و تناسب اندام تاثیری مخربی دارد؟ ما در این ارتباط پیشنهادات متخصصین، مربیان، فیزیولوژیستها و حتی سکسولوژیستهای گوناگونی را بیان میکنیم که اکنون در متن زیر بخوانید
با روشن بینی کامل، و پس از تحقیق مفصلی که انجام دادم، با قاطعیت تمام، فقط یک جمله به شما خواهم گفت، بله! خود ارضایی بر عضله سازی تاثیر منفی میگذارد.
از من ایراد نگیرید، نمیگویم که کور کورانه حرفم را بپذیرید، اما خیلیها این حقیقت را تجربه کردهاند. شما هم تجربه کنید! کافیست تا خودارضایی را ۳ هفته کنار بگذارید و به تمرینتان ادامه دهید. پس از این مدت، سطح بالایی از انرژی، بی حالی کمتر، و انگیزهای فراتر از گذشته را تجربه خواهید کرد. چه کسی است که اینها را نخواهد؟
افراد بسیاری گفتهاند که هیچ ارتباطی بین انرژی فیزیکی و انرژی جنسی وجود ندارد، اما بگذارید صاف و پوست کنده بگویم، اینطور نیست!
با کیفیتترین بخش خون شما، در شکلگیری اسپرم مورد استفاده قرار میگیرد. بنابراین اگر مقدار زیادی از آنرا هدر دهید، قطعا برای رشد عضلاتتان مانع خواهید تراشید.
شما باید مکانیسم بدنتان را طوری کانالیزه کنید، که تا آنجا که میشود آنابولیک بماند، اما اگر دائم خودارضایی کنید، چنین اتفاقی رخ نخواهد داد.
دانشمندان میگویند که تولید اسپرم، یک پدیدهی طبیعی است، و گهگاه حتی از طریق ادرارتان نیز دفع خواهد شد. این درست است و ما هم منکرش نیستیم، اما هرچه اسپرم بیشتری از دست بدهید، مواد مغذی بیشتری صرف تولید دوبارهی اسپرم و فعالیتهای کاتابولیک خواهد شد.
این مواد مغذی، همانهایی هستند که برای رشد عضلانی هم به آنها نیاز است، که با خودارضایی، باعث خواهید شد تا رسیدن مواد مغذی به عضلات یا به تاخیر بیفتد یا کلا لغو شود!
سیکل تولید اسپرم، حدود ۷۰ تا ۸۰ روز زمان نیاز دارد. اسپرم، به معنای واقعی جوهرهی بدن شماست! تنها چیزی که میتوانم بگویم این است که تا آنجا که میتوانید خودارضایی نکنید. حداقل، کمتر خودارضایی کنید! نتیجهاش را خواهید دید.
منبع-fitnessmagazine
بر عضله سازی و تناسب اندام خود ارضایی چه نتایجی دارد؟
عضله سازی,خودارضایی,عضله سازی سریع,عضله سازی شکم,عضله سازی

به یاد دارم زمانی به باشگاه رفتم و شخصی را دیدم که درحال وزنه زدن بود. عصر همان روز که مجددا برای حرکات هوازی به باشگاه مراجعه کردم، دوباره همان فرد را دیدم که بعد از ۸ ساعت، همچنان با همان لباس صبحش مشغول ورزش با وزنه بود!
انگیزهی چنین شخصی قابل تحسین است، اما باید بداند که با اینکار از پا در خواهد آمد و پیش از اینکه هیچ پیشرفتی کند، از حرکت باز خواهد ایستاد. حتی اگر او به خانه رفته بوده است و حالا مثل من دوباره به باشگاه بازگشته، اما باز هم کار اشتباهی مرتکب شده است.
خیلیها این موضوع را درک نمیکنند، اما عضلات شما در باشگاه رشد نمیکنند. بلکه آنها در خانه، زمانی که در حال استراحت، خوردن غذا یا لم دادن روی کاناپه هستید رشد میکنند.
در واقع، نباید بیش از ۴۰ دقیقه در روز برای تمرین با وزنه در باشگاه وقت بگذارید. همچنین نباید در یک روز بیش از یک تا دو گروه عضلانی را تمرین دهید.
مثلا، میتوانید یک روز را صرف تمرین سینه و جلو بازویتان کنید، و روز بعدش به سراغ پا و سرشانه بروید. ایدهآل این است که اجازه دهید یک گروه عضلانی، پس از تمرین برای یک هفته استراحت کند. اما مثلا از آنجایی که عضلات شکم سریعتر ریکاور میشوند، میتوانید دو بار در هفته تمرینشان دهید، اما حداقل با ۲ یا ۳ روز فاصله بین هر تمرین.
اگر تصمیم بگیرید وقتی هنوز در زمان استراحت هستید به سراغ تمرین بروید، ضعیفتر خواهید شد، عضلاتتان بیشتر آسیب خواهد دید، و چیزی را که در حال حاضر پاره پوره شده است را پارهتر خواهید کرد، در نتیجه باید به سراغ درمان بروید!
بله، بدین ترتیب هم میتوانید عضلاتتان را بزرگ کنید، اما باید بجای چند ماه، چند سال وقت بگذارید. عضلاتتان باید کاملا ریکاور شوند و دوباره انرژی بگیرند، آنگاه خواهید توانست وزن بیشتری وزنه بزنید، و عضلات بزرگتری بسازید.
بعضیها میگویند تمرین با عضلات خسته و تمرین دیده، باعث خواهد شد تا عضله مجبور به پذیرش شرایط بقاء شده و خودش را سریعتر ریکاور کند. بله، شاید بدین صورت بیشتر عضله سازی کنید، اما این اتفاق در مورد همه نخواهد افتاد و از سوی دیگر قطعا قویتر هم نخواهید شد. آیا دوست دارید جلوبازوی بزرگی داشته باشید که آنقدر زور ندارد حتی نصف وزنی که بنظر میرسد را بلند کند؟ خودتان انتخاب کنید!
منبع-fitnessmagazine
خلاصه ای براستراحت میان تمرینات برای حداکثر عضله سازی
استراحت میان تمرینات,تمرینات بدنسازی,عضله سازی زیاد,تمرینات بدنسازی در خانه,تمرینات بدنسازی فوتبال,تمرینات بدنسازی جی کاتلر,تمرینات بدنسازی بوکس,تمرینات بدنسازی کشتی,تمرینات بدنسازی آرنولد,تمرینات بدنسازی بانوان,تمرینات بدنسازی فیتنس
اسهال مداوم میتواند باعث از دست دادن مقادیر زیادی آب و مواد مغذی از بدن شود. اگر کودک در روز بیش از سه بار مدفوع اسهالی دفع کرد و مایعات کافی دریافت نکرد، ممکن از بدنش کم آب و یا بیآب شده و دچار خطرات جدی شود.
به محض تهوع و استفراغ در کودک باید از دادن غذا به او پرهیز کرد و مایعات نظیر ORS و آبلیمو تا زمان رساندن کودک به پزشک به او خوراند. محمدرضا بلورساز رئیس انجمن اطفال گفت: تهوع در کودکان علامت بیماری است. اولین مسئلهای که باید در هنگام رویارویی با تهوع کودکان توجه کرد این است که کودک را سریعا به پزشک رساند تا علت تهوع را تشخیص دهد. که ممکن است مقدمه مننژیت، یک سینه پهلو، به علت دل درد، سرماخوردگی، گلودرد، باشد یا از ریه کودک ناشی شود و یا یک علامت عفونت شدید باشد، تهوع در کودکان میتواند منشاء عصبی نیز داشته باشد. وی افزود: بنابراین به محض وقوع تهوع و استفراغ در کودک باید از دادن غذا به او پرهیز کرد و مایعات در حد معمول به او داده شود مانند مایع ORS که والدین میتوانند آن را تا هنگام رساندن کودک به پزشک کم کم به او بخورانند. بلورساز تصریح کرد: توصیه میشود پزشکان از تجویز داروهایی مانند قرص B۶ اجنتاب کنند زیرا این دارو عوارض دارد و حتی امکان دارد علائم بیماری را بپوشاند. اما بهتر است والدین مایعات سبکی نظیر آب و لیمو به کودک تا مراجعه به پزشک بدهند. این متخصص در پایان خاطر نشان کرد: تهوع از بدو تولد تا ۱۸ سالگی متفاوت است. تهوع در دوره نوزادی به علت ریفلاکس معده صورت میگیرد که خطرناک نیست و باید سر نوزاد را به بالا گرفته شود و بر پشت او با دست زده شود. تهوع در دوره شیرخوارگی میتواند زمینهساز یک بیماری باشد و میتواند ابتدا با استفراغ آغاز شده و به اسهال بیانجامد.
آبلیمو و پودر او ار اس الزامی ترین مایعات هنگام تهوع کودک
تهوع و استفراغ در کودک ،تهوع در دوره نوزادی ، اسهال مننژیت,اسهال کودک,تهوع در دوره نوزادی,تهوع و استفراغ در کودک,عفونت شدید در کودک,دل درد کودکان,اسهال کودکان,اسهال کودک یک ساله,اسهال کودک 1 ساله,اسهال کودک ده ماهه,تهوع و استفراغ در کودکان,تهوع و استفراغ کودکان,درمان تهوع و استفراغ کودک,تهوع و استفراغ کودک,عفونت شدید گلو در کودکان,مننژیت در کودکان

انواع روغن های طبیعی دارای اثرات فوقالعادهای در زیبایی و سلامت پوست، مو، ناخنها هستند در این مطلب برای هرکدام از مشکلات در موهایتان یک نوع روغن معرفی کرده ایم با ما همراه باشید
در این مطلب شما را برای انتخاب بهترین روغن برای مویتان راهنمایی میکنیم.، نازک میشوند و میریزند، کدر میشوند و با هیچ نرمکنندهای رام نمیشوند. نه قرصهای ویتامین روی آنها اثر میکند و نه محلولهای گرانقیمت تقویتی. موی بدحالت و پژمرده مشکلی است که بسیاری از خانمها را کلافه و آنها را دست به دامان انواع ابزارهای حالتدهنده مو میکند اما از نظر متخصصان طب سنتی، برای داشتن موی زیبا نه نیازی به سشوار دارید و نه اتوی مو دردتان را دوا میکند.
موهایتان را برق بیندازید
اگر دلتان میخواهد موهایی براق و زیبا داشته باشید، بهترین راهحل، استفاده از روغن سویاست که از دانههای لوبیایی شکل حاصل میشود. اگرچه سویای خوراکی هم میتواند به تقویت رشد مو کمک کند ولی ماساژ روغن آن، خاصیتی باورنکردنی دارد. از این روغن میتوان برای آبرسانی به مو استفاده کرد چون رطوبت مناسبی به پوست میبخشد و آن را بسیار پرطراوت میکند.
روش استفاده از روغن سویا:
روغن سویا را به صورت گرم، هفتهای یکبار مورد استفاده قرار دهید تا به موهای آسیبدیده شما رطوبت مورد نیاز را برساند. از آنجا که چربی و سایر مواد غذایی این روغن بهراحتی به پوست سر و ساقه مو جذب میشود پس ماساژ پوست یا شانه زدن ساقه مو میتواند به جذب این روغن و کمک به رشد مو کمک کند.
موهایتان را روغنکاری کنید
همچنین میتوانید روغن سویا را با روغن رزماری (تقویتکننده رشد مو و تحریککننده پوست سر)، اسطوخودوس (آرامشدهنده پوست سر و کمک به رشد مو) و نعناع (افزایش دهنده گردش خون در پوست سر) مخلوط کنید. چند قطره از مخلوط این روغنها را به نصف پیمانه روغن سویا اضافه کنید و آن را روی پوست سر بگذارید و با انگشتان خود ماساژ دهید و پس از نیم ساعت با شامپو بشویید.
به مویتان ضدآفتاب بزنید
روغن کنجد یک ضدآفتاب مناسب در برابر اشعه ماوراء بنفش نور خورشید است و میتواند از موها در برابر این اشعه و انواع آلودگیها حفاظت کند. این روغن گیاهی همچنین ویتامینE ، انواع ویتامین B و سایر مواد معدنی مانند منیزیم، کلسیم، فسفر و پروتئین را دارد و به دلیل توانایی بالا در جذب پوست، میتواند مو را از ریشه تقویت کند. همچنین ممکن است موهای شما بر اثر مواجه شدن با رنگهای شیمیایی، دکلره شدن، فر کردن و… آسیب ببیند که این روغن برای رفع این مشکل هم کارایی دارد و میتواند درمانی مناسب برای موهای آسیبدیده شما باشد. این روغن همچنین به دلیل مرطوبکننده بودن، میتواند از خشکی مو جلوگیری کند.
روش استفاده از روغن کنجد:
روغن کنجد را میتوانید به مدت 30 شب قبل از خواب به پوست سرمالیده و ماساژ دورانی بدهید تا به پوست سر شما مواد مغذی برساند و به فولیکولهای پیاز مو کمک کند تا رشد بهتری داشته باشند. همچنین هرگاه احساس کردید موهای شما خشک است، به جای استفاده از مواد آرایشی میتوانید دو تا سه قطره روغن بین دستتان بمالید و دست چرب خود را به ساقه موهایتان بکشید. این روغن، بو ندارد و در طول روز میتوانید از آن به عنوان یک نگهدارنده و نرمکننده مناسب استفاده کنید. با این روش، موهایی براق خواهید داشت.
به مویتان آب برسانید
یکی از محصولات پرطرفدار در بازار، روغن جوباباست که بهراحتی جذب پوست و مو میشود. این روغن برخلاف تصور عامه که معتقدند برای درمان ریزش مو موثر است، هیچ نقشی در این زمینه ایفا نمیکند ولی میتواند رطوبت لازم را به موها برساند و درنتیجه، آن را در برابر آسیبهای خارجی حفظ کند. روغن جوبابا در درمان موخوره هم کارآمد است و مواد معدنی ازجمله ویتامین E را به آن میافزاید، پوست سر را تحریک میکند و باعث نرم شدن موی خشک میشود به همین دلیل امروزه روغن جوبابا در بسیاری از محصولات مربوط به سلامت و نگهداری از مو و پوست سر به کار میرود.
روش استفاده از روغن جوبابا:
این روغن را هنگامی استفاده کنید که موهای شما کمی نمناک است. موی نمدار را کاملا با روغن بپوشانید و یک کلاه پلاستیکی روی موهای خود بکشید. حالا نوبت حوله گرم است که آن را روی کلاه پلاستیکی قرار دهید و اجازه دهید موهای شما حداقل نیم ساعت در این وضع باقی بماند البته ماساژ دادن پوست سر و موهای خود را در این حالت فراموش نکنید. بعد از این مدت میتوانید موهایتان را با شامپوهای معمولی بشویید.
مویتان را پرپشت کنید
یکی از روغنهای موضعی پرطرفدار مو، روغن اسطوخودوس است که جلوی ریزش مو را میگیرد و به یکی از بزرگترین دغدغههای زندگیتان پایان میدهد درصورتی که با مشکل نازک شدن تارهای مو مواجه هستید، میتوانید از این روغن استفاده کنید تا مشکل را حل کرده و موهایی پرپشت داشته باشید. این روغن همچنین موها را از ریشه نرم میکند و علاوه بر براق کردن مو، میتواند شوره سر را نیز کنترل و درمان کند. البته یادتان نرود که ترکیب آن با برخی روغنها میتواند جواب مناسبی برای موهای شکننده و ضعیف شما باشد.
روش استفاده از روغن اسطوخودوس:
روغن اسطوخودوس را بهتر است با روغنی دیگر مانند روغن زیتون به طور ترکیبی استفاده کنید. برای مصرف روزانه این ترکیب باید روغن اسطوخودوس و روغن زیتون خالص را با نسبتی برابر با هم مخلوط کنید ولی فورا نمیتوانید از آن استفاده کنید بلکه آماده شدن این ترکیب حداقل یک ماه زمان میبرد. در این مدت، ترکیب را در بطری تیره قرار دهید تا نور به آن نرسد و آن را در طبقه پایین یخچال قرار دهید. پس از این مدت هر شب پوست سر و ساقه موهایتان را با این مخلوط آغشته کرده و با کلاه، آن را بپوشانید و ماساژ دهید و هر روز صبح آن را با شامپوی معمولی بشویید تا تاثیر شگفتانگیز آن را ببینید.
با شوره سر خداحافظی کنید
یکی از روغنهایی که میتواند به درمان شوره سر شما کمک کند، روغن نارگیل است. شاید سایر روغنها نیز این خاصیت را داشته باشند اما از مصرف این روغن گیاهی غافل نشوید چون بسیار کارآمد است. اما این، تنها مزیت استفاده از این روغن نیست؛ روغن نارگیل همچنین منجر به شادابی، شفافیت و براقی موها میشود و رطوبت موردنیاز را به مو میرساند. علاوه بر این در تقویت، کنترل ریزش مو و رشد موهای جدید هم نقش دارد. پس یک روغن همهکاره است که بهتر است حداقل یک بار آن را امتحان کنید.
روش استفاده از روغن نارگیل:
استفاده از این روغن، برای ماساژ، آن هم به صورت هفتگی، بسیار مناسب است. از آنجا که ترکیب روغن و گرما برای بهبود سلامت کلی موها مفید است، روغن نارگیل را در مایکروفر یا روی بخار آب به روش بنماری گرم کنید. وقتی ظرف را از روی حرارت برداشتید، اجازه دهید دمای آن پایین بیاید و ولرم شود، حالا از جلوی سر شروع کنید و به مدت 15 دقیقه با انگشتان دست، پوست سر را ماساژ دورانی و ملایم بدهید.
میتوانید از شانه دمباریک برای تقسیم موها استفاده کنید تا همه جای پوست سر به این روغن آغشته شده و ماساژ را دریافت کند. پس از نیم ساعت میتوانید حمام بروید اما بهتر است کلاه مخصوص رنگ را روی موهایتان کشیده، حولهای اطراف آن بپیچید و صبح روز بعد موهایتان را با شامپو بشویید. البته ترکیب روغن نارگیل با روغن کرچک نیز میتواند به رفع مشکلات موی شما کمک کند.
روغن مار، دوای موخوره؟
اگر شما هم با تبلیغات روغنهایی عجیب و غریب مانند روغن مار،کوسه، عقرب و… برای سلامت موی خود، مقابله با ریزش مو همچنین درمان شوره سر مواجه شده و تمایل به خرید و امتحان آنها برای موی خود دارید، بهتر است دست نگه دارید. از نظر پزشکان، چنین روغنهایی به سلامت موهای شما کمکی نمیکنند و طب سنتی هم صداقت تولیدکنندگان این روغنها را بهکلی رد میکند.
قاچاقچیها به فکر سلامتتان نیستند
بیشتر این روغنها از مبادی غیرمجاز و بهصورت قاچاق وارد کشور میشوند و هیچ نظارتی بر تولیدشان وجود ندارد و مشخص نیست چه ترکیباتی در آنها به کار رفته است. پس بهتر است به این روغنهای عجیب و غریب به هیچ عنوان اعتماد نکنید.
بشنوید و باور نکنید
روغن مار و عقرب را فراموش کنید. اگر هم قرار باشد مویتان با چربیهای طبیعی بهبود پیدا کند، بهتر است سراغ روغنهای گیاهی که در موردشان صحبت کردیم، بروید. فقط یادتان باشد برای نتیجه گرفتن از این روغنهای موضعی، بسته به میزان آسیبدیدگی مویتان باید بین 70 تا 90 روز آنها را به طور مداوم استفاده کنید.
موهایتان را روغنکاری کنید
بهخاطر موهایتان این روغنها را بخورید
همیشه قرار نیست با ماساژ روغن روی موهای تان آنها را تغذیه کنید. گاهی باید مستقیم وارد عمل شوید و با خوردن برخی دانههای روغنی، میوهها یا روغنهای گیاهی، به موهای تان جان دهید. متخصصان تغذیه میگویند رژیمدرمانی شما بیشتر در درمانهای موضعی به نفع پوست و موی تان تمام میشود.
روغن زیتون
ضدریزش مو
یکی از روغنهایی که در آشپزخانههای ما راه خود را باز کرده، روغن زیتون است که در دو نوع بودار و بدون بو عرضه میشود و آن را در سالاد، غذا و… مورد استفاده قرار میدهیم.
زیتون سیاه و سبز نیز مانند روغن آن بسیار پرطرفدار شده و منبعی سرشار از اسیدهای چرب ترانس و ویتامین E محسوب میشوند. این ماده روغنی همچنین یک آنتیاکسیدان آبرسان است و مصرف آن میتواند از ریزش مو جلوگیری کرده و حتی آن را درمان کند. دانههای زیتون و روغن آن به ترمیم شدن ریشه و ساقه مو کمک میکند و میتواند سبب افزایش جریان خون زیر پوست سر و درنتیجه رشد بهتر مو شود.
روغن آووکادو
دوای موهای آسیبدیده
یکی از میوههای روغنی که میتواند در سلامت مو نقشی ویژه ایفا کند، آووکادو است. این میوه سرشار از ویتامینهای A، B، E، C و K است و بههمین دلیل میتواند با ریزش مو مقابله کند. ویتامین E موجود در این میوه، موهای آسیبدیده را درمان میکند و ویتامینB آن نیز برای رشد مو موثر است، همچنین مواد معدنی مانند مس، پتاسیم، آهن، منیزیم و فسفر را نیز در خود جای داده است.
آووکادو همچنین پروتئینهای اساسی و ضروری و فیبر رطوبتدهنده به مو دارد و به همین دلیل در ترمیم موهای آسیبدیده نقش مهمی را ایفا میکند. روغن این میوه نیز که از دانههایش استخراج میشود بر سلامت مو تاثیرگذار است و در ترکیب با زرده تخممرغ و زیتون، بهترین ترکیب غذایی را برای سلامت مو ایجاد میکند.
تخمه کدو
پزشک موهای شما
تخمه کدو یکی از دانههای روغنی است که میتواند در سلامت مو نقش بزرگی ایفا کند. این دانه روغنی که به صورت خام و بوداده همچنین با پوست و بدون پوست در بازار دیده میشود، ویتامین 6B و ویتامینهای A و C دارد و با توجه به اینکه سرشار از مواد مفید دیگری مانند کلسیم، آهن، روی و منیزیم است، میتواند در تامین سلامت مو نقش مهمی ایفا کند. تخمه کدو را میتوانید در مهمانیها و هنگام تفریح بشکنید و به سلامت موی خود کمک کنید یا اینکه از روغن آن در سالاد، سوپ و… استفاده کنید. مصرف نصف پیمانه تخم کدو ۹۸ درصد از نیاز روزانه بدن به منیزیم را برطرف کند.
آجیل
برای رشد مو
مصرف آجیل شامل بادامزمینی، بادام هندی، پسته، فندق، بادام و… میتواند به سلامت و رشد موها کمک کند. آجیل سرشار از سلنیوم است؛ مادهای که به سلامت و عملکرد مناسب پوست سر و درنتیجه فولیکولهای مو کمک میکند و درنتیجه باعث میشود موها کمی ضخیمتر شود هرچند نمیتوان ژنتیک را در این میان نادیده گرفت.
اگر شما با مویی نازک به دنیا آمدهاید نباید توقع داشته باشید با این روغنها به موهایی ضخیم و پرپشت دست پیدا کنید. تغذیه مناسب، تنها میتواند به سالم ماندن موها کمک کند. روی و اسید چرب امگا3 موجود در این مغزهای روغنی میتواند از ریزش موی شما جلوگیری کند چون دلیل اصلی ریزش مو، کمبود روی است.
انتظار زیادی نداشته باشید
ریزش مو، خشک شدن، مو خوره و سایر بیماریهای مربوط به مو میتوانند از دلایل مختلفی ناشی شوند. تغذیه نامناسب، به هم خوردن تعادل هورمونهای بدن، استرس و فشار عصبی یا مناسب نبودن بهداشت میتوانند طراوت و سلامت موهایتان را از بین ببرند اما تاثیرگذارترین عامل برای داشتن مویی زیبا یا آسیبدیده «ژنتیک» است.
برخی پزشکان طب سنتی معتقدند نوع مو و میزان ریزش آن تنها به مزاج و طبع سرد یا گرم افراد بستگی دارد و میگویند هرگز نمیتوان مثلا موی نازک ارثی را به مویی بسیار ضخیم تبدیل کرد. این پزشکان معتقدند برخی افراد به خاطر طبع شان به هر دارویی که متوسل شوند باز هم مویشان میریزد. از نظر آنها جنس مو هم مثل رنگ چشم است که شاید با لنز به طور موقتی تغییر کند ولی واقعیت و اصل آن را نمیتوان دست زد.
با این وجود، درست است که بدحالتی و آسیبهای ژنتیک مو را نمیتوان با هیچ راهی به طور کامل برطرف کرد، اگر صبور باشید با کمک روغنها میتوانید تا اندازه زیادی این مشکلات را برطرف کنید، اما پیش از مصرف روغنها بهتر است انتظارتان را با واقعیت هماهنگ کنید.
بپذیرید که روغنها تنها مثل یک داروی مکمل عمل میکنند و نمیتوانند تمام کمبودهای ناشی از تغذیه یا مشکلات ژنتیک شما را درمان کنند. از روغنکاری موهایتان ناامید نشوید اما هرگز بهدلیل استفاده از این داروهای طبیعی، دیگر نیازهای مویتان را نادیده نگیرید
سلامت مو با چرب کردن به آنها
طراوت و سلامت موها
بررسی ها نشانی می دهند پرتقال، خیار، موز و کیوی از میوه هایی هستند که پوست آنها را حتما باید خورد زیرا سرشار از ویتامین است و دارای خواص بسیار مفیدی برای پوست و مو هستند.
اکثر ما هنگام خوردن پرتقال، پوست آن را بیدرنگ دور میریزیم در حالی که نمیدانیم پوستِ پرتقال نزدیک به دو برابر گوشت این میوه ویتامین ث دارد در بسیاری از میوهها و صیفیها پوست، مغذیترین و پرخاصیتترین بخش آنها محسوب میشود. حتما میپرسید چه میوهها و صیفیهایی را باید با پوست بخوریم؟ آیا پوست موز را هم میتوان خورد؟ پوست هندوانه چطور؟ جواب این سوالها مثبت است چون پوست این خوردنیهای سالم را نیز میتوان خورد. در این گزارش به نقل از پایگاه اینترنتی «استک»، 12 نوع میوه و صیفی که میتوانید آنها را با پوست بخورید و از خواص بیشمار پوست آنها بهرهمند شوید معرفی شده است: - سیب پوست سیب به اندازه نیمی از کل این میوه فیبر دارد. یک سیب متوسط محتوی 9 میلیگرم «ویتامین ث»، 100 واحد بینالمللی «ویتامین آ» و 200 گرم پتاسیم است که با کندن پوست آن، حدود یک سوم این مواد مغذی را دور میریزید. همچنین پوست سیب چهار برابر بیش از گوشت آن «ویتامین کا» دارد که این میزان حدود 5 درصد از نیاز روزانه بدن به این ویتامین است. پوست سیب فواید بیشتری نسبت به ویتامینهای داخل گوشت این میوه دارد. نوعی آنتیاکسیدان به نام «کورسِتین» که اغلب در پوست سیب یافت میشود به عملکرد ریه کمک کرده و مشکلات تنفسی را به حداقل میرساند. این آنتیاکسیدان ریه را در برابر التهاب محافظت میکنند همچنین گفته میشود کورستین ضمن مقابله با آسیب بافتهای مغز از حافظه نیز مراقبت میکنند. در یک مطالعه دیگر، ترکیب دیگری در پوست سیب یافته شده که «تریترپنوئید» نام دارد و از سرطانی شدن برخی سلولها جلوگیری کرده و با انواع خاصی از سرطانها مبارزه میکند. همچنین «اسید اورسولیک» موجود در پوست سیب رشد عضلانی را تقویت و ضمن افزایش حجم ماهیچهها از خطر بروز چاقی مفرط جلوگیری میکند. - سیبزمینی پوست سیبزمینی محتوی مواد مغذی بیشتری است. پوست سیبزمینی بسیار بیش از گوشت آن آهن، کلسیم، پتاسیم، منیزیم، ویتامین ب 6 و ویتامین ث دارد. به عنوان مثال 100 گرم پوست سیبزمینی نسبت به همین وزن سیبزمینی هفت برابر کلسیم بیشتر و 17 برابر آهن بیشتر دارد. با دور انداختن پوست سیبزمینی 90 درصد از آهن و نیمی از فیبر موجود در آن را دور میاندازید. همچنین پوست سیبزمینی شیرین را فراموش نکنید، چرا که سرشار از بتاکاروتن است. این ماده در هنگام هضم شدن تبدیل به «ویتامین آ» میشود. این ویتامین برای سلامت سلولها و تنظیم سیستم ایمنی مفید بوده و برای حفظ عملکرد اعضای بدن حیاتی است. - پوست مرکبات (پرتقال، لیمو، گریپفروت، لیموشیرین) پوست پرتقال تقریبا دو برابر گوشت آن ویتامین ث دارد. پوست پرتقال همچنین حاوی میزان بیشتری ریبوفلاوین، ویتامین ب 6، کلسیم، منیزیم و پتاسیم است. فلاونوئید موجود در پوست پرتقال خواص ضدسرطانی و ضد التهابی دارد. مرکبات همچنین جذب آهن را افزایش میدهند. اگرچه پوست مرکبات سرشار از مواد مغذی است اما به دلیل اینکه تلخ بوده و به سختی هضم میشود شاید نتوانید پرتقال را درسته بخورید. در عوض با استفاده از رنده تیز یا هر وسیله برنده دیگر پوست پرتقال را روی سالاد بریزید و میل کنید. همچنین میتوانید آن را در داخل شیشه روغن زیتون بریزید. ترکیب پوست پرتقال با شکلات یا بستنی نیز بسیار خوشمره خواهد شد. - خیار پوست خیار محتوی بسیاری از آنتیاکسیدانها، فیبر غیرمحلول و پتاسیم موجود در خود خیار است. پوست خیار همچنین محتوی بیشتر «ویتامین کا» موجود در خیار است. پس دفعه آینده خواستید سالاد درست کنید پوست خیار را نکنید. - کیوی حتما شما هم سالها پوست کیوی را بریده و کنار گذاشتهاید و فقط گوشت آن را میل کردهاید اما باید بدانید پوشش کرکی کیوی نیز خوردنی است. در واقع پوست کیوی بیش از گوشت آن فلاونوئید، آنتیاکسیدان، ویتامین ث دارد. همچنین فیبر موجود در پوست کیوی دو برابر گوشت آن است. پس از این به بعد کیوی را مانند هلو گاز بزنید. اگر نمیتوانید کیوی را با کرکهایش بخورید، پیش از مصرف، کرکهای آن را از روی پوستش پاک کنید. - بادمجان این صیفی بنفش رنگ محتوی آنتیاکسیدان بسیار قدرتمند «ناسونین» است. این آنتیاکسیدان از گسترش سرطان به ویژه در مغز و سایر بخشهای سیستم عصبی جلوگیری میکند. پوست بادمجان همچنین محتوی «اسید کلروژنیک» است. این ترکیب شیمیایی ضمن افزایش خواص آنتیاکسیدان و ضد التهابی، تحمل گلوکزی را نیز افزایش میدهد. گوشت بادمجان همچنین محتوی اسید کلروژنیک است که البته این اسید به میزان بیشتر در پوست آن وجود دارد. - انبه تحقیقات نشان میدهد پوست انبه محتوی ترکیباتی مشابه «رزوراترول» است که به سوزاندن و جلوگیری از تشکیل سلولهای چربیهای اشباعشده کمک میکنند. در این مطالعه گوشت میوه انبه نیز مورد آزمایش قرار گرفت اما نتایج حاصل از آن به اندازه پوست این میوه نبود. محققان میگویند افرادی که میخواهند از خواص انبه بهرهمند شوند باید این میوه را با پوست بخورند. پوست انبه همچنین نسبت به گوشت آن محتوی میزان بیشتری کاروتنوئید، پلیفنولها، امگا 3، امگا 6 و سایر اسیدهای چرب اشباع نشده است. مطالعه دیگری نشان میدهد ترکیباتی که میزان تجمع آنها در پوست انبه بیشتر است با سرطان، دیابت و بیماریهای قلبی مبارزه میکنند. پوست انبه همچنین محتوی کورستین است. پوست انبه را میتوان خام یا پخته میل کرد. یکی دیگر از راههای خوردن همزمان میوه و پوست انبه درست کردن ترشی انبه است. - هویج از آنجا که پوست هویج نیز مانند گوجهفرنگی همرنگ گوشت آن است، پوست و گوشت آن خواص غذایی مشابهی دارند. با این حال بیشترین میزان انباشت ترکیبات مغذی هویج در پوست آن است پس به جای پوست کندن هویج، آن را با یک برس خوب تمیز کنید و بشوئید. - هندوانه تمام هندوانهها محتوی «سیترولین» هستند که خاصیت آنتیاکسیدانی دارد و به «آرگینین» تبدیل میشود. این ماده یک اسید آمینه است که برای قلب، سیستم ایمنی و سیستم گردش خون مفید است. اما جالب است بدانید که بخش اعظم این سیترولین در پوست هندوانه وجود دارد. شاید خوردن پوست هندوانه به نظر ناخوشایند و بدمزه باشد اما میتوان مانند خیار از آن ترشی یا شور تهیه کرد یا آن را مزهدار کرد و خورد. همچنین میتوان پوست هندوانه را همراه با گوشت آن در مخلوط کن ریخت و با اضافه کردن کمی آبلیمو میل کرد. - پیاز پوست پیاز همانند انبه و سیب محتوی کورستین است. اگرچه نمیتوان پوست پیاز را مستقیما خورد اما میتوانید در هنگام پختن گوشت و مرغ آن را با پوست داخل آب بیاندازید تا برخی از خواص مفید آن را استخراج کنید. - آناناس آناناس محتوی «بروملین» است. این ترکیب یک آنزیم کاهنده التهاب به ویژه در بینی و سینوسها است. نتایج یک مطالعه نشان میدهد میزان بروملین موجود در هسته و پوست آناناس بیش از گوشت آن است. از آنجا که هضم هسته و پوست آناناس برای دستگاه گوارش انسان دشوار است، آن را داخل مخلوط کن ریخته یا چند دقیقه در ماهیتابه تفت دهید. - موز پوست موز بیش از گوشت آن فیبر و پتاسیم دارد. پوست موز همچنین محتوی لوتئین است که یک آنتیاکسیدان محسوب میشود. این آنتیاکسیدان در حفظ سلامت چشم نقش مهمی ایفاء میکند. همچنین اسید آمینه تریپتوفان بیش از آنکه در خود میوه موز باشد در پوست آن وجود دارد. تریپتوفان با افزایش سطح هورمون «سروتونین» در بدن باعث کاهش افسردگی میشود. سروتونین یک ناقل عصبی در مغز است که بر خلق و خو تأثیر میگذارد. از آنجا که پوست موز تلخ مزه و سفت است بسیاری از افراد آن را میل نمیکنند اما پوست موزهای رسیده (موزهای قهوهای رنگ)، نازکتر و شیرینتر بوده و راحتتر جویده میشوند. همچنین میتوان پوست موز را چند دقیقه جوشانده تا نرمتر شود یا آن را در ماهیتابه سرخ کرد. اگر هم میخواهید خلاقیت بیشتری به خرج دهید پوست موز را 20 دقیقه یا بیشتر داخل فر قرار دهید تا خشک شود سپس با آن چای دم کنید.
اهمیت تناول برخی میوه ها با پوستشان
میوه ،خوردن میوه با پوست ، میوه با پوست ،پوست آناناس ،پوست خیار,آب میوه,خوردن میوه با پوست,میوه,میوه با پوست,اب میوه ها,میوه آرایی,میوه کاکتوس,میوه به,میوه ممنوعه,میوه کنار,میوه فروشی,میوه خشک,میوه ها,تزیین میوه با پوست,خواص میوه با پوست