چگونه از شر تنهایی خلاص شویم
درمانی برای مشکلات فردی اختلال تنهایی چیست افسردگی راهی برای درمان تنهایی راهی برای درمان تنهایی اختلال تنهایی چیست افسردگی افسردگی درمانی برای مشکلات فردی اختلال تنهایی چیست افسردگی اختلال تنهایی چیست اختلال تنهایی چیست درمانی برای مشکلات فردی اختلال تنهایی چیست راهی برای درمان تنهایی افسردگی راهی برای درمان تنهایی افسردگی افسردگی
تنهایی همیشه حالتاجتماعی ندارد. گاهی اوقات افراد در سنین 20 تا 40 سالگی از لحاظ عاطفی احساس تنهایی می کنند ، چرا که آنها فکر می کنند از دوستان و خانواده خود دور شده اند. اما این حس را به دوستان خود نمی گویند و سعی در پنهان کردن آن دارند.
امروزه بسیاری از انسان ها در ۲۰ تا ۴۰سالگی خود احساس تنهایی می کنند. بله، حقیقت دارد. آنها از لحاظ اجتماعی مشکلی ندارند بلکه احساس می کنند از لحاظ عاطفی تنها بوده و از دوستان خود دور شده اند و معمولا این حس تنهایی خود را از خانواده، همکاران و اطرافیان شان پنهان می کنند. آیا شما هم دچار این احساسات شده اید؟ اگر جواب تان مثبت است این هفت نکته به شما کمک می کند تا از تنهایی در بیایید.
در هر وضعیتی راضی باشید
شاید به نظر برسد کنار آمدن با خودتان و وضعیت فعلی تان باعث می شود در مبارزه با تنهایی یک پله به عقب بروید تا جلو، اما این طور نیست. هرچه بیشتر اخلاقیات خود را بپذیرید و با آنها کنار بیایید، بیشتر احساس اعتمادبه نفس و شادی خواهید کرد یعنی حتی می توانید از تنهایی هم لذت ببرید.
وقتی تنها هستید به جای بیکاری و نشستن مقابل تلویزیون، کارهایی انجام دهید که از آن لذت بیشتری می برید. به خودتان برسید، روی صورت تان ماسک مرطوب کننده بگذارید، ناخن های دست و پای تان را مانیکور و پدیکور کنید، به موزیک مورد علاقه تان گوش دهید، فیلم مورد علاقه تان را ببینید و هر کاری که باعث شود وقت تان را به شادی و خوشحالی بگذرانید، انجام دهید.
افکار منفی را دور بریزید
اکثرا وقتی تنها هستید و کاری برای انجام دادن ندارید افکار منفی به راحتی به ذهن تان راه پیدا می کنند، افکاری مانند اینکه به اندازه کافی خوب و موفق نیستید و به همین دلیل زندگی اجتماعی و ارتباطات خوبی ندارید. این موضوع کاملا قابل درک است اما تحقیقات نشان می دهند این تفکرات جلوی پیشرفت شما را می گیرد. لحظه ای که ابر سیاه تفکرات منفی بر شما سایه می افکند و احساس می کنید این وضعیت قابل تغییر نیست، بلافاصله به آن پایان دهید. افکارتان را مثبت کنید. به خودتان بگویید که در حال تغییر هستید و به زودی با افراد جدیدی آشنا خواهید شد.
با اعتماد به نفس راه بروید
زمانی که از زندگی خود راضی نبوده و احساس ناراحتی می کنید، حرکات و حالات بدن تان همه چیز را آشکار می کند و این باعث می شود دیگران و حتی اطرافیان از بودن در کنار شما خودداری کنند؛ در نتیجه همچنان در چرخه منفی تنهایی باقی خواهید ماند. برای جلوگیری از این وضعیت، در یک آینه حرکات و حالات بدن خود را بررسی کنید. توصیه ما این است که شانه های تان را باز کنید، قوز نکنید، با اعتماد به نفس راه بروید و حواس تان باشد دست به سینه نباشید، زیرا گرفتن حالت دفاعی به خود باعث می شود دیگران فکر کنند دوست ندارید به آنها نزدیک شوید، در حالی که قصد شما این نیست.
در برقراری ارتباط با دیگران درنگ نکنید
اگر به احساس تنهایی خود رسیدگی نکنید پس از مدتی به آن عادت خواهید کرد و این وضعیت برای تان تبدیل به یک حالت معمولی و حتی راحت خواهد شد. چون انسان ها معمولا با پیروی از یک جریان ثابت روزمره احساس امنیت بیشتری خواهند کرد؛ پس از همین لحظه دست به کار شوید و خود را از این شیوه نجات داده و آماده برقراری ارتباط با افراد جدید شوید. وقتی سوار آسانسور محل کارتان می شوید به افراد غریبه ای که در کنارتان ایستاده اند سلام کنید و لبخند بزنید. زمانی که از فروشگاه خرید می کنید با فروشندگان وارد صحبت شوید تا در مراجعه های بعدی شما را به یاد آورند. اینها راه کارهایی است که به اصلاح روابط اجتماعی شما می انجامد. زمانی که یاد گرفتید چگونه از تمامی لحظه ها و فرصت های کوچک برای برقراری ارتباط با دیگران استفاده کنید، اعتمادبه نفس تان بالا می رود.
شما می توانید بیشتر از این هم موفق باشید
زمانی که احساس کردید اعتماد به نفس تان در حال افزایش است، موفقیت های تان را در برقراری ارتباط با دیگران به مراحل بالاتر برسانید. زمانی که سلام دادن به همکارانی که خیلی نمی شناسیدشان در محل کار یا مکان های دیگر برای تان آسان تر شد، با آنها وارد صحبت شوید و به این ترتیب روابط خود را با آنها عمیق تر کنید.
راه هایی برای پیدا کردن دوستان تازه
برای آشنایی و دوستی با افرادی که به شخصیت شما نزدیک تر هستند، در مکان ها و موقعیت هایی قرار بگیرید که به آنها علاقه مندید. برای مثال اگر به ورزش علاقه دارید می توانید با ثبت نام در یک باشگاه ورزشی دوستان زیادی پیدا کنید یا اگر دوست دارید زبان جدیدی یاد بگیرید، در یک کلاس زبان شرکت کرده و با هم کلاسی های خود رابطه دوستی برقرار کنید. جشن ها و بازارهای خیریه نیز مکان خوبی برای آشنایی با افراد جدید به شمار می آیند. در واقع اگر شما اهل کارهای نیکوکارانه هستید قطعا در این جاها افرادی مثل خودتان را خواهید یافت.
این عادت بی نظیر را ترک نکنید
برای بالا رفتن اعتماد به نفس تان سعی کنید هر هفته کارهای جدیدی انجام دهید، به مکان های جدید بروید و با افراد جدید هم جنس خودتان آشنا شده و این اخلاق را تبدیل به یک عادت همیشگی خودتان کنید. اگر در تمرین این هفت مرحله احساس ضعف و ناتوانی کردید، ناامید نشده و به عقب بر نگردید. هرچه بیشتر در این زمینه فعال باشید زندگی تان بهتر خواهد شد.
چگونه از شر تنهایی خلاص شویم
راهی برای درمان تنهایی,اختلال تنهایی چیستاگر مغزی شاداب می خواهید ، یادگیری زبان را فراموش نکنید
همه چیز درمورد آلزایمر همه چیز درباره آلزایمر فواید یادگیری زبان روسی فواید یادگیری زبان اسپانیایی فواید یادگیری زبان المانی چرا باید زبان بخوانیم فواید یادگیری زبان عربی همه چیز درباره آلزایمر فواید یادگیری زبان انگلیسی همه چیز درباره آلزایمر همه چیز در مورد بیماری آلزایمر فواید یادگیری زبان فرانسه فواید یادگیری زبان انگلیسی فواید یادگیری زبان روسی فواید یادگیری زبان فواید یادگیری زبان اسپانیایی چرا باید زبان عربی بخوانیم فواید یادگیری زبان عربی فواید یادگیری زبان فرانسه همه چیز در مورد آلزایمر
امروزه آشنایی با زبانی مانند زبان انگلیسی از ضرورت های زندگی به حساب می آید ، چرا که وسایل و یا کارهایی که انجام می دهیم ، ارتباط تنگاتنگی با این زبان دارند. از این فواید یادگیری زبان که بگذریم ، باید بدانید که زبان می تواند مغز شما را از خطر آلزایمر دور نگاه دارد.
اگر این توانایی را داشته باشید که به زبان های دیگری غیر از زبان مادری تان به راحتی حرف بزنید و به اصطلاح دوزبانه باشید، مغز شما می تواند بگوید ممنونم، you thank، gracias، merci، arigat اما منفعت های دانستن زبان خارجی فقط در همین نکته ها خلاصه نمی شود. خوبی ها و فواید دوزبانه بودن مختص به سن خاصی نیست، از خردسالی گرفته تا دوران میانسالی دانستن زبان های خارجی می تواند، باعث بالا رفتن توجه، تمرکز، فعالیت مغز و حافظه شود. علاوه بر این، برخی از تحقیقات جدید نشان داده اند، افراد دوزبانه دیرتر دچار اختلالات مغزی مثل از دست دادن حافظه یا بیماری «آلزایمر» می شوند.
شما می توانید مغزتان را مثل یک کامپیوتر تربیت کنید
مغز یک فرد دوزبانه مانند رادیویی است که به طور همزمان دو کانال را پخش می کند. این به آن معناست که ممکن است در حال صحبت کردن به یک زبان باشید اما مغزتان همیشه آماده است تا از زبان دومتان نیز استفاده کنید. به لطف این کارایی دو محوری و دوجانبه، مغز در دسته بندی اطلاعات، تمرکز روی مسایل مورد نیاز و اجتناب از فکر کردن به مسایل نامرتبط بسیار ورزیده خواهد شد. براساس تحقیقات انجام شده دوزبانه بودن قابلیت تمرکز و توجه را در افراد بالا می برد. همچنین، حافظه کوتاه مدت را نیز به شدت تقویت می کند (گنجایش نگهداری اطلاعات در مغز برای استفاده لحظه ای در کسانی که به چند زبان تسلط دارند بسیار بیشتر از افراد عادی است).
مهارتی که توانایی های گوش تان را بیشتر می کند
افراد دوزبانه، دوبرابر بیشتر از افراد تک زبانه از شنوایی خود منفعت می برند. یکی از تحقیقات اخیر انجام شده در دانشگاه وست مینستر نشان داده که دوزبانه بودن، بر واکنش سیستم عصبی نسبت به صدا تاثیر مثبت می گذارد.
در این مطالعه، محققان واکنش مغز نسبت به صدای صحبت کردن را در صد نوجوان دوزبانه مسلط به زبان های (انگلیسی و اسپانیایی) و ۲۵ نوجوان تک زبانه مسلط به زبان (انگلیسی) مورد بررسی قرار دادند. در محیط های ساکت و آرام، واکنش های آنها نسبت به صداهای مختلف نزدیک به هم و قابل مقایسه بود، اما زمانی که صدای موسیقی یا همهمه شلوغی به محیط اضافه شد، افراد دوزبانه بهتر توانستند صدای صحبت یک فرد را دنبال کنند و متوجه شوند او چه می گوید.
بیماری آلزایمر را به سادگی می شود به تاخیر انداخت
دوزبانه بودن بر شکل گیری عملکرد بهتر مغز و عملکرد مناسب بخش های حافظه و شناخت، تاثیر بسزایی می گذارد. برای مثال برخی از محققان پس از انجام مطالعات گسترده اعتقاد یافته اند که توانایی دو یا چندزبانه بودن از تحلیل رفتن و تقلیل عملکرد ذهن و آتروفی مغز در دوران پیری جلوگیری می کند. دانستن یک یا چند زبان خارجی حتی می تواند با تقویت حافظه شناختی (و قابلیت مغز در کنار آمدن با آسیب ها) ظهور علایم آلزایمر را به تاخیر بیندازد. برای آزمایش این نظریه، محققان به بررسی سوابق گروهی از بیماران مبتلا به آلزایمر پرداختند. در گروه مورد بررسی نیمی از افراد دارای توانایی دوزبانه و نیمی دیگر تک زبانه بودند. قابلیت ذهنی و سطح فعالیت هر دو گروه نیز تقریبا یکسان بود. اما سطح تحصیلات افراد تک زبانه بالاتر از افراد دوزبانه بود (بالا بودن سطح تحصیلات نیز به تقویت حافظه شناختی کمک می کند). با این حال، افراد دوزبانه به طور متوسط چهار سال دیرتر از افراد تک زبانه دچار علایم آلزایمر شده بودند.
با افزایش تمرکز، سرعت عملکرد مغز افزایش می یابد
بیشتر تحقیقات انجام شده در زمینه دوزبانه بودن، افرادی را مورد بررسی قرار داده اند که از زمان کودکی با قابلیت صحبت کردن به دو زبان بزرگ شده اند. با این حال، فراگیری زبان دوم در بزرگسالی نیز فواید چشمگیری دارد. یکی از تحقیقات اخیر نشان داده است افرادی که در تفکرات خود از زبانی به غیر از زبان مادری شان استفاده می کنند، تصمیمات عاقلانه تری می گیرند و مسایل را سریع تر و درست تر حل می کنند. در این مورد شرکت کنندگان در این مطالعه، زبان دوم خود را در سنین بزرگسالی آموخته بودند.
عاقلانه تر تصمیم بگیرید
محققان دانشگاه شیکاگو تحقیقی در زمینه تصمیم گیری افراد هنگام شرط بندی انجام داده اند. در این تحقیق مشخص شد هنگامی که شرط بندی با استفاده از زبان مادری افراد انجام می شود، بیشتر افراد بدون فکر قبلی شرط بندی می کنند. ولی زمانی که شرط بندی با استفاده از یک زبان خارجی انجام می شود، مجبور می شوند که بیشتر راجع به شرایط شرط بندی فکر کنند و تصمیمات عاقلانه تری درباره مسایل مالی بگیرند.
اگر مغزی شاداب می خواهید ، یادگیری زبان را فراموش نکنید
فواید یادگیری زبان,چرا باید زبان بخوانیم,فواید یادگیری زبان انگلیسی,فواید یادگیری زبان دوم,فواید یادگیری زبان عربی,فواید یادگیری زبان فرانسه,فواید یادگیری زبان خارجی,فواید یادگیری زبان المانی,فواید یادگیری زبان خارجه,فواید یادگیری زبان روسی,فواید یادگیری زبان اسپانیایی,چرا باید زبان عربی بخوانیماگر از خجالتی بودن خود خسته شده اید ، بخوانید
مقالات روانشناسی اجتماعی مقالات روانشناسی اجتماعی مقالات روانشناسی اجتماعی خجالت کشیدن کودکان مقالات روانشناسی کودک مقالات روانشناسی بالینی خجالت کشیدن مقالات روانشناسی خجالت کشیدن به انگلیسی چرا افراد کم رو هستند خجالت کشیدن به انگلیسی خجالت کشیدن به انگلیسی مقالات روانشناسی pdf علت اصلی خجالت کشیدن خجالت کشیدن کودک مقالات روانشناسی تربیتی خجالت کشیدن مقالات روانشناسی اجتماعی مقالات روانشناسی مقالات روانشناسی ورزشی
اختلالات گوناگونی در رفتار های اجتماعی وجود دارد ، یکی از شایع ترین این اختلالات ، مسئله ی کم رویی و خجالتی بودن است. شاید شما نیز فردی خجالتی باشید ، این اختلال را می توان به راحتی درمان کرد ، اما شخص باید خودش بخواهد و اراده داشته باشد.
کمرویی همواره با ناتوانی از کنار آمدن با زندگی اجتماعی، خانوادگی و حرفه ای مشخص می شود. در واقع یک فرد کمرو از انطباق خود با شرایطی که به نظرش خطرناک می آید، عاجز می شود. شخص خجالتی در حضور جمع وحشت زده است و به این دلیل می ترسد که مورد قضاوت یا عدم قدر شناسی واقع شود.
نشانه های کمرویی
تنگی نفس یا انقباض عضلانی
پاهای لرزان و بی قرار
خشک شدن بزاق دهان
عرق کردن شدید
سفت و سخت شدن بدن و لرزش در پاها، دست ها و لب ها
سرخ شدن یا رنگ پریدگی صورت
تمایل به انزوای مطلق
دلتنگی و خشم از خود و نفرت از خجالت
بی تصمیمی و افسردگی
صحبت کردن سریع تر از معمول و سخنان خارج از کنترل
احساس حقارت و تفکر منفی
احساس مبهم در رابطه با گناهکار بودن نسبت به چیزی
عدم اعتماد به نفس مانند عدم توانایی در پاسخ به یک تعارف
ترس از مخالفت با نظرات دیگران یا بیان نقطه نظرات خود
ترس دایم از مورد تمسخر قرار گرفتن
آثار اصلی کمرویی
آثار جسمی:
ترس: باعث گرفتگی در گلو یا در اطراف قلب و یک احساس خالی بودن در شکم می شود.
دشواری در گفتار: یک نوع انقباض در قفسه سینه ایجاد می شود که در نتیجه آن سخن گفته شده ضعیف، لرزان و جسته گریخته می شود، تارهای صوتی کشیده و سخت می شوند، تن صدا تغییر کرده و سخن با لکنت زبان و نامفهوم گفته می شود.
انقباضات عضلانی: شخص خجالتی این باور را دارد که دیگران به او نگاه می کنند در نتیجه پاهایش سفت و سخت و ممکن است در حین ورود به یک مکان دچار اشتباه شود (مثلا به اثاثیه برخورد کند، استکان را روی میز واژگون کند و…).
خستگی: احساس ضعف مفرط که ناشی از همان انقباض عضلانی طولانی است.
کند شدن حواس: فرد خجالتی هوشیاری اش کم شده و نیز ادراک حسی او کاهش می یابد. به عنوان مثال یک فرد خجالتی که ناگزیر است در مقابل جمع صحبت کند اگر فردی به او نگاه کند در آن لحظه این ترس فقط روی آن فرد متمرکز می شود و تنها آن فرد را می بیند و توجهش روی این عامل ترس جلب می شود. به خاطر همین که سخنران کمرو دایما فراموش می کند که قبلا به نکته ای اشاره کرده است یا نه.
اختلالات عروقی: باعث سرخ شدن یا رنگ پریدگی در ناحیه صورت می شود که علت آن انقباض یا انبساط رگ هاست.
اختلالات ترشحی: ترشح بزاق متوقف شده و لب ها شدیدا خشک می شوند و تعریق شدیدی در کف دست ها و زیر بازوها به وجود می آید.
آثار روانی: یک فرد خجالتی دایما دلهره و از این امر پروا دارد که توسط دیگران دست کم گرفته شود. این ترس او را مثل یک پروانه در قفس شیشه ای محدود می کند. اگر از یک فرد خجالتی ولی با هوش سوالی شود غالبا خاموش می ماند، مثل این است که او مات و مبهوت شده باشد. در واقع او در آن موقع گنگ و گیج خواهد بود، مغزش درست کار نمی کند و می خواهد کار کند ولی نمی تواند و ترمز های محکمی او را در جا نگه می دارد بنابراین در پس تعارفات خود را مخفی می کند تا مجبور به مبارزه نباشد.
علت کمرویی
از نظر روانشناختی عواملی مانند احساس حقارت (ناچیز و منفور بودن) عزت نفس پایین، ترس و عدم توانایی و مهارت در انطباق با محیط و تنبیه و توهین شدن در دوران کودکی وجود دارند که سبب بروز کمرویی می شوند. اغلب پرسیده می شود که آیا کمرویی اصولا قابل درمان است یا نه؟ بله مطمئنا، اما زمانی که به منشاء اصلی آن پی برده شود و از ریشه بهبود یابد.
روش های مقابله با کمرویی
عقاید و باورهای غلط خود را تصحیح کنید.
تفکیک آنچه حقیقتا هستید از آنچه که تصور می کنید (شناخت نقش واقعی خویش و دوری جستن از نقش خیالی)، در واقع شناخت بهتر از خود و صادق بودن با خود.
به حال توجه و گذشته را فراموش کنید.
واقع بین باشید و از زندگی در دنیایی که برای خود ساخته اید، دست بردارید.
سعی کنید از انزوا و گوشه گیری دوری کنید.
با موقعیت های جدید سازگاری پیدا کنید.
سعی کنید احساسات و عواطف خود را کنترل کنید (از طریق استراحت، ورزش و… .)
آهسته سخن گفتن. به نرمی اشاره کردن با سر و دست. با آرامش غذا خوردن را تمرین کنید.
ارتباط چهره به چهره داشته باشید.
در مقابل تمایل به تفکر منفی مقاومت کنید (سیستم تفکر جایگزین داشته باشید).
سعی کنید با آرامش و خونسردی شرایطی را که قبلا برای شما غیرقابل تحمل بوده، کنترل کنید.
به جست وجوی دوستان صمیمی که رفتار تحکم آمیز نداشته و هیچ گاه از کمرویی شما سخن نگویند، بپردازید.
همان طور که نقاط قوت خودتان را می پذیرید نقاط ضعف خود را قبول کنید.
احساس مسوولیت کنید. به آینده بنگرید و از فرصت ها به نحواحسن استفاده کنید.
خوش بین باشید و مثبت بیندیشید. مثلا به جای گفتن خسته شدم، بگویید به استراحت بیشتری نیاز دارم.
سعی کنید از کار کردن و انجام وظایف خود لذت ببرید.
از مهارت های اجتماعی خود استفاده کنید.
در صورت نیاز با مشاوران و روان شناسان ارتباط برقرار کنید.
اگر از خجالتی بودن خود خسته شده اید ، بخوانید
آیا راهی برای آموزش دادن به کودک اوتیسمی وجود دارد؟
اوتیسم چیست و درمان آن اوتیسم چیست و درمان آن علت اوتیسم چیست اوتیسم چیست و درمان آن درمان اوتیسم چیست اوتیسم چیست از بیماری اوتیسم چه می دانید شرح بیماری اوتیسم اوتیسم چیست از بیماری اوتیسم چه می دانید همه جیز درمورد اوتیسم همه جیز درمورد اوتیسم اوتیست چیست علت اوتیسم چیست سندرم اوتیسم چیست سندرم اوتیسم چیست بیماری اوتیسم چیست درمان اوتیسم چیست از بیماری اوتیسم چه می دانید علت اوتیسم چیست
اوتیسم یکی دیگر از اختللات کودک است که از همان بدو تولد در وی ایجاد می شود. در این حالت کودک از لحاظ یادگیری دچار ناتوانی شدید می شود. به اصطلاح به این اختلال ، در خود ماندگی نیز می گویند. اما با این حال باز می توان آموزش هایی به کودک داد.
اختلال اوتیسم (Autism) را معلولیت رشدی فراگیری که از بدو تولد همراه کودک است، تعریف کرده اند. اختلال اوتیسم جزو اختلال های نافذ رشد است که با اختلال شدید در چند زمینه رشدی از جمله مهارت های تعامل اجتماعی و ارتباطی یا رفتار، تمایل ها و فعالیت های بسیار عجیب و غریب همراه است. این اختلال پیش از ۳ سالگی آغاز می شود و شیوع آن ۴ تا ۵ برابر در پسرها بیش از دختران است.
ویژگی های تشخیص اوتیسم براساس راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSH IV R) به این شرح است:
اختلال در ارتباطات کلامی و غیرکلامی نشانه های زیر را دارد:
ـ نداشتن شیوه ارتباطی مشخص و روشن
ـ ارتباط های غیرکلامی نابهنجار
ـ نداشتن فعالیت های مبتنی بر تصویرسازی ذهنی
نابهنجاری های در تولید سخن از جمله:
ـ استفاده از واژه های تکراری یا شیوه سخن گفتن کلیشه ای
ـ معکوس سازی ضمیر
ـ کاربرد واژه ها یا عباراتی که خاص خود کودک است
ـ تکرار واژه های نامربوط
ـ ناتوانی در آغاز کردن صحبت یا دقیق سخن گفتن
الگوهای رفتاری، تمایل ها و فعالیت های تکراری و کلیشه ای همانند:
ـ ردیف کردن یا قطار کردن اشیاء
ـ دلمشغولی شدید به قسمت هایی از اشیاء
ـ اطوارهای حرکتی قالبی و تکراری همانند تکان دادن سر، دست ها و پاها
ـ داشتن رفتارهای غیرقابل پیش بینی و الگوی خواب نامنظم و آشفته
بیشتر کودکان مبتلا به اوتیسم به ضعف یادگیری مبتلا هستند. بنابراین برای کودکان مبتلا به اوتیسم، یادگیری موفق به داشتن یک برنامه انفرادی با طراحی خوب بستگی دارد. بررسی های متعددی برضرورت وجود ساختار در تعلیم و تربیت کودکان مبتلا به اوتیسم تاکید دارند. وجود ساختار می تواند هم بررفتار آنها و هم برقدرت یادگیری آنها تاثیر مثبتی داشته باشد. احتمال دارد که کودکان مبتلا به اوتیسم نتوانند در برابر تجربیات فراگیری خود واکنش معناداری نشان دهند. به همین خاطر معلمان باید در حین درس زمانی را در نظر بگیرند تا این کودکان در مورد آنچه آموخته می شود و چگونگی ارتباط آن را با آموخته های قدیمی و جدید تامل و فکر کنند. با توجه به گستره وسیع طیف کودکان مبتلا به اختلالات اوتیسمی بسیار مهم است که معلمان با علائم اولیه اوتیسم آشنا باشند چرا که احتمال دارد کودکان بسیاری با اشکال خفیف این اختلال در کلاس های درس مدرسه عادی حضور داشته باشند. همچنین معلمان باید بدانند که برای به حداکثر رساندن توان آموزشی چنین کودکانی چه روش هایی را به کار بگیرند.
معلمان؛ نگران از دانش آموز اوتیسمی
تصویر ناموزون مشکلات این کودکان بیمار می تواند در نظر معلمان کاملا نگران کننده باشد و برخی از آنان را به این باور برساند که این کودکان، تنبل و نافرمان هستند و در نتیجه از این نکته غافل بمانند که آنها با مشکلات واقعی دست و پنجه نرم می کنند. بنابراین تشخیص این نکته که شاید آنها برای انطباق با روش تدریس به یک انگیزه و روش متفاوت نیازمندند، اولین گام در تعلیم و تربیت آنان است. لازم به ذکر است که هرگونه تعللی در تشخیص این بیماری می تواند به وخیم تر شدن مشکلات کودکان منجر شود. این نکته به خصوص در مورد دانش آموزانی که بیماری آنها تشخیص داده نشده و در مدارس معمولی به سطح راهنمایی وارد شده اند و در عین حال، کمک انفرادی چندانی دریافت نکرده اند، بسیار اهمیت دارد. در هنگام آموزش کودکان مبتلا به اوتیسم باید به خاطر داشت که آنان با یکدیگر بسیار متفاوتند و در توان علمی و رفتار خود باهم فرق فاحش دارند. برخی نیاز دارند تا از امکانات تخصصی برای بیماران مبتلا به اوتیسم مثل کلاس ها، مراکز و مدارس خاص استفاده کنند و برای برخی دیگر همان موارد آموزشی که مدارس معمولی ارائه می دهند، کافی است. چند سال اول مدرسه می تواند برای بسیاری از این کودکان و خانواده های آنان یک کابوس باشد. با بزرگتر شدن کودکان، رفتار آنها اغلب مشکل تر می شود و این می تواند در مدارس ابتدایی مشکلاتی را به بار آورد. برخی از آنان به خصوص آنها که مشکلات رفتاری بارز دارند مجبورند که ابتدا در مراکز تخصصی آموزش ببینند، اما به محض کنترل کردن رفتارها می توان آنها را به مدارس معمولی فرستاد. برای اثربخشی بیشتر یادگیری دانش آموزان اوتیسمی لازم است که والدین و معلمان رابطه نزدیکی با هم داشته باشند. اهمیت بسیار دارد که والدین در هرگونه برنامه اقدام و بخصوص در مراحل اولیه یادگیری درگیر شوند. ارائه منظم گزارش و اطلاعات درباره پیشرفت کودک به والدین می تواند کمک کند. تکالیف مدرسه می تواند مشکل عمده باشد که رابطه بین خانه و مدرسه را واجب می کند. اطلاعات والدین نیز می تواند برای معلمان بسیار باارزش باشد تا با کمک آنها بتوانند به درستی به نیازهای دانش آموزان اوتیسمی بپردازند.
اهمیت ایجاد خودباوری در والدین و توانایی آنها برای کمک به کودکان خود را نباید دست کم گرفت. برنامه های بسیاری رهنمودهای لازم را درباره نحوه کمک به والدین به کودکشان دربردارند، اما والدین علاوه بر چنین برنامه ای به زمان، حمایت و تشویق نیاز دارند. در شرایط آرمانی باید بین خانه و مدرسه ارتباط و مذاکره مستمر وجود داشته باشد.
کمبودهای اجتماعی یا مشکلات ارتباطی
نکته: اهمیت ایجاد خودباوری در والدین و توانایی آنها برای کمک به کودکان خود را نباید دست کم گرفت، آنها علاوه بر یک برنامه ریزی منسجم به زمان ، حمایت و تشویق نیاز دارند. در شرایط آرمانی باید بین خانه و مدرسه ارتباط مستمر وجود داشته باشد
یکی از مهم ترین مشخصات دانش آموزان اوتیسمی کمبودهای اجتماعی است. این کودکان در سال های قبل از مدرسه حداقل تعامل با والدین خود را دارند، به دیگر کودکان علاقه ای نشان نمی دهند، تماس های چشمی نامعمول و حالات چهره محدودی را دارا هستند. احتمال دارد آنها فاقد حس همدلی به نظر آیند و مرتکب گفتار و کرداری شوند که از نظر اجتماعی نامناسب است. آنان افراد را مانند اشیاء تصور می کنند، از بازی با همسالان خود طفره می روند و به فعالیت های انفرادی می پردازند. این میل به تنها بودن همچنان که بزرگ می شوند در آنها ادامه می یابد.
از دیگر مشخصات بارز آنان این است که وارد گفت وگوی دوسویه نمی شوند. گفتارشان بیشتر تکراری و تک گویی است تا این که شکلی از یک ارتباط اجتماعی باشد. احتمال دارد درک آنها بشدت مختل شود و بارها و بارها صداها، کلمات یا عبارات خاصی را تکرار کنند.
توصیه هایی برای بهبود کودکان اوتیسمی
برای بهبود رفتارهای اجتماعی دانش آموزان اوتیسمی توصیه های زیر ارائه می شود:
به آنان بیاموزید که چگونه با دیگران بازی کنند و بجوشند.
به آنها کمک کنید تا هیجانات و عواطف خود را بشناسند و بر زبان آورند.
این کودکان را تشویق به دوستی با همسالان خود بکنید.
برای افزایش آگاهی اجتماعی آنان، از وسایل کمک آموزشی استفاده کنید.
ـ همچنین برای افزایش مهارت های گفتاری آنان
عبارات مناسبی را برای شروع گفت وگو به کودکان بیاموزید.
برای آسان تر شدن گفت وگو، فنون نمایش و گفتار را به آنها بیاموزید.
به آنها بیاموزید که چگونه برای تاکید بر کلمات اصلی از زیر و بم صدا، آهنگ کلام و تکیه بر کلمات استفاده کنند.
آنها را تشویق کنید که در حضور دیگران بیشتر فکر کنند تا افکار خود را بیان کنند.
از شرایط اضطراب زا که احتمال دارد مانع گفتار آنها شود، بکاهید.
مهم ترین برنامه آموزشی را انتخاب کنید
می توان گفت هیچ برنامه آموزشی وجود ندارد که برای همه کودکان اوتیستیک مفید باشد. برای کودک شما نیز برنامه ای مفید است که با علایق و توانایی های او مطابقت داشته باشد. به هر حال باید در نظر داشت که همیشه شرایط کاملا ایده آل نیست و یافتن بهترین درمان نیز با محدودیت هایی چون عدم دسترسی به مدارسی که در این زمینه برنامه ریزی داشته باشد یا دارای درمانگر باشد، عدم تطابق برنامه مورد استفاده در مدرسه با نیازهای فرزند شما و دور بودن مدرسه و هزینه های آن مواجه است. خانواده ها می توانند با انجام یکسری بررسی ها بهترین برنامه ممکن را انتخاب نمایند. قبل از گرفتن تصمیم نهایی باید خانواده نیازهای کودک، توانایی ها و علایق وی را ارزیابی نماید. همچنین باید در مورد مکان مدرسه و برنامه های آن تحقیقات لازم را به عمل آورند.
افراد اوتیستیک نیز مانند سایر انسان ها هستند. آنها نیز نقاط ضعف و قوت، احساس و نیازهایی دارند، تنها تفاوت افراد اوتیستیک با سایرین این است که این افراد ناتوانی هایی را در مجموع دارند که شاید هر کدام از این ناتوانی ها را جدا جدا در سایر افراد بتوانید ببینید. بعضی از کودکان اوتیستیک حتی از نظر درجه هوشی از افراد معمولی دارند، بعضی از کودکان اوتیسمی حتی از نظر درجه هوشی از افراد معمولی بالاترند و بعضی ها نیز پایین تر. برای کمک به این افراد نیاز است که مربیان و درمانگران مطالعات کافی و مناسب را داشته باشند تا بتوانند هر چه موثرتر و مناسب تر با این بیماران کار کنند. بعضی از کودکان اوتیستیک نیاز دارند تا بیشتر در زمینه رفتارهای اجتماعی با آنها کار شود. بعضی نیازمند تصحیح رفتارهای تهاجمی و خودآزاری هستند.
در حقیقت تقریبا هیچ برنامه ای به تنهایی وجود ندارد که بتوان گفت در برگیرنده همه این نیازها در کودکان اوتیستیک باشد. پس لازم است از برنامه هایی استفاده شود که در برگیرنده بیشترین نیازهای کودک شماست. توجه به این نکته نیز لازم است که تمامی متخصصان در امر اوتیسم معتقدند که تشخیص زودهنگام و شروع درمان در سنین کم بهترین نتایج را در برخواهد داشت.
اگر کودک هر چه زودتر در برنامه درمانی قرار گیرد زودتر هم به سطح رفتارهای عادی خواهد رسید. همچنین افراد متخصصی که سال ها روی کودکان اوتیستیک کار کرده اند معتقدند که هر چه برنامه درمانی منظم تر و دارای ساختار دقیق تری باشد، می توان نتایج بهتری را به دست آورد. گاهی یک برنامه از متعلقات زیاد برای کمک به فرد اوتیستیک برخوردار است.
برای مثال برنامه درمانی یک کودک می تواند شامل گفتاردرمانی، رشد و بهبود رفتارهای اجتماعی و دارودرمانی باشد و برنامه درمانی کودک دیگر از رشد و بهبود رفتارهای اجتماعی، بهبود مجموعه حواس پنجگانه و تغییرات رژیم غذایی تشکیل شده باشد.
کودکان اوتیسمی را چگونه آموزش بدهیم؟
به گفته متخصصان روان درمانی کودک، یک برنامه تحصیلی موثر برای دانش آموزان اوتیسمی باید مشخصات زیر را دارا باشد:
ـ مداخله زودهنگام در رفتار کودک را تشویق کند.
ـ سازمان یافته و برنامه ریزی شده باشد.
ـ برنامه آن قابلیت پیش بینی داشته و معلمان و درمانگران آن ثابت باشند.
ـ برنامه های درمانی تخصصی و درمانگران کارآمد داشته باشد (گفتاردرمانی، فیزیوتراپی، کاردرمانی و …)
ـ هر معلم مسوولیت تعداد کمی دانش آموز را به عهده بگیرد.
ـ آموزش هر وظیفه به چند مرحله ساده تقسیم شود.
ـ معلمان و درمانگران برای جلب توجه، بسته به علایق کودک از پاداش های مختلفی استفاده کنند.
ـ برای تکرار رفتارهای مناسب از تقویت کننده های مثبت و پاداش استفاده شود.
ـ خانواده ها تشویق شوند که درمان را در خانه ادامه دهند.
هر چه کودکان اوتیسمی زودتر تحت آموزش خاص قرار گیرند، سریع تر به سطح رفتار عادی می رسند و هر چه ساختار برنامه درمانی منظم تر باشد، بهبودی زودتر حاصل می شود.
آیا راهی برای آموزش دادن به کودک اوتیسمی وجود دارد؟
همه چیز درمورد دلایل دندان قروچه کردن
چرا دندان قروچه می کنیم چرا دندان قروچه می کنیم چرا دندان قروچه می کنیم چرا دندان قروچه می کنیم چرا دندان قروچه می کنیم چرا دندان قروچه می کنیم چرا دندان قروچه می کنیم چرا دندان قروچه می کنیم چرا دندان قروچه می کنیم چرا دندان قروچه می کنیم چرا دندان قروچه می کنیم چرا دندان قروچه می کنیم چرا دندان قروچه می کنیم چرا دندان قروچه می کنیم چرا دندان قروچه می کنیم چرا دندان قروچه می کنیم چرا دندان قروچه می کنیم چرا دندان قروچه می کنیم چرا دندان قروچه می کنیم چرا دندان قروچه می کنیم
دندان قروچه کردن در هنگام خواب موضوع بسیار آزار دهنده ای است که باعث درد دندان و فک بعد از خواب می شود. طی تحقیقات انجام شده ، در حدود 20 درصد از مردم دنیا در هنگام خواب این کار را انجام می دهند. دلایلی مانند استرس باعث بروز چنین مسئله ای می شود.
در مورد دندان قروچه دو نظریه وجود دارد؛ یکی اینکه می تواند در طولانی مدت به دندان ها آسیب برساند و دوم اینکه می تواند زندگی را به جهنم تبدیل کند. البته نه فقط برای فردی که دندان قروچه دارد بلکه مشکل اصلی متوجه کسی است که می خواهد در کنار چنین شخصی بخوابد.
محققان علم پزشکی معتقدند، حدود ۲۰ درصد افراد، حین خواب، دندان ها را روی هم فشار می دهند یا آنها را روی هم می سایند. یکی از دلایلی که باعث شده این معضل علاقه مندان زیادی را در میان جوامع پزشکی پیدا کند، این است که هنوز درمانی برای آن پیدا نشده و کسی هم علت دقیق آن را درنیافته است. البته در مورد علت های آن نظریه های مختلف و زیادی وجود دارد. عده ای معتقدند که این مساله ارثی است. هرچند هنوز ژنی در رابطه با آن پیدا نشده است.
از آنجا که دندان قروچه معمولا حین خواب رخ می دهد، بسیاری از افراد در مورد آن آگاهی ندارند. فقط ممکن است بعضی صبح ها از درد فکین یا دندان ها شکایت داشته باشند. دندان قروچه ای که هنگام خواب رخ می دهد معمولا به صورت فشاردادن دندان ها روی هم یا ساییدن آنها به هم است اما گاهی دندان قروچه در طول روز و هنگام بیداری رخ می دهد که معمولا واکنشی به یک تحریک خاص است مثلا موقع حرص خوردن. در این نوع دندان قروچه معمولا فرد دندان ها را روی هم فشار می دهد اما ساییدن آنها کمتر دیده می شود. در هر حال اگر شما هم جزو افرادی هستید که به طور معمول صبح ها با سردرد یا درد فک ها بیدار می شوید، احتمال دارد که در طول شب دندان قروچه داشته باشید. این مشکل در حدود ۲۰ ۱۰ درصد افراد دیده می شود و در بسیاری موارد هیچ گونه علامتی ندارد و فرد متوجه آن نمی شود و همسر وی آن را کشف می کند اما در بعضی موارد، وضعیت شدیدتر می شود و زندگی را برای فرد دشوار خواهد کرد.
علایم دندان قروچه
همان طور که گفته شد، دندان قروچه معمولا علامت مشخصی ندارد اما ممکن است فشار دندان ها به همدیگر به حدی باشد که بر سطح دندان ها اثر بگذارد و مینای دندان را از بین ببرد. از بین بردن مینای دندان، باعث افزایش حساسیت دندان ها، ترک خوردن دندان ها و حتی شکستگی آنها می شود. در دندان های عقبی هم گاهی باعث از بین رفتن برجستگی های روی سطح دندان ها می شود. البته در بعضی مواقع علایم دیگری هم دیده شوند مثلا سردرد، دندان درد، لق شدن دندان ها، تحلیل لثه، درد گردن، بی خوابی، زخم یا درد در قسمت گونه، گوش درد، صدا هنگام باز و بسته کردن فک، حساسیت شدید دندان ها و دندانه دارشدن زبان به خصوص در قسمت های کنار هم گاهی به چشم می خورند.
انواع دندان قروچه
در کل دو نوع دندان قروچه وجود دارد:
نوع اولیه:
زمانی که علت مشخص پزشکی برای بروز آن وجود ندارد.
نوع ثانویه:
زمانی که دندان قروچه با اختلالاتی مانند اختلالات روانی (اضطراب و افسردگی)، مصرف داروها (مانند داروهای ضدافسردگی) یا بعضی بیماری ها (مانند پارکینسون) یا آپنه تنفسی (اختلال در تنفس هنگام خواب) همراه است. در نوع ثانویه معمولا با درمان اختلال زمینه ای مشکل دندان قروچه هم حل می شود. البته در بعضی موارد، دندان قروچه به یک عادت تبدیل می شود و در این حالت با درمان و رفع مشکل زمینه ای باز هم این عادت از بین نخواهد رفت.
علت ها و عوامل مداخله گر
با وجودی که علت دقیق دندان قروچه هنوز مشخص نشده اما عوامل زیادی در رابطه با آن پیدا شده است:
اختلالات خواب مانند آپنه تنفسی:
قوی ترین ارتباطی که در رابطه با علت دندان قروچه پیدا شده، آپنه تنفسی حین خواب (OSA) است. این افراد در خواب، تنفس سختی دارند و خواب آنها معمولا با خروپف شدید، حرف زدن درخواب و قروچه دندان ها همراه است.
اضطراب و استرس زیاد:
در اغلب موارد از استرس شدید به عنوان عامل بروز دندان قروچه نام می برند که البته گاهی همراه با علت های دیگر است. مشخص شده افرادی که ناخن می جوند و عصبی هستند، بیشتر از دیگران در معرض بروز دندان قروچه هستند.
علل دیگر:
مصرف نوشابه های حاوی کافئین مانند کولاها، قهوه و شکلات، مصرف الکل زیاد، مصرف مواد مخدر یا روان گردان، سیگارکشیدن، بعضی بیماری ها مانند پارکینسون، وجود کرمک (در بچه ها).
دندان قروچه در کودکان
دندان قروچه در سنین ۴۰ ۲۰ سال بیشتر دیده می شود اما این مشکل فقط مختص بزرگسالان نیست. مشخص شده حدود ۲۰ ۱۵ درصد کودکان هم دندان قروچه دارند. البته این تخمین ها کاملا حدودی هستند چون در بسیاری موارد توسط والدین کشف نمی شوند. دندان قروچه در کودکان معمولا در دو دوره زمانی بیشتر دیده می شود؛ در زمان رویش دندان های شیری و زمان رویش دندان های دایمی. اغلب کودکان بعد از این دو دوره عادت دندان قروچه را از دست می دهند. در کودکان نیز همانند بزرگسالان، دندان قروچه بیشتر در موقع خواب دیده می شود و علت اصلی آن هم هنوز مشخص نیست اما در کودکان عواملی مانند تنفس دهانی، بزرگی لوزه، ابتلا به برخی بیماری ها، کمبود موادغذایی، آلرژی، کرمک، اختلالات غدد و عوامل روانی مانند اضطراب را دخیل می دانند. در یک تحقیق جالب مشخص شد که دندان قروچه در کودکان با افسردگی مادران آنها در دوره بارداری مرتبط است. یکی از مشخص ترین ارتباط ها، میان دندان قروچه و انسداد راه های هوایی فوقانی پیدا شده است. در کودکانی که لوزه های بزرگ دارند این لوزه ها با مسدودکردن راه های هوایی باعث اختلالات خواب و تنفس دهانی و بروز دندان قروچه می شود. در مطالعه ای که به تازگی انجام شده، شیوع دندان قروچه را قبل و بعد از درآوردن لوزه سوم در میان کودکان مقایسه کردند و مشخص شد که دندان قروچه به طور مشخص بعد از عمل لوزه کاهش می یابد.
درمان
اگر دندان قروچه زود تشخیص داده شود، می توان با یافتن علت اولیه و رفع آن، این مساله را نیز درمان کرد اما اگر دیر شده باشد، دندان قروچه به صورت یک عادت درخواهد آمد و حالا باید آن را با روش های اصلاح عادتی، درمان کرد، اما در اینجا به چند روش درمانی اشاره می کنیم:
محافظ (گارد) دهانی:
گارد دهانی، وسیله ای پلاستیکی است و توسط دندان پزشک ساخته می شود. این وسیله پلاستیکی روی دندان ها قرار می گیرد و از آنها در مقابل سایش محافظت می کند. بیشتر موارد دندان قروچه توسط همین محافظ ها رفع می شوند. البته آنها وضعیت را درمان نمی کنند بلکه فقط از صدمه به دندان ها و مفصل گیجگاهی فکی جلوگیری می کنند. این گاردها را باید هنگام خواب شب در دهان قرار داد تا دندان ها حفظ شوند.
بیوفیدبک:
این دستگاه که در سال ۲۰۰۱ میلادی ساخته شد وسیله ای باتری دار است که روی سر قرار می گیرد و با حس کردن انقباض عضلات صورت هنگام دندان قروچه صدایی ایجاد می کند. این صدا از درجه های کمتر شروع می شود و به تدریج افزایش می یابد تا زمانی که دندان قروچه از بین برود. قصد آن این است که فرد بدون اینکه از خواب بیدار شود، دندان قروچه خود را متوقف کند. تحقیقات نشان داده، حدود ۸۰ درصد افراد بعد از چندبار استفاده از آن تا حدود زیادی کاهش دندان قروچه داشته اند.
تحریک حس چشایی:
در این روش، بسته های ریزی را پر از ماده بی ضرر اما تلخ می کنند و آن را توسط وسیله ای شبیه دستگاه های ارتودنسی در میان دندان های عقب قرار می دهند. اگر فرد بخواهد در طول شب دندان هایش را به هم نزدیک کند، این بسته پاره و فرد هوشیار می شود. سازندگان آن معتقدند استفاده از آن کمتر از وسایل صدادار است و با خواب افراد تداخل می کند.
بوتاکس:
سم بوتولونیم یا بوتاکس در اصل برای درمان لوچی (چپ چشمی) به کار می رفت اما طی آزمایش ها، آثار آن در مورد چروک های اطراف چشم مشخص شد که اکنون هم استفاده های زیبایی زیادی دارد. دندان قروچه اختلالی است که با انقباض غیرارادی عضله همراه است. در درمان آن، نوع رقیقی از سم بوتولونیم برای فلج موقتی عضلات به کار می رود و بوتاکس عضله را به قدری ضعیف می کند که اثرات دندان قروچه را کاهش می دهد اما به حدی نیست که مانع استفاده درست از عضله شود. در درمان معمولا ۶ ۵ تزریق در عضله انجام می شود و روز بعد آثار آن ظاهر خواهند شد. این تزریق ها معمولا سالی یکبار تکرار می شوند و مقدار بوتاکس تزریق شده با توجه به قدرت عضلات افراد، متفاوت است.
مکمل های غذایی:
نظریه های متعددی است که مصرف بعضی مکمل ها را برای رفع دندان قروچه توصیه می کنند از جمله منیزیم و کلسیم.
بازسازی صدمه ها:
دندان های صدمه دیده را می توان با روکش بازسازی کرد. البته برای محافظت از این روکش ها بهتر است یک گارد (محافظ) را در طول خواب روی دندان ها قرار داد.
کنترل و درمان اضطراب:
همان طور که ذکر شد یکی از علت های مهم در بروز دندان قروچه اضطراب است بنابراین یک راهکار درمانی مهم، کم کردن استرس و اضطراب قبل از خواب است. انجام بعضی کارها مانند گوش دادن به موسیقی ملایم یا دوش آب گرم یا قراردادن یک حوله گرم روی گونه در جلوی گوش برای آرام کردن عضلات فک، موثر هستند. در مورد کودکان نیز می توان با ماساژ، خواندن قصه یا موسیقی ملایم آنها را آرام کرد. به علاوه باید مطمئن شوید که در رژیم غذایی کودک، آب کافی وجود داشته باشد چون کم آبی بدن هم می تواند با دندان قروچه در ارتباط باشد.
راه های کمکی دیگر:
گاهی شل کننده های عضلانی که توسط پزشک تجویز می شوند می توانند موثر باشند. به علاوه بعضی تغییرات در رژیم غذایی و نحوه زندگی لازم است. مثلا از خوردن و نوشیدن غذاهای حاوی کافئین و مصرف الکل و سیگار تا حد امکان خودداری شود. راهکار دیگر این است که مداد یا خودکار را در دهانتان نگذارید و آن را فشار ندهید. حتی جویدن آدامس را هم کنار بگذارید چون همه این کارها به عضلات فک اجازه می دهند که به فشاردادن عادت کنند. به علاوه سعی کنید به خود آموزش دهید حتی در طول روز هم دندان ها را روی هم فشار ندهید. در طول روز سعی کنید زبان را میان دندان هایتان بگذارید. این تمرین به عضلات فک اجازه می دهد که در وضعیت آرام قرار بگیرند.
همه چیز درمورد دلایل دندان قروچه کردن
چرا دندان قروچه می کنیم