
در این بخش یک پوستر زیبا که در مورد خواص و فواید نخود سبز است تهیه کرده ایم تا با منفعت های نخود سبز بیشتر آشنا شوید.
پنج فایده ی نخود سبز برای ما عبارتند از:
1- باعث تقویت سیستم ایمنی بدن می شود.
2- کم کالری است.
3- سرشار از ویتامین K است.
4- برای کسانی که یبوست دارند مفید است.
5- برای رفع کم خونی و کمبود آهن مناسب است.
پوستر در مورد خواص نخود سبز
فواید نخود سبز,خاصیت های نخود سبز,منفعت های نخود سبز,تصویر نخود سبز,نخود سبز برای چه خوب است,نخود سبز,خواص نخود سبز,فواید مصرف نخود سبز,فواید و مضرات نخود سبز,نخود سبز پلو,نخود سبز خواص,نخود سبز و نقرس,نخود سبز کالری,سبزه نخود,خاصیت نخود سبز,کنسرو نخود سبز,کوکوی نخود سبز,خورش نخود سبز

منبع و منشا کابوس های شبانه کجاست و چه عاملی سبب می شود تا شبها کابوس ببینیم و به چه علت این امر اتفاق می افتد؟
فریبا خان احمدی در خصوص کابوسهای شبانه نوشت:این «ناله های شبانه» شاید کمی سوال برانگیز باشد، اما حقیقت دارد؛کابوس. حتی اگر کابوس کمی ترسناک هم به نظر برسد اما به والدین کمک می کند، سلامت روان فرزندان شان را آنالیز کنند. پیش از هرچیزی اجازه دهید تا از آن چه به عنوان کابوس شناخته می شود، تعریفی ارائه دهیم. دکتر «وندی والش» از دپارتمان هالیفاکس روانشناسی در کانادا می گوید: کابوس تابعی از ذهن است که در طول چرخه «رم» (مرحله سوم خواب) اتفاق می افتد. گریه و حرکت کردن در هنگام کابوس به حداقل خود می رسد اما به محض بیدار شدن این رویداد ترسناک در ذهن ریکاوری و احیا می شود به همین خاطر کابوس خیلی وحشتناک است. کابوس های شبانه معمولاً کودکان سه تا 10 ساله را وحشت زده و آنها را شب از خواب بیدار می کند. کودکانی که زیاد کابوس می بینند هیچ مشکلی در خصوص اختلال شخصیتی ندارند. در واقع کابوس نمی تواند نشانه ای از بیماری در کودکان باشد اما تحقیقات نشان می دهد، کابوس مشکل یا بیماری نیست و به اضطراب مرتبط می شود و به نوعی واکنش کودک به اضطراب های محیطی است.
در هنگام خواب، بدن در حال استراحت و سکون است با این حال مغز به طور باور نکردنی فعالیت می کند و از طریق چرخه های مختلف خواب تعویض می شود. در یک مقاله بهداشت کودکان «ماری ال گاوین» توضیح می دهد: خواب «رم» که مرحله سوم خواب است یک دوره گذار بین خواب سبک و خواب بسیار عمیق است. این خواب معمولاً با رویا همراه است و بتدریج که شخص استراحت می کند مدت دوره های «رم» (خواب سنگین) به مقدار زیادی افزایش می یابد. او می گوید: مقدار خواب مرحله سوم در سنین مختلف متفاوت است. یک نوزاد بیشتر از ۸۰ درصد کل خوابش را در خواب رم است. رویا در طول این چرخه خواب واضح تر به نظر می رسد. همچنین رویاهای بد بیشتر از رویاهای خوب در خاطر کودکان می مانند.
رویاهای بد در برخی مواقع اجتناب ناپذیر هستند اما همیشه یک مساله ناراحت کننده محرک این رویا ها هستند. اگرچه بسیار دشوار است تا محرک های رویای بد را از بین ببریم اما برخی عوامل مانند، استرس، تجربه جدید، بیماری، دیدن چیزهای نگران کننده و کمبود خواب می تواند آغازگر کابوس های شبانه در بچه ها باشند.
«وندی والش» می گوید: مراقبت کودک در محیط های عاری از استرس به او کمک می کند تا از کابوس شبانه در امان باشد. او به والدین توصیه می کند در طول روز و قبل از خواب، کودکان شان را برای داشتن یک خواب آرام آماده کنند. استفاده از موسیقی آرام بخش، اجتناب از تماشای تصاویر ناراحت کننده در تلویزیون، اطمینان از خواب کافی فرزندان (زمان خواب کافی برای بچه های پیش دبستانی 11 تا 13 ساعت توصیه می شود. ) استفاده از چراغ خواب و خنک نگه داشتن اتاق کودک به ایجاد ذهنی آرام در کودکان و جلوگیری از کابوس های شبانه کمک می کنند.
هنگامی که بچه ها کابوس شبانه را تجربه می کنند این مساله آنها را ناراحت و پریشان می کند اما رویاهای بد پتانسیل هایی دارند که به آنها کمک می کنند تا احساسات ناخوشایند خود را درباره چیزهای مختلف برون ریزی کنند. گاهی اوقات رویاها راه بصری مغز درباره مسائلی است که در ذهن ما سنگینی می کنند. در صورتی که کودک کابوس شبانه را تجربه کرد، والدین می توانند با برخی از تمرین های ساده ترس را از کودک خود دور کنند. نویسنده کتاب بهداشت کودکان، چند راهکار ساده را به والدین توصیه می کند: «کودک را به آرامش دعوت کنید و به او اطمینان خاطر بدهید که هیچ خطر واقعی تهدیدش نمی کند، کودک تان را به پایان شاد رویا تشویق کنید. یعنی به او بگویید این فقط یک رویا بوده و واقعیت ندارد.
سعی کنید با همفکری یکدیگر آنچه را که باعث خواب بد در او شده پیدا کنید و سپس عامل به وجود آورنده را از بین ببرید. از او بخواهید تا رویاهایش را در قالب یک تصویر نمایش دهد. اگر کودک در نقاشی هایش تصاویر ترسناکی را کشید و کابوس هایش شدید بود برای مقابله با استرس و رویای های بد و مهار آن به یک مشاور مراجعه کنید. لازم است، کودکانی که کابوس شبانه سراغ شان می آید در اتاق خواب شان چراغ خواب با درخشش زیبا قرار دهید تا حس درخشش ستاره های آسمان را در فضای اتاق خواب کودک تداعی کند. داستان های شیرین بخوانید و از او بخواهید بعد از اینکه از خواب بیدار شد ترس را به تسخیر در بیاورد. برای کنترل کابوس و مهار رویاهای بد، اجازه بدهید کودک عروسک یا پتوی مورد علاقه اش را بغل کند و بخوابد. در اتاق را باز بگذارید و از او بپرسید، آیا مساله نگران کننده ای در طول روز تجربه کرده است و سعی کنید درباره احساساتش با او صحبت کنید.»
روزنامه ایران
منشا و منبع کابوس از دید روانشناسی
کابوس های شبانه در بزرگسالان فضای اتاق خواب کودک کابوس جلوگیری از کابوس های شبانه,جلوگیری از کابوس های شبانه,دیدن کابوس,کابوس,کابوس های شبانه در بزرگسالان,کابوس های شبانه در بچه ها,دیدن کابوس درخواب,دیدن کابوس شبانه,کابوس دیدن نوزاد,کابوس دیدن بچه ها,کابوس دیدن کودکان,کابوس دیدن بچه گربه,کابوس نامه,کابوس چت,کابوس عوضی,کابوس مرگ

چگونه به نوزادمان کمک کنیم تا در تلفظ و ادا کردن منظور و واژه هایی که می گوید روان شود و وی را در به حرف آمدن و شروع ارتباط کلامی با اطرافیان یاری رسانیم.
حرف زدن امری کاملا طبیعی است. با این حال کودکان تلاش زیادی می کنند تا بتوانند حرف بزنند. به حرف آمدن کودکان روند صعودی جالبی دارد که اگر تازه بچه دار شده اید، حتما دانستن آن برای تان جالب خواهد بود.
درک سیلاب ها در دوره جنینی
چگونه است که کودکان زیر 3 سال می توانند کلمات را ادا کنند؟ آیا آنها تنها آنچه ما می گوییم را تکرار می کنند؟ به این سادگی ها هم نیست. یادگیری زبان مادری فوت و فن های دقیقی دارد که از طریق آن کودک موفق به تفکیک صداها، سیلاب ها و آهنگ جملات می شود و در نهایت قدرت بیان آنها را پیدا می کند. جالب است بدانید قدرت شنوایی کودکان از هفته بیستم در رحم عملا فعال است و بعد از آن مرتبا تکامل می یابد. سوال دانشمندان این است که جنین قادر به شنیدن چه چیزهایی است؟ اطراف رحم فضایی پر سر و صداست و جنین می تواند صدای ضربان قلب مادر و فعالیت دستگاه گوارش او را بشنود. با این حال این صداها مانع از این نمی شود که او صداهای بیرونی به ویژه صدای زنان را تشخیص ندهد. البته صدای مادر برای او واضح ترین صداست زیرا بافت ها و آب احاطه کننده جنین این صدا را به خوبی به گوش او می رسانند، اما این، همه ماجرا نیست. بررسی های مختلف روی جنین انسان نشان داده او قادر به تشخیص ریتم و شدت آواهای موسیقی است. مثلا در یک تحقیق، پژوهشگران بلندگویی را بالای شکم زنان بارداری که جنین شان 36 تا 40 هفته داشت، نصب کردند. این بلندگو آوای «بابی» را بارها تکرار کرد. محققان ریتم قلبی جنین ها را کنترل کردند، بعد سیلاب تلفظ شده تغییر کرده و تبدیل به «بی با» شد. با تغییر سیلاب شدت ضربان قلب جنین نیز تغییر کرد و این نشان دهنده آن است که جنین متوجه تغییر سیلاب ها می شود گر چه هر دو در یک تن تلفظ شوند.
یادآوری بعد از تولد
جنین تا زمانی که در شکم مادر است قدرت شنوایی خوبی دارد و حتی بعد از تولد نیز می تواند آنچه را شنیده مثل صدای مادر و صدای موسیقی به یاد آورد. برای اثبات این ادعا پژوهشگران همراه با شیر خوردن نوزاد موسیقی های متفاوتی را پخش کردند که بخشی از آنها را مادر در دوران بارداری شنیده بود. بررسی ها نشان داد میزان و شدت مکیدن نوزاد با شنیدن موسیقی آشنا متفاوت از موسیقی ناآشناست. علاوه بر این، بعد از تولد، نوزاد 2 تا 4 روزه با صدای مادر و پدر آرامش بیشتری می یابد و قادر است زبان مادری را از زبان های بیگانه تشخیص دهد.
یک تا 6 ماهگی؛ آغاز بیان آواهای خود خواسته
نوزادان یک تا 6 ماهه شاید دانش زبانی بیشتری در مقایسه با یک بزرگسال داشته باشند. جالب است بدانید که در این سن کودکان ژاپنی به راحتی تفاوت «T» و «L» را می دانند. در حالی که یک بزرگسال ژاپنی قادر به تشخیص این دو از هم نیست چون اساسا در زبانش تفاوتی بین این دو وجود ندارد. همچنین نوزادان در این سن سیلاب ها را به خوبی تشخیص می دهند. یک نوزاد 2 ماهه تفاوت بین «Tap» و «Pat» را تشخیص می دهد اما قادر به درک تفاوت «Pcht» و «tchp» نیست، چون این کلمات در هیچ زبانی کاربرد ندارند. به عبارت دیگر، نوزادان در این سن قابلیت یادگیری هر زبانی را دارند. در واقع می توان گفت آموختن زبان به نحوی مادرزادی است و هر کودک به طور طبیعی و ذاتی قدرت ساخت کلمه و جمله را دارد. این همان چیزی است که نوام چامسکی، زبان شناس معروف آمریکایی از آن با عنوان «دستور زبان جهان» نام می برد. در 5 ماهگی شیرخوار به راحتی می تواند دستگاه گفتاری خود را کنترل کند و صداهای خود خواسته به وجود آورد. از سن به بعد او شروع به امتحان توانایی ها خود خواهد کرد.
6 تا 12 ماهگی؛ زبان مادری
در این سن کودک شما مرتبا کلماتی مانند «بابا»، «دد»، «آیا»، و «تابادا»… را تکرار می کند. در حقیقت او حرف زدن را به شکلی آغاز کرده است. این موضوع که آیا او تلاش می کند صداهایی را که شما در می آورید تقلید کند یا نه، هنوز مشخص نشده است.
بین 6 تا 10 ماهگی و حتی کمی فراتر از آن کودک تلاش می کند دستگاه گفتاری خود را براساس زبان مادری برنامه ریزی کند دستگاه گفتاری خود را براساس زبان مادری برنامه ریزی کند و بررسی ها نشان داده یک کودک 8 ماهه دیگر قادر به تشخیص آواهای زبان بیگانه نیست.
به عنوان مثال، یک کودک 8 ماهه ژاپنی مثل یک بزرگسال دیگر نمی تواند R و L را از هم تشخیص دهد. به عبارت ساده تر از این به بعد نوزاد ایرانی به زبان فارسی و نوزاد فرانسوی به زبان فرانسوی شروع به حرف زدن می کند.
10 تا 18 ماهگی؛ بیان کلمات
وقتی کودکان شروع به تلفظ کلمات بی معنی می کنند، آنها را به 2 دسته می توان تقسیم کرد: کودکان خواننده و کودکان سخنران. دسته اول جملاتی می سازند که در آن هیچ سیلابی قابل تشخیص نیست و به عبارتی آواز می خوانند. گروه دوم تلاش می کنند کلمات را با کمی نقض ادا کنند. مهم این است که والدین به زبان درست و کامل با فرزندشان سخن بگویند. به این ترتیب کودکان به تدریج حرف زدن کامل را می آموزد. در 13 ماهگی کودک سیلاب آخر هر کلمه را می کشد. مثلاً کلمه «با ـ با» را به شکل «باااااا ـ باااااا» تلفظ می کند. قبل از 6 ماهگی او تنها متوجه آهنگ زبان می شد اما حالا قادر به بیان 50 کلمه است در حالی که مفهوم 150 کلمه را درک می کند. آنها همچنین می توانند نام اشیایی را که از تیررس دید آنها خارج است درک کنند و مثلا وقتی می گویید «کفش» برای یافتن آن بروند.
18 ماهگی به بعد
بعضی از کودکان در این سن قادر به بیان برخی کلمات یا حتی جمله ها هستند، مثل «بابا نیست!» یا «ماشین نی نی». برخی دیگر دیرتر به حرف می آیند ولی به هر حال در 2/5 سالگی تمامی کودکان قادرند رابطه ای بین 3 تا 5 کلمه برقرار کنند. حرف زدن آنها همچنان تلگرافی است و تقریبا هنوز جیغ می زنند چون دایره لغات شان محدود است و نمی توانند منظور خود را کامل برسانند. برای کامل کردن دایره لغات معمولا کودکان از این سن پرسش هایی را آغاز می کنند که بهتر است والدین در کمال حوصله و آرامش به آنها جواب دهند. کودک وقتی وارد 3 سالگی می شود می داند پا به دنیایی گذاشته که مردم با گرامر و دستور زبان با هم حرف می زنند اما از این قوانین سر در نمی آورد. آموختن دستور زبان تا حدی ذاتی است یعنی کودک تا حدی خلاقانه با بازی با کلمات گرامر را می آموزد. البته تا حدی نیز از اطرافیان تاثیر می پذیرد و به تدریج قوانین زبان مادری را خواهد آموخت.
منبع : اهل ایران
همراه با نوزاد تا به حرف آمدن وی
حرف زدن کودک کودکان و حرف زدن حرف زدن با کودکان صحبت با کودک به حرف آمدن کودک کلمات و واج های ناشناخته برای کودک,به حرف آمدن کودک,به حرف آمدن کودکان,حرف زدن کودک,کودکان و حرف زدن,زمان به حرف آمدن کودک,دیر به حرف آمدن کودک,دیر به حرف آمدن کودکان,زود به حرف آمدن کودک,زمان به حرف آمدن کودکان,سن به حرف آمدن کودک,حرف زدن کودکان,حرف زدن کودک 2 ساله,حرف زدن کودک یک ساله,حرف زدن کودک دو ساله,حرف زدن کودک 15 ماهه,حرف زدن کودکان در خواب,حرف زدن کودک 18 ماهه,حرف زدن کودک در خواب,حرف زدن کودک با خودش

واریس، التهاب و برآمدگی دیواره رگها است که عمدتا در ساق پا و در پی ایستادن دراز مدت بوجود می آید. هر ورید یا سیاهرگ شامب روزنه هایی کنترل کننده جریان خون است. در واریس، این روزنه ها نارسا شده و نمیتواند خون بطور طبیعی از نواحی زیرین بدن به سوی قلب پمپاژ کند. در نتیجه خون در قسمتهای تحتانی و در سیاهرگ ها تجمع می یابد. سیاهرگ ها متورم شده و کبود و سرخابی می شوند. واریس، جنبه ی ژنتیکی داشته و احتمال بروز آن در موارد فامیلی افزایش می یابد. چاقی، اضافه وزن، بی تحرکی، پیاده روی طولانی مدت و بارداری از دیگر موارد مستعدکننده برای ایجاد این مشکل هستند. می توان با ایجاد تغییرات در رژیم غذایی، از تشکیل این عروق واریسی جلوگیری کرد.
کالری دریافتی روزانه را کاهش دهید: بسیاری از افراد مبتلا به واریس، در صورتیکه 10% از وزنشان را کاهش دهند، کاهش بسیار چشمگیری در دردهای واریسی خواهند داشت. افزایش دریافت کالری به دلیل افزایش چاقی و آسیب به جدار عروق، احتمال بروز واریس را افزایش می دهد. محدودیت شدید کالری در مبتلایان باعث مهار آنزیم های سوزاننده ی چربی در بدن شده و سوخت چربی ها متوقف می شود به علاوه در این شرایط، بدن سراغ پروتئین ها برای سوختن و تأمین انرژی می رود. توصیه این است که 6-5 وعده و میان وعده به صورت منظم و کم حجم داشته باشید. فعالیت بدنی منظم و کافی باعث تقویت عضلات پا شده و از بروز واریس جلوگیری می کند.
مصرف مواد غذایی محتوی ویتامین E و C را افزایش دهید: چنانچه عروق واریسی دارید، توصیه می شود که دریافت ویتامین C, E را در رژیم غذایی تان افزایش دهید. ویتامین C برای ساخت کلاژن و الاستین مورد نیاز است که این دو پروتئین از اجزای اصلی تشکیل دهنده ی غشای عروق است و در انتقال صحیح جریان خون نقش دارند. همچنین ویتامین C، باعث افزایش جریان خون عروق می شود. بنابراین دوراز ذهن نخواهد بود که کمبود ویتامین C با افزایش خطر تشکیل عروق واریسی همراه باشد. فلفل دلمه ای غنی ترین منبع ویتامین C است. مرکبات، توت ها، تمشک، گوجه فرنگی، کیوی، توت فرنگی و انواع سبزیجات برگ سبز تیره از منابع خوب ویتامین C هستند. اثربخشی ویتامینC در صورتیکه همراه با ویتامین E مصرف شود بیشتر خواهد بود.
فیبر دریافتی تان را در رژیم غذایی افزایش دهید: فیبرها، جزء اجزای غیرقابل هضم موجود در گیاهان هستند. بنابراین جذب نشده و نمی توانند در بدن تولید انرژی کنند. فیبرهای موجود در رژیم غذایی به دو دسته محلول و نامحلول دسته بندی می شوند. فیبرهای محلول باعث تشکیل ژل شده و در هنگام عبور از دستگاه گوارش، آب جذب می کنند. از طرف دیگر فیبرهای نامحلول، سرعت عبور مواد غذایی را از دستگاه گوارش افزایش می دهند و بنابراین می توانند در پیشگیری از بروز یبوست که یکی از دلایل اصلی بروز واریس است، جلوگیری کنند. بهترین منابع غذایی فیبر عبارتند از: جو، جودوسر، تخم کتان، لوبیاها، سیب، گلابی، هویج، توت ها، پیسیلیوم، سبزیجات و سبوس.
به مقدار فراوان آب بنوشید: به منظور اثربخشی بهتر فیبرها و جلوگیری از بروز یبوست، مصرف مایعات کافی (10-8 لیوان آب) در طول روز توصیه می شود. از مصرف چای (سبز و سیاه) و قهوه پرهیز کنید به این دلیل که این نوشیدنی ها منجر به دفع بیشتر آب از بدن و در نتیجه ایجاد کم آبی در بدن و تشدید یبوست می شوند.
مواد غذایی محتوی بیوفلاونوئیدها را بیشتر مصرف کنید: فلاونوئیدها، ترکیباتی هستند که به صورت طبیعی در منابع گیاهی وجود دارند. این رنگدانه ها در میوه ها و سبزیجات باعث ایجاد رنگ زیبا شده و نوعی عامل محافظتی در برابر میکروب ها هستند. بسیاری از مطالعات، بین مصرف مقادیر زیاد و طولانی مدت فلاونوئیدها و بروز واریس ارتباط معکوس را نشان داده اند. دلیل آن این است که این ترکیبات باعث محافظت از جدار عروق و قویتر شدن آن ها می شود. روتین، نوعی فلاونوئید است که در کاهش درهای واریسی نقش داشته است. این فلاونوئید در گندم سیاه به میزان فراوان وجود دارد. چای، سیب با پوست و انجیر، از دیگر منابع غذایی غنی از روتین هستند که می توانند دردها و عوارض واریس را کاهش دهند.
مواد غذایی مفید در پیشگیری از ابتلا به واریس:
تمشک: این میوه، محتوی آنتوسیانین است. در حفظ سلامت کلاژن و در نتیجه حفظ سلامت جدار عروق نقش دارد. این کار را از طریق از بین بردن رادیکال های آزاد (اکسیدان ها) و مهار آنزیم های تخریب کننده ی کلاژن انجام میدهد. همچنین باعث ترمیم پروتئین های آسیب دیده ی جدار عروق می شود. به علاوه منبع خوبی از فیبرهای محلول و غیرمحلول و به علاوه منبع خوبی از ویتامین E است.
شاهی: در گذشته برای درمان بسیاری از دردها و بیماری ها تجویز می شده است. امروزه برای مبتلایان به واریس، توصیه می شود به این دلیل که منبع بسیار غنی از ویتامین C است.
آووکادو: میوه ی نواحی گرمسیری بوده و عامل دفاعی در برابر واریس است. منبع بسیار غنی از ویتامین E و C می باشد. دو ویتامین حیاتی که برای سلامتی عروق مناسب بوده و آن ها را از آسیب اکسیداتیو محافظت می کنند.
چغندر: مصرف مداوم چغندر در رژیم غذایی از بروز واربس جلوگیری می کند. بتاسیانین، فیتوکمیکال موجود در چغندر است که عامل رنگی چغندر است. این ترکیب باعث کاهش سطح هموسیستئین خون می شود. افزایش هموسیستئین در خون منجر به آسیب جدار عروق می شود.
برای بیماران مبتلا به واریس این توصیه ها مهم است
افراد مبتلا به واریس,مواد غذایی مفید در پیشگیری از ابتلا به واریس

نکات مهم تغذیه ای برای کودک وجود دارند که والدین باید به آنان توجه کنند تا از بی اشتهایی و یا کاهش اشتهای فرزندشان جلوگیری کنند.
از دادن غذای زیاد به کودکتان اجتناب کنید
بسیار اهمیت دارد که به کودک اجازه دهید خودش با توجه به احساس گرسنگی یا سیریاش، مقدار غذایی را که میخواهد بخورد تعیین کند. مقدار غذای مورد نیاز کودک نسبت به سن، وزن، اشتها و انرژی مصرفیاش متغیر است و تنها خود اوست که میتواند آن را مشخص کند. متناسب با اشتهای کودکتان به او غذا بدهید و نه بر اساس مقدار غذایی که آماده کردهاید: واحدهای کوچک از تمام مواد غذایی اساسی و به منظور یاد دادن تنوع غذایی به او. به علاوه به او اجازه بدهید به تنهایی غذا بخورد.
حواستان به ریزهخواری، در زمان بین وعدههای اصلی باشد
شما باید به منظور اجتناب از ریزه خواری، به کودک خود بیاموزید که در ساعتهای خاصی غذا بخورد. ریزه خواری در اصل خوردن مقدار کمی از غذاهای مختلف بدون گرسنه بودن یا میل به غذاست. هرگز قبل از وعدههای اصلی به او شیرینی ندهید، چرا که اشتهای کودک را کاهش میدهد. البته دقت کنید که چشیدن با ریزهخواری فرق میکند. امروزه ثابت شده است کسانی که کمی از غذای مورد علاقهشان را میچشند، از دیگران لاغرترند چرا که کمتر میل به ریزهخواری دارند.
مواد لبنی را فراموش نکنید
کودکان بین شش تا نه سالگی، برای رشد و شکل گرفتن استخوانها، روزانه به 900 میلیلیتر کلسیم نیاز دارند. به همین دلیل است که پزشکان توصیه میکنند که هر روز 200 تا 400 میلیلیتر شیر، دو تا سه واحد ماست یا جایگزینهای آنها را به کودکان بدهیم. یک لیوان 125 میلیلیتری شیر به همان میزان کلسیم دارد که ماست طبیعی یا 60 گرم پنیر سفید. به علاوه شیر حاوی مواد معدنی همچون گوگرد، سدیم، آهن و مس و دیگر عناصر کمیاب مثل روی، منیزیم، منگنز، ید و بسیاری از ویتامینها است.
هنگام غذا خوردن، جر و بحث را فراموش کنید
میز شام را به صحنه تئاتر درگیری خانوادگی بدل نکنید. هنگام غذا خوردن، وقت مناسبی برای حل و فصل مشکلات و پرسیدن سوالاتی همچون “چرا اتاقت را مرتب نکردهای؟ ”یا” نمره دیکته ات چند شده؟” نیست.
همچنین از صحبت کردن در مورد مشکلات کاری خودداری کنید. نارضایتیهای شغلی پدر و مادر برای کودکان جالب نیست.
همانند یک سرآشپز عمل کنید
کودکان غذاهای متنوع، رنگی و تزیین شده را دوست دارند. به جای مخلوط کردن انواع غذاها با هم، در هر بشقاب فقط مقداری اندک از یک نوع غذا بریزید. از ادویههای مختلف بهره بگیرید، نه تنها برای طعم دادن به غذا بلکه همچنین برای آشنا کردن ذائقه کودک با طعم غذاهای مختلف. هر چند وقت یکبار، کودکتان را با استفاده از ظرفهای جدید و رنگارنگ ( نارنجی، قرمز و… ) غافلگیر کنید؛ همچنین از سبزیجات رنگی همچون هویج و گوجه فرنگی برای تزیین غذایی ساده و رنگ بخشیدن به آن بهره بگیرید.
توصیه: آخر هفتهها، برای آشپزی کردن از کودک خوش اشتهایتان کمک بگیرید و طبق سلیقه او غذا درست کنید. هیچ چیزی همانند شرکت در روند آماده سازی غذا، نمیتواند اشتهای کودک را افزایش دهد و لذت را برای او به ارمغان بیاورد.
در هر وعده غذایی از سبزیجات و میوهها استفاده کنید
سبزیجات و میوهها برای حفظ سلامت عمومی کودکان ضروری هستند. آنها سرشار از فیبرند که در بهبود کارکرد رودهها نقشی اساسی بازی میکنند. همچنین حاوی انواع ویتامینها و مواد معدنی هستند. خودتان را به جای کودکتان بگذارید؛ اگر میوه یا سبزی را بدون هیچ تزیینی به شما بدهند، میل چندانی برای خوردن آنها نخواهید داشت. کمی سلیقه به خرج داده و آنها را به شکلهای مختلف برش دهید.
الگوی مناسب برای کودکتان باشید
عادات غذایی و رفتار ما در هنگام غذا خوردن تاثیر مستقیم در رفتار کودک دارد. کودکان دائما ما را زیر نظر دارند و از ما الگو میگیرند. یادمان باشد که عادات غذایی که کودکان میآموزند تا بزرگسالی و حتی تا آخر عمر همراه آنها میماند.
نکاتی مهم برای مقابله با کاهش اشتهای اطفال
غذا دادن به اطفال,الگوی صحیح برای تغذیه کودک,اشتهای کودکان,تقویت اشتهای کودکان,افزایش اشتهای کودکان,کم اشتهای کودکان,شربت اشتهای کودکان,داروی اشتهای کودکان,اشتهای زیاد کودکان,بازشدن اشتهای کودکان,تقویت اشتهای کودک,راههای تقویت اشتهای کودکان,داروی تقویت اشتهای کودکان